Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych s1/2014, s. 14
Marcin Rudziński
Krwiomocz
Obecność w moczu co najmniej trzech erytrocytów w polu widzenia, przy 400-krotnym powiększeniu definiuje krwiomocz. Jeżeli stwierdzenie krwi w moczu wymaga posługiwania się mikroskopem lub innymi metodami laboratoryjnymi mówimy o mikroskopowym krwinkomoczu. Ilość krwi wyraźnie zmieniająca zabarwienie moczu stanowi o makroskopowym krwiomoczu. Mówiąc o nasileniu krwawienia możemy posługiwać się też określeniami: znamienny, masywny, istotny hemodynamicznie, zagrażający życiu.
Źródłem krwiomoczu może być każdy narząd mający kontakt z moczem od momentu jego powstania w kłębuszku nerkowym do wydalenia w ujściu zewnętrznym cewki moczowej. Krwiomocz kłębuszkowy charakteryzuje się znacznym odsetkiem (powyżej 70%) dysmorficznych erytrocytów, obecnością wałeczków erytrocytarnych i białkomoczu powyżej 1 g/24 h. Występuje w glomerulopatiach: popaciorkowcowym kłębuszkowym zapaleniu nerek, toczniu układowym, ziarniniaku Wegenera, zespole Goodpasteure’a, chorobie Schönleina-Henocha, krioglobulinemii, nefropatii IgA, zespole Alporta, błoniasto-rozplemowym kłębuszkowym zapaleniu nerek i wielu innych. Jest domeną nefrologii, a dalsza diagnostyka i leczenie różnią się zasadniczo od tzw. „przyczyn urologicznych”.
Krwiomocz zawsze jest sytuacją spektakularną, stresującą i budzącą niepokój pacjenta. Jest jednym z najpowszechniejszych objawów w symptomatologii urologicznej, towarzyszącym szerokiemu wachlarzowi schorzeń. Jest zawsze istotny i nigdy nie powinien być lekceważony. Przyczyna makroskopowego krwiomoczu musi zostać zawsze wyjaśniona, gdyż w zdecydowanej większości przypadków jest nią istotna patologia układu moczowo-płciowego, niestety bardzo często nowotwór. Zatem dorosły pacjent z makroskopowym krwiomoczem, szczególnie bezbólowym, do momentu wykluczenia, powinien być traktowany jako chory z nowotworem układu moczowego. Względy epidemiologiczne wskazują, że w więcej niż połowie przypadków – rakiem pęcherza moczowego. Jest to jednoznaczną wskazówką, ukierunkowującą pierwsze kroki diagnostyczne.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2014-01-30
zaakceptowano do druku: 2014-03-26

Postępy Nauk Medycznych s1/2014
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych