Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 1/2020, s. 10-16 | DOI: 10.25121/NM.2020.27.1.10
*Przemysław Ciesielski1, 2, Małgorzata Kołodziejczak1
Szerokie otwarcie kanału przetok podkowiastych i wysokich międzyzwieraczowych
Wide opening of the tract of horseshoe fistulas and high intersphincteric fistulas
1Warsaw Proctology Centre, Saint Elisabeth Hospital in Warsaw
2Department of General Surgery District Hospital in Wołomin
Streszczenie
Szerokie otwarcie kanału przetoki jest metodą znaną od dawna, jednakże ze względu na rozległość rany po tego typu operacji i długi, uciążliwy dla pacjenta okres gojenia, jest to technika stosowana sporadycznie przez niewielu chirurgów. Leczenie operacyjne przetok podkowiastych poprzez otwarcie kanału przetoki, a tym samym odsłonięcie głębokiej przestrzeni zaodbytniczej z tylnego nacięcia z rozwarstwieniem powierzchownych włókien mięśnia zwieracza zewnętrznego zostało po raz pierwszy opisane przez Hanleya w 1965 roku, chociaż kluczową rolę szerokiego otwarcia i zdrenowania przestrzeni zaodbytniczej głębokiej podkreślali też inni chirurdzy. Najczęściej sposób ten jest stosowany w leczeniu przetok podkowiastych oraz wysokich międzyzwieraczowych.
Autorzy artykułu opisują metodę szerokiego otwarcia kanału przetoki, przedstawiają też prezentowane w piśmiennictwie jej modyfikacje. Przed wykonaniem operacji wskazane jest wykonanie ultrasonograficznego badania transrektalnego, a w przypadkach podejrzenia wysokich zbiorników i odgałęzień należy uzupełnić diagnostykę o rezonans magnetyczny miednicy. Procedurę zazwyczaj poprzedza się drenażem głównego kanału przetoki i odgałęzień w celu ograniczenia infekcji. Proponowane są różnego rodzaju setony, stąd opisy wielu modyfikacji metody. Szerokie otwarcie kanału przetoki podkowiastej jest operacją „odważną”, związaną z rozległą raną i długim gojeniem. W przypadku nawrotowych przetok podkowiastych obejmujących przestrzeń zaodbytniczą głęboką jest to skuteczne rozwiązanie problemu.
Summary
Wide surgical opening of the fistulous tract is a surgical modality that has been known for a long time. Nevertheless, the method is only used on a sporadic basis, by few surgeons, owing to the large extent of postoperative wound associated with this type of surgery, and a long healing period that may be burdensome for the patient. The surgical management of horseshoe fistulas by opening the fistulous tract and thereby exposing the deep postanal space from the posterior approach, with separation of the superficial external sphincter muscle fibers, was first described by Hanley in 1965, though other surgeons also highlighted the key role of wide surgical opening and drainage of the deep postanal space. The modality is most commonly used in the treatment of horseshoe and high intersphincteric fistulas. The authors of the paper describe the method of wide opening of the fistulous tract, and outline modifications of the method reported in the literature. Transrectal ultrasound examination is recommended prior to surgery, and where the presence of high cisterns and branching is suspected, the diagnostic work-up should be extended to include pelvic MRI. The procedure is usually preceded by drainage of the main fistulous tract and branches in order to reduce infection. Various types of setons have been proposed, hence multiple modifications of the method are reported. Wide opening of the horseshoe fistula tract is an example of a bold surgical intervention, resulting in an extensive wound and associated with prolonged postoperative healing. The method represents an effective therapeutic option in patients with recurrent horseshoe fistulas involving the deep postanal space.



Wprowadzenie
Szerokie otwarcie kanału przetoki jest metodą znaną od dawna, jednakże ze względu na rozległość rany po tego typu operacji i długi, uciążliwy dla pacjenta okres gojenia, jest to technika stosowana sporadycznie przez niewielu chirurgów. Ta „agresywna” metoda współcześnie zarezerwowana jest do leczenia wysokich przetok skomplikowanych u tych pacjentów, u których inne metody, najczęściej stosowane wcześniej, nie okazały się skuteczne. Zazwyczaj sposób ten jest stosowany w leczeniu przetok podkowiastych oraz wysokich międzyzwieraczowych.
Leczenie operacyjne przetok podkowiastych poprzez otwarcie kanału przetoki, a tym samym odsłonięcie głębokiej przestrzeni zaodbytniczej (ang. deep postanal space) z tylnego nacięcia z rozwarstwieniem powierzchownych włókien mięśnia zwieracza zewnętrznego zostało po raz pierwszy opisane przez Hanleya w 1965 roku (1). Kluczową rolę szerokiego otwarcia i zdrenowania przestrzeni zaodbytniczej głębokiej podkreślali też inni autorzy (2).
Przestrzeń międzyzwieraczowa jest anatomiczną strukturą, w której fizjologicznie zlokalizowane są gruczoły odbytowe oraz ich kanały wyprowadzające wydzielinę do krypt w kanale odbytu. W sytuacji infekcji w krypcie lub gruczole odbytu przestrzeń międzyzwieraczowa staje się naturalną przestrzenią szerzenia się infekcji. Dalszy przebieg choroby może prowadzić do różnych klinicznych obrazów choroby. Rozprzestrzenianie się infekcji ku górze może prowadzić do powstania ropnia naddźwigaczowego, ku dołowi – do wytworzenia przetoki prostej międzyzwieraczowej, a na boki – do powstania przetoki podkowiastej. Leczenie w każdym z opisanych przypadków jest inne. W przypadku wysoko zlokalizowanych zbiorników lub przetok podkowiastych tradycyjne metody operacji są mało skuteczne, szerokie otwarcie, a następnie odpowiednie prowadzenie gojenia daje większe szanse na wyleczenie.
Opis metody
Autorzy artykułu wykonują operację szerokiego otwarcia kanału przetoki podkowiastej w następujący sposób:
1. Etap 1
Należy dążyć do ograniczenia infekcji poprzez drenaż kanału głównego i odgałęzień przetoki (ryc. 1):
– podanie błękitu metylenowego lub wody utlenionej do otworów zewnętrznych w celu uwidocznienia otworu wewnętrznego,
– wycięcie pozazwieraczowego odcinka przetoki – drenaż przezzwieraczowego odcinka przetoki, drenaż odgałęzień między sobą.
Ryc. 1. Zadrenowana przetoka podkowiasta tylna z odgałęzieniami
2. Etap 2

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Hanley PH: Conservative surgical correction of horseshoe abscess fistula. Dis Colon Rectum 1965; 8: 361-368.
2. Hamilton CH: Anorectal problems: the deep postanal space-surgical significance in horseshoe fistula and abscess. Dis Colon Rectum 1975; 18(8): 642-645.
3. Noori IF: Management of complex posterior horseshoe anal fistula by a modified Hanley procedure: clinical experience and review of 28 patients. Bas J Surg 2014; 20: 54-61.
4. Leventoğlu S, Ege B, Menteş BB et al.: Treatment for horseshoe fistula with the modified Hanley procedure using a hybrid seton: results of 21 cases. Tech Coloproctol 2013; 17(4): 411-417.
5. Sancho-Muriel J, Garcia-Granero A, Fletcher-Sanfeliu D et al.: Surgical anatomy of the deep postanal space and the re-modified Hanley procedure – a video vignette. Colorectal Dis 2018; 20(7): 645-646.
6. Browder LK, Sweet S, Kaiser AM: Modified Hanley procedure for management of complex horseshoe fistulae. Tech Coloproctol 2009; 13(4): 301-306.
7. Rosen SA, Colquhoun P, Efron J et al.: Horseshoe abscesses and fistulas: how are we doing? Surg Innovation 2006; 13(1): 17-21.
8. Rosen SA, Colquhoun PE, Form J et al.: Horseshoe abscess and fistula: How are we doing? Surg Innov 2006; 1: 7-21.
9. Inceoglu R, Gencosmanoglu R: Fistulotomy and drainage of deep postanal space abscess in the treatment of posterior horseshoe fistula. BMC Surg 2003; 3: 10.
otrzymano: 2020-01-21
zaakceptowano do druku: 2020-02-10

Adres do korespondencji:
*Przemysław Ciesielski
Oddział Chirurgii Ogólnej Szpital Powiatowy w Wołominie
ul. Gdyńska 1/3, 05-200 Wołomin
tel.: +48 (22) 763-31-16
drprzemyslawciesielski@gmail.com

Nowa Medycyna 1/2020
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna