Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 2/2009, s. 129-134
*Anna Kędzia
Preparat Solaren – skład chemiczny, działanie i zastosowanie w lecznictwie
Solaren – chemical composition, biological activities and practical application
Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej, Katedra Mikrobiologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego
Kierownik Zakładu i Katedry: dr hab. Anna Kędzia, prof. ndzw.
Summary
This overview present the Solaren, a herbal drug, containing ethanol extract of Curcuma longa L. Curcuma longa (turmeric) is a member of the Zingiberaceae family. The plant growth and is cultivated extensively in Asia, India, China and other countries with tropical climate. Turmeric has a long tradition of use in the Chinese and Ayurvedic system of medicine. In medieval Europe turmeric was known as „Indian Saffron. Curcuma longa was recently becomes popular in Western cultures. It play an important role as a colouring agents in foods, textiles, cosmetics and as spice.
The active constituents of Curcuma longa are curcumin (diferuilometane) and volatile oil (including turmerone, atlantone and zingiberone). Turmeric extract exhibit anticarminative, antiflatulence, antibechic, antidispepsia, hepatoprotective, antipeptic ulcer, antispasmodic, antioxidant, anti-inflammatory, anticarcinogenic, hypolipidemic and antimicrobial effect.
Preparat Solaren (Herbapol, Pruszków) jest produkowany w postaci płynu, który zawiera: wyciąg etanolowy (1:5,1) z kłącza ostryżu długiego. W 1 łyżeczce roztworu (5 ml) znajduje się 0,86 g kłącza kurkumy, co odpowiada 17,6-26,4 mg kurkuminy. Zawartość etanolu w preparacie wynosi 68-73% v/v. Surowcem do produkcji preparatu Solaren jest roślina z rodziny imbirowatych ( Zingiberaceae) (ryc. 1), która rośnie między innymi na terenie Indii Zachodnich (w Himalajach) i w południowych Chinach. Jest nim kłącze ostryżu długiego ( Rhizoma Curcuma longa L., syn. C. domestica Val.). Curcuma longa L. – w języku polskim zwana jest kurkumą, ostryżem długim, kłączem kurkumy i szafranem indyjskim. W innych językach nosi nazwy: kurkuma – w języku bułgarskim, czeskim, fińskim, węgierskim, ukraińskim, litewskim, rosyjskim, słowackim i duńskim; curcuma – w języku francuskim, włoskim, hiszpańskim i niemieckim; kurkum – w j. arabskim; haldi – w j. nepalskim; manjal – w j. tamilskim; gurkmeja – w j. szwedzkim i Indian Saffron w j. angielskim. Kłącze kurkumy ma intensywne żółte zabarwienie, pochodzące od barwników, tzw. kurkuminoidów, które obejmują związki, takie jak kurkumina (diferuilometan, stanowi ok. 70%), demetoksykurkumina (ok. 15%) i bis-dimetoksykurkumina (ok. 3%) (1, 2, 3). Ich wzory chemiczne zostały przedstawione na ryc. 2. Zawartość wymienionych związków w surowcu waha się od 2 do 5% (4, 5, 6).
Ryc. 1. Ostryż długi ( Curcuma longa L.), roślina i kłącze.
Ryc. 2. Wzory chemiczne głównych związków występujących w kłączu Curcuma longa L.
Kurkumina została opisana po raz pierwszy w 1815 r. przez Vogela i Pelletiera. Natomiast w 1910 r. polscy chemicy, Lampe, Miłobędzka i Kostanecki ustalili jej budowę podając, że jest to: 1,7-bis-1,6-dieno-3,5-metoksyfenolo)-hepta-1,6-dieno-3,5- dion (diferuilometan) (7). Jest to zatem dimeryczna pochodna kwasu ferulowego. Synteza chemiczna przeprowadzona w 1913 r. potwierdziła strukturę tego związku (7). Ponadto kłącze kurkumy zawiera 1,5-5,5% olejków eterycznych (turmeron, atlanton, zingiberon), kwas ferulowy, skrobię, cukry, sole mineralne, karoten i witaminę C (4, 6). Kurkumina, główny składnik wyciągu z kłącza ostryżu długiego, nie jest rozpuszczalna w wodzie. Dobrze rozpuszcza się w alkoholu i DMSO. Kurkumina wykazuje różne właściwości zarówno biologiczne, jak i farmakologiczne. Szeroko zakrojone badania dotyczące działania kłącza kurkumy rozpoczęły się w 1971 r., wraz z odkryciem przeciwzapalnych właściwości tej rośliny. W wielu krajach kurkuma (turmeric) jest używana jako przyprawa (składnik curry), jako środek barwiący, np. sery, ryż, lody, jogurty, musztardę, a także w przemyśle odzieżowym do barwienia tkanin bawełnianych.
Działanie farmakologiczne ostryżu długiego i jego składników
Przeprowadzone badania wskazują, że kurkumina posiada między innymi działanie żółciopędne, żółciotwórcze, przeciwzapalne, przeciwutleniające, przeciwskurczowe, przeciwdrobnoustrojowe, hamujące wydzielanie soku żołądkowego i przeciwnowotworowe (3, 8-13).
Działanie na przewód pokarmowy
Wykazano, że składniki zawarte w kłączu kurkumy wywierają działanie ochronne na przewód pokarmowy, a także działają przeciwskurczowo (1, 14) . Stwierdzono też, że olejek otrzymywany z Curcuma longa ma właściwości przeciwwzdęciowe i wiatropędne (2). Wiele doświadczeń wskazuje na korzystne działanie wyciągów z ostryżu długiego w łagodzeniu różnych objawów dyspeptycznych (3, 8, 15, 16). Przeprowadzone przez Rasyida i wsp. (3) oraz Thamilkilkula i wsp. (4) badania kliniczne udowodniły, że kurkuma zapobiega zaburzeniom trawienia związanym z wymiotami, wzdęciami i odbijaniem. Podobnie korzystne działanie w przypadku dyspepsji obserwowali Deitelhoff i wsp. (17) w badaniach przeprowadzonych na 440 pacjentach, którzy otrzymywali etanolowy wyciąg z kłącza kurkumy codziennie przez 4 tygodnie. Objawy dyspeptyczne cofnęły się u 66% pacjentów. Doświadczenia wykazały też, że kłącze kurkumy działa rozkurczowo na mięśnie gładkie żołądka (14, 18). Ammon i wsp. (2) podają, że olejek otrzymywany z kłącza kurkumy ma właściwości przeciwwzdęciowe i likwiduje związane z tym bóle brzucha. Z badań wynika też, że składniki ostryżu długiego działają przeciwwrzodowo (1, 14, 19). Zaobserwowano, że kurkumina w dawce 50 mg/kg masy ciała pobudza wydzielanie mucyny, która powleka ściany żołądka ochronną warstwą. Ponadto w badaniach na zwierzętach wykazano też, że olej z ostryżu długiego podany w dawce 0,75-0,3 g/kg masy ciała ochrania żołądek przed niekorzystnym działaniem kwasu solnego i indometacyny (14, 20-23). Z innych doświadczeń przeprowadzonych na szczurach wynika, że kurkuma zapobiega powstawaniu wrzodów żołądka spowodowanych działaniem stresu, indometacyny, alkoholu i rezerpiny (1).
Działanie na wątrobę
Niektóre składniki kłącza kurkumy, w tym kurkumina, wykazują działanie przeciwzapalne i ochronne na wątrobę (24-26). Stwierdzono, że wyciągi z ostryżu długiego mogą zmniejszać bóle żołądka związane z niestrawnością przez pobudzanie wydzielania żółci. Badania udowodniły też działanie żółciotwórcze i żółciopędne kurkuminy, która była podawana dożylnie w dawce wynoszącej 25 mg/kg masy ciała (9-12). Doświadczenia innych autorów (12) wykazały, że olejek eteryczny z kłącza kurkumy pobudza wydzielanie żółci. W badaniach przeprowadzonych przez Ramaprasada i wsp. (10) wydzielanie żółci pod wpływem kłącza kurkumy wzrastało ok. 100-krotnie i nie powodowało to żadnych działań ubocznych.
Działanie ochronne wyciągu z ostryżu długiego na wątrobę można porównać do działania sylimaryny. Wyciągi etanolowe z kłącza kurkumy stosowane są w zaburzeniach wydzielania żółci związanych z zapaleniem wątroby (np. wirusowym), uszkodzeniem polekowym, z marskością wątroby (zwłaszcza związanej z nadużywaniem alkoholu) oraz zatruciem spowodowanym działaniem rozpuszczalników organicznych, takich jak eter, benzen, chloroform, a także działaniem innych związków chemicznych (9, 11, 18, 24, 25, 27).
Badania wykazały ochronne działanie na komórki wątroby w stanach uszkodzeń tego narządu, spowodowanych działaniem różnych czynników hepatotoksycznych, w tym alkoholu, środków ochrony roślin, czterochlorku węgla, paracetamolu czy aflatoksyn, wytwarzanych przez grzyby pleśniowe z rodzaju Aspergillus (24, 28, 29-32). Somchit i wsp. (32) oceniali hepatoochronne działanie wyciągu etanolowego z kłącza kurkumy na zwierzętach, u których doszło do uszkodzenia wątroby przez paracetamol. Paracetamol podawany szczurom w dawce wynoszącej 600 mg/kg masy ciała powodował zwiększenie aktywności enzymów, tj. transaminazy (AlAT i AspAT) i alkalicznej fosfatazy (ALP) w surowicy. Po podaniu tym samym szczurom wyciągu alkoholowego z kłącza kurkumy w dawce wynoszącej 100 mg/kg masy ciała aktywność wymienionych wyżej enzymów w surowicy znacznie obniżyła się. Świadczy to o działaniu hepatoochronnym wyciągu. Dotychczas nie wyjaśniono mechanizmu ochronnego działania wyciągu z kłącza kurkumy na wątrobę. Przypuszcza się, że może on polegać na hamowaniu powstawania toksycznych metabolitów paracetamolu albo na pobudzaniu procesów regeneracji komórek wątrobowych (32).
W innym doświadczeniu, u szczurów wywoływano ostre lub podostre zapalenie wątroby, działając czterochlorkiem węgla. Podanie kurkumy powodowało znaczne obniżenie poziomu enzymów wątrobowych, w porównaniu z wynikami uzyskanymi u zwierząt z grupy kontrolnej (29).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2009-06-05
zaakceptowano do druku: 2009-06-18

Adres do korespondencji:
*Anna Kędzia
Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej
Katedra Mikrobiologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego
ul. Do Studzienki 38, 80-227 Gdańsk
tel. (0-58) 349-21-85
e-mail: zmju@amg.gda.pl

Postępy Fitoterapii 2/2009
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii