Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 2/2013, s. 142-143
Prof. dr hab. Bogdan Kędzia
Nowości bibliograficzne
Przeciwzapalne właściwości dzikiej róży
Lattanzio F., Greco E., Carretta D i wsp.: In vivo anti-inflammatory effect of Rosa canina L. extract. J. Ethnopharmacol. 2011, 137, 880-885.
Dzika róża (Rosa canina L.) jest przedstawicielem rodziny Różowatych (Rosaceae) rozpowszechnionym w całej Europie. Przeprowadzone w ostatnich latach badania kliniczne wykazały, że wyciągi wodno-alkoholowe z owoców i nasion dzikiej róży leczą zapalenie kości i stawów, uszkodzenia mięśni szkieletowych oraz reumatoidalne zapalenie stawów. Wyciągi wodno-alkoholowe z owoców i nasion dzikiej róży zawdzięczają to działanie lecznicze właściwościom przeciwbólowym i przeciwzapalnym.
Wstępne badania wykazały, że wyciąg wodno-alkoholowy (1:1) z owoców dzikiej róży odznacza się silnym działaniem przeciwzapalnym. W modelu karageninowym wyciąg ten podany dożołądkowo szczurom w dawce 200 mg/kg m.c. zmniejszał obrzęk łapy zwierząt o 78% w porównaniu do kontroli (fizjologiczny roztwór NaCl). W tej dawce działał on ponadto nieco lepiej od podanej taką samą drogą indometacyny w dawce 10 mg/kg m.c. (zmniejszenie obrzęku łapy szczurów o 63%).
Następnie autorzy badali właściwości ochronne wyciągu z dzikiej róży w odniesieniu do błony śluzowej żołądka szczurów poddanej szkodliwemu działaniu 96% alkoholu etylowego. Okazało się, że podanie dożołądkowe wyciągu z róży w dawce 200 mg/kg m.c., ochraniało błonę śluzową tego narządu o ok. 25% lepiej w porównaniu do kontroli (fizjologiczny roztwór NaCl) przed uszkadzającym działaniem etanolu. Oceny dokonywano na podstawie badań histopatologicznych. Badania te stwarzają nadzieję na praktyczne wykorzystanie wyciągu wodno-alkoholowego z owoców dzikiej róży w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
Przeciwangiogenna aktywność szałwii lekarskiej
Keshavarz M., Mostafaie A., Mansouri K. i wsp.: In vitro and ex viro antiangiogenic activity of Salvia officinalis. Phytother. Res. 2010, 24, 1526-1531.
Angiogenezą określa się proces tworzenia nowych naczyń z istniejących już naczyń kapilarnych, co może być związane ze zmianami chorobowymi, jakie zachodzą w trakcie retynopatii cukrzycowej, miażdżycy, a także w okresie rozwoju i przerzutów nowotworów. A zatem hamowanie tego procesu jest jedną z możliwości leczenia niektórych chorób przewlekłych, w tym nowotworowych.
Szałwia lekarska (Salvia officinalis L.) odznacza się licznymi właściwościami biologicznymi, m.in. działaniem przeciwbakteryjnym, przeciwgrzybiczym, przeciwwirusowym, ściągającym, przeciwzapalnym i zapobiegającym przerzutom komórek nowotworowych. Autorzy niniejszej pracy postanowili zająć się właściwościami przeciwangiogennymi tej rośliny.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Postępy Fitoterapii 2/2013
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii