Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 1/2011, s. 7-10
*Marzenna Galar, Anna Szumowska, Elżbieta Tajanko, Łukasz Bołkun, Janusz Kłoczko
D-dimer w zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych
D-dimer in deep vein thrombosis
Klinika Hematologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. Janusz Kłoczko
Summary
Introduction: Deep vein thrombosis (DVT) is a significant problem in clinical practice. D-dimer, the final degradation product of cross-linked fibrin, is an established parameter for ruling-out the disease and serves as a supplementary test in diagnostic imaging.
Aim: The aim of the following study was to estimate plasma concentration of D-dimer in reference to the size of thrombosis as well as D-dimer reliability in the diagnose and monitoring of DVT treatment.
Material and methods: Twenty-seven patients with newly diagnosed DVT confirmed by phlebography was evaluated. The influence of anticoagulant treatment on D-Dimer concentration was assessed in 10 patients during twelve-weeks therapy of low-molecular-weight heparin. The plasma concentration of D-dimer was measured by enzyme immunoassay, using ENZYGNOST D-dimer micro kit, Dade Behring.
Results: The results demonstrated, that the patients with DVT had a significant increase in plasma concentration of D-Dimer. No correlation was found between D-Dimer concentration and the size of thrombosis in the phlebography examination. During low-molecular-weight heparin treatment, a progressive decrease in D-dimer plasma concentration was observed, reaching – at the end of treatment – a concentration value, approximate to the healthy control. Furthermore, a 100% specificity for D-dimer testing with a 81.1% negative predictive value was achived.
Conclusions: We conclude that growth of D-Dimer concentration in plasma is a sensitive and reliable indicator of DVT. The measurement of the D-Dimer plasma concentration is a reliable test in the diagnose and monitoring of the efficacy of DVT treatment.
WSTĘP
Zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych (ZŻGKD) stanowi istotny problem kliniczny, zarówno ze względu na częstość występowania, jak i przebieg kliniczny. Najgroźniejszym, często śmiertelnym, powikłaniem zakrzepicy jest zatorowość tętnic płucnych (ZP), towarzysząca 20-30% chorym na zakrzepicę żył głębokich w odcinku dystalnym oraz 30-50% pacjentom z zakrzepicą proksymalną (1, 2). U znacznego odsetka chorych zakrzepica żył głębokich przebiega bezobjawowo, a na jej obecność zwraca uwagę wystąpienie późnych powikłań (3, 4). W praktyce rozpoznanie ustala się, biorąc pod uwagę kliniczne prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepicy, stężenie D-dimeru w osoczu oraz wynik ultrasonograficznego testu uciskowego żył (5-7). Przy dużym klinicznym prawdopodobieństwie ZŻGKD, kiedy wynik badania ultrasonografii uciskowej jest ujemny lub wątpliwy, wykonywana jest flebografia. Metoda ta, mimo że ma znaczenie rozstrzygające, obarczona jest istotnymi ograniczeniami spowodowanymi inwazyjnością badania, jego kosztami, brakiem powszechnej dostępności oraz specyficzności w pewnych regionach układu żylnego (8). Dlatego diagnostyka biochemiczna, posługująca się oceną stężeń osoczowych markerów aktywacji hemostazy, odgrywa istotną rolę. D-dimer – produkt plazminowej degradacji zakrzepu, stanowi główny parametr diagnostyczny w wykluczeniu choroby, jak również jest uzupełnieniem diagnostyki obrazowej (9, 10).
CEL PRACY
Celem pracy była ocena wartości osoczowych stężeń D-dimeru w zakrzepicy żylnej w odniesieniu do rozległości zmian zakrzepowych oraz ich znaczenie w monitorowaniu skuteczności leczenia antykoagulacyjnego.
MATERIAŁ I METODY
Badaniami objęto 27 chorych na zakrzepicę żył głębokich kończyn dolnych (17 kobiet, 10 mężczyzn; średnia wieku 60,1 ± 15,8 lat). Do badań kwalifikowano chorych ze świeżą zakrzepicą, z wywiadem chorobowym nie dłuższym niż 14 dni. Grupę kontrolną stanowiło 30 osób zdrowych (15 kobiet, 15 mężczyzn; średnia wieku 43,0 ± 4,3 lat).
U wszystkich badanych wykonano flebografię kończyn dolnych. Rozległość zakrzepicy określano punktami od 0 do 5 zgodnie ze skalą Arnesena (11) (tab. 1).
Tabela 1. Skala Arnesena.
PunktyObraz żyły
0
1
2
3
4
5
żyła niezajęta przez zakrzep
zajęcie powyżej 1/3 długości żyły bez zamknięcia światła
zajęcie powyżej 2/3 bez zamknięcia światła lub powyżej 1/3 z zamknięciem światła
zajęcie 3/3 bez zajęcia światła lub powyżej 2/3 z okluzją
zajęcie 3/3 żyły z zamknięciem światła
brak uwidocznienia żyły z powodu całkowitego zamknięcia światła
W grupie 10 pacjentów oceniano wpływ terapii antykoagulacyjnej na zachowanie się stężenia D-dimeru. Wszyscy chorzy otrzymywali heparynę drobnocząsteczkową (Fraxiparine, Sanofi) przez okres 12 tygodni – przez pierwsze 10 dni w dawce 225 j. anty-Xa/kg dwa razy dziennie s.c., a następnie dawkę zmniejszano o połowę, stosując 225 j. anty-Xa/kg raz dziennie.
Krew do badań laboratoryjnych pobierano w godzinach rannych, na czczo do 3,8% cytrynianu sodowego w stosunku 10:1 – przed włączeniem leczenia przeciwzakrzepowego, w 10 dniu, 5, 8 i 12 tygodniu prowadzonej terapii.
U wszystkich badanych oznaczano stężenie D-dimeru metodą immunoenzymatyczną z użyciem zestawu ENZYGNOST D-dimer micro firmy Dade Behring.
Ocena statystyczna danych obejmowała wyliczenie średniej arytmetycznej (x), odchylenia standardowego (SD), współczynnika korelacji. Do potwierdzenia wiarygodności choroby przeprowadzono analizę regresji logistycznej. W celu oceny przydatności diagnostycznej stosowanej metody biochemicznej obliczono czułość (Se), swoistość (Sp) oraz negatywną (NPV) i pozytywną wartość predykcji (PPV). Do porównania wyników leczenia zastosowano test Wilcoxona dla par. Za istotne statystycznie uznano wyniki, dla których wartość p < 0,05. Obliczeń dokonano, stosując pakiet statystyczny SPSS.
WYNIKI
Rycina 1 przedstawia średnie wartości stężeń D-dimeru w grupie chorych na zakrzepicę żył głębokich kończyn dolnych oraz kontrolnej grupie osób zdrowych. Chorzy na zakrzepicę wykazywali znaczny, istotny statystycznie, wzrost stężeń D-dimeru (442,1 ± 354,4 μg/l) w porównaniu do grupy kontrolnej (14,1 ± 12,5 μg/l). W badanej grupie 27 chorych na zakrzepicę żył głębokich, u 25 (93%) wartości D-dimeru były wyższe od wartości referencyjnych.
Ryc. 1. Średnie stężenia D-dimeru w grupie osób zdrowych i chorych na zakrzepicę żył głębokich.
Badając przydatność pomiarów do oceny rozległości zmian zakrzepowych przeprowadzono korelacje pomiędzy wartościami stężeń D-dimeru w osoczu a wielkością zmian zakrzepowych ocenianych w punktach obliczonych w skali Arnesena (tab. 1) (11). Średnia suma punktów w badanej grupie chorych wynosiła 19,89 ± 6,41. Przeprowadzona analiza nie wykazała istnienia znamiennej statystycznie korelacji między badanymi parametrami (r=0,0171, p=0,932).
Wpływ stosowanej terapii antykoagulacyjnej na stężenie D-dimeru przedstawiono na rycinie 2. Średnie stężenie D-dimeru (przed włączeniem leczenia – 442,1 ± 354,4 μg/l) ulegało ciągłemu obniżaniu w trakcie prowadzonej terapii (10 dzień – 275,0 ± 197,5 μg/l; 5 tydzień – 68,4 ± 42,2 μg/l; 8 tydzień – 43,0 ± 37,9 μg/l), osiągając po zakończeniu leczenia wartość zbliżoną do jego stężenia w grupie osób zdrowych (12 tydzień – 36,5 ± 50,2 μg/l; zdrowi – 14,1 ± 12,5 μg/l).
Ryc. 2. Wpływ leczenia heparyną drobnocząsteczkową na stężenie D-dimeru u chorych na zakrzepicę żył głębokich.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2011-01-11
zaakceptowano do druku: 2011-01-24

Adres do korespondencji:
*Marzenna Galar
ul. M. Skłodowskiej-Curie 24a
15-276 Białystok
tel.: (85) 746-86-03, fax: (85) 744-70-26
e-mail: hem@umwb.edu.pl

Nowa Medycyna 1/2011
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna