Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2005, s. 127-129
Konrad Małkiewicz, Elżbieta Jodkowska
Wybielanie przebarwionej korony zęba preparatem Ena White – opis przypadku
Bleaching of a discolored, pulpless tooth by the use of Ena White – a case report
Zakład Stomatologii Zachowawczej Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej w Warszawie<br>Kierownik Zakładu: dr hab. n. med. Elżbieta Jodkowska
W praktyce klinicznej często spotykamy przypadki przebarwienia pojedynczych zębów. Jeżeli znajdują się one w odcinku przednim łuku zębowego stanowią poważny problem natury estetycznej powodujący znaczne pogorszenie wyglądu pacjenta, a w konsekwencji jego samopoczucia (1, 2, 3).
Przebarwienia pojedynczych zębów najczęściej spowodowane są (1):
– wynaczynieniem krwi podczas niewłaściwie prowadzonego leczenia endodontycznego lub na skutek urazu,
– produktami rozpadu białek miazgi obumarłej na skutek urazu lub pozostawionej w zachyłkach komory podczas niestarannie przeprowadzanego leczenia endodontycznego,
– lekami i materiałami stosowanymi podczas leczenia endodontycznego,
– ćwiekami okołomiazgowymi i wkładami koronowo-korzeniowymi wykonanymi ze srebra lub stali o złej jakości,
– wypełnieniami z amalgamatu srebra,
– obliteracją kanałów korzeniowych i komory zęba.
Metodami z wyboru stosowanymi w celu przywrócenia koronom zębów naturalnej barwy, a tym samym poprawienia estetyki uzębienia są zabiegi z zakresu protetyki, takie jak wykonanie licówki czy korony, lub z zakresu stomatologii zachowawczej, wśród których należy wymienić pokrycie powierzchni wargowej przebarwionego zęba np. licówką wykonaną z materiału kompozytowego. Zarówno pokrycie zęba licówką z materiału złożonego, jak i wykonanie uzupełnień protetycznych, wiąże się z częściową utratą twardych tkanek zęba (szkliwa i/lub zębiny) Zabiegi te są zwykle czasochłonne i nie zawsze spełniają oczekiwania estetyczne zarówno lekarza jak i pacjenta. Wydaje się, że wybielanie przebarwionych zębów może być metodą alternatywną dla zabiegów proponowanych przez protetykę czy stomatologię odtwórczą gdyż jest metodą najmniej inwazyjną, oszczędzającą twarde tkanki zęba, a także zabiegiem stosunkowo prostym do przeprowadzenia (4). Zabieg wybielania winien być wstępnym etapem przed wykonaniem uzupełnień protetycznych, takich jak licówki lub korony pełnoceramiczne, które charakteryzują się pewnym stopniem przezierności (5), co prowadzi do niedostatecznego zamaskowania defektów barwy opracowanego zęba.
Do wybielania martwych, przebarwionych zębów stosowane są preparaty zawierające aktywne czynniki utleniające w postaci nadtlenku wodoru, nadtlenku mocznika lub nadboranu sodu, który wzmacnia efekt działania perhydrolu (6). Wśród metod stosowanych do usuwania przebarwień zębów martwych wymienić należy (1, 7, 8):
1. Metodę termokatalityczną – zabieg polega na wprowadzeniu do komory zęba i na jego powierzchnię wargową preparatu nadtlenku wodoru w stężeniu od 30 do 40% i pozostawieniu go tam na 2-15 minut. Preparat aktywujemy dodatkowo za pomocą lampy polimeryzacyjnej lub laserem małej mocy, dostarczając energii katalizującej procesy oksydoredukcyjne. Należy pamiętać, że nie wszystkie środki przeznaczone do wybielania zębów martwych w gabinecie stomatologicznym wymagają aktywacji światłem.
2. Metodę stopniowego wybielania (ang. walking bleach) – zabieg polega na umieszczeniu w komorze zęba wkładki z preparatem nadtlenku wodoru o stężeniu około 30% na okres 3-7 dni. W zależności od uzyskanego efektu zabieg można zakończyć wcześniej lub powtórzyć. W metodzie tej możemy również stosować preparaty/wkładki zawierające 10% nadtlenek mocznika.
3. Metodę kombinowaną – w celu zwiększenia efektywności środków utleniających aplikowanych do komory wybielanego zęba zalecamy pacjentowi wybielanie nakładkowe preparatami nadtlenku karbamidu o stężeniu 10-15%.
Najczęściej wymienianym powikłaniem wybielania zębów martwych jest resorbcja wewnętrzna korzenia w okolicy szyjki zęba. Etiologia procesu jest złożona i nie do końca wyjaśniona. Zwraca się uwagę na możliwość indukcji procesu zapalnego więzadeł ozębnej, znajdujących się poniżej przyczepu nabłonkowego dziąsła, spowodowanego przez agresywne środki utleniające penetrujące tkanki twarde zęba (1, 7, 8). Dyfuzja nadtlenku wodoru powoduje zmiany w strukturze cementu korzeniowego i zębiny, stąd wydaje się, że długotrwałe wybielanie termokatalityczne nie jest zabiegiem bezpiecznym (cyt. za Wagner). Przed aplikacją do komory zęba środka wybielającego, w celu oceny radiologicznej poprawności leczenia endodontycznego, zaleca się wykonanie kontrolnego zdjęcia RTG oraz zabezpieczenie dna komory, a tym samym okolicy przyszyjkowej, co najmniej dwumilimetrową warstwą cementu szkło-jonomerowego. Materiał podkładowy zabezpiecza część korzeniową zęba przed penetracją środka utleniającego, co powoduje obniżenie ryzyka wystąpienia powikłań w postaci resorpcji zewnętrznej.
OPIS PRZYPADKU
Do Zakładu Stomatologii Zachowawczej IS AM w Warszawie zgłosiła się ogólnie zdrowa pacjentka w wieku 18 lat w celu leczenia przebarwionego zęba 11 (ząb sieczny centralny prawy szczęki) (ryc. 1). Z wywiadu uzyskano informacje na temat przebytego 2 lata wcześniej urazu i przeprowadzonego leczenia edodontycznego zęba 11. Stwierdzono, iż korona zęba 11 była ciemniejsza niż zęby sąsiednie o 2-3 odcienie, wg skali VITA. W kolorze korony zęba 11 wyraźnie dominowała barwa szara. Wykonano zdjęcie RTG, na podstawie którego stwierdzono, że przeprowadzone leczenie endodontyczne było prawidłowe i nie występowały procesy resorpcji korzenia zęba. Ze względu na młody wiek pacjentki, znaczne przebarwienie zęba 11 i małą inwazyjność metody zakwalifikowano ząb 11 do zabiegu wybielania.
Ryc. 1. Pacjentka Z.K. - przebarwiony po leczeniu endodontycznym ząb 11
MATERIAŁ I METODYKA
W celu rozjaśnienia zęba 11 zastosowano metodę zbliżoną do wymienionej wcześniej metody termokatalitycznej.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Lipski M., i wsp.: Współczesne metody wybielania zębów z martwą miazgą, Magazyn Stom., 2003, 6, 29-35. 2.Schmidseder J.: Stomatologia estetyczna, Lublin 2003, Wydawnictwo Czelej. 3.Cvitko E., et al.: Improved esthetics with a combined bleaching technique: a case report, Quintessence Int., 1992, 23(2): 91-3. 4.Chong Y.: Wybielanie pojedynczego przebarwionego zęba – opis przypadku, Quintessence, 1994, 7(2): 501-3. 5.Kuroń-Opalińska I., Kleinrok J.: Profesjonalne wybielanie zębów w gabinecie stomatologicznym jako zabieg przygotowawczy do leczenia protetycznego, Stomat Współczesna, 2003, 1(10): 51-4. 6.Lipski M., i wsp.: Wybielanie przebarwionych zębów bezmiazgowych za pomocą preparatu Hi-Lite, Stomat Współczesna, 1995, 6(2): 531-4. 7.Wagner L.: Wybielanie zębów, Warszawa 2003, Med Tour Press International. 8.Lenhard M., Gomez G.: Wybielanie zębów po dewitalizacji przy użyciu żelu zawierającego nadtlenek mocznika, Quintessence, 2003, 2(11): 111-20. 9.Lisiecka K., i wsp.: Zmiana mikrotwardości szkliwa zębów stałych po zastosowaniu preparatów wybielających zawierających nadtlenek karbamidu w stężeniach 10, 20 i 35%, Stomat Współczesna, 2002, 55(6): 340-6. 10.Kwon Y.H., et al.: Effects of hydrogen peroxide on the light reflectance and morphology of bovine enamel, J. Oral. Rehab., 2002, 29(5): 473-7.
Nowa Stomatologia 3/2005
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia