Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 1/2017, s. 52-53
Marek Tałałaj
Komentarz do prac
Jedna na dwie kobiety po menopauzie i jeden na pięciu mężczyzn w starszym wieku są zagrożeni niskoenergetycznymi złamaniami kości. Złamania szkieletu zaostrzają przebieg choroby podstawowej i znacznie zwiększają śmiertelność, zwłaszcza u mężczyzn.
Ryzyko złamań kości zależne jest od wielu czynników, takich jak: gęstość mineralna kości (BMD), jakość kości oraz czynniki pozaszkieletowe, wpływające na częstość występowania upadków. Każdy z tych elementów znajduje się, przynajmniej częściowo, pod kontrolą oddziaływań genetycznych. Rola genetycznych determinantów złamań kości została omówiona w artykule „Czynniki genetyczne, osteoporoza i złamania kości”. Autorzy wskazują, że istotne czynniki wpływające na BMD, takie jak szczytowa masa kostna i szybkość związanej z wiekiem utraty kości, są uwarunkowane genetycznie. Przedstawiają oni aktualne metody badań genetycznych oraz omawiają znaczenie genów wiązanych z rozwojem osteoporozy, klasyfikowanych zgodnie z ich wpływem na metaboliczne lub hormonalne szlaki sygnałowe.
Większość złamań, zwłaszcza złamań biodra, jest wynikiem upadków. Znaczenie obniżenia masy i siły mięśni szkieletowych, zwłaszcza kończyn dolnych, we wzroście liczby złamań zostało przedstawione w pracy „Sarkopenia i osteoporoza – czynniki zwiększonego ryzyka upadków i złamań kostnych”. Jej autorzy podkreślają, że sarkopenia, która zmniejsza wytrzymałość kości i sprawność ruchową starszych osób, jest wynikiem zarówno zmniejszenia aktywności fizycznej, jak i związanych z wiekiem zaburzeń metabolicznych, prowadzących m.in. do gromadzenia się tłuszczu pomiędzy włóknami mięśniowymi oraz wewnątrz nich.
Liczne złamania kości są następstwem osteoporoz wtórnych. Autorzy artykułu zatytułowanego „Złamania kości u pacjentów z chorobą nowotworową” przedstawiają mechanizmy odpowiedzialne za utratę masy kostnej oraz zwiększoną częstość złamań u pacjentów z chorobami nowotworowymi. Wskazują oni, że terapie hormonalne stosowane u pacjentów z nowotworami hormonozależnymi, podobnie jak chemioterapia, powodują hipogonadyzm i postępującą utratę masy kostnej. Autorzy przypominają, że pacjenci z wysokim ryzykiem złamań osteoporotycznych powinni otrzymać właściwe leczenie tak szybko, jak to możliwe.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Postępy Nauk Medycznych 1/2017
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych