Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 2/2004, s. 66-69
Mirosława Chełstowska
Kwasochłonne zapalenie przewodu pokarmowego
Eosinophilic gastroenteritis
Poradnia Gastroenterologiczna dla Dzieci, Pracownia Endoskopowa Szpitala Specjalistycznego św. Wojciecha Adalberta w Gdańsku
Streszczenie
Eosinophilic gastroenteritis is a various and rare disease characterized by eosinophilic infiltrations in alimentary canal tissues. Location and depth of the infiltration determines
the variety of symptoms and is a basis to clasify it as mucous, muscle or serum form. Stomachache, vomiting, diarrhoea are immanent in circa 50% patients. Peripheral eosinophilic is visible in 2/ 3 of patients. In differentation one has to take into consideration parasitic infestation, connective tissue disease, inflammatory bowel disease, lymphoma. Gastroenteritis eosinophilic often coexists with alimentary allergy and atopic dermatitis. Family investigation for alimentary allergy is positive in about 70% of patients. The best way to recognise this disease is a biopsy thanks to which we can state whether there are eosinophilic infiltrations or not. This diagnosis can be restrained due to the segmental characteristics of the infiltration or the location in deeper layers /muscle and serum form/ which is inaccessible to the routine biopsy. In eosinophilic gastroenteritis treatment we usually employ corticosteroids, although treatment with sodium chromoglycate, leukotriene receptor antagonist or elimnation diet has also been successful.
Kwasochłonne zapalenie przewodu pokarmowego (eosinophilic gastroenteritis – EG) jest rzadką chorobą występującą w każdym wieku z szczytem zachorowalności w 3 dekadzie życia,nieco częściej u mężczyzn niż u kobiet w stosunku 1,4:1 (7) bez preferencji rasy, miejsca zamieszkania.
Pierwszy opis tej choroby pojawił się w 1937 roku autorstwa R. Kaijsera. Od tego czasu opisano około 300 jej przypadków.
ETIOLOGIA
Etiologia jest nieznana. Istnieje sporo dowodów sugerujących,iż kwasochłonne zapalenie przewodu pokarmowego współistnieje z alergią (7,19). Przemawia za tym;
– obwodowa eozynofilia w 70% przypadków,
– obecność schorzeń alergicznych w około 50-70% przypadków zarówno u danego pacjenta jak i jego najbliższej rodziny częściej układu oddechowego (astma, alergiczny nieżyt nosa), skóry (pokrzywka, atopowe zapalenie skóry, obrzęk Quinkego) niż układu pokarmowego,
– podwyższony stężenie IgE,
– ustąpienie objawów w wyniku sterydoterapii u około 90% pacjentów,
– zmniejszenie objawów w wyniku zastosowania diety eliminacyjnej.
Opisano również przypadek kwasochłonnego zapalenia przewodu pokarmowego wywołany zastosowaniem inhibitora konwertazy angiotensyny (Enalaprilu) (2). U kilkoro dzieci udowodniono, iż infekcja wirusowa (cytomegalia, HSV, Epstein-Bar) była czynnikiem stymulującym rozwój choroby. Jednakże w wielu przypadkach czynnik inicjujący jest nieznany. Jak na razie nie udowodniono uwarunkowania genetycznego, chociaż opisano rodzinne występowanie kwasochłonnego zapalenia przewodu pokarmowego (16). Może mieć charakter idiopatyczny lub rozwinąć się w powiązaniu z alergią pokarmową (14, 15), infekcją lub rzadziej nieswoistą chorobą zapalną jelit. W 1993r Levine i Saul zasugerowali, iż idiopatyczne kwasochłonne zapalenie przewodu pokarmowego powinno być brane pod uwagę u wszystkich pacjentów ze zwężeniem przełyku i ciężką przełykową eozynofilią zlokalizowaną przede wszystkim w części proksymalnej przełyku (1).
PATOGENEZA
Patogeneza kwasochłonego zapalenia przewodu pokarmowego jest nieznana. Z powodu podwyższonego stężenia IgE w postaci śluzówkowej wysunięto hipotezę, według której wyżej wymieniony stan spowodowany jest aktywacją komórek T poprzez specyficzny pokarmowy antygen taki jak białko mleka krowiego, jajek, pszenicy, orzeszków czy wieprzowiny (20).
W omawianej jednostce chorobowej dominującym zjawiskiem histologicznym jest naciek złożony głównie z eozynofili oraz innych komórek stanu zapalnego powodujący uszkodzenie ściany przewodu pokarmowego. Może on dotyczyć jednej lub kilku warstw ściany przewodu pokarmowego oraz każdego jego odcinka począwszy od przełyku a skończywszy na odbytnicy, co jest przyczyną różnorodności objawów klinicznych, laboratoryjnych i radiologicznych. Obecność eozynofili jest niezbędna do postawienia rozpoznania, mimo iż odgrywają one również ważną rolę w innych jednostkach chorobowych (choroby pasożytnicze, alergiczne, tkanki łącznej, nieswoiste choroby zapalne jelit, choroba Menetriera, trzewna, pierwotna amyloidoza, ziarniniak kwasochłonny, chłoniak). Działają również jako mediatory zapalenia, czynniki chemotaktyczne. Uszkodzenie tkanek być może jest rezultatem wzajemnego oddziaływania pomiędzy immunoglobulinami, dopełniaczem, eozynofilami i innymi komórkami zapalnymi. Być może kompleks przeciwciało – antygen jest odpowiedzialny za przyciąganie eozynofili do tkanek w skojarzeniu z uaktywnionym dopełniaczem, ich deponowaniu i selektywnym uwalnianiu MBP (major basic protein – główne białko zasadowe eozynofili) (18). Używając przeciwciał-monoklonalnych p-MBP wykazano ich depozyty zarówno wewnątrzkomórkowo jak i zewnątrzkomórkowo w uaktywnionych eozynofilach oraz brak ich w wyniku zastosowanego leczenia (13). Keshavarzian i współpracownicy (18) zaobserwowali, iż liczba zaaktywowanych i zdegranulowanych eozynofili w śluzówce przewodu pokarmowego koreluje z ciężkością kwasochłonnego zapalenia przewodu pokarmowego. Z kolei Desreymaux (18) postuluje, iż przewlekły naciek jest kontrolowany przez parakrynne lub autokrynne uwalnianie przez eozynofile cytokin takich jak; Il 3(Interleukina3), Il 5(Interleukina 5), GM-CSF(granulocyte-macrophage colony – stimulating factors – czynnik regulujący wzrost granulocytów i makrofagów) (19). Zaaktywowane eozynofile uwalniają LTD 4(leukotrieny) powodując uszkodzenie tkanek i przyciąganie następnych eozynofili. Aktywowanie (11) eozynofili odbywa się głównie w dwojaki sposób; poprzez uwalnianie białek kationowych zawartych w ziarnistościach (MBP – główne białko zasadowe, EPO- peroksydaza eozynofilowa, ECP- białko kationowe) lub jako efekt współdziałania komórek mezenchymalnych takich jak fibroblasty i komórek endotelium.
W reakcji zapalnej uczestniczą również komórki tuczne poprzez degranulację i i uwalnianie czynników wazoaktywnych, proteaz i czynników prozapalnych (czynnik chemotaktyczny eozynofili i anafilaktyczny) (11).
KLINIKA
Prawie 30 lat temu Klein (7, 10) i współautorzy dokonali klasyfikacji kwasochłonnego zapalenia przewodu pokarmowego na 3 typy; śluzówkowy, mięśniowy i surowicówkowy. Postać śluzówkowa jest najpowszechniejszą formą,charakteryzuje się naciekiem eozynofilowowym w błonie śluzowej, jej obrzękiem, często przekrwieniem, rozpulchnieniem, zmianami o charakterze nadżerek czy też owrzodzeń. Postać mięśniowa jest definiowana jako naciek eozynofilowy w błonie mięśniowej, współistnieje z stenozą, obstrukcją przewodu pokarmowego. Jest trudniejsza do diagnostyki, często rozpoznawana jest w trakcie zabiegu chirurgicznego. Najrzadziej występującą postacią jest postać surowicówkowa, charakteryzująca się puchliną brzuszną oraz naciekami eozynofili w surowicówce i płynie puchlinowym.
Objawy kliniczne często są niespecyficzne. Najpowszechniejsze to przewlekłe bóle brzucha, objawy dyspeptyczne (20) oraz wymioty. Według Naylora (4) głównym objawem jest epizodyczny ból brzucha. Według Goldmana w 67% występuje biegunka, w 51% wymioty, w 40% utrata masy ciała, 33% bóle brzucha a w 25% krwawienie z odbytnicy.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz innych artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 10 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Liacouras Ch., Markowitz J.: Eosinophilic Esophagitis: A Subset of Eosinophilic Gastroenteritis. Pediatric Gastroenterology 1999; 1: 253-258. 2.Barak N.: Enalapril - induced Eosinophilic Gastroenteritis. J. Clin. Gastroenterol. 2001; 33 (2): 157-158. 3.Whitington P. and Whitington G.: Eosinophilic Gastroenteropathy in Childhood: Journal of Pediatric Gastroenterology and Nutrition 1988; Vol. 7, No. 3: 379-385. 4.Lee Ch.,Changchien Ch.: Eosinophilic Gastroenteritis: 10 Years Experience: The American Journal of Gastroenterology 1993; Vol. 88, No. 1: 70-73. 5.Schoonbroodt D., Horsmans Y.: Eosinophilic Gastroenteritis Presenting with Colitis and Cholangitis: Digestive Diseases and Sciences 1995; Vol. 40, No 2: 308-314. 6.Beishuizen A.: Eosinophilic gastroenteritis - a disease with a wide clinical spectrum: Netherlands Journal of medicine 1993; 42; 212-217. 7.Vitellas K., Bennett W.: Radiographic manifestations of eosinophilic gastroenteritis: Abdominal Imaging 1995; 20: 406-413. 8.Khan S.: Eosinophilic Gastroenteritis Masquerading as Pyloric Stenosis: Clin Pediatr. 2000; 39: 55-57. 9.Desreumaux P., Bloget F.: Interleukin 3, granulocyte-macrophage colony-stimulating factor and interleukin 5 in eosinophilic gastroenteritis: Gastroenterology 1996; Vol. 110: 768-774. 10.Justinich C., Katz A.: Elemental Diet Improves Steroid-Dependent Eosinophilic Gastroenteritis and Reverses Growth Failure; Journal of Pediatrc gastroenterology and Nutrition 1996; 23: 81-85. 11.Sawaya S., Misk R.; Eosinophilic Gastroenterititis: Report of two cases and comment on the literature: Eur. J. Surg. 1992; 158: 439-441. 12.Smith T.: Nonmucosal predominantly serosal eosinophilic enteritis a case report: Clinical Imaging 1990; 14: 235-238. 13.Koga M., Fujiwara M.: MBP deposition in eosinophilic gastroenteritis: Allergy 2000; 55: 985-986. 14.Moon A., Kleinman R.: Allergic gastroneterophaty in children: Annals of Allergy, Asthma, Immunology 1995; Vol. 74. 15.Schwatrz D., Pardi D.: Use of Montelukast as steroid - Sparing Agent for Recurrent eosinophilic Gastroenteritis: Digestive Diseases and Sciences 2001; Vol. 46, No. 8: 1787-1790. 16.Keshavarzian A., Saverymuttu S.: Activated Eosinophils in Familial Eosinophilic Gastroenteritis: Gastroenterology 1985; 88: 1041-9. 17.Tan A., Kruimel J.: Eosinophilic gastroenteritis treated with non - enteric-coated budesonide tablets: Europan Journal of gastroenterology and Hepatology 2001; 13: 425-427. 18.Goldman H., Proujansky R.: Allergic Proctitis and Gastroenteritis in Children: A.J. of Surgical Pathology 1986; 10 (2): 75-86.1986. 19.Park H., Kim H.: Eosinophilic Gastroenteritis associated with Food Allergy and Bronchial Asthma: J. of Korean Medical Science 1995; Vol.10, No 3: 216-219. 20.Kalantar S.: Dyspepsia due to Eosinophilic gastroenteritis: Digestive Diseases and Science 1997; Vol. 42, No 11: 2327-2332. 21.Hummer-Ehret B.: Eosinophilic gastroenteritis mimicking idiopathic hypertrophic pyloric stenosis, Pediatr. Radiol. 1998; 28: 711-713. 22.Khan S.: Eosinophilic Gastroenteritis masquerading as Pyloric Stenosis: Clin Pediatr. 2000; 39: 55-57. 23.Olson A.: Eosinophilic Mucosal Infiltrate in Infants with Congenital Gastrointestinal Obstruction: The American J. of Gastroenterology 1994; Vol. 89, No 6: 934937.24. Wang CH.: Repeated Bowel Resections for Eosinophilic Gastroenteritis with obstruction and perforation: Acta Chir. Scand. 1990; 156: 333-336. 25.Geraghty J.: Eosinophilic Gastroenteritis presenting as ascites: Eur. J. Surg. 1992; 158: 63-64. 26.Rumans M.: Eosinophilic gastroenteritis Presenting with Biliary and Duodenal obstruction; The American J. of Gastroenterology 1987; Vol. 82, No 8: 775- 778. 27.Thorbeck C.; Eosinophilic gastroenteritis: Diagnostic Laparoscopy: Surgical Laparoscopy, Endoscopy 1997; Vol. 7, No. 1: 66-69.
Nowa Pediatria 2/2004
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria