Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 3-4/2001, s. 159-160
Elżbieta Bąk
Prawa umierającego pacjenta w nowoczesnym modelu opieki
The rights of terminally ill patient in modern health care
Szkoła Zdrowia Publicznego i Medycyny Społecznej
Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie
Dyrektor: prof. dr hab. med. Jerzy Leowski
Summary
On the basis of the directives of the Austrialian Ethics Committee for Health the author discusses the problems of medical care of the patients in terminal stage of disease. She confronts the rights of the dying patients with the law and with the requirements of professional ethics of the caretakers.
Prawa umierającego pacjenta stanowią ciągle jeszcze przedmiot wielu dyskusji. Nie zostały one w Polsce nadal ujęte w ramy obowiązującej ustawy czy regulaminu.
Pełniący opiekę nad pacjentami, znajdującymi się w terminalnym stadium choroby profesjonaliści (głównie lekarze i pielęgniarki), starają się postępować zgodnie z etyką opartą na przysiędze Hipokratesa, która składana jest przy ukończeniu studiów. Kodeks etyczny wymaga od nich także tego, by sprawując opiekę nad każdym pacjentem szanowali jego godność i respektowali przynależne mu prawa.
Wiele krajów posiada już opracowany kodeks praw umierającego pacjenta. I tak np. w australijskim systemie opieki zdrowotnej podkreśla się prawo pacjenta w końcowej fazie życia do rzetelnej informacji na temat jego choroby, stosowanego leczenia, rokowania, a także prawo do godnej śmierci, gdy staje się ona nieunikniona, a leczenie wydaje się już daremne.
Narastające w strukturze demograficznej wszystkich krajów rozwiniętych odsetki populacji ludzi w wieku poprodukcyjnym, a także chorych cierpiących na choroby nowotworowe pomnażają stale liczbę osób osiągających terminalne stadium choroby, stanowiące systemy ochrony zdrowia przed obowiązkiem opiekowania się także i tą grupą pacjentów.
Wiele dyskusji wzbudziła ostatnio w ośrodkach opieki hospicyjnej np. sprawa odżywiania umierających pacjentów przez sondę. Zwolennicy karmienia przez zgłębnik twierdzą, że chroni ono pacjenta przed cierpieniem spowodowanym głodem i pragnieniem, podczas gdy inni uważają, iż karmienie takie nie powstrzymuje rozwoju choroby, a jedynie wydłuża proces umierania. Istnieje pogląd, że kontynuowanie karmienia przez sondę, czy odżywianie pozajelitowe utrudnia porozumiewanie się pacjenta z rodziną w ostatnich godzinach życia i sprawia, że proces umierania staje się bardziej wyczerpujący dla umierającego i jego rodziny niż byłby wówczas, gdyby pozwolono choremu umierać w spokoju i bez stosowania zabiegów umożliwić bliski kontakt w ostatnich godzinach jego życia.
W australijskim modelu opieki nad pacjentem umierającym dużo uwagi poświęca się poznawaniu i realizowaniu życzeń pacjenta i jego rodziny. Chociaż z etycznego punktu widzenia należałoby kontynuować leczenie mające na celu zawsze poprawę stanu zdrowia i zapewnienie powrotu pacjenta do niezależności oraz godnego stylu życia, to w opiece i leczeniu pacjenta umierającego o potrzebie leczenia lub jego zaniechaniu, wyborze modelu leczenia i opieki – decyduje on sam.
Warto w tym miejscu przytoczyć pogląd Johna Wallera – przewodniczącego Australijskiego Komitetu Etycznego, który zwraca uwagę na konieczność stałej weryfikacji decyzji dotyczących leczenia i opieki nad pacjentem znajdującym się w terminalnym stadium choroby i stałe uwzględnianie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy wybrany model leczenia/opieki jest najlepszy dla pacjenta?
2. Jakie są oczekiwania pacjenta w danym momencie?
3. Jakie są opinie personelu opiekującego się pacjentem umierającym na temat stosowanego modelu leczenia/opieki?
4. Jakie jest aktualnie samopoczucie pacjenta?
5. Czy występują skutki uboczne zastosowanego leczenia, a zwłaszcza takie, które dominują nad osiąganymi korzyściami?
6. Czy i w jakich okolicznościach należałoby rozważyć konieczność zmiany leczenia/opieki?
Mimo że lekarz ma obowiązek przedstawić umierającemu pacjentowi najlepszą opcję leczenia i opieki, pacjent zachowuje absolutne prawo do odmowy przedstawionej mu propozycji i wyboru innej, według niego korzystniejszej i dogodniejszej, zachowując jednocześnie prawo do pomocy lekarza w podjęciu decyzji.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. John Waller: Zagadnienia etyki w opiece nad pacjentem umierającym (Australijski Komitet Etyczny ds. Zdrowia 1993). 2. Wendy O´Malley: Wytyczne do opieki nad pacjentem umierającym (Australijski Komitet Etyczny ds. Zdrowia 1993).
Medycyna Rodzinna 3-4/2001
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna