Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 2/2016, s. 100-102
Anna Lipińska1, Anna Walaszczyk2, Katarzyna Gmerek2, *Jadwiga Fabijańska-Mitek3
Obecność przeciwciał anty-D po przeszczepieniu nerki i wątroby w parach dawca-biorca identycznych pod względem ABO
The presence of anti-D antibodies after kidney and liver transplantation in cases of ABO identical donor-recipient pairs
1Regional Blood Donation and Therapy Centre in Szczecin
Head of the Centre: Ewa Kłosińska, MD
2Regional Blood Donation and Therapy Centre in Warsaw
Head of the Centre: Dariusz Piotrowski, MD
3Department of Immunohaematology, Centre of Postgraduate Medical Education, Warsaw
Head of Department: Jadwiga Fabijańska-Mitek, PhD, Associate Professor
Streszczenie
Wstęp. Po transplantacji narządów czasem u biorcy można wykryć przeciwciała pochodzące od dawcy i skierowane przeciw krwinkom czerwonym. Zazwyczaj są to anty-A lub anty-B, rzadko mają inną swoistość.
Cel pracy. Ocena przeciwciał u biorców nerki i wątroby pochodzących od dawczyń zimmunizowanych mimo stosowanej immunoprofilaktyki poporodowej.
Materiał i metody. Próbki krwi dwóch biorców po transplantacji nerki i dwóch po transplantacji wątroby. Rutynowe oznaczenie grupy krwi i bezpośredni test antyglobulinowy z krwinkami biorców wykonany techniką mikrolumnową z żelem. Kwaśna elucja przeciwciał i pośredni test antyglobulinowy w celu wykrycia przeciwciał w eluacie oraz w surowicy biorców. Identyfikacja przeciwciał za pomocą PTA i zestawu krwinek wzorcowych.
Wyniki. Wykryto allo-anty-D u dwóch biorców po przeszczepieniu nerki i u dwóch po przeszczepieniu wątroby. Czterech pacjentów było RhD dodatnich oraz byli identyczni z dawcami w zakresie ABO w każdej z par. Dawcami były trzy RhD ujemne kobiety. U wszystkich biorców przeciwciała anty-D były wyraźnie aktywne, wykrywalne na krwinkach w BTA oraz w surowicy i eluacie w PTA, niezależnie od ich reaktywności w surowicy dawcy. Poszczególni biorcy otrzymali: 2, 5, 8 i 14 jednostek krwinek czerwonych i potrzebowali przetoczeń od jednego dnia do 7 tygodni.
Wnioski. Pomimo stosowania immunoprofilaktyki anty-D u RhD ujemnych kobiet, mogą one zostać uodpornione podczas ciąży i porodu, a ich limfocyty przeniesione z przeszczepianym narządem mogą wytwarzać przeciwciała anty-D u RhD dodatnich biorców. Badania serologiczne w celu wykrycia i identyfikacji przeciwciał u tych pacjentów w ciągu dwóch tygodni po transplantacji mogą być pomocne w przewidywaniu niedokrwistości immunohemolitycznej.
Summary
Introduction. Donor-derived antibodies against RBCs antigens can be sometimes detected in recipients of solid organs. Usually they are anti-A or anti-B, rarely they have other specificity.
Aim. Assessment of antibodies in recipients of kidney and liver derived from immunised female donors despite of postpartum immunoprophylaxis.
Material and methods. Blood samples from two recipients after kidney and two after liver transplantation. The routine type and screen and direct antiglobulin test with recipients’ RBCs by the microcolumn gel method. The antibody acid elution and indirect antiglobulin test for detection of antibodies in each eluate and serum from the recipients. Identification of antibodies by the IAT and panel RBCs.
Results. Four patients were RhD positive and identical in ABO in each pair donor-recipient. Three female donors were RhD negative. In all recipients anti-D antibodies were strongly reactive, detected on RBCs by the DAT and in the serum and eluate by the IAT, regardless of their reactivity in the donor serum. Individual recipients received: 2, 5, 8 and 14 units of RhD negative RBCs and they needed transfusion during the time from one day to 7 weeks.
Conclusions. Despite of obligatory anti-D immunoprophylaxis used in RhD negative women, they can be immunized ante- or postpartum and their lymphocytes transferred with transplanted organs can produce anti-D in RhD positive recipients. Serological tests for antibody detection and identification in these patients during first two weeks after transplantation can be useful in predicting immune haemolytic anaemia.
Introduction
Post-transplant haemolytic reactions due to red blood cell (RBC) alloantibodies have been observed in the recipients of haematopoietic stem cells (HSCs) because half of all donor-recipient pairs are ABO blood group mismatched (1). In so-called minor blood group incompatibility (donor antibodies against recipient antigens) antibodies anti-A, anti-B or others, e.g. anti-D, anti-E, anti-K etc. are produced by passenger lymphocytes accompanying HSCs from O or D negative, E-negative, K-negative etc. donors (2, 3). Organ transplants should be the same (e.g. recipient A, donor A), but also may be compatible in ABO (recipient A, B or AB, donor O). It causes a possibility of minor blood group incompatibility with symptoms similar to that after HSC transplantation (HSCT) (4-8). RBC antibody production after organ transplantation depends on the lymphoid mass transplanted. The frequency of antibody presence were lowest after kidney, intermediate after liver and highest after lung transplantation (9). Donor-derived antibodies are usually anti-A or anti-B but sometimes they can appear in the recipient identical in ABO blood group with the donor. Antibodies of different specificity than ABO can develop from lymphocytes transferred with the organ from immunized donors but this phenomenon is rarely observed (5, 7).
Aim
The aim of our study was to assess antibodies in recipients of kidney and liver, derived from female donors immunised despite of postpartum immunoprophylaxis.
Material and methods
Samples of patient’s whole blood were drawn, one in EDTA and one in a pure tube. ABO and Rh blood group typing were performed with the standard tube agglutination method using commercially available specific monoclonal antibodies and RBCs. The direct antiglobulin test (DAT) for antibody detection on RBCs and indirect antiglobulin test (IAT) for detection and identification of free antibodies in the serum and eluate were performed using gel agglutination tests (DiaMed ID, Switzerland). Commercial panels of RBCs for IAT were used (DiaMed, Switzerland and Diagnostic Grifols, España). Eluates from RBCs were prepared by routine acid elution technique with glycine/EDTA buffer pH 1.5. The titre of anti-D in two patients was determined by testing serial twofold dilutions of the serum and eluate with selected RhD positive heterozygous RBCs (DCcee). In the next two patients strength of agglutination was assessed in undiluted sera and eluates.
Results
Kidney transplants
Forty three year-old male and 57 year-old female recipients with the same blood group AB RhD+ CCee K- received the kidney from the female donor with blood group AB RhD-. She had allo-anti-D active in the enzyme test and non-active in the IAT. In the 18th day after transplantation the recipients needed RBC transfusion because of anaemia and haemolysis. Table 1 shows serological results of both of them.
Table 1. Serological results and RBC transfusions in two patients after kidney transplantation
PatientDATAntibody specificityAnti-D titre by IATNo. of RBC units transfused
IgGIgAIgMC3cC3dserumeluate
14+1+000anti-D8648 during 4 weeks
24+0000anti-D46414 during 7 weeks
Liver transplants
Fifty seven year-old female recipient with blood group O RhD+ CcEe K- received the liver from the female donor O RhD-. In the 14th day after transplantation the patient needed RBC transfusion because of anaemia and haemolysis. She received 5 units of RBCs during 2 weeks.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
Booth GS, Gehrie EA, Savani BN: Minor RBC Ab and allo-SCT. Bone Marrow Transplant 2014; 49: 456-457.
Holbro A, Stern M, Infanti L et al.: Impact of recipient ABH secretor status on outcome in minor ABO-incompatible hematopoietic stem cell transplantation. Transfusion 2015; 55: 64-69.
Watz E, Remberger M, Ringden O et al.: Analysis or donor ABO incompatibility and antibody-associated complications after allogenic stem cell transplantation with reduced-intensity conditioning. Biol Blood Marrow Transplant 2014; 20: 264-271.
Opelz G, Morath Ch, Susal C et al.: Three-year outcomes following 1420 ABO-incompatible living-donor kidney transplants performed after ABO antibody reduction: results from 101 centers. Transplantation 2015; 99: 400-404.
Hareuweni M, Merchav H, Austerlitz N et al.: Donor anti-Jka causing hemolysis in a liver transplant recipient. Transfusion 2002; 42: 363-367.
Srinivas Reddy M, Varghese J, Venkataraman J, Rela M: Matching donor to recipient in liver transplantation: Relevance in clinical practice. World J Hepatol 2013; 5: 603-611.
Fung MK, Sheikh H, Eghtesad B et al.: Severe hemolysis from D incompatibility in a case of ABO-identical liver transplant. Transfusion 2004; 44: 1635-1639.
Dubey A, Pandey H, Sonker A et al.: A case of passenger lymphocyte syndrome following minor ABO incompatible renal transplantation. Asian J Transfus Sci 2014; 8: 56-58.
Hows J, Beddow K, Gordon-Smith C et al.: Donor-derived red blood cell antibodies and immune hemolysis after allogenic bone marrow transplantation. Blood 1986; 67: 177-181.
Schwartz D, Gotzinger P: Immune haemolytic anaemia (IHA) after solid organ transplantation due to Rhesus antibodies of donor origin: report of 5 cases. Beitrage Zur Infusiontherapie 1992; 30: 367-369.
Lee J-H, Mintz PD: Graft versus host anti-Rho (D) following minor Rh-incompatible orthotopic liver transplantation. Am J Hematol 1993; 44: 168-171.
Seltsam A, Hell A, Heymann G et al.: Donor-derived alloantibodies and passenger lymphocyte syndrome in two of four patients who received different organs from the same donor. Transfusion 2001; 41: 365-370.
Middelburg RA, Briet E, van der Bom JG: Mortality after transfusions, relation to donor sex. Vox Sang 2011; 101: 221-229.
otrzymano: 2016-01-04
zaakceptowano do druku: 2016-01-29

Adres do korespondencji:
*Jadwiga Fabijańska-Mitek
Department of Immunohaematology Centre of Postgraduate Medical Education
ul. Marymoncka 99/103, 01-813 Warszawa
tel. +48 (22) 569-38-20
fax +48 (22) 569-38-29
immunohematologia@cmkp.edu.pl

Postępy Nauk Medycznych 2/2016
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych