Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 1/2017, s. 3-8
Agata Wasilewska, *Lidia Zawadzka-Głos
Analiza kliniczna pacjentów z ropniem okołomigdałkowym w materiale Kliniki Otolaryngologii Dziecięcej WUM w 2016 roku
Clinical analysis of patients with peritonsillar abscess in clinical material of Pediatric Otolaryngology Department of Warsaw Medical University in 2016 year
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej, Warszawski Uniwersytet Medyczny
Kierownik Kliniki: dr hab. n. med. Lidia Zawadzka-Głos
Summary
Introduction. Peritonsillar abscess is the most common deep neck infection and may be potentially life threatening condition. Beside it is more common in adults is also the reason of hospitalization in children population.
Aim. Aim of the study was to analyze clinical patients hospitalized due to peritonsillar abscess.
Material and methods. The study involved a retrospective group of 29 children diagnosed and proved to have a peritonsillar abscess, who were treated in Children’s ENT Unit of Warsaw University Hospital from 1 January to 31 December of 2016. We compared our observations with data from current literature. We collect data regarding: age, sex, presented symptoms, seasonality, duration of hospitalization, treatment, microbiological results from patient’s medical chart.
Result. The average age of children was 8.48 years. 17 patients (56.6%) were above 6 years of age. The seasonal incidence of peritonsillar abscess was significantly higher in the autumn and spring (72.4%). Majority of patients have prior history of tonsillar infections and 11 patients were treated with antibiotics prior to the diagnosis of an abscess. All children had incision and drainage performed, one patient underwent bilateral tonsillectomy. The most common causative organism was Streptococcus group A (pyogenes). All organisms were sensitive to commonly used antibiotics. The majority of patients were treated with amoxicillin-clavulanate potassium or cefuroxime plus clindamycin intravenously with improvement.
Conclusions. Peritonsillar abscess is a potentially life threatening infection. Proper treatment is essential to avoid complications.
WSTĘP
Paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków podniebiennych w erze przedantybiotykowej często stanowiło punkt wyjścia licznych powikłań miejscowych i ogólnoustrojowych. W związku z obowiązującym standardem leczenia anginy paciorkowcowej fenylopenicyliną doustnie przez 10 dni (1) i powszechności strep-testów częstotliwość zmalała, szczególnie że paciorkowiec B-hemolizujący grupy A (S. pyogenes) wykazuje wrażliwość na powszechnie stosowane antybiotyki.
Ropień okołomigdałkowy stanowi najczęstsze powikłanie spośród zapaleń tkanek miękkich gardła. Powstaje w wyniku gromadzenia treści ropnej w obrębie przestrzeni pomiędzy torebką migdałka a powięzią pokrywającą mięśnie bocznej ściany gardła. Najczęściej dotyczy młodych dorosłych i nastolatków. Częstość u dzieci wynosi poniżej 1/10 tys. osób (2). Pacjenci zgłaszają się zwykle z bólem gardła zlokalizowanym po jednej stronie, trudnościami w przełykaniu, szczękościskiem, mową kluskowatą. Obecne są asymetryczne powiększenie węzłów chłonnych kąta żuchwy i gorączka. W badaniu zwykle stwierdza się ostre zapalenie migdałków podniebiennych z widocznymi nalotami na migdałkach oraz uwypuklenie okolicy okołomigdałkowej po jednej ze stron. Języczek jest przemieszczony w stronę przeciwną.
Utworzenie się ropnia poprzedza ostre zapalenie gardła i migdałków podniebiennych leczone lub nieleczone antybiotykiem. Często pacjenci przebyli wcześniej ropień lub naciek okołomigdałkowy. Obecność treści ropnej pomiędzy torebką migdałka a powięzią pokrywającą mięśnie bocznej ściany gardła jest zwykle następstwem nacieku. Naciek jest niedojrzałym ropniem. Różnica dotyczy także stosowanego leczenia. O ile naciek leczymy zachowawczo, ropień wymaga ewakuacji treści ropnej celem ochrony głębszych przestrzeni szyi przed przenikaniem stanu zapalnego (ryc. 1, 2).
Ryc. 1. Obraz ropnia okołomigdałkowego
Ryc. 2. Obraz usg ropnia okołomigdałkowego
Ropień okołomigdałkowy może przemieszczać migdałek w różnych kierunkach w zależności od swojej lokalizacji. Najczęściej mamy do czynienia z ropniem przednio-górnym (80%), gdzie jama ropnia uwypukla podniebienie w obrębie łuku podniebienno-językowego, a sam migdałek przemieszczony jest ku dołowi i tyłowi. Znacznie rzadziej obecny ropień tylno-górny wypycha migdałek do dołu i do przodu, ropnie dolny i boczny przemieszczają migdałek odpowiednio ku górze i przyśrodkowo (3). Metodą postępowania w przypadku ropnia okołomigdałkowego jest postępowanie chirurgiczne. Obejmuje ono punkcję w miejscu największego uwypuklenia, przy potwierdzeniu treści ropnej nacięcie ropnia (u dzieci ma to zwykle miejsce w znieczuleniu ogólnym), a następnie jama ropnia poszerzana jest codziennie aż do braku wypływu treści ropnej. Metoda ta jest stosowana i rekomendowana z dobrym skutkiem. W określonych przypadkach wykonywana jest tonsillektomia z ewakuacją ropnia. Nieleczony ropień okołomigdałkowy zagraża życiu pacjenta. Powiększając się, może doprowadzić do niedrożności drogi oddechowej. Przebijając się do głębszych przestrzeni szyi, może wywołać: ropowicę szyjną, ropień przestrzeni przygardłowej, zakrzepicę żyły szyjnej wewnętrznej, erozję ściany tętnicy szyjnej wewnętrznej, ropne zapalenie przyusznicy, zapalenie zatoki jamistej. Z powikłań ogólnych może skutkować posocznicą (4).
Cel pracy
Celem pracy była analiza kliniczna pacjentów z ropniem okołomigdałkowym.
Materiał i metody
Badaniem objęto grupę 29 pacjentów, którzy byli hospitalizowani z rozpoznaniem ropnia okołomigdałkowego w Oddziale Klinicznym Otolaryngologii Dziecięcej i Pediatrii SPDSK w Warszawie w 2016 roku (od 1 stycznia do 31 grudnia). Jedna osoba była hospitalizowana dwukrotnie w odstępie dwumiesięcznym. Badanie miało charakter retrospektywny. Objęci nim zostali jedynie pacjenci, u których stwierdzono treść ropną podczas wykonania punkcji okolicy okołomigdałkowej. Zostali z niej wykluczeni pacjenci leczeni jedynie zachowawczo i z rozpoznanym naciekiem okołomigdałkowym oraz jeden pacjent z ropniem wewnątrzmigdałkowym. Analizie poddano: wiek, płeć chorych, sezonowość zachorowań, obecne przy przyjęciu objawy, wyniki badań dodatkowych, w tym USG szyi, wynik posiewu treści z ropnia i wrażliwość wyhodowanych patogenów na stosowane powszechnie antybiotyki.
Wyniki
Badaniu poddano grupę 29 osób w wieku od 2 do 18 lat. Średnia wieku wynosiła 8,48 roku. Grupa dzieci w wieku przedszkolnym (do 6. r.ż.) liczyła 12 osób (41,4%), a dzieci starszych – 17 osób (58,6%). W grupie 29 dzieci była porównywalna ilość chłopców i dziewcząt, z niewielką przewagą chłopców (15:14) (ryc. 3).
Ryc. 3. Podział dzieci ze względu na wiek
Analizując dolegliwości, z jakimi zgłaszali się pacjenci, stwierdzono, że najczęściej występował asymetryczny ból gardła (u 100% pacjentów), drugim co do częstości objawem były trudności z połykaniem (95%). Szczękościsk i gorączka występowały u około 2/3 pacjentów, przy czym analizie procentowej poddani byli ci pacjenci, którzy mieli odnotowany brak lub obecność danego objawu w dokumentacji medycznej (tab. 1).
Tab. 1. Objawy prezentowane przez pacjentów
ObjawIlość pacjentów zgłaszających objawBrak danych
Ból gardła po jednej stronie27/27 (100%)3
Trudności z przełykaniem19/20 (95%)10
Asymetryczne powiększenie węzłów
chłonnych okolicy kąta żuchwy
16/23 (69,6%)7
Szczękościsk17/28 (60,71%)2
Gorączka16/28 (57,14%)2
Jedenastu pacjentów (38%) stosowało antybiotyk zwykle z powodu anginy w dniu przyjęcia lub zakończyło jego przyjmowanie maksymalnie tydzień wcześniej. Były to głównie antybiotyki z grupy penicylin.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 15 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 35 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2017-02-10
zaakceptowano do druku: 2017-03-10

Adres do korespondencji:
*Lidia Zawadzka-Głos
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej Warszawski Uniwersytet Medyczny
ul. Żwirki i Wigury 63A, 02-091 Warszawa
tel.: +48 (22) 317-97-21
e-mail: laryngologia@litewska.edu.pl

Nowa Pediatria 1/2017
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria