Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 1/2020, s. 14-18 | DOI: 10.25121/PF.2020.21.1.14
*Anna Kędzia1, Andrzej W. Kędzia2
Przeciwgrzybicza aktywność olejku melisowego (Oleum Melissae)
Antifungal activity of Melissa oil (Oleum Melissae)
1Emerytowany profesor dr hab. n. med. Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego
2Katedra Auksologii Klinicznej i Pielęgniarstwa Pediatrycznego, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu Kierownik Katedry: dr hab. n. med. Andrzej W. Kędzia, prof. UM
Streszczenie
Wstęp. Wiele roślin wytwarza olejki eteryczne, które są stosowane w profilaktyce i terapii chorób. Melisa była znana i używana już w I wieku p.n.e. Wytwarza olejek, który wykazuje właściwości: przeciwmiażdżycowe, przeciwnowotworowe, uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwmigrenowe, przeciwastmatyczne, przeciwreumatyczne i przeciwutleniające. Zawiera on: geraniol, β-kariofylen, geranial, tymol, neral, octan geranylu, linalol, cytronelol, citronelal i α-humulen. Wykazuje aktywność przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą.
Cel pracy. Badania miały na celu oznaczenie wrażliwości grzybów drożdżopodobnych na olejek melisowy.
Materiał i metody. Szczepy grzybów zostały wyizolowane z jamy ustnej pacjentów ze stwierdzoną kandydozą. Ogółem badaniom poddano 53 szczepy grzybów drożdżopodobnych z gatunków: Candida albicans (22 szczepy), C. glabrata (5), C. guilliermondii (2), C. humicola (2), C. kefyr (3), C. krusei (5), C. lusitaniae (2), C. parapsilosis (5), C. tropicalis (6) i C. utilis (1) oraz 9 szczepów wzorcowych. Doświadczenia przeprowadzono metodą seryjnych rozcieńczeń w agarze Sabourauda. Olejek melisowy (Semifarm) rozpuszczono najpierw w DMSO (Serva), a potem w jałowej wodzie destylowanej. Zawiesinę zawierającą 105 CFU na kroplę przenoszono aparatem Steersa na powierzchnię agaru z dodatkiem lub bez olejku (kontrola wzrostu szczepów). Użyte stężenia wynosiły: 2,0, 1,0, 0,5, 0,25 i 0,12 mg/ml. Inkubację posiewów prowadzono w warunkach tlenowych w temp. 37°C przez 24-48 godzin. Za najmniejsze stężenie (MIC) uznano takie, które hamowało wzrost testowanych szczepów grzybów drożdżopodobnych.
Wyniki. Wyniki wskazują, że szczepy grzybów były wrażliwe na olejek melisowy w zakresie stężeń 0,25-2,0 mg/ml. Spośród gatunku Candida albicans wzrost 19 (86%) szczepów był hamowany przez stężenia 0,25-0,5 mg/ml. Na te same wartości MIC wykazały wrażliwość szczepy Candida glabrata i Candida humicola (MIC 0,5 mg/ml). Grzyby z gatunków: Candida kefyr, C. krusei, C. lusitaniae i C. tropicalis okazały się mniej wrażliwe. Wzrost tych grzybów był hamowany przez stężenia olejku melisowego w zakresie 0,5-2,0 mg/ml. Najniższą skuteczność olejek wykazał wobec szczepów Candida lusitaniae i Candida utilis. Stężenia hamujące wzrost tych szczepów wynosiły od 1,0 do 2,0 mg/ml. Ze wszystkich ocenianych szczepów z rodzaju Candida tylko 11 (21%) było wrażliwych na olejek melisowy w stężeniu wynoszącym 2,0 mg/ml.
Wnioski. Olejek melisowy wykazał największą aktywność wobec szczepów Candida albicans, C. glabrata i C. humicola. Najmniej wrażliwe na olejek były szczepy z gatunków Candida lusitaniae i Candida utilis. Olejek melisowy charakteryzował się wysoką aktywnością wobec wszystkich testowanych szczepów grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida.
Summary
Introduction. A lot of plant produced essential oils, which are applied in prophylaxis and therapy of medicine. Melissa was known and used in I century BC. It produced the oil, which possess following properties: antiarteriosclerotic, anticancer, sedative, antidepression, antimigraine, antiasthmatic, antirheumatic and antioxidant. Its contain: geraniol, β-caryophyllene, geranial, thymol, neral, geranyl acetate, linalol, cytronellol, citronellal and α-humulen. It exhibited antibacterial and antifungal activity.
Aim. The aim of this study was to indicate of susceptibility of yeastlike fungi to melissae essential oil.
Material and methods. The strains of fungi were isolated from oral cavity from patients with candidosis. A total 23 strains of yeastlike fungi from genus of Candida albicans (22 strains), C. glabrata (5), C. guilliermondii (2), C. humicola (2), C. kefyr (3), C. krusei (5), C. lusitaniae (2), C. parapsilosis (5), C. tropicalis (6), C. utilis (1) and 9 reference strains were tested. Investigated was carried out using plate dilution technique in Sabouraud’s agar. The melissae oil (Semifarm) was dissolved in DMSO and then in aseptic distilled water. Inoculum contain 105 CFU per spot was transferred with Steers replicator upon the agar with and without essential oil (strains growth control). The concentrations of melissae oil were: 2.0, 1.0, 0.5, 0.25 and 0.12 mg/ml. Incubation was performed in aerobic conditions in temp. 37°C. Incubation of agar plates were performed in aerobic condition at temp. 37°C, at 24-48 hours. Minimum inhibitory concentration (MIC) was interpreted as the lowest concentrations of melissa oil which inhibited the growth of yeastlike fungi.
Results. The dates indicated that the strains of fungi was susceptible to oil in concentrations 0.25-2.0 mg/ml. The 19 (86%) of strains from genus Candida albicans was inhibited in concentrations 0.25-0.5 mg/ml. On the same values of MIC’s were susceptible the strains of Candida albicans, Candida glabrata and Candida humicola (MIC 0.5 mg/ml). The fungi from genus of Candida kefyr, Candida krusei, Candida lusitaniae and Candida tropicalis were less sensitive. The growth of this yeastlike fungi was inhibited by concentrations of melissae oil in range 0.5-2.0 mg/ml. The oil was the lowest active towards genus Candida lusitaniae and Candida utilis. The MIC for these strains was from 1.0 to 2.0 mg/ml. From all tested genus Candida strains 11 (21%) of them was susceptible to melissa oil in range 2.0 mg/ml.
Conclusions. Melissa oil was the most active towards strains of Candida albicans, Candida glabrata and Candida humicola. The lowest sensitive to oil were the strains from genus Candida lusitaniae and Candida utilis. The melissa oil characterized a high activity towards all tested strains of yeastlike fungi from genus of Candida.
Wstęp
Wiele roślin wytwarza olejki eteryczne, które wykazują właściwości lecznicze i znajdują zastosowanie w terapii. Melisa była znana i uprawiana już w I wieku p.n.e. Do Polski prawdopodobnie sprowadzili ją włoscy zakonnicy (1). Paracelsus (1493-1541) wytwarzał różne płyny zawierające ekstrakty z melisy, które nazywał eliksirami życia. Natomiast angielski pisarz John Evelyn (1620-1706) opisał tę roślinę, zwracając uwagę na jej korzystne oddziaływanie na pamięć, zapobieganie melancholii (2). Avicenna (980-1017) polecał melisę w chorobach serca (3, 4).
Melisa w stanie naturalnym występuje w Azji Centralnej, Iranie, Ameryce Północnej oraz Europie, w regionie Morza Śródziemnego (1, 5). Obecnie melisa w postaci ziela, ekstraktów i olejku stosowana jest w medycynie oraz wykorzystywana w kosmetyce, przemyśle perfumeryjnym, a także jako dodatek do żywności. Doświadczalnie wykazano, że olejek ma właściwości przeciwmiażdżycowe, przeciwskurczowe, przeciwutleniające, przeciwbólowe i przeciwnowotworowe (6-16). Jest też używany w leczeniu nadczynności tarczycy (17, 18). Ponadto wykazuje działanie uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwastmatyczne, przeciwreumatyczne i przeciwutleniające (1, 3, 14, 16, 19-21). Stosowany jest jako łagodny środek przeciwmigrenowy (22, 23). W wielu doświadczeniach potwierdzono jego korzystne właściwości przeciwutleniające (19, 24-35).
Wymienione wyżej działanie lecznicze melisa zawdzięcza obecności szeregu związków chemicznych. W składzie wytwarzanego olejku eterycznego występują m.in.: geraniol, β-kariofylen, geranial, tymol, neral, octan geranylu, linalol, cytronelol, citronelal i α-humulen (3, 6, 14, 19, 36-45). Olejek melisowy oraz niektóre jego składniki wykazują aktywność przeciwdrobnoustrojową (1, 3, 33, 37, 46-58). Publikacje najczęściej dotyczą wrażliwości bakterii na ten olejek. Brakuje danych na temat jego aktywności wobec grzybów drożdżopodobnych wyizolowanych z jamy ustnej.
Cel pracy
Badania miały na celu ocenę działania olejku melisowego na różne gatunki grzybów drożdżopodobnych wyizolowanych z jamy ustnej pacjentów chorych na kandydozę.
Materiał i metody badań
Badaniom poddano 53 szczepy grzybów drożdżopodobnych wyizolowanych z jamy ustnej pacjentów, u których stwierdzono kandydozę. Szczepy należały do następujących gatunków: Candida albicans (22 szczepy), C. glabrata (5), C. guilliermondii (2), C. humicola (2), C. kefyr (3), C. krusei (5), C. lusitaniae (2), C. parapsilosis (5), C. tropicalis (6) i C. utilis (1). Do badań włączono także 9 szczepów wzorcowych, w tym z gatunków: C. albicans ATCC 10231, C. glabrata ATCC 66032, C. guilliermondii ATCC 6260, C. kefyr ATCC 4130, C. krusei ATCC 14249, C. lusitaniae ATCC 34499, C. parapsilosis ATCC 22019, C. tropicalis ATCC 750 i C. utilis ATCC 9958. Wrażliwość wymienionych szczepów na olejek oznaczano metodą seryjnych rozcieńczeń w agarze Sabourauda. Olejek melisowy (Semifarm) rozpuszczono w DMSO (Serva), a następnie w jałowej wodzie destylowanej. Sporządzano następujące rozcieńczenia: 2,0, 1,0, 0,5, 0,25 i 0,12 mg/ml. Użyta zawiesina, zawierająca 105 CFU/kroplę, była przenoszona aparatem Steersa na powierzchnię agaru Sabourauda z dodatkiem olejku melisowego lub bez niego (kontrola wzrostu szczepów). Podłoża z posiewami hodowano przez 24-48 godzin, w temperaturze 37°C w warunkach tlenowych. Za MIC uznano takie najmniejsze stężenie olejku melisowego, które całkowicie powodowało zahamowanie wzrostu badanych szczepów grzybów drożdżopodobnych.
Wyniki i dyskusja

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2019-12-03
zaakceptowano do druku: 2020-01-20

Adres do korespondencji:
*prof. dr hab. n. med. Anna Kędzia
ul. Małachowskiego 5/5, 80-262 Gdańsk-Wrzeszcz
e-mail: anak@gumed.edu.pl

Postępy Fitoterapii 1/2020
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii