Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 2/2009, s. 107-112
*Edyta Kwiatkowska
Fitoestrogeny – rola prozdrowotna i zawartość w produktach
PHYTOESTROGENS IN THE PREVENTION OF DISEASES
Zakład Ekonomiki i Finansów, Instytut Turystyki i Rekreacji, Wydział Wychowania Fizycznego, Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie
Kierownik Zakładu: dr hab. prof. AWF Maciej Luczak
Summary
Foods of plant origin, despite of nutrients contain many non-nutrition compounds, which may prevent many diet-related diseases, such as cardiovascular disease, cancer. They are an important group of antioxidants. Phytoestrogens are biological active substances present in many plants. Phytoestrogens belong to called environmental estrogens which may affect different biochemical processes in human organism. Phytoestrogens, plant compounds, they have a structural/ functional similarity to human estrogen. The principal phytoestrogens in food are isoflavones, lignans, coumestans. The existence of these compounds in the diet, especially maintenance of their proper consumption level, is a very important element in the prevention of many diseases, such as cardiovascular diseases, atherosclerosis and cancer. Isoflavones may help maintain a healthy heart, strong bones, may support a well functioning immune system and may have the potential to reduce the risk factors that are involved in the etiology of certain cancers. The intensity of experimental studies on phytoestrogens showed varied attributes of these compounds. The results give hope for the use of phytoestrogens in prevention and neoplasmatic treatment. Consumption of soy isoflavones may reduce the risk of cardiovascular disease and cancer both through reduction in serum lipids and by the antioxidant properties. In the review attempt to present current knowledge on classification and occurrence of phytoestrogens as well as their metabolism and biological effects.
Wprowadzenie
Rozwój cywilizacji, który wpłynął na nowe style życia i zmiany zachowań żywieniowych, spowodował pojawienie się chorób o charakterze przewlekłym, nazywanych dietozależnymi lub cywilizacyjnymi. Wśród chorób dietozależnych należy wymienić otyłość, choroby naczyniowo-sercowe, nowotwory oraz cukrzycę typu 2 (1). Z danych Szwedzkiego Instytutu Zdrowia Publicznego wynika, że skrócenie o 8,2% długości życia obywateli krajów UE wynika ze złego sposobu żywienia (2). Niewłaściwe odżywianie, wynikające ze złych zachowań żywieniowych jest podstawową przyczyną wielu chorób. Prawidłowe zachowania żywieniowe odgrywają istotną rolę w utrzymaniu zdrowia oraz determinują długość życia. Żywność pochodzenia roślinnego zawiera wiele substancji, które mają właściwości prozdrowotne. Takimi substancjami, które wykazują pozytywne właściwości w leczeniu i zapobieganiu chorobom cywilizacyjnym są między innymi fitoestrogeny.
Budowa i występowanie fitoestrogenów
Fitoestrogeny są to związki pochodzenia roślinnego o budowie niesteroidowej, które wykazują szereg działań estrogenopodobnych. Mają budowę chemiczną, podobną do żeńskich estrogenów wydzielanych przez jajniki. Przypisuje się im zarówno in vivo, jak i in vitro,działanie antagonistyczne względem estrogenu (3). Najważniejsze funkcje, jakie pełnią fitoestrogeny w organizmie, to działanie estrogenne, przeciwutleniające i antymutagenne. Wyróżnia się trzy klasy fitoestrogenów: lignany, stilbeny i flawonoidy (4). Do lignanów zalicza się sekoizolaricirezinol oraz matairezinol. Przedstawicielem stilbenów jest resweratrol, który występuje w skórce wielu owoców, między innymi winogron oraz w winach produkowanych z winogron. Przedstawicielem flawonoidów są izoflawonoidy, które dzielą się na cztery podstawowe grupy: izoflawony, izoflawanony, izoflawany i kumestany. Izoflawanony i izoflawany są metabolitami daidzeiny i występują tylko w organizmach zwierzęcych.
Najlepiej poznane i poddane największej liczbie badań są flawonoidy (izoflawony) i lignany. Fitoestrogeny występują zwykle w postaci nieaktywnych glikozydów lub w formie prekursorowej (ryc. 1).
Ryc. 1. Struktura chemiczna izoflawonów.
W 1931 r. opisano po raz pierwszy estrogenne działanie genisteiny, a w następstwie kolejnych odkryć pojawiło się pojęcie fitoestrogenu (5).
Poszczególne klasy fitoestrogenów znajdują się w różnych ilościach w większości produktów roślinnych. Źródła fitoestrogenów przedstawiono w tabeli 1.
Tabela 1. Źródła fitoestrogenów (6).
RoślinaNazwa zwyczajowaZródłoAktywny związek
Avena sativaowiesnasiona, przetwory mączne, kiełkizearalenon, zearalenol
Daucus carotamarchewkorzeńkumaryna
Soja maxsojanasiona, kiełkiizoflawony, kumestrol
Sorghum vulgaresorgoziarno, łodyga, mąkazearalenon
Cicer arietinumciecierzycanasiona, sadzonkiizoflawony
Trifolium spp.koniczynaliście, łodygakumestrol, izoflawony
Secale cereależytoziarnozearalenon
Sesamum indicumsezamnasiona, mąkazearalenon
Zea mayskukurydzaziarnozearalenon
Oryza sativaryżziarno, kiełkizearalenon, estron, estradiol
Najbogatszym źródłem izoflawonów (genisteina, daidzeina, formononetyna, biochanina A, glicyteina) są przede wszystkim warzywa strączkowe (soja, jej przetwory, nasiona roślin strączkowych, soczewica oraz szpinak i koniczyna czerwona) (5, 6). Analizy chemiczne związków zawartych w ziarnach soi wykazały obecność dwóch podstawowych izoflawonów: genisteiny i daidzeiny.
Zawartość izoflawonów w soi i jej produktach jest różna i waha się pomiędzy 560 a 3810 mg/kg i jest zależna od różnych czynników, między innymi od nasion, uprawy, zbioru i przetwarzania (7). Zawartość genisteiny i daidzeiny w różnych produktach sojowych została przedstawiona w tabeli 2, a zawartość formononetyny i biochaniny A oraz kumestrolu w tabeli 3. Największe ilości kumestanów występują w lucernie, nasionach soi i kiełkach. Interesującą pod względem zawartości fitoestrogenów rośliną jest koniczyna czerwona. Zawiera ona wiele fitohormonów, w tym cztery izoflawony: genisteinę, daidzeinę, biochaninę A oraz formononetynę (8).
Tabela 2. Zawartość genisteiny i daidzeiny w soi i jej produktach w mg/100 g (12).
Rodzaj produktu sojowegoOgólna zawartość izoflawonówZawartość genisteinyZawartość daidzeiny
Mąka sojowa pełnotłusta177,8996,8371,19
Mąka sojowa odtłuszczona131,1971,2157,47
Płatki sojowe pełnotłuste128,9979,9848,23
Ziarno soi128,3473,7646,46
Izolowane proteiny sojowe97,4359,6233,59
Tofu smażone48,3528,0017,83
Błonnik sojowy44,4321,6818,80
Mięso42,5524,5616,13
Kiełki sojowe40,7121,6019,12
Mleko sojowe9,656,064,45
Makaron sojowy8,503,700,90
Napój sojowy7,014,602,41
Tabela 3. Zawartość kumestrolu, formononetyny i biochaniny A w produktach spożywczych w mg/100 g (12).
Rodzaj produktuZawartość kumestroluZawartość formononetynyZawartość biochaniny A
Mąka sojowa0,000,030,07
Herbata jaśminowa0,03
Herbata zielona0,03
Ziarno soi0,050,070,01
Koniczyna czerwona1322833
Kiełki sojowe38,60,00
Kiełki alfalfa46617712946
Głównym źródłem lignanów są zboża, ziarna kawy oraz nasiona lnu i słonecznika. Średnia zawartość lignanów w nasionach lnu wynosi 0,8 mg/g świeżej masy (9). Mniejsze ich ilości występują w pełnoziarnistych produktach zbożowych, wielu roślinach zielarskich, warzywach (marchew, cebula), owocach (jabłka, wiśnie, jagody) i orzechach (10). Ponadto, lignany wykryto w zielonej i czarnej herbacie oraz kawie (11). Zawartość lignanów w produktach spożywczych przedstawiono w tabeli 4.
Tabela 4. Zawartość lignanów w produktach spożywczych (13).
Produkt spożywczyCałkowita zawartość lignanów (mg/kg)
Mączka lniana675
Mąka lniana527
Soczewica179
Ziarno soi8-6
Otręby owsiane6-5
Otręby pszeniczne5-7
Fasola czerwona5-6
Czosnek4-1
Szparagi4-1
Marchew3-5
Brokuły2-3
Gruszki1-8
Śliwki1-5
Pomimo stale rosnącego udziału soi w globalnym rynku żywności, tylko w populacjach azjatyckich poziom spożycia jest najwyższy.
Spożycie izoflawonów w diecie w krajach azjatyckich sięga od 20 do 100 mg/dzień. W Japonii szacuje się, że spożycie wynosi od 23 do 200 mg/dzień. W Korei dzienne spożycie izoflawonów ogółem na osobę wynosi 14,88 mg, w tym genisteiny 7,32 mg, daidzeiny 5,81 mg, glicyteiny 1,75 mg (14). W ponad 94% soja i trzy tradycyjne produkty sojowe (tofu, pasta sojowa, kiełki sojowe) dostarczają izoflawonów populacji koreańskiej (14). Dla porównania japońscy imigranci w USA spożywają już tylko około 10 mg izoflawonów dziennie (4). Związane jest to niewątpliwie z tym, że w krajach zachodnich spożywa się dużo mięsa i węglowodanów, a znacznie mniej produktów strączkowych, w tym soi. W dietach europejskich natomiast dostrzec można większe spożycie lignanów pochodzących z nasion i oleju siemienia lnianego, zbóż i ich otrąb oraz roślin strączkowych. Z badań wynika, że ogólne spożycie w diecie europejskiej izoflawonów jest niewielkie w porównaniu do diet azjatyckich. W Holandii, Włoszech, Irlandii i Wielkiej Brytanii spożycie izoflawonów w diecie kształtuje się od 3 do 11 mg dziennie (15).
Metabolizm fitoestrogenów

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2009-03-30
zaakceptowano do druku: 2009-04-10

Adres do korespondencji:
* Edyta Kwiatkowska
Zakład Ekonomiki i Finansów, Instytut Turystyki i Rekreacji, Wydział Wychowania Fizycznego, Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie
ul. Marymoncka 34, 01-813 Warszawa
tel.: 0 608-185-106
e-mail: edyta_kwiatkowska@interia.eu

Postępy Fitoterapii 2/2009
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii