Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 1/2000
Marek Kulus, Anna Zawadzka-Krajewska, Jerzy Ziołkowski
Reaktywność oskrzeli w czasie immunoterapii swoistej u dzieci
Bronchial hyperresponsiveness in children during immunotherapy
z Kliniki Pneumonologii, Chorób Alergicznych i Hematologii I Katedry Pediatrii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Katedry i Kliniki: prof. dr hab. n. med. Danuta Chmielewska-Szewczyk
Streszczenie
Immunotherapy (SIT) is one of methods used in the treatment of atopic asthma. The long-term effectiveness of this type of management has already been proven. Authors discuss the short-term influence of SIT on bronchial responsiveness.
W zaostrzeniu astmy oskrzelowej obturacja oskrzeli oraz ich nadreaktywność stanowią część obrazu choroby. Możliwość ich wykrycia i nasilenie zmian zależą od stopnia ciężkości choroby. Astma oskrzelowa o ciężkim a także średnim przebiegu ma zazwyczaj na tyle charakterystyczny wywiad, że wykonywanie badań czynnościowych w celach diagnostycznych nie jest konieczne. Pomaga natomiast w obiektywnej ocenie natężenia procesu chorobowego i kontroli metod leczenia. Trudniejszym zagadnieniem jest postępowanie z chorymi w bezobjawowym okresie choroby. Badanie fizyczne i badanie spirograficzne mogą nie wykazywać odchyleń od stanu prawidłowego. Pośród licznych badań czynnościowych układu oddechowego za najbardziej przydatne w astmie oskrzelowej uznano grupę badań służących ocenie stanu oskrzeli obwodowych. Ze względu na skomplikowaną technikę wykonania, drogą aparaturę lub obciążenie dla chorego tylko nieliczne z nich znalazły zastosowanie w codziennej praktyce.
Milanowski w swojej pracy pozytywnie ocenił przydatność testów drobnych oskrzeli w tym MEF50 i MEF25 w okresie międzynapadowym astmy oskrzelowej (5). Stwierdził cechy zwężenia centralnych oskrzeli u 26% dzieci chorych na astmę, podczas gdy zaburzenia drożności oskrzeli obwodowych miało 50% chorych z tej samej grupy. Przeprowadzenie jednocześnie kilku testów oceniających zwężenie drobnych oskrzeli pozwoliło na zwiększenie wykrywalności obturacji do 66%. Pozostaje jednakże pewna grupa dzieci chorych na astmę, u których w żadnym z badań oceniających drożność obwodowych oskrzeli nie obserwuje się zaburzeń. Nieswoiste testy prowokacyjne oskrzeli wydają się być tym narzędziem, które pozwala na wykrywanie zmian trudnych do wykrycia innymi metodami.
Jedną z metod stosowanych w leczeniu astmy atopowej i alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa jest immunoterapia swoista (SIT). Po okresie dużej ostrożności w stosowaniu tej metody leczenia, obecnie coraz częściej podkreśla się jej efektywność po odpowiednio długo kontynuowanym leczeniu. Bezpieczeństwo stosowania SIT, będące polem długotrwałych sporów, również zostało potwierdzone z zastrzeżeniem zachowania zaleconych kanonów postępowania.
W piśmiennictwie dość liczne są doniesienia o długoterminowej skuteczności immunoterapii swoistej. Wskutek jej stosowania dochodzi na przykład do zmniejszenia nadreaktywności oskrzeli czy obniżenia się stężenia swoistych IgE. Jednak we wstępnym okresie można zaobserwować wzrost swoistych przeciwciał w klasie IgE. Celem pracy była ocena stopnia reaktywności oskrzeli przed i w czasie stosowania SIT.
MATERIAŁ I METODYKA
Badania przeprowadzono w grupie 22 dzieci (15 chłopców i 7 dziewcząt) w wieku od 7 do 14 lat, chorujących na astmę atopową. U dzieci tych z powodu uczulenia na pyłki traw od roku prowadzono immunoterapię swoistą. Do odczulania używano szczepionki Pollinex, podawanej przed sezonem pylenia w 4 dawkach, co 10-14 dni. Preparat ten w okresie przeprowadzania badań był jednym z najpopularniejszych na naszym rynku. W pierwszym roku odczulania u żadnego z dzieci nie obserwowano niepożądanych odczynów ogólnych. Preparat podawany był zgodnie z zaleceniami producenta oraz lekarza konsultującego w Przyklinicznej Poradni Alergologicznej. Dzieci przed podaniem szczepionki poddawane były badaniu lekarskiemu w celu wyłączenia ewentualnych przeciwwskazań do podania preparatu, lub modyfikacji przewidzianej dawki. Testy prowokacyjne oskrzeli z karbacholem oraz inne badania czynnościowe układu oddechowego przeprowadzano na tydzień przed rozpoczęciem immunoterapii swoistej oraz w dniu następującym po podaniu drugiej dawki Pollinexu. Ponieważ u żadnego z pacjentów nie obserwowano ogólnych objawów niepożądanych po podaniu leku, możliwe było dalsze prowadzenie badań w całej grupie. Nasilenie odczynu miejscowego nie miało wpływu na przeprowadzenie testów.
Porównywano wyniki rozszerzonego badania spirograficznego oraz nieswoistego testu prowokacyjnego oskrzeli z karbacholem przed i po podaniu preparatu. Oba badania przeprowadzono zgodnie z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa Pneumonologicznego (ERS) (8).
Wyniki badań porównano testem t-Studenta dla grup powiązanych. Za poziom istotności statystycznej przyjęto p <0,05.
WYNIKI

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Cockroft D.W. et al.: Allergen induced increase in non-allergic bronchial reactivity. Clin. Allergy 1977, 7:503-507. 2. Droszcz W.: Nadreaktywność oskrzeli. Pneum. Pol. 1985, 53:386. 3. Gold W.M.: Mechanisms of antigen-induced reactions in skin and lung. Respiration 1986, 50 suppl. 2, 42. 4. Hedlin G. Et al.: Immunotherapy with cat – and dog – dander ectracts. V. Effects of 3 years of treatment. J. Allergy Clin. Immunol., 1991, 87:955-64. 5. Milanowski A.: Znaczenie badań czynnościowych obwodowych dróg oddechowych w okresie międzynapadowym astmy oskrzelowej u dzieci i młodzieży. Praca habilitacyjna, Warszawa 1984. 6. Paul K. et al.: The combined influence of immunotherapy and mite allergen reduction on bronchial hyperresponsiveness in mite-sensitive asthmatic children. Eur. J. Pediatr 1998, 157:109-13. 7. Peroni D.G. et al.: Double-blind trial of house-dust mite immunotherapy in asthmatic children resident at high altitude. Allergy 1995, 50:925-30. 8. Quanjer Ph.H. et al.: Lung volumes and forced ventilatory flows. Report working party standarization of lung function test European Community for Steel and Coal. Official statement of the European Respiratory Society. Eur. Respir. J. 1993, 6, suppl. 16, 5-40. 9.
Nowa Pediatria 1/2000
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria