Czytelnia Medyczna » Medycyna Rodzinna » 2/2007 » Pamiętać o problemach chorego na cukrzycę

- reklama -

Fitomed
kosmetyki ziołowe

Mamy sprzęt do ręcznej obróbki krawędzi i ślizgów - serwis narciarski Warszawa

- reklama -

Mirella Sulewska, *Alicja Mikulska

Pamiętać o problemach chorego na cukrzycę

To remember about patient with problems of Diabetes Mellitus

Zakład Podstaw Pielęgniarstwa
Kierownik: prof. dr hab. Andrzej Krupienicz
Zakład Pielęgniarstwa Klinicznego Wydziału Nauki o Zdrowiu Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik: prof. dr hab. Anna Doboszyńska

Summary
Diabetes Mellitus is chronical illness connected with hormone Insulin. It caused some difficulties in the life and restrictions for sick people. The patients need professional advice and some supports from family and friends as well. This article is showing how the nurse can take a care of the patient to help and teach him manage with the chronical illness in the every day life. The main problems of patient according this article are: not enough knowledge of the patient, patient doesn´t want to accept his symptoms, some difficulties to have suitable diet and decrease of phisical activity. The nurse can have influence for the patient to teach them responsibility of their health.

Key words: nurse, ill, diabetes mellitus, problems, support.

Polecane książki z księgarni medycznej BORGIS:

Otyłość u dzieci

Naturalna terapia bólu kręgosłupa

Plecy bez bólu

Cukrzyca jest chorobą przewlekłą, powodującą zmianę stylu życia chorego.

Wymaga wielu lat aktywnego, systematycznego leczenia, przy udziale odpowiednio przygotowanego w procesie terapeutycznym podopiecznego.

Chory, aby czuł się samodzielny w radzeniu sobie z problemami wynikającymi z cukrzycy musi być wyposażony w podstawowy zasób wiedzy i umiejętności już od pierwszych chwil po postawieniu diagnozy lekarskiej. Stworzy mu to możliwości adaptacji do życia z chorobą w środowisku zamieszkania, nauki czy pracy.

To czy samodzielnie będzie mógł dalej funkcjonować zależy w dużej mierze od wsparcia jakie udzielą mu bliscy, znajomi oraz przede wszystkim profesjonaliści z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej. Należy do nich między innymi pielęgniarka, którą zgodnie z zapisem Ustawy o Zawodzie Pielęgniarek i Położnych (Dz. U. RP nr 91, poz. 410 z dnia 5. 07. 1996 r.) obowiązuje udzielanie pomocy i wsparcia człowiekowi w rozwiązywaniu indywidualnych problemów zdrowotnych wynikających ze stanu choroby oraz motywowanie go do świadomej odpowiedzialności za własne zdrowie.

Dlatego to właśnie od niej oczekuje się nie tylko pomocy pacjentowi na początku choroby, jaszcze w okresie hospitalizacji, ale także zapewnienia dalszej profesjonalnej opieki po powrocie do domu.

Pielęgniarka odwiedzając podopiecznego w miejscu zamieszkania może pomóc mu w rozwiązywaniu problemów, które mogą pojawić się gdy samodzielnie zaczyna funkcjonować z chorobą.

Trudnościami pojawiającymi się u chorego z cukrzycą mogą być:

1. Niepełna wiedza na temat istoty schorzenia, trudności z zaakceptowaniem choroby:

Pielęgniarka –

– przeprowadza rozmowę na temat istoty schorzenia, działania insuliny,

– wyjaśnia przyczyny cukrzycy oraz rodzaj zaburzeń patofizjologicznych,

– dostarcza pacjentowi niezbędną literaturę, ulotki, broszury na temat schorzenia i sposobów leczenia,

– wyjaśnia wszelkie wątpliwości związane z chorobą pacjentowi, jego rodzinie czy opiekunom,

– przedstawia możliwości prowadzenia w miarę normalnego trybu życia pod warunkiem przestrzegania określonych zaleceń,

– organizuje kontakt z innymi osobami chorymi na cukrzycę.

2. Odczuwanie dolegliwości związanych z obniżeniem stężenia glukozy we krwi np.: bólu głowy, kołatania serca, pocenia się, niepokoju:

Pielęgniarka –

– dokonuje pomiaru stężenia glukozy we krwi,

– podaje osłodzoną herbatę,

– zapewnia wygodne ułożenie chorego w łóżku,

– wietrzy pokój,

– zapewnia atmosferę spokoju.

3. Obawy chorego związane z możliwością ponownego pojawienia się stanu niedocukrzenia:

Pielęgniarka –

– przedstawia choremu prawdopodobne przyczyny niedocukrzenia,

– podaje objawy hipoglikemii,

– omawia cel dokonywania systematycznych pomiarów stężenia glukozy we krwi,

– uczy chorego sposobu mierzenia stężenia glukozy we krwi przy użyciu glukometru,

– omawia metody samopomocy w stanie niedocukrzenia,

– przekonuje o konieczności noszenia przy sobie kostek cukru,

– uświadamia potrzebę noszenia przez chorego identyfikatora cukrzyka,

– wskazuje na konieczność prowadzenia dziennika samokontroli i odnotowywania w nim niepokojących objawów.

4. Trudności ze stosowaniem diety cukrzycowej:

Pielęgniarka –

– omawia zasady zaleconej diety cukrzycowej,

– przedstawia produkty wskazane i przeciwwskazane,

– zapoznaje ze sposobem przyrządzania posiłków zgodnych z dietą.

5. Trudności z przyjmowaniem insuliny (problemy z posługiwaniem się penem, brak umiejętności z zakresu wykonywania wstrzyknięć):

Pielęgniarka –

– pokaże choremu sposób postępowania z penem,

– zaobserwuje posługiwanie się penem przez chorego i skoryguje ewentualne nieprawidłowości,

– przedstawi zasady postępowania aseptycznego,

– wyjaśni działanie insuliny, niebezpieczeństwa przedawkowania leku.

6. Chory nie poświęca należnej uwagi pielęgnacji stóp:

Pielęgniarka –

– wyjaśni znaczenie pielęgnacji stóp w cukrzycy,

– przypomni o konieczności codziennego oglądania stóp przez chorego,

– uświadomi o noszeniu wygodnego obuwia,

– zaleci, aby po myciu stóp dokładnie je osuszać, zwłaszcza między palcami,

– przedstawi sposoby ćwiczeń stóp,

– pokaże prawidłowy sposób obcinania paznokci.

7. Chory mało aktywny fizycznie:

Pielęgniarka –

– uświadomi chorego o korzyściach aktywności fizycznej,

– zaleci spacery chociaż raz dziennie,

– zaproponuje systematyczne wykonywanie lekkich ćwiczeń ogólnousprawniających.

8. Chory otyły:

Pielęgniarka –

– nauczy chorego obliczania wagi należnej,

– wyjaśni negatywny wpływ otyłości na organizm,

– wskaże konieczność zastosowania diety niskokalorycznej,

– dostarczy ulotki informacyjne na dany temat.

Postępowanie wobec chorego będzie efektywne, kiedy podopieczny będzie:

– pozbawiony wątpliwości związanych z chorobą,

– potrafił prowadzić aktywny tryb życia i będzie zdawał sobie sprawę, jak ważna dla niego jest aktywność fizyczna,

– przestrzegał prowadzenia diety,

– umiał obsługiwać pen,

– przestrzegał zasad obowiązujących przy stosowaniu insuliny,

– znał objawy niedocukrzenia,

– potrafił postępować w stanie niedocukrzenia,

– przekonany o konieczności noszenia przy sobie czegoś słodkiego,

– potrafił kontrolować stężenie glukozy we krwi przy użyciu glukometru,

– przekonany o znaczeniu właściwej pielęgnacji stóp,

– pamiętał o konsultacji u lekarzy: diabetologa, okulisty i nefrologa,

– prowadził zeszyt samokontroli.

Profesjonalne wsparcie chorego przez pielęgniarkę na każdym etapie choroby pomoże mu rozwiązywać problemy i da mu samodzielność w życiu prywatnym i zawodowym.

Polecane książki z księgarni medycznej BORGIS:

Osteoporoza. Komu zagraża, jak jej uniknąć

Prosta metoda jak skutecznie pozbyć się zbędnych kilogramów

Ajurweda a uroda

Piśmiennictwo

1. Czyżyk A., Ławecki J.: Encyklopedia chorego na cukrzycę. PWN, Warszawa 2001. 2. Otto-Buczkowska E. (red.): Cukrzyca patogeneza, diagnostyka, leczenie. Wybrane zagadnienia. BORGIS, Warszawa 2005. 3.Tatoń J., Czech A.: Cukrzyca Podręcznik edukacji terapeutycznej. PWN, Warszawa 2000. 4.Zahradniczek K. (red): Pielęgniarstwo. Podręcznik dla studiów medycznych. PZWL, Warszawa 2004.

otrzymano: 2007-02-20
zaakceptowano do druku: 2007-06-15

Adres do korespondencji:
*Alicja Mikulska
Zakład Podstaw Pielęgniarstwa
ul. Ciołka 27, 01-445 Warszawa
tel. (0-22) 836-09-72, fax (0-22) 836-09-71
e-mail: alikmik@poczta.onet.pl

Medycyna Rodzinna 2/2007
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna

Powrót na górę strony

Pozostałe artykuły z numeru 2/2007:

- reklama -

Strona główna | Reklama | Kontakt