Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 4/2005, s. 228-230
Magdalena Dragan
Wpływ leczenia ortodontycznego na tkanki przyzębia – na podstawie piśmiennictwa
Interaction between orthodontic therapy and periodontal tissue – a review of literature
Zakład Chorób Błony Śluzowej i Przyzębia Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. n. med. Renata Górska
Charakterystyczne zmiany u osób noszących aparaty ortodontyczne były opisywane już w latach 70-tych (1). Do najczęściej wymienianych należały obrzęk, zaczerwienienie dziąsła brzeżnego oraz zwiększona skłonność do krwawienia. Aparaty ortodontyczne, zwłaszcza stałe, sprzyjają odkładaniu płytki nazębnej, u pacjentów stwierdza się pogorszenie higieny jamy ustnej i stan zapalny dziąseł (2, 3). Kontrola płytki nazębnej powinna być prowadzona podczas leczenia ortodontycznego u wszystkich pacjentów, a zwłaszcza tych z chorobami przyzębia.
Badania Masztalerza przeprowadzone w trzech 30-osobowych grupach pacjentów: leczonych aparatami stałymi, leczonych aparatami ruchomymi i w grupie kontrolnej osób z wadą zgryzu, ale nieleczonych ortodontycznie, wykazały najgorszy stan przyzębia u osób leczonych aparatami stałymi. Do oceny stanu przyzębia stosowano wskaźnik przyzębia wg Russella, stan higieny jamy ustnej oceniono zaś wskaźnikiem fuksynowym wg Sobolewskiego. W celu zbadania szkodliwego wpływu na przyzębie zamków (przyklejonych bezpośrednio do zębów) lub pierścieni, obliczono i porównano wskaźniki przyzębia i higieny oddzielnie dla 297 zębów z pierścieniami, dla 93 z zamkami oraz dla 373 zębów, na których nie było ani zamków ani pierścieni. Zaobserwowano, że szczególnie niekorzystnie na przyzębie działają pierścienie ortodontyczne. Niemal przy każdym zębie zaopatrzonym w taki pierścień stwierdzono łagodne zapalenie dziąsła, podczas gdy w przypadku zamków, przyklejonych do zębów podobny stan przyzębia występował w 25% (4). Niekorzystne działanie pierścieni tłumaczy się ciągłym drażnieniem brzegu dziąsła, a zwłaszcza brodawek dziąsłowych, często uszkodzonych na wstępie leczenia przy separowaniu zębów.
Również badania Perzyńskiej wykazały, że aparaty stałe wywołują lekki stan zapalny przyzębia utrzymujący się w ciągu całego leczenia, a obecność płytki wyrażona wskaźnikiem PI była największa w grupie osób leczonych aparatami stałymi (5).
Duży wpływ na etiopatogenezę chorób przyzębia mają specyficzne zmiany w mikroflorze jamy ustnej. Wielu autorów sugeruje, że niekorzystne skutki uboczne terapii ortodontycznej są związane z wpływem aparatów stałych na skład mikrobiologiczny płytki nazębnej i śliny.
W swoich badaniach Diamanti-Kipioti i wsp. oceniali zmiany w składzie płytki poddziąsłowej po założeniu pierścieni ortodontycznych. Autorzy stwierdzili wzrost liczby bakterii beztlenowych, a w szczególności Prevotella intermedia, oraz zmniejszenie liczby względnych beztlenowców. Muller i wsp. zaobserwowali wzrost miana krętków i wrzecionowców w płytce poddziąsłowej u pacjentów leczonych aparatami stałymi. Także Leggott i wsp. analizując skład płytki nazębnej pacjentów po upływie 6 miesięcy od założenia aparatu stałego zanotowali 2-3-krotny wzrost liczby ruchomych form bakteryjnych (6).
Paolantonio i wsp. badali obecność Actinobacillus actinomycetemcomitans (Aa) w poddziąsłowej płytce nazębnej u 20 pacjentów leczonych aparatami stałymi. Stwierdzili oni obecność bakterii Aa u 85% osób poddanych leczeniu ortodontycznemu i jedynie u 15% z grupy kontrolnej (osób z wadą zgryzu nieleczonych ortodontycznie). Co więcej, u 40% osób z grupy badanej szczepy Aa stanowiły ponad 1% całkowitej flory beztlenowej płytki naddziąsłowej, podczas gdy już wartość 0,01% jest przez wielu autorów uznawana za rokującą rozwinięcie choroby przyzębia. Zaobserwowano również istotną statystycznie różnicę w ocenie stanu przyzębia za pomocą wskaźnika krwawienia z dziąseł (GBI). W grupie badanej wynosił on 57,5%, a w grupie kontrolnej jedynie 25,0%. Wyniki te pokazują, że modyfikacja środowiska jamy ustnej poprzez umieszczenie w niej aparatu stałego może prowadzić do zmian we florze bakteryjne, poprzez wzrost liczby patogennych dla przyzębia bakterii Aa, co znajduje odzwierciedlenie w objawach klinicznych (7).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Nowa Stomatologia 4/2005
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia