Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 3/1999, s. 40-47
Waldemar Lasota, Tadeusz Spruch
Diagnostyka zaburzeń wzwodu prącia
The diagnostics of erectile disfunction
z Katedry Kliniki Urologii Akademii Medycznej w Lublinie
Kierownik Katedry: prof. dr hab. Tadeusz Spruch
WSTĘP
Odpowiednia diagnostyka leży u podstaw skutecznej terapii zaburzeń wzwodu prącia.
Diagnostyka dotycząca nieprawidłowości wzwodu prącia jest trudna, ponieważ dotyczy sfery delikatnej, intymnej i ograniczonej przez różne uwarunkowania kulturowe.
Dlatego lekarz terapeuta jak i średni personel medyczny przeprowadzający pierwsze rozmowy z pacjentem powinni stworzyć atmosferę zrozumienia, intymności i wykazać się szczególnym taktem i wyczuciem. Do prawidłowego postępowania diagnostycznego lekarzowi badającemu niezbędna jest dobra znajomość anatomii i fizjologii narządów płciowych męskich, opanowanie podstaw psychologii i znajomość wszystkich dostępnych metod diagnostycznych.
Dla nadania właściwego kierunku postępowaniu diagnostycznemu i zastosowania odpowiednich metod badań niezbędne jest przeprowadzenie wnikliwego wywiadu chorobowego w czasie pierwszej wizyty pacjenta.
WYWIAD
Dostępność dużej liczby technik badawczych w diagnostyce zaburzeń wzwodu prącia nie zwalnia klinicysty od wnikliwego zebrania wywiadu, a wręcz przeciwnie, obliguje go do obrania na podstawie informacji otrzymanych od pacjenta odpowiedniej drogi diagnostycznej (4).
Przy pierwszym kontakcie klinicysta nawiązuje więź terapeutyczną z pacjentem, która decyduje o efektach dalszej współpracy i wyniku leczenia.
Cel wywiadu (ryc. 1)
Przeprowadzając wywiad podczas pierwszej wizyty pacjenta klinicysta powinien otrzymać odpowiedzi na następujące pytania (4, 7):
1. Jaki jest powód zgłoszenia się pacjenta do lekarza? niejednokrotnie pacjenci zgłaszają się do poradni kierowani innymi pobudkami:
– przychodząc za namową partnerki bez chęci współpracy z własnej strony;
– niekiedy cierpiąc na zgoła inne schorzenia: np. dewiacje seksualne, czy wady rozwojowe.
Ryc. 1.
Tabela 1. Ocena etiologii zaburzeń wzwodu wg Siroki i Krane (9).
Historia zaburzeńPrzyczyny psychologicznePrzyczyny organiczne
Począteknagłystopniowy
Występowaniesytuacyjnestałe
Libidozwykle obniżonenieznacznie obniżone
Ejakulacjamniejszazachowana lub brak
2. Czy pacjent prawidłowo rozumie pojęcie zaburzeń wzwodu prącia?
Zdarza się, że pacjenci zgłaszający zaburzenia wzwodu prącia w rzeczywistości cierpią na:
? przedłużający się wytrysk nasienia
? przedwczesny wytrysk nasienia
? obniżenie popędu płciowego
3. Jaki jest przebieg choroby?
Pacjent powinien przedstawić początek, przebieg i wszystkie punkty zwrotne w zaburzeniach wzwodu prącia. Na tym etapie możemy podjąć próbę rozpoznania, czy zaburzenia wzwodu mają podłoże psychogenne, czy organiczne.
4. Jakie choroby przebył, na jakie choruje?
Istotne pytanie, które może rzucić światło na etiologię zaburzeń wzwodu u pacjenta.
Według A.Gregoire´a (4) warto zapytać pacjenta o:
1. Schorzenia układu krążenia:
? nadciśnienie
? zawał serca
? dusznica bolesna
? chromanie przystankowe
? zimne kończyny
? utraty przytomności
2. Cukrzycę:
? wywiad rodzinny odnośnie występowania cukrzycy
? zaburzenia czucia w kończynach górnych i dolnych
? poliuria
? częste infekcje
3. Zaburzenia neurologiczne:
? stwardnienie rozsiane
? uszkodzenie rdzenia kręgowego
? operacje rdzenia kręgowego i mózgu
4. Nieprawidłowości hormonalne/endokrynologiczne
5. Zaburzenia budowy narządów płciowych, choroby lub leczenie chirurgiczne
W wywiadzie chorobowym należy uwzględnić dane dotyczące przebytych urazów i zabiegów chirurgicznych stwarzających ryzyko określonych powikłań mogących mieć wpływ na zaburzenia wzwodu prącia (8) (tab. 2).
Tabela 2.
NeurologiczneUrazy głowy/chirurgia
Urazy rdzenia kręgowego/chirurgia
Usunięcie węzłów chłonnych zaotrzewnowych
NaczynioweOperacje połączenia aorto-biodrowego
Operacje połączenia aorto-udowego
GastroenterologiczneResekcje brzuszne-zewnątrzotrzewnowe
Resekcje okrężniczo-odbytnicze
MiedniczneUrazy miednicy
Naświetlania miednicy
Resekcje węzłów chłonnych w obrębie miednicy
UrologiczneImplantacja I 125 do gruczołu krokowego
Radykalna prostatektomia
Cystoprostatektomia
Przezbrzuszna plastyka cewki moczowej
Otwarta adenomektomia
Usunięcie obu jąder
Endoskopowe nacięcie cewki moczowej
Endoskopowe nacięcie zwieracza zewnętrznego cewki moczowej
Przezcewkowa elektroresekcja gruczoloka stercza - TURP
Należy zwrócić uwagę jakie leki i używki chory przyjmuje:
Do nich zalicza się następujące grupy leków i używki:
? leki przeciwnadciśnieniowe
? tiazydy
? beta-blokery
? metylodopa
? leki blokujące układ autonomiczny
? antydepresyjne trójcykliczne
? inhibitory monoaminoxydazy
? antypsychotyczne
? barbiturany
? środki hipolipidemiczne
? leki o działaniu antyandrogennym
? alkohol
? nikotyna
6. Ważne jest jak pacjent ocenia swoje samopoczucie? Poruszając problem stanu sfery psychicznej pacjenta, należy ukierunkować jego odpowiedzi tak by uzyskać odpowiedź na następujące pytania:
? czy odczuwa niepokój
? czy ma stany depresji
? czy ma konflikty z partnerką
? czy przeżył rozwód lub śmierć partnerki
? czy przeżywa stres z jakiegoś powodu
? czy ma kłopoty w pracy
Ważnym zagadnieniem jest to, jakie są relacje pomiędzy pacjentem a partnerką:
Istotny jest stosunek partnerki do chorego i jego choroby i ewentualna chęć współpracy partnerki z klinicystą.
Na podstawie otrzymanych informacji klinicysta może określić właściwy kierunek diagnostyczny i odpowiednią drogę terapeutyczną. Może pomóc zrozumieć pacjentowi przyczynę jego dolegliwości a także wpłynąć na zmianę relacji pomiędzy partnerami.
Z pierwszej wizyty pacjent powinien wynieść przekonanie o kompetencji terapeuty i zrozumieniu jego problemów.
Podczas pierwszej wizyty pacjent otrzymuje ankietę wstępną, która ułatwi mu jasne sformułowanie problemu, a lekarzowi przybliży przyczynę zgłoszenia się pacjenta.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Buvat J. et al.: Intracavernous injection of papaverine (ICIP) – assessment os its diagnostic and therapeutic value in 100 impotent patients, World Journal of Urology 1987, 5, 150. 2. Dickinson I.K., Pryor J.P.: Pharmacocavernometry – a modified papaverine test, British Journal of Urology, 1989, 63, 539. 3. Godlewski J. i wsp.: Biotyp, testosteron i dwuhydrotestosteron w przedwczesności i zaburzeniach erekcji, Pol. Tyg. Lek. 1980, 48, 1957. 4. Gregorie A, Pryor J.P.: Impotencja, Warszawa 1994, 107. 5. Hedlund H. et al.: Characterization of contraction-mediating of prostanoid receptors in human penile erectile lissues, J. Urol 1989, 141:182. 6. Holmes S. et al.: Male Erectile Dysfunction, Oxford 1997. 7. Kaplan H.S.: The New Sex Therapy, London 1974. 8. Kirby R. et al.: Erectile Dysfunction, Oxford 1999. 9. Krane R.J. et al.: Male Sexual Dysfuncion, Boston/Toronto 1983, 135. 10. Lewis R.W., Barret D.M.: Nowoczesne leczenie zaburzeń wzwodu. AUE Update Series 1996, t.14, l. 20. 11. Virag R.: Intracavernosus injection of papaverine for erectile failure, Lancet II 1982, 938. 12. Zorgniott A.W., Lefleur R.S.: Auto-injection of the corpus cavernosum with a vasoactive drug combination for vasculogenic impotence. J. Urol. 1985, 133, 39.
Nowa Medycyna 3/1999
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna