Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 4/2009, s. 193-197
*Konrad Wroński1, Roman Bocian1, Janusz Ścibór2, 3, Dariusz Pakuła1
Leczenie tętniaków prawdziwych tętnicy śledzionowej
TREATMENT OF TRUE SPLENIC ARTERY ANEURYSMS
1Oddział Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej, Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dra M. Pirogowa w Łodzi
Ordynator Oddziału Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej: dr n. med. Jerzy Okraszewski
2Zakład Radiologii i Diagnostyki Obrazowej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
Kierownik Zakładu Radiologii i Diagnostyki Obrazowej: prof. dr hab. n. med. Ludomir Stefańczyk
3Zakład Radiologii i Diagnostyki Obrazowej, Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dra M. Pirogowa w Łodzi
Kierownik Zakładu Radiologii i Diagnostyki Obrazowej: dr n. med. Janusz Ścibór
Streszczenie
The true aneurysm of the splenic artery was first described in the 18th century during an autopsy by doctor Beaussier. Nowadays splenic artery aneurysms are the most common aneurysms of the visceral arteries. True splenic artery aneurysms come third as to the frequency of occurrence in the abdominal cavity – after abdominal aortic aneurysms and iliac artery aneurysms.
Splenic artery aneurysms occur rarely but they pose a large threat to the patient´s life. The death rate in case of a rupture of this aneurysm is from 10% to 25%, that is why as soon as a true splenic artery aneurysm is diagnosed, the patient should immediately be reffered to Department of Vascular Surgery in order to undergo treatment. A prompt administering of a correct treatment in such patients enables to achieve the optimal results of the treatment.
In case of true splenic artery aneurysms medical procedures should be adapted individually to each patient. In the 21st century surgical treatment is an effective and perfectly safe method of treatment in these patients. As for the patients with other internal diseases it is possible to apply endovascular surgical procedures.
Słowa kluczowe: aneurysm, splenic artery, spleen.
WSTĘP
Tętniaki tętnicy śledzionowej dzielimy na tętniaki prawdziwe i rzekome. O tętniaku prawdziwym (łac. aneurysma verum; ang. true aneurysm) mówimy wtedy, gdy obserwujemy workowate poszerzenie światła naczynia przy zachowaniu ciągłości jego ścian. Natomiast tętniak rzekomy (łac. aneurysma spurium; ang. false aneurysm, pseudoaneurysm) powstaje na skutek przerwania ciągłości ściany tętnicy otoczonej ściśle przez mięśnie, powięzie czy tkankę łączną jako następstwo tzw. krwiaka tętniącego.
Tętniak prawdziwy tętnicy śledzionowej został po raz pierwszy opisany w XVIII wieku podczas sekcji zwłok przez doktora Beaussier´a (1). Obecnie tętniaki tętnicy śledzionowej są najczęściej występującymi tętniakami tętnic trzewnych – od 60 do 70% (2, 3). Tętniaki prawdziwe tętnicy śledzionowej są również na trzecim miejscu co do częstości występowania tętniaków w jamie brzusznej – po tętniaku aorty brzusznej i tętniaku tętnic biodrowych (2, 4, 5).
ETIOLOGIA I PATOFIZJOLOGIA
Etiologia i patofizjologia tętniaków prawdziwych tętnicy śledzionowej nie została jeszcze dokładnie poznana. Obecnie częstość wykrywania tętniaków jest znacznie większa, niż w przeszłości ze względu na coraz lepszy i powszechniejszy sprzęt używany do ich diagnostyki. Uważa się, że częstość występowania tętniaków prawdziwych tętnicy śledzionowej może wynosić od 0,16% do nawet 10,4% (6, 7). Tętniaki te rozpoznawane są cztery razy częściej u kobiet, niż u mężczyzn (2, 4, 5, 7). Mogą one występować w każdym wieku, ale najczęściej są one obserwowane u pacjentów powyżej 60. roku życia (2, 4, 5).
W dużych badaniach opublikowanych przez Trastek´a i wsp. (5) i Abbas´a i wsp. (4) średnia wielkość tętniaka prawdziwego tętnicy śledzionowej wynosiła odpowiednio 2,1 cm i 2,2 cm. Tętniaki prawdziwe, których wielkość przekracza 3 cm występują w praktyce klinicznej rzadko (8). W bazie Pubmed opisanych jest także kilka tętniaków olbrzymich – wielkości> 10 cm (5, 9-16).
Czynnikami predysponującymi do powstania tętniaka tętnicy śledzionowej są:
- przebyte ciąże u kobiet,
- nadciśnienie tętnicze,
- choroby wątroby (marskość wątroby i nadciśnienie wrotne) (2, 4, 5, 7, 17, 18).
Tętniaki tętnicy śledzionowej mogą manifestować swoje istnienie u chorego w trojaki sposób:
- poprzez przypadkowe uwidocznienie tętniaka podczas badań obrazowych,
- poprzez nagły, silny ból zlokalizowany najczęściej w nadbrzuszu lub w podżebrzu po stronie prawej. Ból ten może promieniować do pleców, kończyn dolnych lub do ramienia lewego (objaw Kehra) (19). Bólowi temu mogą towarzyszyć zarówno nudności, jak i wymioty (20),
- poprzez objawy występujące w przypadku pęknięcia tętniaka: ostry ból brzucha i nagły spadek ciśnienia.
Głównym zagrożeniem dla chorego z tętniakiem tętnicy śledzionowej może być jego pęknięcie. Ryzyko pęknięcia tętniaka prawdziwego tętnicy śledzionowej jest trudne do oszacowania. W pracy Trastek´a i wsp. (5) na 100 zdiagnozowanych i opisanych tętniaków prawdziwych tylko 3 były pęknięte. Obecnie uważa się, że ryzyko związane z pęknięciem tętniaka średnicy od 2 cm do 10 cm wynosi od około 3% do 10% i wzrasta wraz z jego wielkością (4). Prawdopodobieństwo związane z pęknięciem tętniaka tętnicy śledzionowej o średnicy mniejszej, niż 2 cm jest niewielkie (21, 22).
Czynnikami zwiększającymi ryzyko pęknięcia tętniaka tętnicy śledzionowej są:
- ciąża,
- tętniak średnicy> 2 cm,
- objawowy tętniak,
- powiększający się tętniak w badaniach obrazowych,
- nadciśnienie wrotne po przeszczepie wątroby (4, 19, 21).
Tętniaki tętnicy śledzionowej często ulegają pęknięciu dwuetapowemu. Uważa się, że pękniecie dwuetapowe występuje w około 30% przypadków (21-23). Najczęściej krwotok z pękniętego tętniaka jest do jamy otrzewnej lub przewodu trzustkowego. Śmiertelność w przypadku pęknięcia tętniaka prawdziwego tętnicy śledzionowej wynosi od 10% do 25% (4, 22).
Opisano ponad 100 przypadków pękniętych tętniaków prawdziwych tętnicy śledzionowej u kobiet w ciąży. Krwawienie u kobiet w trzecim trymestrze ciąży z pękniętego tętniaka w większości przypadków nie było rozpoznane (24, 25). Śmiertelność matki i płodu w przypadku pękniętego tętniaka prawdziwego tętnicy śledzionowej była wysoka i wynosiła odpowiednio 75% i 95% (25).
DIAGNOSTYKA

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2009-10-16
zaakceptowano do druku: 2009-11-20

Adres do korespondencji:
*Konrad Wroński
Oddział Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej
Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dra M. Pirogowa w Łodzi
ul. Wólczańska 195, 90-531 Łódź
tel.: (42) 636-76-11
e-mail: konradwronski@poczta.wp.pl

Nowa Medycyna 4/2009
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna