Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

© Borgis - Postępy Fitoterapii 1/2008, s. 59-60
Nowości bibliograficzne
Brassinolid – roślinny sterol niszczący raka prostaty
Wu Y.-D., Lou Y.-J.: Brassinolide, a plant sterol from pollen of Brassica napus L., induces apoptosis in human prostate cancer PC-3 cells. Pharmazie 2007, 62, 392-395.
Badania dotyczyły wpływu brassinolidu – sterolu występującego w pyłku kwiatowym rzepaku ( Brassica napus L.), na komórki androgeno-niezależnego nowotworu prostaty PC-3. Okazało się, że brassinolid w stężeniu 20 ?M powoduje apoptozę komórek wspomnianego nowotworu ludzkiego prostaty, co uwidaczniało się zmniejszeniem poziomu DNA, wzrostem zawartości enzymu kaspazy-3 (charakterystycznej dla komórek ulegających apoptozie) oraz zmianę morfologii komórek tego nowotworu. Apoptoza, czyli zaprogramowana śmierć komórek, może być także indukowana pod wpływem niektórych substancji hormonalnych. Do takich niewątpliwie można zaliczyć hormon roślinny brassinolid, który występuje w pyłku kwiatowym rzepaku w ilości 100 ?g/kg. Wzmaga on wzrost rośliny oraz zwiększa wydajność plonu nasion.
Autorzy sugerują działanie brassinolidu na komórki nowotworu ludzkiego PC-3 na drodze aktywacji enzymu kaspazy-3 i spowodowania w ten sposób ich apoptozy. Proponują oni wykorzystanie tego mechanizmu do niszczenia komórek nowotworowych w przebiegu procesu nowotworowego u ludzi.
Antocyjany z Hibiscus sabdariffa działają przeciwnadciśnieniowo
Hervera-Arellano A., Miranda-Sanchez J., Avla-Castro P. i wsp.: Clinical effects produced by standardized herbal medicinal product of Hibiscus sabdariffa on patients with hypertension. A randomized, double-blind, lisinopril-controlled clinical trial. Planta Med. 2007, 73, 6-12.
Lekarze meksykańscy przeprowadzili randomizowane, zabezpieczone podwójnie ślepą próbą, kontrolowane lisinoprilem, badania kliniczne preparatu otrzymanego z Hibiscus sabdariffa L. (ketmii szczawiowej) u chorych z nadciśnieniem tętniczym. W badaniach uczestniczyli chorzy obojga płci w wieku 25-61 lat z potwierdzonym 1 i 2 stopniem nadciśnienia tętniczego. Grupa badana chorych (100 osób) otrzymywała raz dziennie preparat standaryzowany z kwiatów wymienionej rośliny (liofilizowany macerat wodny, otrzymany w temp. 60°C, zawierający 250 mg antocyjanin), grupa kontrolna (93 osoby) otrzymywała raz dziennie lisinopril (inhibitor konwertazy angiotensyny) w dawce 10 mg. Terapię prowadzono przez 4 tygodnie.
W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że preparat otrzymany z Hibiscus sabdariffa działał na chorych z nadciśnieniem tętniczym podobnie jak lisinopril. Powodował on po 4 tygodniach podawania chorym obniżenie: ciśnienia tętniczego krwi ze 147/98 do 130/86 mm Hg (średnio o 17/12 mm Hg), poziomu sodu ze 139,1 do 137,4 mmol/l (średnio o 1,7 mmol/l) i aktywności konwertazy angiotensyny w surowicy krwi z 44,0 do 30,1 pg/ml (średnio o 13,9 pg/ml).
Na tej podstawie autorzy wnioskują, że antocyjany zawarte w kwiatach Hibiscus sabdariffa są naturalnymi inhibitorami konwertazy angiotensyny i mogą być z powodzeniem wykorzystywane do leczenia nadciśnienia tętniczego u ludzi, tym bardziej, że są one bardziej bezpieczne i lepiej tolerowane od leków syntetycznych stosowanych w terapii nadciśnienia.
Piołun w leczeniu choroby Crohna
Omer B., Krebs S., Omer H. i wsp.: Steroid-sparing effect of warmwood (Artemisia absinthium) in Crohn´s disease: A double-blind placebo-controlled study. Phytomedicine 2007, 14, 87-95.
Choroba Crohna (u nas nazywana chorobą Leśniowskiego i Crohna) jest to przewlekłe zapalenie końcowego odcinka jelita krętego i ślepego, które może prowadzić do powstania owrzodzeń i ropni błony śluzowej jelita, a także do raka jelita. Do niedawna sądzono, że powodem powstania choroby są zaburzenia autoimmunologiczne ustroju wywołane przez cytokiny, jednak ostatnie badania wskazują na duży udział w patogenezie tej choroby wirusów opryszczki. Leczenie opiera się głównie na stosowaniu 5-aminosalicylanów i glikosteroidów, często wspomaganych podawaniem takich leków jak Azathioprin i Methotrexat. Wysoka toksyczność i działanie uboczne wymienionych leków często uniemożliwiają prawidłowe leczenie tej choroby. Stąd próby poszukiwania innych produktów leczniczych.
Jednym z leków pomocnych w leczeniu choroby Crohna okazał się preparat SedaCrohn, wytwarzany w Stanach Zjednoczonych, zawierający w jednej tabletce 250 mg sproszkowanego ziela Artemisia absinthium, 100 mg owoców dzikiej róży, 40 mg owoców kardamonu i 10 mg żywicy mastyksowej. Stwierdzono, że lek ten, za przyczyną związków aktywnych obecnych w A. absinthium, działa przeciwwirusowo i indukuje w organizmie wytwarzanie interferonu.
Autorzy postanowili sprawdzić przydatność tego leku do leczenia choroby Crohna w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem podwójnie ślepej próby.
Badaniami objęto 40 chorych, których podzielono na dwie równe grupy. Jedna otrzymywała wymieniony preparat 3 razy dziennie po jednej tabletce przez 20 tygodni, druga ten sam preparat, ale pozbawiony sproszkowanego ziela piołunu (placebo). Na czas leczenia chorym odstawiono glikosteroidy. Stan zdrowia pacjentów określano na podstawie stałej ankietyzacji. W przypadku pogarszania się stanu zdrowia u pacjentów grupy kontrolnej, po 10 tygodniach ponownie zaczynano podawać im glikosteroidy (prednison) w dawce 40 mg dziennie.
Badania wykazały, że u 18 chorych grupy badanej (90%), która otrzymywała sproszkowane ziele Artemisia absinthium, podawanie glikosteroidów nie było potrzebne. Piołun u tych chorych całkowicie ich zapotrzebowanie przez organizm zastąpił. Natomiast w grupie placebo tylko u 2 chorych (10%) podawanie glikosteroidów nie było konieczne, pozostali chorzy wymagali ich ponownego wprowadzenia do terapii.
Na tej podstawie autorzy twierdzą, że sproszkowane ziele piołunu może okazać się lekiem oszczędzającym pacjentów z chorobą Crohna przed podawaniem steroidów, usprawniając ich leczenie i zabezpieczając przed szkodliwym oddziaływaniem tych leków podawanych przez długi okres czasu.
Wybór i opracowanie
Prof. dr hab. Bogdan Kędzia
Postępy Fitoterapii 1/2008
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii

Pozostałe artykuły z numeru 1/2008: