Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 4/2015, s. 123-128
Karolina Raczkowska-Łabuda, Małgorzata Dębska, *Lidia Zawadzka-Głos
Czy u dzieci jednostronny guz jamy nosa to polip?
Are unilateral tumours in child’s nose always polyps?
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej, Warszawski Uniwersytet Medyczny
Kierownik Kliniki: dr hab. n. med. Lidia Zawadzka-Głos
Summary
Introduction. The most common nodular changes in the nasal cavities are polyps. This statement also applies to unilateral nasal pathology in the pediatric population. However, any degenerative tissue taken during surgery must be subjected to histopathological examination due to the high risk of malignancy (9,09%) , or one of the numerous, less common pathologies. The article presents the results of eight years of Paediatric ENT physicians’ experience.
Aim. Analysis of symptoms, diagnosis, characteristic and treatment of unilateral nasal tumours. Data obtained from patients of the Department of Paediatric Otolaryngology at the Medical University of Warsaw.
Material and methods. A retrospective analysis of 55 patients with unilateral nasal “polyp” hospitalized in the years 2006-2014 in the Department of Paediatric Otolaryngology, Medical University of Warsaw. All patients have been qualified to surgical (diagnostic and therapeutic) interventions.
Results. Analysis included 55 patients with unilateral nasal “polyp”. There were 34 boys and 21 girls. The average age of all children was 8.64 years. The youngest patient was over 1 month old while the oldest was 17. Among the analysed group of patients, 50 were diagnosed with benign pathology. There were 18 patients with inflammatory polypoid changes (average age 12.1 years). Amid the rest 32 patients with benign unilateral, nasal tumour histopathological examination revealed 9 capillary haemangiomas (average age 9 y.o.), 4 angiofibromas juvenile (average age 14 y.o.), 4 fibromas (average age 6.75 y.o.), 4 dermoids (average age 9 months), 2 nasal gliomas (3 month, 6 years) and incidental: cranial fascitis, hamartoma, meningocele, xanthogranuloma juvenile, tumor mixtus, mucocele, psammomatoid active ossyfying fibroma, papilloma inversum, osteoma ossificans. Five patients were diagnosed with malignancies: Burkitt’s lymphoma, NHLB, embryonal rhabdomyosarcoma, neuroblastoma and carcinoma planoepitheliale (average age 6.96).
Conclusions. 1. The nature of unilateral nasal tumours in children population is correlated to the age and sex of the patient. 2. A teenage boys with recurrent epistaxis may be suspected of a juvenile angiofibroma. 3. Among the most typical changes in neonates and infants population are congenital (meningoencephalocele) and dermoid, haemangiomas or gliomas. 4. The most commonly occurring unilateral nasal pathology in children over 9 years old are polyps. 5. Differential diagnosis of unilateral nasal tumours should include malignancies. 6. An unilateral nasal tumour in children sometimes is not a polyp.
Wstęp
Najczęstszą zmianą guzowatą w jamach nosa są polipy. Stwierdzenie to obowiązuje również dla jednostronnych patologii nosa w populacji dziecięcej. Dolegliwości zgłaszane przez pacjentów (lub ich rodziców) nie są charakterystyczne. To typowo: upośledzenie drożności nosa, przewlekły katar czy nawracające krwawienia. Niemniej, każda tkanka zwyrodnieniowa pobrana podczas operacji musi być poddana badaniu histopatologicznemu ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia nowotworu złośliwego bądź jednej z licznych, rzadziej spotykanych patologii, jak guz mający łączność z centralnym układem nerwowym. W wielu stanach chorobowych (np.: włókniak młodzieńczy) można wykazać zależność rodzaju schorzenia od wieku i płci dziecka, co przyspiesza postawienie prawidłowej diagnozy. W zebranym materiale uwagę zwraca przede wszystkim znacząco wysoki odsetek (nieco powyżej 9%) zmian złośliwych. W artykule przedstawiamy wyniki 8 lat doświadczeń lekarzy Oddziału Otolaryngologii Dziecięcej WUM.
Cel pracy
Analiza objawów, diagnostyki, charakteru i sposobu leczenia jednostronnych guzów nosa u pacjentów Kliniki Otolaryngologii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Materiał i metody
Retrospektywna analiza historii chorób 55 pacjentów Kliniki Otolaryngologii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, hospitalizowanych w latach 2006-2014, u których w rozpoznaniu wstępnym stwierdzono jednostronny „polip” jam nosa. W podanym przedziale czasu wszyscy pacjenci zostali zakwalifikowani do chirurgicznej interwencji diagnostycznej i leczniczej.
Wyniki
Analizie poddano 55 pacjentów z jednostronnym „polipem” jamy nosa. W badaniu brało udział 34 chłopców i 21 dziewcząt. Średnia wieku wszystkich dzieci wynosiła 8,64 roku. Najmłodszy pacjent ukończył 1 miesiąc życia, a najstarszy 17 lat. W analizowanej grupie stwierdzono 50 chorych ze zmianami łagodnymi. U 18 pacjentów z tej grupy rozpoznano zmiany polipowate o charakterze zapalnym – średni wiek 12,1 roku. U pozostałych 32 pacjentów z jednostronną zmianą polipowatą o charakterze łagodnym stwierdzono w badaniu histopatologicznym: 9 naczyniaków kapilarnych (średnia wieku 9 lat), 4 naczyniakowłókniaki młodzieńcze (średnia wieku 14 lat), 4 włókniaki (średnia wieku 6,75 roku), 4 dermoidy (średnia wieku 9 miesięcy), 2 glejaki nosa (3 m-ce, 6 lat) oraz pojedyncze przypadki: cranial fascitis, hamartoma, meningocele, xanthogranuloma juvenile, tumor mixtus, mucocele, psammomatoid active ossyfying fibroma, papilloma inversum, osteoma ossificans. U 5 pacjentów rozpoznano guzy złośliwe. Były to: chłoniak Burkitta, NHLB, rhabdomyosarcoma embryonale, neuroblastoma, carcinoma planoepitheliale. Średnia wieku w tej grupie wynosiła 6,96 roku (tab. 1).
Tabela 1. Zestawienie guzów jamy nosa dzieci na podstawie materiałów klinicznych oddziału Otolaryngologii Dziecięcej WUM w latach 2006-2014.
Rodzaj zmianLiczba
Zmiany łagodne
Hemangioma capillare9
Angiofibroma juvenile4
Fibroma4
Dermoid4
Nasal glial heterotopia2
Hamartoma1
Tumor mixtus1
Mucocele1
Papilloma inversum1
Cranial fasciitis1
Xanthogranuloma juvenile1
Psammomatoid active ossifying fibroma1
Osteoma ossificans1
Meningoencephalocele1
Zmiany złośliwe
Chłoniak Burkitta1
NHLB1
Neuroblastoma1
Rhabdomyosarcoma embryonale1
Ca planoepitheliale typus papillaris invasivum1
Dyskusja
Jednostronne zmiany jamy nosowej u dzieci to patologia wymagająca dokładnej diagnostyki. Olbrzymia różnorodność zmian kusi klinicystę do szukania rozwiązania zgodnie z założeniem brzytwy Ockhama: „Bytów nie mnożyć, fikcyj nie tworzyć, tłumaczyć fakty jak najprościej”. Niepodważalnie najczęstszą, jednostronną zmianą jamy nosa u dzieci są polipy (ryc. 1).
Ryc. 1. Zestawienie częstości występowania jednostronnych polipów nosa względem pozostałych jednostronnych patologii nosa u dzieci na podstawie materiału Oddziału Otolaryngologii Dziecięcej WUM w latach 2006-2014.
Literatura podaje bardzo różną częstość występowania polipów nosa: od 2 do 20% u dzieci z przewlekłym zapaleniem zatok (1). Oczywiście odsetek ten jest nieporównywalnie większy u pacjentów obciążonych mukowiscydozą – sięga nawet 50% (2). Triada aspirynowa z astmą i polipami u dzieci występuje rzadko. U pacjentów z pierwotną dyskinezą rzęsek częstość występowania polipów sięga do 18% (3, 4).
Guzy jamy nosa tradycyjnie dzielimy na: łagodne i złośliwe oraz wrodzone i nabyte (5). Do najczęstszych zmian wrodzonych zaliczamy: przepukliny oponowo-mózgowe, glejaki nosowe i cysty dermoidalne (wyrośla skórne) (5-8).
Przepuklina oponowo-mózgowa, czyli przemieszczenie tkanek mózgowia przez ubytek w pokrywie kostnej czaszki, występuje z częstością 1 na 35 000 żywych urodzeń (3-7-krotnie częściej w południowo-wschodniej Azji) (9). Laryngolodzy najwięcej uwagi poświęcają przepuklinom występującym w okolicy wyrostka nosowego kości czołowej (przepukliny przednie) oraz przepuklinom podstawy czaszki w okolicy kości sitowej i klinowej. Przepukliny wyglądem imitują polipy nosa i nosogardła (ryc. 2, 3). Są szare lub bladoróżowe, mogą tętnić, chełbotać i zmieniać kształt przy oddychaniu.
Ryc. 2. Zdjęcie przepukliny oponowo-nosowej prawej jamy nosa.
Ryc. 3. Tomogram meningoencephalocele u tego samego pacjenta.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Mladina R: Nasal polyposis in children. [In:] Passali E (ed.): Pediatric Otorhinolaryngology: an Update. Kugler Publications, Hague, Netherlands 1998: 75-81. 2. EPOS 2012: European position paper on rhinosinusitis and nasal polyps 2012. A summary for otorhinolaryngologists. 3. Leigh MW: Primary ciliary dyskinesia. Semin Respir Crit Care Med 2003; 24: 653-662. 4. Min YG, Shin JS, Choi SH et al.: Primary ciliary dyskinesia: ultrastructural defects and clinical features. Rhinology 1995; 33: 189-193. 5. Dębska M, Chmielik M, Bielicka A, Brożek E: Zaburzenia drożności nosa u noworodków i niemowląt. Nowa Pediatr 2005; 3: 102-104. 6. Cotton RT, Myer CM: Practical Pediatric Otolaryngology. Lippincott-Raven Publishers, Philadelphia 1999. 7. Coates H: Nasal obstruction in the neonate and infant. Clin Pediatr (Phila) 1992 Jan; 31(1): 25-29. 8. Posnick JC, Costello BJ: Dermoid cysts, gliomas, and encephaloceles: evaluation and treatment. Atlas Oral Maxillofac Surg Clin North Am 2002 Mar; 10(1): 85-99. 9. Montasir J, Maliha K, Mumtaz JK: Nasal encephaloceles presenting at later ages: experience of Otorhinolaryngology Department at a tertiary care center in Karachi, Pakistan. J Pak Med Assoc 2012 Jan; 62(1): 74-76. 10. Kumar D, Maheshwari A, Rath B et al.: Transalar transphenoidal meningoencephalocele: A rare cause of respiratory distress in a neonate. J Pediatr Neurosci 2011; 6: 118-120. 11. Jabre A, Tabaddor R, Samaraweera R: Transsphenoidal meningo encephalocele in adults. Surg Neurol 2000; 54: 183-187. 12. Zieliński R, Zakrzewska A: Naczyniak jamy nosowej – opis przypadku. Otorynolaryngologia 2012; 11(2): 83-86. 13. Horner MJ, Ries LAG, Krapcho M: Cancer in children (ages 0-14 and ages 0-19). SEER Cancer Statistics Review, 1975-2006. National Cancer Institute. Bethesda 2008. 14. Liu S, Semenciw R, Mao Y: Increasing incidence of non-Hodgkin’s lymphoma in Canada, 1970-1996: age-period-cohort analysis. Hematol Oncol 2003; 21(2): 57-66. 15. Samuelsson BO, Ridell B, Röckert L et al.: Non-Hodgkin lymphoma in children: a 20-year population-based epidemiologic study in western Sweden. J Pediatr Hematol Oncol 1999 Mar-Apr; 21(2): 103-110. 16. Pulte D, Gondos A, Brenner H: Trends in 5- and 10-year survival after diagnosis with childhood hematologic malignancies in the United States, 1990-2004. J Natl Cancer Inst 2008; 100(18): 1301-1309. 17. Gurney JG, Ross JA, Wall DA et al.: Infant cancer in the U.S.: histology-specific incidence and trends, 1973 to 1992. J Pediatr Hematol Oncol 1997; 19: 428-432. 18. Kushner BH: Neuroblastoma: a disease requiring a multitude of imaging studies. J Nucl Med 2004 Jul 1; 45(7): 1172-1188. 19. Landier W, Knight K, Wong FL et al.: Ototoxicity in Children With High-Risk Neuroblastoma: Prevalence, Risk Factors, and Concordance of Grading Scales – A Report From the Children’s Oncology Group. JCO 2014 Feb 20; 32(6): 527-534. 20. Versiani Durães G, Correia Jham B, Marques Mesquita AT et al.: Oral embryonal rhabdomyosarcoma in a child: a case report with immunohistochemical analysis. Oral Oncology Extra 2006 March; 42(3): 105-108. 21. Mazzoleni S, Bisogno G, Garaventa A et al.: Outcomes and prognostic factors after recurrence in children and adolescents with nonmetastatic rhabdomyosarcoma. Cancer 2005 Jul 1; 104(1): 183-190. 22. Dębska M, Romiszewski M, Zawadzka-Głos L et al.: A rare case of planoepithelial cancer of nose and nasopharynx in a 17 years old boy. Nowa Pediatr 2014; 4: 119-121. 23. Kawecki A, Krajewski R: Squamous cell carcinoma of head and neck organs: contemporary management and perspectives. Post Nauk Med 2011; 2: 116-122.
otrzymano: 2015-10-06
zaakceptowano do druku: 2015-11-12

Adres do korespondencji:
*Lidia Zawadzka-Głos
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej WUM
ul. Żwirki i Wigury 63A, 02-091 Warszawa
tel./fax: +48 (22) 628-05-84
e-mail: laryngologia@spdsk.edu.pl

Nowa Pediatria 4/2015
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria