Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 8/2009, s. 610-613
*Michał Pirożyński
Niedodma: patofizjologia, objawy kliniczne
Pulmonary atelectasis: pathophysiology, clinical signs
Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego
Kierownik Kliniki: prof. dr. hab. med. Jacek Jastrzębski
Streszczenie
Termin niedodma obejmuje szereg schorzeń, których wspólnym elementem jest utrata powietrza przez miąższ płucny, a zarazem zmniejszona objętość tego obszaru. Należy pamiętać, że zmniejszeniu objętości nie musi towarzyszyć zmiana przejrzystości, zatem w badaniu radiologicznym niedodmie nie musi towarzyszyć zmniejszona przejrzystość obszaru płuc. Najczęściej występuje niedodma resorpcyjna lub niedodma obturacyjna spowodowana obecnością wewnątrzoskrzelowej przeszkody lub uciskiem oskrzela z zewnątrz. W zdrowym miąższu płucnym całkowita resorpcja gazów z dróg oddechowych i pęcherzyków płucnych następuje w przeciągu 18-24 godzin od pojawienia się czynnika zamykającego oskrzele. Niedodma kompresyjna powstaje na skutek ucisku przez powietrze lub płyn gromadzący się w jamach opłucnej. Wielkość niedodmy jest wprost proporcjonalna do objętości płynu lub powietrza uciskającego miąższ płucny, pod warunkiem braku zrostów w jamie opłucnowej. Przy odmie całkowitej płuco o objętości około 3,5 L zajmuje objętość wielkości piłki tenisowej. Autorzy omawiaja przyczyny oraz objawy różnych postaci niedodmy.
Summary
The term atelectasis encompasses several disorders, but its common sign is loss of volume of the pulmonary parenchyma. The loss of volume of the parenchyma does not mean the loss of translucency that can be appreciated on a chest radiogram. The most common form of atelectasis is resorptional or obstructional atelectasis caused by an obstacle in the draining airway. In a healthy lung the complete loss of air within can occur 18-24 hours following the onset of the acute obstruction factor. Compression atelectasis is caused by a facor (fluid or air) that is present in the pleural cavity and grow in volume casing compression of the underlying parenchyma. The size of the atelectasis is governed by the volume of air or fluid that causes the compression. In a full atelectasis of the lung, the lung that normally has a volume of 3.5 L is shrunken to the size of a tennis ball. The authors discuss the pathophysiology, and signs of various forms of atelectasis.
Termin niedodma obejmuje szereg schorzeń, których wspólnym elementem jest utrata powietrza przez miąższ płucny, a zarazem zmniejszona objętość tego obszaru. Należy pamiętać, że zmniejszeniu objętości nie musi towarzyszyć zmiana przejrzystości, zatem w badaniu radiologicznym niedodmie nie musi towarzyszyć zmniejszona przejrzystość obszaru płuc. Dowodem tego jest zatorowość płucna, której towarzyszy znaczne zmniejszenie objętości miąższu, a jedynym dowodem będzie uniesienie kopuły przepony.
Płuca posiadają naturalną tendencję zapadania się. Temu zjawisku sprzeciwiają się siły rozciągania klatki piersiowej. Z chwilą utraty działania tych sił (np. na skutek odmy opłucnowej) dochodzi do powstania biernej niedodmy i zapadnięcia się miąższu płucnego (w tym przypadku nawet całego płuca lub tylko jednego jego fragmentu).
W przypadku rosnącej sztywności miąższu płucnego (gdy podatność maleje), objętość maleje. Przykładem takiego stanu jest włóknienie płuc, a niedodma określana jest mianem bliznowatej (ang. cicatrization atelectasis). Zaburzenia w czynności surfaktantu prowadzą do zapadania się pęcherzyków płucnych, a niedodma bywa określana mianem mikroniedodmy lub niedodmy ogniskowej.
Najczęściej występuje niedodma resorpcyjna lub niedodma obturacyjna spowodowana obecnością wewnątrzoskrzelowej przeszkody lub uciskiem oskrzela z zewnątrz. W zdrowym miąższu płucnym całkowita resorpcja gazów z dróg oddechowych i pęcherzyków płucnych następuje w przeciągu 18-24 godzin od pojawienia się czynnika zamykającego oskrzele (1). Zamknięcie dopływu powietrza w oskrzelu nie zawsze skutkuje niedodmą, a to z powodu rozwijania się obocznej wentylacji (2).
Niedodma kompresyjna powstaje na skutek ucisku przez powietrze lub płyn gromadzący się w jamach opłucnej. Wielkość niedodmy jest wprost proporcjonalna do objętości płynu lub powietrza uciskającego miąższ płucny, pod warunkiem braku zrostów w jamie opłucnowej. Przy odmie całkowitej płuco o objętości około 3,5 L zajmuje objętość wielkości piłki tenisowej.
Cechą charakterystyczną niedodmy biernej (pasywnej) jest utrata objętości w regionach najniżej położonych (najczęściej w segmentach podstawnych obu dolnych płatów, a u leżącego w segmentach tylnych górnych i dolnych płatów). Najczęściej mamy do czynienia z bierną niedodmą u chorych poddawanych długiemu znieczuleniu, we wczesnym okresie pooperacyjnym (ryc. 1) (3). Zmiany takie spotykamy zwłaszcza u chorych z obrzękiem płuc, zwiększoną objętością krążącej krwi, zaburzeniami transportu śluzowo-rzęskowego, u palaczy tytoniu na skutek zaburzeń budowy drobnych oskrzeli (4, 5, 6).
Ryc. 1. Przyczyny niedodmy pooperacyjnej.
Niedobór czynnika powierzchniowego lub jego zaburzenia czynnościowe są przyczyną ogniskowej niedodmy. Zmiany te spotyka się w przebiegu ARDS, zespołu błon szklistych lub zmian popromiennych (6). Uważa się, że ten typ niedodmy bywa również spotykany w okresie pooperacyjnym (7, 8).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 15 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 35 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2009-04-29
zaakceptowano do druku: 2009-07-01

Adres do korespondencji:
*Michał Pirożyński
Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii CMKP
ul. Czerniakowska 231, 00-416 Warszawa
tel.: (0-22) 825-03-52
e-mail: kl.anestezjologii@szpital-orlowskiego.pl

Postępy Nauk Medycznych 8/2009
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych