Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 1/2001, s. 42-44
Zofia Rajtar-Leontiew
Przewlekłe choroby układu oddechowego dzieci
Chronic lung diseases of the children
z Kliniki Patologii Noworodka Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Zofia Rajtar-Leontiew
Streszczenie
Chronic lung diseases of the children do they have its initial stage in neonatal period?
Słowa kluczowe: chronic lung, diseases, children.
Zgodnie z ustaleniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) przewlekłą chorobą układu oddechowego jest ta, która trwa co najmniej 3 miesiące w ciągu roku i jest stwierdzana przez więcej niż 2 kolejne lata. Szacunkowo problem ten dotyczy od 10 do 15% populacji dzieci. Jeśli choroba nawraca, ale trwa krócej i ustępuje, używa się określeń nawracająca albo przedłużająca się, ale nie piętnuje przewlekłością, gdyż słowo to łączone jest ze stałym niekorzystnym postępem zmian aż do trwałych nieodwracalnych uszkodzeń czynności i budowy narządu. Przewlekła choroba układu oddechowego u dzieci może przebiegać jawnie lub skrycie z niewielkimi tylko objawami jak pokasływanie, odkrztuszanie niewielkiej ilości śluzowej, albo śluzowo-ropnej wydzieliny, łatwym męczeniem się nawet przy niewielkim wysiłku, stopniowo nasilającą się dusznością, intensywną czerwienią śluzówek, wzrostem hematokrytu. Objawy te stopniowo narastając przechodzą w niewydolność jawną. Każda nawet niewielka infekcja u tych chorych może spowodować, że utajona, nierozpoznana wcześniej niewydolność ujawni się ostro i gwałtownie, stanowiąc niejednokrotnie zagrożenie życia. Stała duszność i sinica oraz palce pałeczkowate ze zmienionymi jak szkiełka zegarka poznokciami są wyrazem znacznie już zaawansowanych, nieodwracalnych zmian nie zawsze korelujących z czasem trwania choroby. W wykryciu oraz określeniu rodzaju i zaawansowania przewlekłych zmian w układzie oddechowym pomagają badania czynnościowe płuc. Przy ich pomocy ustala się także często sposób leczenia i prognozuje dalszy przebieg choroby. U dzieci wyrazem długotrwałego złego utlenowania tkanek jest równoczesne hamowanie przybytku masy ciała i długości. Zjawisko to w przeszłości było dobrze udokumentowane i opisane w stosunku do wielu, wtedy jeszcze nieoperacyjnych, wad wrodzonych serca, oraz później kiedy jednym z warunków operacji kardiochirurgicznej było osiągnięcie odpowiedniej masy ciała przez dziecko. Dla lekarza rodzinnego i pediatry istotną informacją powinna być wiadomość, że przewlekłe choroby płuc mogą mieć i często mają swój początek już w okresie płodowym i noworodkowym, a u ich podłoża leżą infekcje wewnątrzmaciczne, wady wrodzone i/albo niedojrzałość płuc do pełnienia czynności oddechowej. Przewlekłym chorobom układu oddechowego sprzyja sztuczna wentylacja oraz leczenie tlenem noworodka, szczególnie jeśli trwa ono dłużej niż miesiąc, a tlen był stosowany w dużym, powyżej 40% stężeniu i pod wysokim ciśnieniem. W patogenezie przewlekłych chorób układu oddechowego poza zaburzeniami w produkcji i dojrzewaniu surfaktantu odgrywają rolę także rodniki tlenowe oraz urazy spowodowane agresywnym ratowaniem noworodka często będącego wcześniakiem. Do chorób rokujących przewlekłym przebiegiem należą: dysplazja oskrzelowo-płucna (BPD) nazywana też płucem respiratorowym, zespół Wilsona-Mikity, zachłystowe smółkowe zapalenie płuc (zespół MAS), zachłystowe spowodowane treścią pokarmową na skutek braku koordynacji ssania i połykania, refluksem żołądkowo-przełykowym, przetokami pomiędzy drogami oddechowymi a przełykiem, śródmiąższowe zapalenie płuc wywołane zakażeniami okołoporodowymi jak cytomegalowirusami, chlamydiami, Pneumocystis carini, Candida sp. Także zmiany płucne w mukowiscydozie (CF), która jest chorobą dziedziczną autosomalnie recesywnie, ujawnić się mogą już u płodu i noworodka, trwać przez całe życie dziecka i być jedną z głównych przyczyn ich zgonów. W CF nieprawidłowa, stale produkowana gęsta lepka wydzielina unieruchamiająca rzęski sprzyja osiedlaniu się bakterii oraz utrzymywaniu zakażenia, w tym u dzieci hospitalizowanych, szczepami szpitalnymi opornymi na większość powszechnie stosowanych antybiotyków. Wtórną konsekwencją tych odchyleń są rozstrzenie oskrzeli, włóknienie płuc i niewydolność oddechowa prowadząca ostatecznie do zgonu.
Po zachłyśnięciu się smółką, nawet przy najlepiej przeprowadzonym leczeniu, u noworodków, które przeżyją zespół MAS najczęściej rozwija się BPD i nadciśnienie płucne z wszystkimi znanymi tego następstwami. Specjalne predyspozycje do przewlekłych chorób układu oddechowego stwierdza się w zespole Downa. Przyczyną tego jest zaburzony przepływ powietrza spowodowany przez płaskie nozdrza, duży język, przerost tkanki łącznej pierścienia Waldeyera, uogólnione obniżone napięcie mięśni w tym także oddechowych odpowiedzialnych za mechanikę oddychania, współistniejące wrodzone wady serca, a przede wszystkim znaczny niedorozwój tkanki płucnej. U niemowląt z zespołem Downa powierzchnia oddechowa płuc może być zredukowana o więcej niż połowę, a całkowita liczba pęcherzyków nawet do 1/3 normy, przy czym średnia objętość dojrzałych pęcherzyków oddechowych jest u tych dzieci 2 razy większa. Zmiany płucne w zespole Downa po urodzeniu pogłębiają się jeszcze niekorzystnie z powodu zbyt małego postępu rozwoju płuc w porównaniu z rówieśnikami. U 92-96% dzieci z zespołem Downa występuje rozedma płuc przy czym w stopniu ciężkim lub średnim u połowy z nich. Zmniejszenie tkanki elastycznej płuc dotyczy wszystkich dzieci z zespołem Downa, a całkowity niemal jej zanik 14% z nich.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Bhuta T. et al.: Systemic review and meta-analysis of early postnatal dexamethasone for prevention of chronic lung disease. Arch. Dis. Child. Fetal neonatal Ed. 1998, 79, F26-33. 2. Chmielewska-Szewczyk D.: Różnicowanie stanów zapalnych dróg oddechowych. Raport z konferencji 19.11.1999 r. Probl. Laryngol. 2000, 1:6-9. 3. Godfrey S.: Zapalenie oskrzelików płucnych i astma u niemowląt i małych dzieci. Wyd. Pol. BMJ 1998, 357-62. 4. Kurzawa R. i wsp.: Astma u niemowląt i małychdzieci. Sprawozdanie z XVIII Kongr. Europ. Akademii Alergol. i Immunol. Klinicznej 3-7.VII.1999 r. Bruksela. Probl. Laryng. 1999, 182-11. 5. Marschall D. et al.: Risc factors for chronic lung disease in the surfactant era: a North Carolina Population-based study of very low birth weight infants. Pediatrics 1999, 104, 6:1345. 6. Mitchell S.H. et al.: Reduced gas transfer at rest and during exercise in school-age survivors of bronchopulmonary dysplasia. Am. J. Respir. Crit. Care Med. 1998, 157:1406-12. 7. Nitka A.: Stan zdrowia noworodków narażonych wewnątrzmacicznie na czynne i bierne palenie tytoniu. 1996 – praca doktorska. 8. Rajtar-Leontiew Z.: Odległe skutki mykoplazmowego zapalenia płuc u dzieci. 1985 – praca habil. 9. Rajtar-Leontiew Z. i wsp.: Zapalenia płuc ostre, nawracające i przewlekające się u dzieci od 0-14 lat. Pneum. Pol. 1976, XLIV, 8/9, 707-13. 10. Svanes C. et al.: Birth characteristics and asthma symptoms in young adults: results from a population – based cohort sr udy in Norway. Eur. Respir. J. 1998, 12:1366-70. 11. Tędziagolska M.: Problemy okresu okołooperacyjnego u dzieci z zespołem Downa i wadami serca. N. Ped. 1997 (nr specj.) 23-25. 12. Zieliński J.: POChP – niedoceniany problem społeczno-medyczny. Sł. Zdr. 2000 46-47, 3-14.
Nowa Pediatria 1/2001
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria