Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 2/2010, s. 71-74
*Anna Kędzia1, Andrzej Kufel2, Maria Wierzbowska1
Ocena wrażliwości szczepów Helicobacter pylori wyizolowanych z blaszek miażdżycowych na preparat Citrosept
The estimation of susceptibility of Helicobacter pylori strains isolated from the atherosclerotic plaque to Citrosept
1Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej, Katedra Mikrobiologii GUMed
Kierownik Zakładu i Katedry: dr hab. Anna Kędzia, prof. nadzw.
2Oddział Chirurgii Naczyniowej, Pomorskie Centrum Traumatologii im. M. Kopernika w Gdańsku
Ordynator Oddziału: dr n. med. Marek Ciecierski
Summary
In this study 10 strains of Helicobacter pylori isolated from atherosclerotic plaques obtained from during surgery from femoral artery common (3 strains), external iliac artery (2 strains), carotid (5 strains) and 3 reference strains were tested. The susceptibility (MIC) rods to Citrosept (grapefruit extract) was determined by means of plate dilution technique in Brucella agar with 5% defibrinated sheep blood. The inoculums containing 105 CFU per spot was seeded with Steers replicator upon the surface of agar. Incubation the plates was performed in anaerobic conditions in anaerostat with Campy Pak Plus, at 37°C for 48 h. MIC was defined as the lowest concentrations of the Citrosept inhibiting the growth of tested rods. The results showed, that extract of grapefruit were very active against Helicobacter pylori. The growth of 90% the strains was inhibited at concentrations of Citrosept in ranges ≤ 15-250 ?g/ml.
Drzewo grejpfrutowe ( Citrus paradisi) należy do rodziny Rutaceae. Rośnie do wysokości ok. 15 m i wytwarza żółte owoce zawierające miąższ barwy od żółtej do czerwonej o gorzkokwaśnym smaku. Właściwości lecznicze grejpfrutów znane były już w Starożytności. O ich zastosowaniu leczniczym pisali w swoich dziełach Teofrast (310 r. p.n.e.) oraz Pliniusz starszy, żyjący w latach 23-79 n.e. Owoc grejpfruta został dokładnie opisany na wyspie Barbados (1750 r.) gdzie był uprawiany. Na początku XIX wieku rozpoczęto uprawę drzew grejpfrutowych na Florydzie, a potem w Południowej Afryce, krajach basenu Morza Śródziemnego, w Meksyku, na Jamajce, w Brazylii i Południowo-Wschodniej Azji.
W latach 80-tych ubiegłego stulecia zainteresowano się właściwościami i związkami chemicznymi występującymi w tych owocach. Badania wykazały, że grejpfrut zawiera kilkadziesiąt różnych substancji, wśród których są obecne flawony, flawonole i flawanony (1-9) (tab. 1). Według badań przeprowadzonych przez Petersen i wsp. (3) wśród występujących tu flawonoidów dominuje naryngina.
Tabela 1. Ważniejsze związki flawonoidowe występujące w grejpfrucie.
Grupa flawonoidówSkładniki
FlawonyNobiletyna, tangeretyna, skutellareina, sinensetyna, haptametoksyflawon, apigenina
FlawanonyNaryngenina, narirutyna, naryngina, hesperydyna, neohesperydyna, didymina, poncirina, eriocytyna neoeriocytyna
FlawanoleKemferol, kwercetyna
Poza wcześniej wymienionymi związkami, w owocu grejpfruta występują też pochodne kumaryny, tj. furanokumaryny, metoksykumaryny i aurapten. Gorzki smak soku grejpfruta związany jest z obecnością związków flawonoidowych, głównie naryngeniny i hesperydyny (9). Zwiazki flawonoidowe poza miąższem występują też w owocni zewnętrznej i nasionach (5). Ponadto owoce grejpfruta zawierają też monoterpeny i seskwiterpeny (pinen, limonen, linalol) oraz karotenoidy, pektyny, błonnik, witaminy B1, C, PP i sole mineralne (8, 9). W skórce owoców znajduje się olejek eteryczny o zapachu pomarańczowym i silnych właściwościach przeciwdrobnoustrojowych. Wśród składników tego olejku obecne są m.in. pinen, linalol i limonen. Natomiast nasiona grejpfruta zawierają flawonoidy, tj. glikozydy naryngeniny (rutynozyd), didyminę, hesperydynę, neohesperydynę, glikozydy dihydrokemferolu i dihydrokwercetyny, glikozydy kemferolu i kwercetyny, poncirynę, rutynozyd apigeniny i nobiletynę (8, 9).
Ekstrakt z nasion grejpfruta wykorzystywany jest do produkcji preparatów leczniczych (Citrosept) oraz leków stosowanych w weterynarii. Jest on także dodawany do żywności, środków kosmetycznych i stosowanych do ochrony roślin (np. Biosept, Bios, Biocitro) (2, 8-11). Dzięki zawartości różnych składników chemicznych owoce grejpfruta wykazują szereg właściwości farmakologiczych. W warunkach in vitro i in vivo stwierdzono przeciwmutagenne i przeciwnowotworowe działanie flawonoidów (8, 9, 12-20). Badania wykazały, że flawonoidy, naryngina i naryngenina są silnymi przeciwutleniaczami (2, 6, 13, 18, 21). Działanie to wiąże się z zapobieganiem powstawania wolnych rodników tlenowych poprzez tworzenie chelatów jonów metali ciężkich (np. miedzi i żelaza), wychwytywaniem wolnych rodników w celu tworzenia mniej aktywnych połączeń lub ich unieczynnienia oraz hamowaniem peroksydacji lipidów (2, 19, 21-26).
Flawonoidy charakteryzują się właściwościami przeciwzapalnymi i przeciwalergicznymi (13, 27-30). Zawartość w grejpfrucie flawonoidów i innych związków korzystnie oddziaływuje na układ krążenia, a także wpływa na obniżenie poziomu cholesterolu w surowicy krwi i hamowanie rozwoju blaszki miażdżycowej (9, 13, 30, 31). Badania in vitro wykazały, że sok z grejpfruta obniża w surowicy krwi poziom cholesterolu całkowitego o 16%, a LDL-cholesterolu o 21% w porównaniu z grupą kontrolną (31). Inni autorzy (32) także uzyskali podobne wyniki u osób zdrowych, którym przez 3 tygodnie podawano po 250 ml soku dziennie. Zaobserwowano znaczne obniżenie poziomu LDL-cholesterolu w surowicy krwi w grupie badanej w porównaniu z grupą kontrolną, którą stanowiły osoby spożywające sok jabłkowy.
Doświadczenia wskazują też na obniżanie przez wyciąg z pestek grejpfruta ciśnienia krwi i korzystne oddziaływanie u pacjentów chorych na cukrzycę (33). Di Majo i wsp. (34) oraz Hertog i wsp. (35) uważają, że flawonoidy obniżają ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Ponadto na podstawie przeprowadzonych badań sugeruje się, że spożywanie przez dłuższy czas soku z grejpfruta może zapobiegać chorobie Alzheimera (36). Wyniki innych doświadczeń wskazują na możliwość zapobiegania kamicy nerkowej przez sok z grejpfruta. Po podaniu kobietom od 1/3 do 1 litra dziennie soku z grejpfruta lub pomarańczy stwierdzono obniżenie wartości pH moczu i wzrost wydzielania kwasu cytrynowego, co znacznie obniżyło ryzyko kamicy szczawianowo-wapniowej (33).
Zaobserwowano, że wyciąg z nasion grejpfruta podawany przez 2 tygodnie działał skutecznie w zakażeniach dróg moczowych wywołanych przez Klebsiella spp., Staphylococcus aureus oraz Escherichia coli, natomiast nie był aktywny wobec pałeczek Pseudomonas aeruginosa (37). Z kolejnych badań wynika, że wyciągi z grejpfruta zwiększają odporność organizmu na zakażenia (8). Stwierdzono też insektobójcze działanie olejku eterycznego otrzymanego z nasion grejpfruta (6, 38). Ponadto wyniki wielu badań potwierdziły działanie przeciwdrobnoustrojowe wobec bakterii, grzybów, wirusów i pierwotniaków (6, 9, 13, 37, 39-52). Sporadycznie ukazują się publikacje dotyczące wpływu wyciągu z grejpfruta lub jego składników na pałeczki Helicobacter pylori (37, 41). Mechanizm działania tych ekstraktów polega na uszkodzeniu błony komórkowej, hamowaniu syntezy aminokwasów i procesów oddychania komórek oraz wycieku składników cytoplazmy na zewnątrz, co w konsekwencji prowadzi do śmierci drobnoustroju (5, 8, 13, 40, 50, 51).
Zwrócono także uwagę na możliwość interakcji między sokiem z grejpfruta i niektórymi przyjmowanymi lekami. Stwierdzono, że pewne składniki soku mogą oddziaływać na farmakokinetykę leków w organizmie i wpływać na końcowy efekt kliniczny. Wykazano, że interakcja polega na podwyższeniu stężenia niektórych leków w surowicy krwi po równoczesnym wypiciu soku z grejpfruta, przy czym efektu tego nie obserwuje po podaniu leku drogą pozajelitową. Wśród leków podlegających interakcji z sokiem z Citrus paradisi wymienia się: cyklosporynę, terfenadynę, steroidy, antagonistów kanałów wapniowych (np. nifedypina, felodipina, nimodipina), statyny, glikozydy i niektóre leki nasercowe (8, 9, 48, 53, 54).
Preparat Citrosept firmy Cintamani zawiera ekstrakt z grejpfruta, którego składnikami są flawonoidy (19,37%), witamina C (1,0 g w 100 ml preparatu) oraz wodny roztwór glicerolu. Płyn charakteryzuje się gorzkim smakiem i przyjemnym zapachem owoców cytrusowych. Jest produkowany w postaci roztworu i kapsułek. Znalazł zastosowanie w profilaktyce i leczeniu chorób przewodu pokarmowego (nieżyty, wrzody żołądka lub dwunastnicy, stany zapalne błony śluzowej, choroba Crohna, zakażenia bakteryjne i grzybicze), zakażeniach dróg oddechowych, jamy ustnej, skóry oraz w celu podniesienia odporności organizmu.
Celem pracy było oznaczenie wrażliwości szczepów Helicobacter pylori wyizolowanych z blaszek miażdżycowych na Citrosept.
Materiały i metody

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2010-05-02
zaakceptowano do druku: 2010-05-18

Adres do korespondencji:
*Anna Kędzia
Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej
Katedra Mikrobiologii GUMed
ul. Do Studzienki 38, 80-227 Gdańsk
tel.: (58) 349-21-85
e-mail: zmju@amg.gda.pl

Postępy Fitoterapii 2/2010
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii