Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 2-3/2001, s. 32-34
Bogdan Kędzia
Nowości bibliograficzne
IRiPZ

GALANTAMINA Z PRZEBIŚNIEGU KAUKASKIEGO POMOCNA W CHOROBIE ALZHEIMERA
Gensthaler B.M.: Galantamin. Steroid aus Schneeglöckchen hilft bei Alzheimer-Demenz. Pharm. Ztg. 2001, 146, 22-23.
Jak dotąd nie ma skutecznego leku przeciwko chorobie Alzheimera. Polega ona na stopniowej degeneracji komórek nerwowych mózgu na skutek zanikania receptorów nikotynowych acetylocholiny. Spowolnienie choroby uzyskuje się na drodze podawania inhibitorów acetylocholinesterazy. Należą do nich m.in. donepezil (Aricept) i riwastygmina (Exelon). Obiecujące działanie lecznicze wykazuje także gelentamina – steryd występujący w przebiśniegu kaukaskim (Galanthus).
Galantamina działa dwojako. Z jednej strony zachowuje się jak inhibitor acetylocholinesterazy i zwiększa poziom acetylocholiny w przestrzeniach synaptycznych, z drugiej strony zwiększa wrażliwość receptorów na jej działanie, ułatwiając w ten sposób przekazywanie sygnałów w komórkach nerwowych.
Kontrolowane badania kliniczne wykazały, że podawanie chorym przez 6-12 miesięcy galantaminy w dawce 8-32 mg polepszało u nich zdolności poznawcze i pacjenci stawali się bardziej witalni i aktywni w porównaniu do grupy chorych otrzymujących placebo. Prawie 70% pacjentów zareagowało na nowy lek pozytywnie. Leczenie polepszało ich komfort życia codziennego na blisko rok, wyraźnie opóźniając postępy choroby. Galantamina była przez większość chorych dobrze tolerowana. U niektórych osób występowały zaburzenia żołądkowo-jelitowe (mdłości, wymioty, biegunka), które zazwyczaj po 2 tygodniach ustępowały. Preparat z przebiśniegu kaukaskiego ma jeszcze w tym roku wejść do lecznictwa w Niemczech.

DZIURAWIEC PRZEWYŻSZA IMIPRAMINĘ W LECZENIU DEPRESJI
Woelk H.: Comparison of St. John´s wort and imipramine for treating depression: randomized controlled trial. Br. Med. J. 2000, 321, 536-539.
Wieloośrodkowe, randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą obejmowały preparat Remotiv, zawierający w swoim składzie wyciąg z dziurawca standaryzowany na hiperycynę oraz imipraminę. W badaniach uwzględniono 324 pacjentów z depresją w wieku powyżej 18 lat, w tym 157 leczono preparatem z dziurawca w dawce 250 mg, który podawano 2 razy dziennie oraz 167 pacjentów leczonych imipraminą w dawce 75 mg, którą także podawano 2 razy dziennie.
Oba leki podawano chorym przez 6 tygodni i stwierdzono, że działały one w leczeniu depresji podobnie. Jednak skala tolerancji leków u chorych była różna. O ile działania niepożądane przy leczeniu preparatem z dziurawca wynosiły 39%, to po leczeniu imipraminą ich liczba była prawie dwukrotnie wyższa i wynosiła 63%. Na tej podstawie autor ocenia preparat z dziurawca za bardziej bezpieczny przy leczeniu depresji w porównaniu do klasycznego leku syntetycznego, jakim jest imipramina.

ROŚLINY ŹRÓDŁEM LEKÓW PRZECIW WRZODOM TRAWIENNYM
Borelli F., Izzo A.A.: The plant kingdom as a source of anti-ulcer remedies. Phytother. Res. 2000, 14, 581-591.
Leki roślinne od dawna były stosowane przez zielarzy i uzdrowicieli w zapobieganiu i leczeniu wrzodów trawiennych. Artykuł dokonuje przeglądu powszechnie używanych surowców roślinnych i zidentyfikowanych roślinnych składników biologicznie aktywnych pod kątem ich stosowania w nadkwaśności, niestrawności, w zapobieganiu wrzodom żołądka i dwunastnicy i w terapii tych schorzeń.
Z surowców roślinnych często stosowanych do tego celu należy wymienić Glycyrrhiza glabra, Aloes sp. i Capsicum sp. Poza tym ponad 40 innych surowców, m.in. Alpinia galanga, Azadirachta indica, Camelia sinensis, Curcuma longa, Punica granatum, Tanacetum vulgare i Zingiber officinalis wykazuje działanie przeciw wrzodom trawiennym, co znajduje swoje potwierdzenie w piśmiennictwie.
Do substancji pochodzenia roślinnego o udokumentowanym działaniu przeciwwrzodowym zalicza się flawonoidy (kwercetyna, naryngina), sylimerynę, antocyjany, soforadynę, saponiny (m.in. Panax japonicus i Kochia scoparia), taniny (np. z Linderae umbellata), gumy i śluzy (m.in. guar i mirra).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Postępy Fitoterapii 2-3/2001
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii