Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 4/2005, s. 220-221
Katarzyna Kamińska, Barbara Emeryk, Krystyna Kamińska
Halitosis – przykry zapach z ust – problem pacjenta i lekarza
Halitosis a bad odour from the oral cavity, problem of the patient and doctor
Katedra i Zakład Stomatologii Zachowawczej Akademii Medycznej w Lublinie
Kierownik Katedry: prof. dr hab. Teresa Bachanek
Pacjenci zgłaszają się do lekarza stomatologa z różnych powodów: konieczności leczenia ubytków próchnicowych, z bólem zęba, chorobami przyzębia i błony śluzowej, ubytkami niepróchnicowego pochodzenia (1, 2, 3,). Niewielu natomiast pacjentów jako główną przyczynę wizyty u stomatologa podaje występowanie przykrego zapachu z ust, określanego w piśmiennictwie jako fetor ex ore, halitosis, oral malodor. W piśmiennictwie podawane są różne dane co do częstości występowania przykrego zapachu z ust. Bosy i wsp. oceniają, że fetor ex ore dotyczy około 50% populacji (4). Dolegliwość tę stwierdzono u około 25 milionów Amerykanów i u 24% Japończyków. Natomiast w Polsce według badań Karolewskiego i Nieć, problem ten dotyczy co 8 pacjenta (5).
Celem pracy jest zwrócenie uwagi na problem przykrego zapachu z ust, przyczyn jego powstawania oraz możliwości jego zwalczania.
Malodor utrudnia kontakt z otoczeniem, a w niektórych zawodach wręcz uniemożliwia pracę. Nie w każdym przypadku pacjent sam wyczuwa przykrą woń z ust, a otoczenie krępuje się zwrócić mu na to uwagę. Należałoby przełamać tego rodzaju bariery dla obopólnej korzyści. Szczególną rolę powinien tu spełnić stomatolog oraz lekarz pierwszego kontaktu, który w czasie badania pacjenta może wyczuć halitosis. W delikatny i taktowny sposób należy uświadomić pacjentowi, że z tym problemem nie musi borykać się sam. Najczęściej to lekarz stomatolog pomaga w znalezieniu przyczyny i usunięciu przykrych objawów.
Według danych z piśmiennictwa, w 87% przypadków, przykry zapach pochodzi z jamy ustnej, w 8% występuje w chorobach ogólnoustrojowych, a w 5% etiologia jego występowania jest nieznana (6).
Przyczyną tego rodzaju dolegliwości ze strony jamy ustnej mogą być: ubytki próchnicowe, zęby zgorzelinowe, pozostawione korzenie, niewłaściwa higiena jamy ustnej (resztki pokarmowe, płytka bakteryjna, kamień nazębny), choroby przyzębia (krwawienie z dziąseł, wysięk z patologicznych kieszonek dziąsłowych).
Ostatnio za najważniejszą przyczynę przykrego zapachu z ust uważa się Gram ujemne bakterie beztlenowe, bytujące na tylnej części powierzchni grzbietowej języka. Są to przede wszystkim: Porphyromonas gingivalis, Prevotella intermedia nigrescens, Actinobacillus actinomycetemcomitans, Campylobacter rectus, Fusobacterium nucleatum, Peptostreptococcus micros, Tannerella forsythensis, pałeczki z rodzaju Eubacterium oraz krętki (7, 8, 9).
Bezpośrednią przyczyną przykrego zapachu z ust są lotne związki siarczkowe (VSC), a zwłaszcza siarkowodór, merkaptan metylu i siarczek dimetylu, wytwarzane przez ww. bakterie oraz kadaweryna pochodząca z rozkładu bakteryjnego aminokwasów zawierających siarkę, a także ze związków tiolowych, siarkosoli (7, 9).
Z chorób ogólnoustrojowych, za przyczynę fetor ex ore uznaje się: choroby dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, choroby metaboliczne, a nawet stresy i psychozy (8). Dolegliwość ta często występuje u kobiet w okresie okołomenopauzalnym (10).
Występowanie halitosis najczęściej stwierdza się badaniem organoleptycznym (za pomocą węchu). Można też wykonać pomiar obecności lotnych związków siarki w powietrzu wydychanym, z zastosowaniem urządzenia Halimeter, co wydaje się badaniem bardziej obiektywnym.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Bołtarz-Rzepkowska E.: Metody leczenia zastosowane u pacjentów zgłaszających się w nagłych przypadkach stomatologicznych. Czas. Stomat., 2000, 53, 9, 557-563. 2. Emeryk B., i wsp.: Przyczyny zgłaszania się i status społeczny pacjentów leczonych przez studentów Katedry Stomatologii Zachowawczej AM w Lublinie. Mag. Stomat., 2003, 13, 3, 84-85. 3.Kamińska K., Kamińska K.: Ubytek klinowy prawdopodobną przyczyną przewlekłego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych. Opis przypadku. Mag. Stomat., 2004, 14, 9, 84-85. 4.Bosy A., et al.: Relationship of oral malodor to periodontitis evidence of independence in discrete subpopulations. Journal of Periodontology, 1994, 65, 37-46. 5.Kowalewski M., Nieć A.: Halitosis – istotny problem w stomatologii. Mag. Stomat., 2001, 7-8, 54-58. 6.Delenghe G., et al.: Experiments of Belgian multidisciplinary breath odour clinic. Acta Oto. Rhino. Laryng. Belg. 1997, 51, 43-48. 7.Chruściel-Malinowska I., et al.: Tabletki Hali-Z w zwalczaniu przykrego zapachu z ust. Mag. Stomat., 2004, 6, 50-53. 8.Jańczuk Z., i wsp.: Periodontitis a halitosis: problemy diagnostyczne i lecznicze. Mag. Stomat., 2003, 1, 44-46. 9.Quirynen M.: Leczenie przykrego zapachu z ust. J. Clin. Periodont., 2003, 30 (suppl. 5), 21-23. 10.Klijer M., Chałas R.: Dolegliwości występujące w jamie ustnej kobiet w okresie okołomenopauzalnym. Mag. Stomat., 2004, 5, 54-56. 11.Ouhayoun J.P.: Penetracja do błony biologicznej płytki nazębnej: działanie roztworu do płukania jamy ustnej zawierającego olejki aromatyczne. J. Clin. Periodont., 2003, 30, (suppl. 5), 12-15. 12.Claffey N.: Płyny do płukania jamy ustnej zawierające olejki aromatyczne: kluczowy element higieny jamy ustnej. J. Clin. Periodont., 2003, 30, (suppl. 5), 28-31. 13.Greenstain R.B.N., et al.: Reduction of oral malodor by oxidizing Lozenges. J. Periodontol., 1997, 68, 12, 1176-1181.
Nowa Stomatologia 4/2005
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia