Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 2/2004
Dariusz Kieszko1, Maria Mazurkiewicz2
Zastosowanie doustnego preparatu klodronianu w terapii uzupełniającej operacyjnego raka piersi
The oral clodronate in management of the adjuvant therapy of surgical breast cancer
1Oddział Onkologii Ginekologicznej Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej
Ordynator: dr n. med. E. Kutarska
2Katedra i Klinika Onkologii AM w Lublinie
Kierownik: prof. nadzw. dr hab. med. M. Mazurkiewicz
Streszczenie
This review presents a randomized placebo trial conducted on a group of 1069 patients with surgical breast cancer. Usage of clodronate prove to be a good solution with minimal, not long-lasting side effects, especially in II and III cancer stage.



WSTĘP
Rokowanie w raku piersi jest ściśle uzależnione od stopnia zaawansowania klinicznego nowotworu. Odsetek przeżyć 5-letnich wśród chorych z przerzutami odległymi (IV stopień zaawansowania klinicznego) wynosi zaledwie 23%, podczas gdy w III stopniu, gdy nowotwór obejmuje gruczoł piersiowy i regionalne węzły chłonne, jest on znacznie wyższy i wynosi 79%. Natomiast w I i II stopniu zaawansowania choroby odsetek przeżyć 5-letnich sięga aż 97% (1). Mediana przeżycia chorych od rozpoznania przerzutów do kości wynosi 21 miesięcy (2). Klodronian (Bonefos), lek z grupy bifosfonianów poprzez wpływ na indukcję apoptozy i hamowanie adhezji komórek nowotworowych do kości, zapobiega powstawaniu nowych oraz spowalnia progresję już istniejących przerzutów (3, 4). Badania przeprowadzone przez Diel´a i wsp. wykazały istotny wpływ doustnego podawania klodronianu na zmniejszenie częstości występowania przerzutów do kości wśród chorych na raka piersi (5).
MATERIAŁ I METODY
W opisywanym wieloośrodkowym randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo, oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania doustnej formy klodronianu w grupie 1069 chorych na pierwotnie operacyjnego raka piersi w stopniu zaawansowania I-III. Rekrutację chorych przeprowadzono w latach 1989-2000. Pacjentki przez dwa lata otrzymywały doustnie klodronian w dawce1600 mg/dobę lub placebo. Terapię klodronianem rozpoczynano w okresie nie dłuższym jak 6 miesięcy od zakończenia leczenia podstawowego (zabieg operacyjny, radioterapia i podanie tamoksyfenu). Pierwsze wyniki badania zostały opublikowane w roku 2002 przez Powels´a (6). W poniższej pracy przedstawiono niepublikowane dotąd dane dotyczące czasu do wystąpienia pierwszego przerzutu do kości w ciągu 5-letniego okresu obserwacji oraz całkowitego czasu przeżycia wśród chorych na raka piersi w I-III stopniu zaawansowania klinicznego. Analizę uzyskanych wyników przeprowadzono z użyciem testu logarytmicznego (log-rank) bez stratyfikacji, oceniając iloraz ryzyka (HR) z przedziałem ufności równym 95% (CI 95%).
WYNIKI
Badane grupy chorych (otrzymujące klodronian v. otrzymujące placebo) nie różniły się istotnie pod względem parametrów demograficznych i klinicznych.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. American Cancer Society. 2. McCloskey E.V., et al.: Drugs. 2001, 61, 1255-1274. 3. Yoneda T. et al.: Cancer. 2000, 88, 2979-2988. 4. Mundy. Sem Oncol. 2001, 28, 2-8. 5. Diel I.J. et al.: NEJM. 1988, 3396, 357-363. 6. Powels T. et al.: J Clin Oncol. 2002, 20, 3219-3224.
Nowa Medycyna 2/2004
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna