Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 12/2016, s. 893-895
*Agnieszka Baranowska-Bik, Maria Stelmachowska-Banaś
X-linked acrogigantism syndrome
Akrogigantyzm sprzężony z chromosomem X
Department of Endocrinology, Centre of Postgraduate Medical Education, Bielański Hospital, Warsaw
Head of Department: Professor Wojciech Zgliczyński, MD, PhD
Streszczenie
Akrogigantyzm sprzężony z chromosomem X jest niedawno opisaną formą gigantyzmu przysadkowego wynikającego z nadmiernego wydzielaniem GH i IGF-1. Klinicznie charakteryzuje się nie tylko wczesnym początkiem wystąpienia objawów – zwykle już w pierwszych miesiącach życia, ale także znacznym nadmiarem wzrostu. Ta forma gigantyzmu występuje częściej u płci żeńskiej i jest spowodowana mutacją zarodkową lub somatyczną polegającą na duplikacji genu GPR101 zlokalizowanego na chromosomie Xq26.3, kodującego receptor związany z białkiem G. Poza podwyższonymi stężeniami GH i IGF-1 u większości pacjentów występują hiperprolaktynemia, ale bez obecności mlekotoku. U połowy pacjentów stwierdza się hiperinsulinemię na czczo, a u około 20% cechy acanthosis nigricans. Nie obserwowano dotychczas występowania cukrzycy. Badanie MR najczęściej pozwala uwidocznić gruczolak przysadki lub też uogólnione powiększenie gruczołu bez separującej się zmiany ogniskowej. Badanie histopatologiczne ujawnia izolowany rozrost komórek przysadki lub też gruczolak przysadki powstały na podłożu rozrostu. Pacjenci z akrogigantyzmem sprzężonym z chromosomem X wymagają zwykle wieloetapowego i skomplikowanego postępowania terapeutycznego. Dane z piśmiennictwa wskazują na najwyższą skuteczność leczenia obejmującego operację neurochirurgiczną i farmakoterapię z zastosowaniem analogów somatostatyny, agonistów dopaminy (kabergoliny) oraz pegvisomantu.
Summary
X-linked acrogigantism (X-LAG) is a recently identified clinical syndrome of GH excess with early-onset of gigantism, typically in the first few months of life. X-LAG is more often diagnosed in females. This disorder results from the germline or somatic duplication of the GPR101 gene located on chromosome Xq26.3 which encodes a G-protein coupled receptor. Clinical features include early onset and marked overgrowth. Besides the excess of GH and IGF-1, most patients present concomitant increased prolactin levels without galactorrhoea. Interestingly, around half of the patients demonstrate fasting hyperinsulinemia and 20% present acanthosis nigricans, but no diabetes mellitus. Radiological (MRI) evaluation reveals pituitary tumor or general enlargement of pituitary. Histopathological studies showed pituitary hyperplasia or pituitary adenoma with or without associated hyperplasia. Patients with X-LAG syndrome require multi-modal treatment. Data from literature concerning X-LAG syndrome suggests the highest effectiveness of combined treatment that includes neurosurgery and pharmacotherapy with somatostatin analogues, dopamine agonists (cabergoline) and pegvisomant.
Słowa kluczowe: akrogigantyzm, GH, IGF-1.
Key words: acrogigantism, GH, IGF-1.
Introduction
Gigantism and acromegaly are rare diseases caused by growth hormone (GH) excess. In the majority of cases the overproduction of growth hormone is related to pituitary lesion. Increased amount of GH induces enhanced synthesis of IGF-1 in the liver. Persistent exposition to elevated GH and IGF-1 concentration has serious consequences including changes in external appearance, disfigurement of the internal organs and disability. Moreover, if an excess of GH occurs in childhood before the complete fusion of cartilages, growth velocity is progressively accelerated leading to pathological tall stature. Undiagnosed and untreated GH excess results in shortening of life expectancy, increased risk of developing neoplasm of different kind and reduced quality of life.
The patient with excessively rapid growth velocity as referred to age standards or tall stature exceeding normal range must be diagnosed with maximum accuracy to avoid misleading diagnosis. It should be put into account that growth velocity and stature result from complex processes involving genetic and environmental factors. Although tall stature may be a normal feature of individual, all pathological causes should be excluded.
Amongst genetic abnormalities found in patients with tall stature there are chromosomal causes (Klinefelter syndrome), gene mutations not connected with GH excess (e.g. Marfan syndrome) and those mutations resulting in increased GH secretion due to pituitary tumour or pituitary hyperplasia (1).
In recent years an extensive research was conducted to identify genetic factors associated with pituitary dysfunction with abnormal activity of GH axis. According to the current knowledge, predisposition to somatotroph adenomas or hyperplasia leading to acromegaly or gigantism may be connected with mutations in genes such as GNAS (Guanine Nucleotide Binding Protein Alpha Subunit), PRKAR1A (Protein Kinase CAMP-Dependent Type I Regulatory Subunit Alpha) and AIP (aryl hydrocarbon receptor-interacting protein) (1). Also gigantism or acromegaly may occur in multiple endocrine neoplasia type 1 and 4, as well as in syndromes characterized by defects in succinate dehydrogenase genes (SDHx) (2, 3). In 2014, a novel mutation was described by Trivellin et al. In details, these authors found Xq26.3 genomic duplication in a group of patients with early-onset gigantism resulting from an excess of growth hormone. They also reported that only one of the genes in this particular genomic region, GPR101, which encodes a G-protein–coupled receptor, was overexpressed in patients’ pituitary lesions. This research team identified also a recurrent GPR101 mutation in patients with acromegaly, with the mutation found mostly in tumors. The new syndrome was termed X-linked acrogigantism (X-LAG) (4).
This review focuses on the genetic aspects of X-LAG syndrome, as well as on the clinical features of this disease, therapeutic options and treatment outcome.
Genetic features of X-linked acrogigantism
Genetic studies revealed that X-LAG is caused by microduplication at chromosome Xq26.3. This mutation was described for the first time by the group of Trivellin and confirmed in further reports (1-6). Microduplication at Xq26.3 affects an area of 500 Kb containing 4 genes. Although 4 genes are involved, only one, GPR101, is thought to be associated with X-LAG. GPR101 gene encodes an orphan G protein-coupled receptor (GPCR). GPR101 in humans is expressed in equivalent amount in the hypothalamus and the pituitary gland. The endogenous ligand for GPR101 is not known. Furthermore, studies performed in silico indicate that GPR101 is likely coupled to Gs (5). However, the exact function of GPR101 is still unknown. Interestingly, pituitary samples from patients carrying the microduplication of GPR101 gene were characterized by increased GHRH receptor expression as compared to both sporadic somatotropinomas and normal pituitaries (1). Besides, a microduplication of GPR101 gene, a missense mutation has been revealed in some acromegaly cases. This mutation was found mostly in tumours (5).
Previous analyses of X-LAG cases revealed that duplication of GPR101 gene may result from germline or somatic mutation. Very recently, a somatic mosaicism was described (6, 7). Thus, it should be highlighted that a negative genetic test for Xq26.3 microduplication or GPR101 duplication on peripheral blood DNA does not exclude the diagnosis of XLAG (6, 7). Interestingly, females were found to have germline mutations and the sporadic male patients reported so far were somatic mosaics with variable levels of mosaicism (8). However, no differences in the clinical phenotype were observed between patients with germline or somatic duplication (8).
Clinical and biochemical characteristics

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Rostomyan L, Daly AF, Petrossians P et al.: Clinical and genetic characterization of pituitary gigantism: an international collaborative study in 208 patients. Endocr Relat Cancer 2015; 22(5): 745-757.
2. Hannah-Shmouni F, Trivellin G, Stratakis CA: Genetics of gigantism and acromegaly. Growth Horm IGF Res 2016; 30-31: 37-41.
3. Caimari F, Korbonits M: Novel genetic causes of pituitary adenomas. Clin Cancer Res 2016; 22(20): 5030-5042.
4. Trivellin G, Daly AF, Faucz FR et al.: Gigantism and acromegaly due to Xq26 microduplications and GPR101 mutation. N Engl J Med 2014; 371(25): 2363-2374.
5. Iacovazzo D, Caswell R, Bunce B et al.: Germline or somatic GPR101 duplication leads to X-linked acrogigantism: a clinico-pathological and genetic study. Acta Neuropathol Commun 2016; 4(1): 56.
6. Daly AF, Yuan B, Fina F et al.: Somatic mosaicism underlies X-linked acrogigantism syndrome in sporadic male subjects. Endocr Relat Cancer 2016; 23(4): 221-233.
7. Rodd C, Millette M, Iacovazzo D et al.: Somatic GPR101 duplication causing X-linked acrogigantism (X-LAG) – diagnosis and management. J Clin Endocrinol Metab 2016; 101(5): 1927-30.
8. Iacovazzo D, Korbonits M: Gigantism: X-linked acrogigantism and GPR101 mutations. Growth Horm IGF Res 2016; pii: S1096-6374(16)30058-2.
9. Beckers A, Lodish MB, Trivellin G et al.: X-linked acrogigantism syndrome: clinical profile and therapeutic responses. Endocr Relat Cancer 2015; 22(3): 353-367.
10. Daly AF, Lysy PA, Desfilles C et al.: GHRH excess and blockade in X-LAG syndrome. Endocr Relat Cancer 2016; 23(3): 161-170.
otrzymano: 2016-11-03
zaakceptowano do druku: 2016-11-30

Adres do korespondencji:
*Agnieszka Baranowska-Bik
Department of Endocrinology Centre of Postgraduate Medical Education Bielański Hospital
Cegłowska 80, 01-809 Warszawa
tel./fax +48 (22) 834-31-31
klinendo@cmkp.edu.pl

Postępy Nauk Medycznych 12/2016
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych