Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 1/1999, s. 8-9
Edward Zawisza, Urszula Samolińska-Zawisza
Mechanizmy chorób atopowych
Mechanisms of atopic diseases
z Poradni Alergologicznej CSK Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Poradni: prof. dr hab. n. med. Edward Zawisza
Epidemiologia
Alergia na pyłki drzew jest częsta i obejmuje 20% wszystkich pyłkowic. Przy czym alergie mieszane (drzewa + trawy) są znacznie częstsze. Zwykle są to drzewa wiatropylne, których pyłki przenoszone są przez wiatr (Anemophilous). Drzewa owadopylne (Entomophilous) nie są traktowane jako zagrożenie dla alergików, gdyż pyłki ich są ciężkie i lepkie (są przenoszone przez owady) i dlatego nie unoszą się długo w powietrzu.
W Europie dominującym alergenem wziewnym są pyłki traw. Należą do nich Lolium multiflorum, Anthoxantum odoratum, Holcus lanatus, Bromus inermis i Cynodon daktylon. Z pyłków drzew wymienia się Betula pendula (brzoza), Alnus incana (klon), Ouercus (dąb). Są to drzewa wiatropylne.
W Polsce są też częste uczulenia na drzewa wiatro- i owadopylne. Należą do nich Salix viminalis (wierzba) i Tilia cordata (lipa).
Około 50% pacjentów uczulonych na pyłki traw wykazuje też reakcję w testach skórnych na pyłki drzew. Pacjenci ci chorują dłużej i przebieg ich choroby jest ciężki. Efekt gruntowania (priming) błony śluzowej nosa na powtarzające się ekspozycje alergenem był opisany przez Connella w 1968 roku. Udowodnił on, że nawrotowe ekspozycje na alergeny wziewne obniżają próg pobudliwości śluzówki. Ponieważ pyłki drzew pylą przed występowaniem pylenia traw, na zasadzie „gruntowania” będą one uwrażliwiały błonę śluzową nosa na alergeny traw.
Ustalono, że u 70% pacjentów z uczuleniem na pyłki brzozy występuje tzw. OAS (oral allergy syndrom). Jest to IgE – medianowa reakcja błony śluzowej jamy ustnej w czasie spożywania świeżych owoców i warzyw. Pacjent odczuwa świąd i podrażnienie błony śluzowej policzków i podniebienia. W przypadkach uczulenia na pyłki brzozy alergenem pokarmowym są owoce drobnopestkowe (jabłka, gruszki). Czasami opisywane są reakcje anafilaktyczne przy spożywaniu tych owoców. Jednak ze względu na labilność alergenów jabłka są one rzadkie.
Bet.r.1 i Mal.d.1 są głównymi alergenami brzozy i jabłka. Są to białka o ciężarze cząsteczkowym 17 Kd. Zostały one klonowane w rekombinowanej formie w Escherichia coli. Obie te proteiny składają się ze 159 aminokwasów i w 64,5% wykazują identyczną sekwencję aminokwasów.
Ostatnio udowodniono dużą rolę alergenowo specyficznych komórek Th. W przypadku alergii atopowej alergenowo specyficzne Th 2 produkują cytokiny IL-4 i IFN-g w odpowiedzi na swoisty alergen.
Aktywowane przez alergeny limfocyty Th (długo żyjące, alergenowo specyficzne) są odpowiedzialne za utrzymanie produkcji IgE – jeszcze poza sezonem pylenia roślin.
Z obserwacji klinicznych wynika, że utrzymujące się przez dłuższy czas uczulenie wziewne prowadzi do alergii pokarmowej. Typowy zespół OAS (oral allergy syndrom) powstaje zwykle około 25 roku życia, po trwającej już kilkanaście lat pyłkowicy drzew liściastych. Z drugiej strony można podejrzewać, że stymulowane przez alergeny pokarmowe limfocyty T mogą produkować cytokiny prozapalne także w odpowiedzi na alergeny wziewne.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz innych artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Nowa Medycyna 1/1999
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna