*Anna Pogorzelska1, 2, Marcin Adamiec3, Jan Kotarski2
Autogenna augmentacja wyrostka zębodołowego szczęki z wykorzystaniem materiału zębopochodnego – opis przypadku
Autogenous augmentation of the maxillary alveolar process using odontogenic material – a case report
1Zakład Radiologii Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej, Warszawski Uniwersytet Medyczny
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. n. med. Kazimierz Szopiński
2Annamed.pl, Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej
3Zakład Chirurgii Stomatologicznej, Warszawski Uniwersytet Medyczny
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. n. med. Andrzej Wojtowicz
Streszczenie
Zabieg podniesienia dna zatoki szczękowej umożliwia uzupełnienie braków zębów w miejscach po ekstrakcji zębów bocznych szczęki w szczególnie trudnych warunkach anatomicznych. Do cech materiałów używanych do tej procedury (celem odbudowania objętości wyrostka kostnego pod przyszły implant) należą: biokompatybilność, zdolność do osteoindukcji, osteokondukcji oraz modulowania osteointegracji. Jednym z najnowszych materiałów kościozastępczych jest materiał autogenny pacjenta.
Czterdziestodwuletnia pacjentka zgłosiła się do przychodni stomatologicznej w celu odbudowy brakującego zęba 16. Po badaniu klinicznym oraz analizie zdjęcia zębowego oraz skanów CBCT stwierdzono niewystarczającą objętość wyrostka zębodołowego szczęki w miejscu anatomicznego położenia korzeni zęba 16. Zaproponowano kilkuetapowe leczenie implantologiczne z podniesieniem dna prawej zatoki szczękowej, implantacją oraz odbudową koroną protetyczną. Jako materiał augmentacyjny zaproponowano, odpowiednio zmodyfikowany i przygotowany zgodnie z procedurą w urządzeniu Smart Dentin Grinder, niefunkcjonalny własny ząb pacjentki 18. Wynik leczenia był zadowalający z dobrą stabilnością implantu po dwuletniej obserwacji.
Przy planowaniu podniesienia dna zatoki szczękowej należy wziąć pod uwagę możliwość wykorzystania autogennego materiału zębopochodnego.
Summary
The sinus lift procedure allows for implantation in the area of the lateral maxillary teeth in cases when the adequate quantity and/or quality of the native alveolar bone is not available. The materials used in this procedure (aimed at restoration of adequate bone volume) have to be biocompatible, with good osteoinduction, osteoconduction, and osteointegration properties. Autogenic tooth material has been recently proposed as a promising bone replacement material.
A 42-year-old female patient was referred implant placement in place of missing tooth 16. Clinical assessment and review of diagnostic imaging studies (periapical radiographs and CBCT study) showed insufficient volume of alveolar bone in the area of the anatomic localization of the roots of the missing tooth. A multi-stage implantologic treatment including sinus floor lift, implantation and prosthetic crown placement had been chosen as the optimal treatment option. The third maxillary molar (tooth 18) of the patient was harvested a processed according to the Smart Dentin Grinder protocol. In a 2-year follow up the result was satisfactory, with good stability of the implant.
Autogenous tooth graft material should be considered as an option in planning of a sinus lift procedure.
Słowa kluczowe: augmentacja, podniesienie dna zatoki szczękowej, osteointegracja, osteoindukcja, osteokondukcja, materiały kościozastępcze
Wstęp
Od czasów odkrycia zjawiska osteointegracji oraz opracowania podstaw implantologii z użyciem śrub tytanowych przez Brånemarka (1) leczenie implantoprotetyczne stało się podstawową metodą uzupełniania braków zarówno dla uzupełnień protetycznych stałych, jak i ruchomych (2-4). W ciągu ostatniego półwiecza postęp w implantologii przyczynił się do zwiększenia przewidywalności tej metody leczenia oraz zapewnienia prawidłowej funkcji i względów estetycznych (4, 5). Ze względu na naturalny zanik kości wyrostka zębodołowego szczęki i części zębodołowej żuchwy, a także przebudowę tkanek miękkich po utracie zębów, nie zawsze istnieją odpowiednie warunki do wprowadzenia implantu (6). W związku z tym opracowano wiele metod służących stworzeniu optymalnych warunków i zapewnieniu prawidłowej osteointegracji implantu oraz funkcji odbudowy protetycznej (7, 8). Dzięki różnorodności technik zwiększających objętość kości (9) możliwe jest wybranie właściwej metody leczenia w zależności od: indywidualnych potrzeb pacjenta, rodzaju ubytku kości, stopnia jego zaawansowania, czasu, który upłynął od utraty zęba, a także możliwości ekonomicznych. Jedną z metod jest podniesienie dna zatoki szczękowej (10-12). Utraconą objętość kości można odzyskać poprzez wprowadzenie materiału kościozastępczego pomiędzy kość dna zatoki szczękowej oraz błonę śluzową zatoki szczękowej (błonę Schneidera). Pierwsze procedury podniesienia dna zatoki szczękowej (ang. sinus lift) wykonano w latach 70. ubiegłego wieku (13). Wybór metody zabiegu zależy od warunków anatomicznych, a także od dostępności odpowiednich materiałów kościozastępczych. Do czynników anatomicznych warunkujących powodzenie zabiegu należą: grubość błony śluzowej zatoki szczękowej, obecność przegród kostnych w zachyłku zębodołowym operowanej zatoki, obecność zębów sąsiednich oraz wysokość i szerokość rezydualnego wyrostka zębodołowego (14).
Na przestrzeni lat udoskonalano techniki wykonywania zabiegu podniesienia dna zatoki szczękowej. Obecnie stosowane są dwie metody dostępu: zamknięta, czyli przezwyrostkowa, oraz otwarta, czyli boczna (15-17). W przypadku doboru materiału kościozastępczego lekarze w przeważającej większości stosują kość allo- lub ksenogenną, bardzo często w połączeniu z własną kością pacjenta (18). Niemniej jednak wady materiałów allo- i ksenogennych skłaniają do poszukiwania innych materiałów, które można zastosować u pacjenta, co skutkowałoby: zmniejszeniem powikłań pozabiegowych, skróceniem czasu gojenia, stabilnością wyników leczenia implantoprotetycznego oraz zmniejszeniem kosztów leczenia. Jednym z materiałów stosowanych od niedawna jest ząb procesowany, w którym wykorzystuje się usunięty ząb własny pacjenta.
Metodę podniesienia dna zatoki szczękowej zębopochodnym materiałem autogennym opracowali w 2008 roku Kim i wsp. (19). Za wielką zaletę tej techniki uznaje się, poza możliwością wykorzystania własnych tkanek, właściwości osteokondukcyjne i osteoindukcyjne oraz wspólne pochodzenie embriologiczne zębów i kości części twarzowej czaszki.
Opis przypadku
Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
- Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
- Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
- Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.
Opcja #1
29 zł
Wybieram
- dostęp do tego artykułu
- dostęp na 7 dni
uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony
Opcja #2
69 zł
Wybieram
- dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
- dostęp na 30 dni
- najpopularniejsza opcja
Opcja #3
129 zł
Wybieram
- dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
- dostęp na 90 dni
- oszczędzasz 78 zł
Piśmiennictwo
1. Brånemark PI: Osseointegration and its experimental background. J Prosthet Dent 1983; 50(3): 399-410.
2. Abraham CM: A Brief Historical Perspective on Dental Implants, Their Surface Coatings and Treatments. Op Dent J 2014; 8 (suppl. 1-M2): 50-55.
3. Block MS: Dental Implants: The Last 100 Years. J Oral Maxillofac Surg 2018; 76(1): 11-26.
4. Benyahia H, Slaoui J, Al-Banyahyati I et al.: The Optimal Position of the Implant Supporting Distal Extension Removable Denture: Case Reports and Literature Review. Cureus 2024; 16(10): e71284.
5. Badr AMI, Nabawy M, Mohammed GF, Radwan SA: Evaluation of patient satisfaction and maximum biting force of three differently constructed bars on two implants retaining mandibular overdenture – one year follow-up (a randomized controlled clinical trial). BMC Oral Health 2024; 24(1): 1360.
6. Gamal N, Shemais N, Al-Nawawy M, Ghallab NA: Post-extraction volumetric analysis of alveolar ridge contour using subepithelial connective tissue graft in esthetic zone: a randomized controlled clinical trial. Clin Oral Investig 2023; 27(11): 6503-6512.
7. Faria-Almeida R, Astramskaite-Januseviciene I, Puisys A, Correia F: Extraction socket preservation with or without membranes, soft tissue influence on post extraction alveolar ridge preservation: a systematic review. J Oral Maxillofac Res 2019; 10(3): e5.
8. Romeo E, Lops D, Rossi A et al.: Surgical and prosthetic management of interproximal region with single-implant restorations: 1-year prospective study. J Periodontol 2008; 79(6): 1048-1055.
9. Keestra JA, Barry O, Jong Ld, Wahl G: Long-term effects of vertical bone augmentation: a systematic review. J Appl Oral Sci 2016; 24(1): 3-17.
10. Tsuchida S, Nakayama T: Recent Clinical Treatment and Basic Research on the Alveolar Bone. Biomedicines 2023; 11(3): 843.
11. Yamaguchi K, Munakata M, Kataoka Y et al.: Effects of missing teeth and nasal septal deviation on maxillary sinus volume: a pilot study. Int J Implant Dent 2022; 8(1): 19.
12. Whyte A, Boeddinghaus R: The maxillary sinus: physiology, development and imaging anatomy. [Published correction appears in Dentomaxillofac Radiol 2019; 48(8): 20190205c]. Dentomaxillofac Radiol 2019; 48(8): 20190205.
13. Gandhi Y: Sinus Grafts: Science and Techniques – Then and Now. J Maxillofac Oral Surg 2017; 16(2): 135-144.
14. Alshamrani AM, Mubarki M, Alsager AS et al.: Maxillary Sinus Lift Procedures: An Overview of Current Techniques, Presurgical Evaluation, and Complications. Cureus 2023; 15(11): e49553.
15. Krasny K, Krasny M, Kamiński A: Two-stage closed sinus lift: a new surgical technique for maxillary sinus floor augmentation. Cell Tissue Bank 2015; 16(4): 579-585.
16. Küçükkurt S, Alpaslan G, Kurt A: Biomechanical comparison of sinus floor elevation and alternative treatment methods for dental implant placement. Comput Methods Biomech Biomed Engin 2017; 20(3): 284-293.
17. Juzikis E, Gaubys A, Rusilas H: Uses of maxillary sinus lateral wall bony window in an open window sinus lift procedure: literature review. Stomatologija 2018; 20(1): 14-21.
18. Danesh-Sani SA, Loomer PM, Wallace SS: A comprehensive clinical review of maxillary sinus floor elevation: anatomy, techniques, biomaterials and complications. Br J Oral Maxillofac Surg 2016; 54(7): 724-730.
19. Kim YK, Kim SG, Byeon JH et al.: Development of a novel bone grafting material using autogenous teeth. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod 2010; 109(4): 496-503.
20. Kanazirski N, Kanazirska P: Auto-tooth bone graft material for reconstruction of bone defects in the oral region: case reports. Folia Med (Plovdiv) 2022; 64(1): 162-168.
21. Manso MC, Wassal T: A 10-year longitudinal study of 160 implants simultaneously installed in severely atrophic posterior maxillas grafted with autogenous bone and a synthetic bioactive resorbable graft. [Published correction appears in Implant Dent 2010; 19(5): 364]. Implant Dent 2010; 19(4): 351-360.
22. Minetti E, Taschieri S, Corbella S: Autologous Deciduous Tooth-Derived Material for Alveolar Ridge Preservation: A Clinical and Histological Case Report. Case Rep Dent 2020; 2020: 2936878.
23. Inchingolo AM, Patano A, Di Pede C et al.: Autologous Tooth Graft: Innovative Biomaterial for Bone Regeneration. Tooth Transformer® and the Role of Microbiota in Regenerative Dentistry. A Systematic Review. J Funct Biomater 2023; 14(3): 132.
24. Minetti E, Palermo A, Savadori P et al.: Autologous tooth graft: a histological comparison between dentin mixed with xenograft and dentin alone grafts in socket preservation. J Biol Regul Homeost Agents 2019; 33(6 suppl. 2): 189-197.
25. Assari A, Hani M, Qaid H et al.: Effect of religious beliefs on bone graft selection for oral and maxillofacial surgery in Saudi Arabia. J Stomatol Oral Maxillofac Surg 2022; 123(5): e563-e568.
