Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Anestezjologia Intensywna Terapia 1/2007, s. 57-59
Janusz Andres, Wojciech Gaszyński, Przemysław Jałowiecki, Andrzej Kübler, Ewa Mayzner-Zawadzka, *Andrzej Nestorowicz
Wytyczne stosowania wziewnej indukcji i podtrzymywania znieczulenia
Guidelines for administration of VIMA
Rada Konsultacyjna Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii do spraw Jakości i Bezpieczeństwa Znieczulenia
Znieczulenie ogólne jest podstawowym sposobem ochrony chorego przed cierpieniem związanym z procedurą leczenia chirurgicznego. Proste w swej istocie przed laty, stało się ono obecnie złożoną i wysoce specjalistyczną metodą postępowania, opartą o głęboką wiedzę teoretyczną i bogate doświadczenie kliniczne. Najczęściej stosowaną techniką znieczulenia ogólnego jest dziś jego indukcja przy użyciu anestetyku dożylnego, podtrzymywanie za pomocą środków podawanych drogami: wziewną i dożylną, które służą również dla ich eliminacji lub neutralizacji w okresie ustępowania znieczulenia. Lista środków wykorzystywanych celem uzyskania znieczulenia złożonego jest bogata i stale uzupełniania.
Zasada uzyskiwania określonego efektu klinicznego w następstwie podawania leku w formie pojedynczego wstrzyknięcia dożylnego jest w medycynie powszechnie znana. Była też inspiracją do opracowania nowej metody indukcji znieczulenia ogólnego przy pomocy anestetyków podawanych drogą wziewną. Właściwości fizykochemiczne i farmakokinetyczne niektórych eterów halogenowych czynią z indukcji wziewnej alternatywę wobec indukcji dożylnej. Co więcej, dają one wyjątkową okazję kontynuowania znieczulenia tą samą drogą i tym samym środkiem. Takie postępowanie określa się mianem wziewnej indukcji i podtrzymywania znieczulenia, znane pod nazwą VIMA ( Volatile Induction and Maintenance Anaesthesia).
Jedną z najważniejszych właściwości fizykochemicznych anestetyków wziewnych jest ich rozpuszczalność we krwi. Większość z nich charakteryzuje się względnie dobrą rozpuszczalnością, wyrażaną wysoką wartością współczynnika rozdziału krew/gaz. Jednak dobra rozpuszczalność to zarazem potrzeba podania większej dawki dla uzyskania określonego stężenia środka we krwi i zamierzonego efektu klinicznego. W odniesieniu do indukcji znieczulenia oznacza to konieczność stosowania anestetyku w wyższym stężeniu (co może wywoływać miejscowy efekt drażniący) lub w krótkim przedziale czasowym (co nie jest łatwe z uwagi na ograniczony zakres wentylacji pęcherzykowej). Z tych powodów, jedynie środki o słabej rozpuszczalności są przydatne w indukcji. Kryterium to spełnia niewiele z nich, w tym przede wszystkim sewofluran, którego współczynnik rozdziału krew/gaz jest na tyle niski, że umożliwia szybkie wyrównywanie stężeń pomiędzy powietrzem pęcherzykowym a krwią oraz krwią i tkankami. Tym samym może być stosowany techniką VIMA.
Definicja
VIMA jest techniką znieczulenia ogólnego opartą na podawaniu anestetyku wziewnego, jako podstawowego środka zarówno w fazie wprowadzenia jak i podczas podtrzymywania znieczulenia.
Koncepcja
Prosta i szybka indukcja znieczulenia anestetykiem wziewnym oraz podtrzymywanie znieczulenia tym samym środkiem umożliwia jego najbardziej efektywne wykorzystanie zarówno pod względem klinicznym jak i ekonomicznym.
Przyjęta sekwencja postępowania powinna zapewniać gładki przebieg znieczulenia bez zaburzeń funkcji organizmu. Anestetyk wziewny jako podstawowy element znieczulenia umożliwia bardzo dużą elastyczność postępowania przez szybkie sterowanie głębokością znieczulenia a w razie potrzeby łatwe przejście do bardziej złożonych technik z użyciem opioidów i środków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane. Umożliwia również szybkie wyprowadzenia ze stanu znieczulenia.
Warunki stosowania
Podstawowym warunkiem stosowania VIMA jest dostępność anestetyku wziewnego, który:
– posiada niski współczynnik rozdziału krew/gaz (poniżej 1,0) co warunkuje szybkie wprowadzenie do znieczulenia,
– nie drażni dróg oddechowych i nie posiada nieprzyjemnego zapachu,
– nie powoduje znaczącej depresji czynności układu krążenia i oddychania,
– jest bezpieczny.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Chawathe M, Zatman T, Hall JE, Gildersleve C, Jones RM, Wilkes AR, Aguilera IM, Armstrong TS:Sevoflurane (12% and 8%) inhalational induction in children. Pediatr Anaesth 2005; 15: 470-475.
2. Delgado-Herrera L, Ostroff RD, Rogers SA:Sevoflurane: approaching to the ideal inhalation anaesthetic a pharmacologic, pharmacoeconomic, and clinical review. CNS Drug Reviews 2001; 7: 48-120.
3. Eger II EI, Eisenkraft JB, Weiskopf RB: The pharmacology of inhaled anesthetics. Eger II E. I.cd, USA, 2003, 43-71.
4. Ghatge, Lee J, Smith I:Sevoflurane: an ideal agent for adult day–case anesthesia? Acta Anaesthesiol Scand 2003; 47: 917-931.
5. Gravel NR, Searle NR, Taillefer J, Carrier M, Roy M, Gagnon L:Comparison of the hemodynamic effects of sevoflurane anesthesia induction and maintenance vs. TIVA in CABG surgery. Can J Anaesth 1999; 46: 240-246.
6. Gupta A, Stierer T, Zuckerman R, Sakima N, Parker SD, Fleisher LA: Comparison of recovery profile after ambulatory anesthesia with propofol, isoflurane, sevoflurane and desflurane: a systematic review. Anesth Analg 2004; 98: 632-641.
7. Hatch DJ:New inhalation agents in paediatric anaesthesia. Br J Anaesth 1999; 83: 42-49.
8. Jellish WS, Lien CA, Fontenot HJ, Hall R: The comparative effects of sevoflurane versus propofol in the induction and maintenance of anesthesia in adult patients. Anesth Analg 1996; 82: 479-485.
9. Karpel E, Misiewska-Kaczur A, Woźnica R:Przydatność kliniczna indukcji znieczulenia ogólnego metodą wziewną z zastosowaniem sewofluranu. Anest Inten Terap 2005; 37: 159-164.
10. Kirkbride DA, Parker JL, Williams GD, Buggy DJ: Induction of anesthesia in the elderly ambulatory patient: a double-blinded comparison of propofol and sevoflurane. Anesth Analg 2001; 93:1185-1187.
11. Knaggs CL, Drummond GB: Randomized comparison of three methods of induction of anaesthesia with sevoflurane. Br J Anaesth 2005; 95: 178-182.
12. Kokot N, Gaca M: Znieczulenie ogólne całkowicie dożylne (TIVA), czy znieczulenie wyłącznie wziewne (VIMA) w procedurach anestezjologicznych „chirurgii jednego dnia”. Nowiny Lekarskie 1999; 68: 178-190.
13. Lipińska-Gediga M:Zastosowanie wziewnej indukcji znieczulenia (VIMA) u dorosłych – wytyczne postępowania. Med Inten Rat 2006; 9: 233-236.
14. Misiewska-Kaczur A:Przydatność kliniczna indukcji znieczulenia ogólnego metodą wziewną z zastosowaniem sewofluranu. Praca Doktorska. Śl.AM w Katowicach. Katowice 2003.
15. Ong EL, Chiu JW, Chong JL, Kwan KM: Volatile induction and maintenance (VIMA) versus total intravenous anaesthesia (TIVA) for miner gynaecological procedures. Amb Surg 2000; 8: 37-40.
16. Philip BK, Lombard LL, Roaf E, Drager LR, Calanag I, Philip JH: Comparison of vital capacity induction with sevoflurane to intravenous induction with propofol for adult ambulatory anesthesia. Anest Analg 1999; 89: 623-627.
17. Przesmycki K: Farmakokinetyka, farmakodynamika i interakcje anestetyków wziewnych. Materiały naukowo-szkoleniowe ogólnopolskiej konferencji „Znieczulenie Wziewne”, Kazimierz Dolny, 2004, 7-19.
18. Rooke GA, Choi J, Bishop MJ: The effect of isoflurane, halothane, sevoflurane, and thiopental/ nitrous oxide on respiratory system resistance after tracheal intubation. Anesthesiology 1997; 86: 1294-1299.
19. Sloan MH, Conard PF, Karsunky PK, Gross JB:Sevoflurane versus isoflurane: induction and recovery characteristics with single-breath inhaled inductions of anesthesia. Anesth Analg 1996; 82: 528-532.
20. Smith I, Terehoeve PA, Hennart D, Feiss P, Harmer M, Pourriat JL, Johnson IA: A multicentre comparison of the costs of anaesthesia with sevoflurane and propofol. Br J Anaesth 1999; 83: 564-570.
21. Smith I, Thwaites AJ: Inhalation versus TIVA in short duration anaesthesia. Acta Anaesth Belg 1997; 48: 161-166.
22. Thwaites AJ, Edmends S, Smith I: Inhalation with sevoflurane: a double-blind comparison with propofol. Br J Anaesth 1997; 78: 356-361.
23. Ti LK, Chow MYH, Lee TL: Comparison of sevoflurane with propofol for laryngeal mask airway insertion in adults. Anesth Analg 1999; 88: 908-912.
24. Vakkuri A, Yli Hankala A, Sarkela M, Lindgren L, Mennander S, Korttila K, Saarnivaara L, Jantti V:Sevoflurane mask induction of anaesthesia is associated with epileptiform EEG in children. Acta Anaesthesiol Scand 2001; 45: 805-811.
25. Zielińska M: Zastosowanie wziewnej indukcji znieczulenia (VIMA) u dzieci – wytyczne postępowania. Med Inten Rat 2006; 9: 237-242.
otrzymano: 2007-01-22
zaakceptowano do druku: 2007-02-08

Adres do korespondencji:
*Andrzej Nestorowicz
Katedra i I Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii AM
im. Feliksa Skubiszewskiego, SPSK Nr 4
ul. Jaczewskiego 8, 20-950 Lublin
tel. 0-81 724 43 32, tel./fax: 0-81 724 45 50
e-mail: anest@am.lublin.pl

Anestezjologia Intensywna Terapia 1/2007