Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 1/2009, s. 65-66
Nowości bibliograficzne
Relaksacyjne działanie olejku sandałowego
Heuberger E., Hongratanaworakit T., Buchbauer G.: East Indian sandalwood and α-santalol odor increase physiological and self-rated arousal in humans. Planta Med. 2006, 72, 792-800.
Olejek sandałowy, otrzymywany z drewna sandałowca białego ( Santalum album L.), zawiera ponad 90% alkoholu seskwiterpenowego santalolu. Santalol zawiera w swoim składzie 50-60% α-santalolu i 20-25% β-santalolu. Olejek sandałowy w medycynie orientalnej stosowany jest jako afrodyzjak, środek przeciwdepresyjny, relaksacyjny i uspokajający.
Badania obejmowały 36 młodych ludzi, w tym 18 mężczyzn i 18 kobiet, podzielonych na 3 grupy po 12 osób (6 mężczyzn i 6 kobiet w grupie). Jedna grupa ochotników otrzymywała w postaci aerozolu wodę (grupa kontrolna), druga olejek sandałowy, a trzecia α-santalol w postaci czystej substancji. Olejek eteryczny i α-santalol podawano w postaci nebulizacji w ilości 250 mg na jeden zabieg trwający 20 min. Badania wykonywano w 2 lub 3 powtórzeniach.
Wykazano, że olejek sandałowy zwiększał przewodnictwo skóry o 15,9%, częstotliwość mrugnięć powieką o 10,1%, powodował odprężenie o 53,2%, obniżał koncentrację uwagi o 32,6%, zmniejszał zdolności manualne o 24,8% oraz poprawiał nastrój o 17,1%. Łącznie jego działanie relaksacyjne oceniono na około 25% w porównaniu do kontroli. Bardzo podobne działanie relaksacyjne wykazywał α-santanol. Na tej podstawie autorzy sugerują zastosowanie praktyczne obu substancji w aerozoloterapii.
Propolis zapobiega uszkodzeniu wątroby przez czterochlorek węgla
Bhadauria M., Nivala S.K., Shukla S.: Multiple treatment of propolis extract ameliorates carbon tetrachloride induced liver injury in rats. Food Chem. Toxicol. 2008, 46, 2703-2712.
Badania miały na celu określenie przydatności etanolowego ekstraktu z propolisu (EEP) jako środka ochraniającego wątrobę i nerki przed szkodliwym działaniem czterochlorku węgla (CCl4). W badaniach użyto szczury, które zatruwano na drodze doustnego podawania 0,5 ml/kg masy ciała CCL4 przez 3 dni. Następnie przez kolejne 3 dni szczurom podawano 50, 100, 200 i 400 mg/kg m.c. EEP (o zawartości 62,8% substancji biologicznie aktywnych. Jako kontrolę pozytywną wykorzystano sylimarynę w dawce 50 mg/kg m.c. szczura.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Postępy Fitoterapii 1/2009
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii