Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 2/2005
Katarzyna Borowska, Stanisław Zabielski
Morbus Bowen – różnicowanie kliniczne i histopatologiczne
Bowen´s disease – clinical and histological differentiation
z Wojskowego Instytutu Medycznego Klinika Dermatologiczna Centralnego Szpitala Klinicznego MON w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Stanisław Zabielski
Streszczenie
Summary
Bowen´s disease is an carcinoma preinvasive. Etiology is still unknown.The disease lasts for many years. In respect of the cancer transformation possibility in the direction of invasive carcinoma, clinical and histological differentiation is very important.
W roku 1912 dermatolog pochodzenia amerykańskiego J.T. Bowen (1857-1941) opisał występowanie zmian skórnych, których etiopatogeneza do dnia dzisiejszego stanowi otwarty problem (1). Rozważana jest rola następujących czynników sprawczych: promieniowania ultrafioletowego, przewlekłych urazów mechanicznych, długotrwałego kontaktu ze środkami rakotwórczymi, szczególnie arsenem, oraz zakażenia wirusami z grupy Human Papilloma Virus (HPV) (13). W przypadku tych ostatnich szczególnie wymienia się HPV 16. Istnieje przypuszczenie, że jest to zakażenie przeniesione z okolic płciowych z uwagi na fakt, że obecność tych samych wirusów stwierdza się w obrębie błon śluzowych narządów płciowych jak i na skórze gładkiej (ich obecność wykazano szczególnie w zmianach zajmujących okolice palców rąk). Dodatkowo wykryto białko transformujące E6 wirusa, co z kolei potwierdzałoby patogenną rolę HPV. Za pomocą techniki nested PCR stwierdzono w obrębie skóry obecność sekwencji DNA EV HPV. Zarówno w skórze gładkiej, jak również na błonach śluzowych narządów płciowych wykazano zwiększoną ekspresję antyonkogenu p53 (4). Klinicznie rozważana jest możliwość współistnienia choroby Bowena z innymi stanami przednowotworowymi i nowotworami skóry, także nowotworami narządów wewnętrznych. W przypadku tych ostatnich głównie wymienia się nowotwory płuc, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego oraz gruczołu piersiowego (11). Obecność takiej predyspozycji, być może nawet zależności, stanowi podstawę do dyskusji. W 1959 roku Graham i Helwing podali, że choroba Bowena jest w 80% rewelatorem nowotworów narządów wewnętrznych, a w roku 1961 zredukowali tę wartość do 24,5% (2, 3). Według Peterki i wsp. ma to miejsce w przeszło jednej trzeciej przypadków (8).
Występowanie choroby Bowena jest statystycznie nieznacznie częstsze u kobiet niż mężczyzn. Stosunek ten przedstawia się następująco 1,3 : 1,0. W 80% przypadków choroba dotyczy pacjentów ze średnią wieku powyżej 60 roku życia. Pojedyncze ogniska choroby spotyka się częściej u 60% chorych, pozostałe 40% to wykwity mnogie, najczęściej w liczbie dwóch lub trzech (5). W literaturze opisywane są również przypadki o charakterze wieloogniskowym i nawracającym (6, 7, 9, 10). Choroba przebiega pod postacią lekko nacieczonego, płasko-wyniosłego ogniska o barwie sinoczerwonej lub sinobrunatnej. Zmiana jest dobrze odgraniczona od otoczenia, pokryta łuskami lub ewentualnie strupami, po których usunięciu uwidacznia się nierówna, sącząca powierzchnia, niekiedy z obecnością niewielkiego bliznowacenia w części środkowej. W wyniku obwodowego rozrostu ognisko przybiera zazwyczaj układ obrączkowaty lub pełzakowaty. Zmiany w 50-60% umiejscawiają się w okolicy przedramion. Zajęte mogą być również okolice policzkowe (częściej u kobiet), kark, uszy (częściej u mężczyzn), podudzia oraz palce rąk. Rzadziej, bo u 7-14% chorych spotyka się je w okolicy tułowia. Umiejscowienie zmian w okolicach pępka oraz pośladków należy do wyjątkowej rzadkości (0,3% przypadków) (5).
Badaniem klinicznym nie stwierdza się objawów podmiotowych. Przebieg choroby jest zazwyczaj wieloletni i łagodny. W 5-7% przypadków dochodzi do rozwoju raka kolczystokomórkowego (12). W obrębie ogniska choroby Bowena stwierdza się wówczas obecność zmian guzowatych, brodawkujacych, wrzodziejących. Może dochodzić do powstawania przerzutów do okolicznych węzłów chłonnych.
W leczeniu choroby stosuje się między innymi krioterapię, chirurgiczne usunięcie zmiany, leczenie laserem CO2, terapię fotodynamiczną, 5-fluorouracyl krem, imiquimod 5% krem.
Możliwość transformacji nowotworowej oraz różnorodność obrazu makroskopowego sprawia, że prawidłowa diagnostyka różnicowa opisywanej jednostki chorobowej jest niezmiernie ważna.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Bowen J.T.: Cutan. Dis., 1912, 30:241-4. 2.Graham J.H., Helwing E.B.: Arch. Dermatol., 1959, 80:133-7. 3.Graham J.H., Helwing E.B.: Arch. Dermatol., 1961, 83:738-8. 4.Jabłońska S., Chorzelski T.: Choroby skóry. Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 2001. 5.Kossard S. et al.: J. Am. Acad. Dermatol. 1992, 27:406-10. 6.Ota M, Kawashima et al.: Multiple Bowen´s disease of the fingers. Eur J Dermatol. 2002 May - Jun 12 (3), 275-7. 7.Park J.Y., et al.: Arsenic keratosis and pigmentation accompanied by multiple Bowen´s disease and genitourinary cancer in a psoriasis patient. J Dermatol 2002 Jun 29 (7), 446-51. 8.Peterka E. S. et al.: Arch. Dematol. 1961, 84:623. 9.Rho N.K., et al.: A case of multiple Bowen´s disease with squamos cell carcinoma of larynx and adenocarcinoma of the prostate. J Dermatol. 2002 Aug 29 (8), 516-21. 10.Samochocki Z., i wsp.: Wieloogniskowa, nawracająca choroba Bowena. Lekarz Wojskowy 1995, 1-2 (I), 103-7. 11.Schmid-Wendther M.H.: Bowen´s disease with tumors of internal organs. Internist (Berl) 2000 May 41 (5), 492-3. 12.Szepietowski J.: Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002. 13.Watson K., Creamer D.: Arsenic-binduced keratoses and Bowen´s disease. Clin Exp. Dermatol. 2004 Jan. 29 (1), 46-8.
Nowa Medycyna 2/2005
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna