Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 2/2015, s. 46-49
Teresa Ryczer, *Lidia Zawadzka-Głos
Chłoniaki głowy i szyi u dzieci
Head and neck lymphomas in children
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej, Warszawski Uniwersytet Medyczny
Kierownik Kliniki: dr hab. n. med. Lidia Zawadzka-Głos
Summary
Introduction. Pediatric lymphomas of head and neck region are associated with cervical lympadenopathy, however, can also have other various manifestations. Lymphomas are divided into Hodgkin lymphomas (HL) and non-Hodgkin lymphomas (NHL). Clinical diagnosis is based on symptoms, diagnostic imaging and biopsy. Treatment is often successful with chemotherapy, radiotherapy, or both.
Aim. The presentation of epidemiological, histological, clinical, diagnostic and therapeutic aspects of lymphomas of head and neck region in pediatric population.
Material and methods. The literature review of available medical articles and papers considering lymphomas of head and neck in children was done.
Results. The most common symptom of lymphomas of head and neck region in children is cervical lympadenopathy. Extranodular localizations include mostly Waldeyer’s ring. Extralymphatic localizations, mainly in NHL, include paranasal sinuses, orbit, cranial base, mandible, maxilla, submandibular gland, central nervous system, thyroid gland, parotid, pharynx and parapharyngeal space. Thus a child with lymphoma of head and neck region apart from cervical lymphadenopathy may present with symptoms of nasal obstruction, rhinorrhea, facial swelling, ophthalmic involvement and tonsillar enlargement. Ultrasonography of neck is first-line diagnostic tool in case of neck lymphadenopathy. Computed tomography with contrast or PET are used in staging and monitoring of the disease. Surgical biopsy of an enlarged lymph node or any other suspicious lesion is mandatory for final diagnosis of lymphoma. Chemotherapy, with or without radiotherapy, is treatment of choice.
Conclusions. Lymphomas of head and neck in children are rare. The most common symptom is cervical lymphadenopathy. Non-specific lesions in craniofacial area may also be a manifestation of lymphoma thus GPs and pediatricians should be aware of careful diagnostic procedures in those cases. Any abnormal non-specific mass or lesion in the head and neck region, especially the one not responding to applied treatment, should be consulted with ENT specialist. Diagnostic imaging consist of ultrasonography of the neck, computed tomography with contrast or PET. The treatment in case of lymphoma is chemotherapy, sometimes combined with radiotherapy.
Wstęp
Chłoniaki zajmują trzecią pozycję pod względem najczęstszych nowotworów u dzieci w krajach zachodnich. Stanowią 10% wszystkich guzów litych u dzieci, a roczna zachorowalność to 11-20 na milion w populacji pediatrycznej (1). Zachorowalność na chłoniaki różni się w zależności od położenia geograficznego i jest większa w Afryce równikowej, gdzie 50% nowotworów u dzieci stanowią chłoniaki, co ma związek z bardzo dużym występowaniem chłoniaka Burkitta na tym obszarze. W nieendemicznych rejonach świata chłoniaki głowy i szyi u dzieci są relatywnie rzadkie, stanowiąc tylko 10% nowotworów wśród populacji pediatrycznej. W krajach rozwiniętych zachorowalność na nowotwory złośliwe wieku dziecięcego, w tym chłoniaki, wzrasta, jednocześnie ze zwiększającymi się wskaźnikami przeżycia dzięki efektywniejszej chemioterapii i rzadszemu stosowaniu radioterapii.
Materiał i metody
Przedstawiony artykuł ma charakter poglądowy, stanowiąc opracowanie naukowe na temat chłoniaków regionu głowy i szyi wieku dziecięcego. Zostanie przedstawiona epidemiologia, charakterystyka kliniczna, cechy histologiczne, postępowanie diagnostyczne oraz terapeutyczne w przypadku chłoniaków głowy i szyi u dzieci.
Wyniki
W procesie diagnostycznym istotne jest zebranie wywiadu, badanie przedmiotowe, badania laboratoryjne, badania radiologiczne, biopsja patologicznej zmiany oraz biopsja szpiku.
Częstym obrazem chłoniaka u dzieci są pierwotne zmiany chorobowe w obrębie głowy i szyi. Lokalizacja w regionie głowy i szyi w chłoniakach jest opisywana jako najczęstsza (42-60%) (2). W opracowaniu Roha i wsp. najczęstszym objawem u dzieci z chłoniakami HL (ang. Hodgkin lymphoma, chłoniak Hodgkina) i NHL (ang. non-Hodgkin lymphoma, chłoniaki nieziarnicze) była limfadenopatia szyjna, która występowała ogółem u 66,7% pacjentów (u pacjentów z HL w 100%, z NHL w 59,5%), a powiększone węzły chłonne w klatce piersiowej i w jamie brzusznej występowały odpowiednio powyżej 24% i 17% (1, 3). Częstą lokalizacją pozawęzłową jest pierścień Waldeyera, w tym migdałki podniebienne, nosogardło i podstawa języka. Charakterystycznym objawem mogącym wskazywać na chłoniaka jest gwałtowne zwiększenie wielkości jednego z migdałków podniebiennych, czasami, ale rzadko, obu migdałków podniebiennych (3, 4, 14, 15), z objawami dysfagii. Jeśli chłoniak rozwija się w tkance limfoidalnej w regionie nosogardła, mogą wystąpić niespecyficzne objawy, takie jak przewlekły nieżyt nosa, mowa nosowa, chrapanie czy bezdechy. Lokalizacja pozalimfatyczna w regionie głowy i szyi jest częstsza u pacjentów z chłoniakami nieziarniczymi niż z chłoniakiem Hodgkina. Lokalizacje pozawęzłowe według Roha i wsp. wynosiły 48,9% i obejmowały pierścień Waldeyera, szczękę, żuchwę, jamę nosa, zatoki przynosowe, oczodół i ślinianka podżuchwowe. W opracowaniu Weisbergera i wsp. (5) lokalizacja poza układem limfatycznym obejmowała zatoki przynosowe, żuchwę, tarczycę, śliniankę przyuszną i gardło.
Chłoniaki w regionie głowy i szyi u dzieci mogą prezentować niejasny obraz kliniczny, który może być wstępnie oceniony jako stan zapalny lub infekcja albo może imitować inne nowotwory (6).
Chłoniaki są częstsze u pacjentów płci męskiej. Dane kliniczne związane z chłoniakiem Hodgkina i chłoniakami nieziarniczymi różnią się pod kilkoma aspektami epidemiologicznymi. Chłoniak Hodgkina jest częstszy u dzieci powyżej 10. roku życia, zaś zachorowalność na chłoniaki nieziarnicze rośnie stale w ciągu życia (7).
Chłoniak Hodgkina jest jednym z częstszych nowotworów u dzieci, w USA stanowi 4% wszystkich nowotworów inwazyjnych w grupie pomiędzy 0-14 lat, w grupie pacjentów 15-30 lat stanowi 12% (2). W krajach uprzemysłowionych zachorowalność na HL pod względem wieku pacjentów ma dwa szczyty: 25-30 lat i powyżej 50. roku życia. W krajach rozwijających się zachorowalność przypada na wcześniejszy wiek. Etiologia HL jest nadal nieznana, ale przypisuje się jej związek z infekcją wirusem Epsteina-Barra (40-50% przypadków HL w krajach rozwiniętych jest związana z EBV) (2). Chłoniak Hodgkina histologicznie charakteryzuje się dużymi, wielojądrowymi komórkami Reed-Sternberga, które wywodzą się z limfocytów typu B. Histologiczne podgrupy HL: LP – z dominacją limfocytów (najlepsze rokowanie), MC – o mieszanej komórkowości, LD – ubogi w limfocyty (najgorsze rokowanie) oraz NS – stwardnienie guzkowe (najpopularniejszy – 40% dzieci, 70% młodzież).
Chłoniaki nieziarnicze dzielą się na podgrupy wywodzące się z limfocytów B, limfocytów T lub NK. Ogólna zachorowalność i częstość różnych typów histologicznych podgrup rożni się w zależności od wieku i rozpoznania. W Europie i w USA NHL z dojrzałych limfocytów B (B-NHL) stanowią największą podgrupę. W Afryce równikowej blisko 50% nowotworów wśród dzieci to chłoniaki, ze szczególnie wysoką zachorowalnością na chłoniaka Burkitta. Chłoniaki nieziarnicze z komórek B charakteryzują się wysokim wskaźnikiem proliferacji. Szybki wzrost guza nowotworowego, który raczej sugeruje chłoniaka nieziarniczego niż chłoniaka Hodgkina, objawia się powiększającą się masą oraz asymetrią twarzy, obrzękiem i bólem, co jest związane z jego pozawęzłową lokalizacją. Chłoniaki nieziarnicze w populacji pediatrycznej charakteryzują się większą rozległością i mają większą tendencję do rozprzestrzeniania się drogą krwiopochodną, dlatego zajęcie szpiku kostnego lub OUN jest dużo częstsze w chłoniakach nieziarniczych niż w chorobie Hodgkina (8). Co więcej, chłoniak Burkitta, który przeważnie występuje u dzieci i jest najczęstszym ze wszystkich chłoniaków nieziarniczych (40%) u dzieci, często prezentuje obraz choroby o miejscowej złośliwości (1, 9, 13).
W przypadku podejrzenia chłoniaka postępowaniem diagnostycznym jest wykonanie biopsji chirurgicznej największego dostępnego węzła chłonnego. W przypadku podejrzenia chłoniaka migdałka podniebiennego, postępowaniem z wyboru jest tonsillektomia. Badania dodatkowe obejmują badania laboratoryjne (morfologia z rozmazem obwodowym, rozmaz ręczny, OB, CRP, LDH) oraz biopsję szpiku kostnego i punkcję lędźwiową z pobraniem płynu mózgowo-rdzeniowego (u pacjentów z NHL).
Podstawą badania obrazowego jest ultrasonografia szyi z oceną węzłów chłonnych. Z uwagi na nieinwazyjność, ogólnodostępność, niski koszt oraz powtarzalność i porównywalność, usg jest badaniem pierwszego rzutu w początkowej fazie diagnostycznej. Rentgen klatki piersiowej jest konieczny, aby wykluczyć patologiczną masę w śródpiersiu. W określeniu stopnia zaawansowania klinicznego (ang. staging) oraz monitorowaniu postępu leczenia wykorzystuje się tomografię komputerową z kontrastem lub pozytronową tomografię emisyjną (PET – ang. positron emission tomography).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 15 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 35 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2015-04-02
zaakceptowano do druku: 2015-04-14

Adres do korespondencji:
*Lidia Zawadzka-Głos
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej WUM
ul. Marszałkowska 24, 00-576 Warszawa
tel.: +48 (22) 628-05-84
e-mail: laryngologia@litewska.edu.pl

Nowa Pediatria 2/2015
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria