Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografie? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis - wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 6/2003, s. 214-216
Andrzej Czernikiewicz
Podstawy diagnozy i terapii zespołu lęku panicznego
Diagnostic and therapeutic guidelines for panic disorder
z Kliniki Psychiatrii Akademii Medycznej w Białymstoku
Kierownik Kliniki: dr hab. Andrzej Czernikiewicz
Summary
Patients with panic disorder often believe that they have a serious medical condition. Marked anxiety about having future panic attacks (anticipatory anxiety) is common. Pharmacotherapy is indicated when patients have marked distress from panic attacks or are experiencing impairment in work or social functioning. Serotonin-specific reuptake inhibitors are most often used. Benzodiazepines, especially alprazolam (nurol, xanax) may be used adjunctively with SSRI´s during the first few weeks of treatment.
Zespół lęku panicznego (F.41.0) stanowi jedno z częstszych zaburzeń lękowych z którymi raczej stykają się lekarze ogólni, interniści, kardiolodzy, czy szczególnie lekarze udzielający pomocy doraźnej. Zaburzenie to, dawniej określane jako „zespół da Costa´y” czy „nerwica serca”, występuje u ok. 1,5-3% populacji ogólnej (trzykrotnie częściej u kobiet). Typowy początek napadów lęku panicznego to wiek ok. 25 lat – początek tego zaburzenia po 45 rż. jest zupełnie wyjątkowy (APA, 1994). Typowa „linia życia” dla osób cierpiących na zespół lęku panicznego to m.in. nadmiernie częste kontakty ze służbą zdrowia, nadużywanie systemu medycznego (np. liczne badania diagnostyczne), nadużywanie benzodiazepin lub alkoholu, znacząco większe ryzyko popełnienia samobójstwa.
DIAGNOZA ZESPOŁU LĘKU PANICZNEGO
Kryteria diagnostyczne zespołu lęku panicznego wg DSM-IV (APA, 1994).
  • Wyraźny okres nagłego lęku, trwającego do godziny, osiągającego swój szczyt w okresie pierwszych 10 minut, charakteryzujący się wystąpieniem co najmniej 4 z wymienionych niżej 13 objawów:
  • 1.kołatanie serca, przyspieszenie tętna;
    2.pocenie się;
    3.uczucie duszności;
    4.uczucie dławienia się;
    5.ból w klp;
    6.zawroty głowy, uczucie osłabienia, omdlewanie;
    7.dreszcze lub uczucie „oblewającego ciepła”;
    8.drżenie;
    9.nudności lub niepokój w j. brzusznej;
    10. derealizacja lub depersonalizacja (przekonanie o „inności” otoczenia lub własnej osoby, np. „wszystko wokół mnie po napadzie lęku stało się dziwne” czy „wydaje mi się, że po tym zastrzyku zacząłem inaczej słyszeć”;
    11. obawa przed utratą kontroli nad sobą;
    12. obawa przed śmiercią;
    13. parestezje (najczęściej uczucie drętwienia kończyn).
  • Objawom tym towarzyszą często:
  • a)agorafobia (lęk przed znalezieniem się w sytuacji, z której będzie ciężko uciec, lub w sytuacji, w której niemożliwe jest udzielenie pomocy – prowadzi to do pozostawania chorego w domu, rezygnacji z wyjść, często rezygnacji z pracy),
    b)lęk antycypacyjny (obawa przed powtórnym napadem paniki).
    Podany tutaj opis uwidacznia podobieństwo zespołu lęku panicznego do licznych dolegliwości kardiologicznych, np. choroby niedokrwiennej serca. Jednocześnie „dramatyzm” i spektakularność niektórych zachowań osób cierpiących na zespół lęku panicznego stwarza potrzebę szybkiej diagnozy, bez niepotrzebnego mnożenia licznych badań diagnostyki kardiologicznej, które pogłębiają hipochondryczną postawę pacjentów cierpiących na tę postać zaburzeń lękowych. Poniżej zamieszczam najistotniejsze kryteria różnicowania pomiędzy lękiem panicznym, a organicznymi chorobami serca.
    Różnicowanie chorób organicznych serca i zespołu lęku panicznego (napadu paniki) (Czernikiewicz, 1998):
    – napady paniki rozpoczynają się zwykle między 20 rż. a 30 rż.; choroby serca dotyczą raczej osób w piątej, szóstej dekadzie życia,
    – napady paniki częściej dotyczą kobiet; na serce częściej chorują oczywiście mężczyźni,
    – w czasie napadu paniki występuje zwykle więcej objawów z wymienionych w podanych wyżej kryteriach, niż w czasie epizodu tachykardii, czy bólu serca z przyczyn „organicznych”,
    – osoby z napadami paniki prawie zawsze w czasie epizodu lęku przeżywają obawę przed śmiercią; pacjenci kardiologiczni mają tendencję do bagatelizowania swoich schorzeń,
    – u osób z napadami paniki lęk antycypacyjny jest znaczny, często ogranicza ich funkcjonowanie,
    – osoby z napadami paniki „dążą” do licznych i różnorodnych badań diagnostycznych układu krążenia; pacjenci kardiologiczni zdają się raczej na decyzję swoich lekarzy,
    – w rodzinie osób z napadami paniki, szczególnie w linii kobiecej, można znaleźć osoby z historią zaburzeń lękowych, podczas gdy przypadki organicznych chorób serca znajdowane są zwykle w linii męskiej danej rodziny,
    – osoby z napadami paniki od początku swoich dolegliwości mogą przyjmować postawę roszczeniową,
    – czynnikami wyzwalającymi rozwój napadów paniki mogą być rzeczywiste dolegliwości psychofizyczne o obrazie zbliżonym do napadu paniki (np. zespół Hoigneu´a – „wstrząs penicylinowy”),
    – u mężczyzn, szczególnie młodych, napady paniki mogą być manifestacją uzyskania dłuższej abstynencji, w rozwijającym się uzależnieniu od alkoholu.
    POSTĘPOWANIE Z PACJENTEM Z ZESPOŁEM LĘKU PANICZNEGO
    Poniżej przedstawiam zasady postępowania z pacjentem z objawami lęku panicznego.
    Zasady postępowania z pacjentem z zespołem lęku panicznego (Czernikiewicz, 1998):

    Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

    Płatny dostęp

    Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz innych artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

    Kod (cena 20 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
    Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

    Piśmiennictwo
    1. American Psychaitric Association: DSM-IV. APPI, Washington DC 1994. 2. Czernikiewicz A.: Zaburzenia lękowe w praktyce lekarza internisty. 1998. 3. Taylor D., Paton C.: Case studies in psychopharmacology: The use of drugs in psychiatry. Martin Dunitz, London, 2002.
    Medycyna Rodzinna 6/2003
    Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna