Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Anestezjologia Intensywna Terapia 4/2004, s. 282-285
Monika Nowicka1, 2, Daniela Kurczabińska1, 2, Ludwik Stołtny2, 3, Dariusz Luboń1, Michał Daab2, Ewa Karpel3
Niewydolność oddechowa i zapalenie otrzewnej jako odległe powikłanie kaniulacji żyły udowej u dziecka. Opis przypadku
Acute respiratory distress and peritonitis after femoral vein cannulation in a 1.5 year-old child. Case report
1Zakład Anestezjologii i Intensywnej Opieki Pielęgniarskiej Wydział Opieki i Oświaty Zdrowotnej Śl.AM w Katowicach
kierownik: dr n. med. D. Luboń
2Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka i Matki w Katowicach
ordynator: dr n. med. L. Stołtny
3Katedra i Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Wydziału Lekarskiego Śl.AM w Katowicach
kierownik: prof. dr hab. n. med. E. Karpel
Summary
Background. Complications due to central venous cannulation in young children are more frequent than in adults. We present a case of femoral vein perforation which occurred at 7 days following catheter insertion. Case report. A 1.5-year-old girl, weighing 7 kg, was scheduled for the Nissen fundoduplication. In infancy, she had been operated on for oesophageal atresia and ASD. During her frequent hospital admissions all available central veins were cannulated several times. The Nissen procedure went uneventful; the right subclavian vein was cannulated for parenteral nutrition. At 14 days after surgery she became pyrectic, and the cannula was removed. Candica albicans was cultured from the tip of the catheter. Despite antifungal treatment, the child became septic and required mechanical ventilation. A single-lumen, polyethylene catheter was inserted into the left femoral vein. Her general condition gradually improved; 7 days later she was transferred to a low-dependency unit. Several hours later the patient´s condition deteriorated again: she was dyspnoeic and her abdomen was distended. Chest x-ray showed fluid in the left pleural cavity; some fluid was also present in the peritoneal space. A thoracic drain was inserted, and 80 ml of lipid containing fluid was evacuated. Perforation of the left iliac vein was diagnosed and the catheter was removed. The child required another 11 days of intensive care and five days of mechanical ventilation, but she eventually recovered. Discussion and conclusion. The use of polyethylene, noncompliant central venous catheters may lead to a spontaneous blood vessel perforation. Therefore, special care should be given after catheter insertion; frequent aspiration of blood is also required. If any doubt arises, the cannula should be immediately removed.
Anest Inten Terap 2004; 36, 282-285
Dostęp do żylnych naczyń centralnych został po raz pierwszy opisany w 1952 roku przez Aubaniaca, który kaniulował żyły podobojczykowe u rannych żołnierzy [1]. Od tego czasu dostęp do żył głównych, czyli tzw. kaniulacja centralna, jest powszechnie stosowana w medycynie. Prowadzi się tą drogą inwazyjne monitorowanie hemodynamiki, żywienie pozajelitowe, płynoterapię, hemodializę i plazmaferezę.
Przezskórna kaniulacja żył centralnych stała się standardową procedurą nie tylko w oddziałach intensywnej terapii dorosłych, ale również w oddziałach dziecięcych, gdzie częściej zdarzają się techniczne problemy z kaniulacją naczyń obwodowych. Szczególne trudności mogą występować przy kaniulacji centralnej u najmłodszych dzieci, u których występują częściej powikłania związane z tą procedurą [2, 3]. Niektóre powikłania występują zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, inne zdarzają się wyłącznie u dzieci. Ryzyko i częstość występowania danego powikłania jest różna dla obu grup [1]. Powikłania można podzielić na wczesne i późne. Mogą się one pojawić już w momencie cewnikowania, lub do kilku dni po kaniulacji [4].
Poniżej przedstawiamy przypadek perforacji żyły udowej w 7 dobie po jej kaniulacji.
Opis przypadku
Półtoraroczna dziewczynka, urodzona w 37 tygodniu życia płodowego z masą ciała 1800 g, została przyjęta w celu operacyjnego leczenia odpływu żołądkowo-przełykowego. W okresie poprzedzającym była dwukrotnie operowana z powodu zarośniętego przełyku i ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej. Dziewczynka była również kilkakrotnie hospitalizowana z powodu nawracających zapaleń płuc oraz niedoboru masy ciała i poddawana kaniulacji żył szyjnych, podobojczykowych i udowych.
W dniu przyjęcia masa ciała dziecka wynosiła 7 kg. Po standardowym przygotowaniu, wykonano operację antyrefluksową metodą Nissena. Okres pooperacyjny powikłany był zapaleniem płuc. Ze względu na stosowane żywienie pozajelitowe utrzymywano kaniulę centralną w żyle podobojczykowej prawej. W 14 dobie po operacji u dziecka ciepłota ciała wzrosła do 39°C; kaniulię centralną usunięto, a z końcówki cewnika wyhodowano Candida sp. Mimo zastosowania leczenia przeciwgrzybiczego, stan dziecka pogarszał się i w 23 dobie po operacji dziewczynkę przyjęto do Oddziału Intensywnej Terapii z powodu niewydolności oddechowej i podejrzenia sepsy. W dniu przyjęcia do OIT wprowadzono do lewej żyły udowej w znieczuleniu ogólnym dożylnym, metodą Seldingera, jednoświatłowy, polietylenowy cewnik 19G, długości 8 cm, z prostym prowadnikiem o miękkim końcu (Vygon Leadercath, Niemcy), który utrzymywano przez cały okres pobytu dziecka w oddziale, tj. przez 7 dni. Cewnik umocowano do skóry przy pomocy dwóch szwów chirurgicznych i zaopatrzono jałowym opatrunkiem, który zmieniano co 24 godziny. Wkłucie wykonał doświadczony anestezjolog. Przez cewnik centralny podawano żywienie pozajelitowe i leki, oraz pobierano krew do badań laboratoryjnych, przed każdym użyciem kontrolując swobodny wypływ krwi przez światło kaniuli i przestrzegając zasady ciągłości infuzji. Po uzyskaniu stabilizacji stanu ogólnego dziewczynkę przekazano do Kliniki Pediatrii z utrzymanym cewnikiem w świetle lewej żyły udowej.
Po kilkunastu godzinach od wypisania dziecka z OIT w Klinice Pediatrii zaobserwowano objawy ostrego brzucha: wzmożone napięcie powłok brzusznych, wzdęcie, brak perystaltyki, zalegania treści żołądkowej. Objawom tym towarzyszyła narastająca duszność i osłabienie szmeru pęcherzykowego po stronie lewej. Badanie RTG płuc wykazało obecność płynu w lewej jamie opłucnowej. W wykonanym badaniu RTG jamy brzusznej uwidoczniono wypełnione powietrzem pętle jelita grubego zlokalizowane głównie w prawym podżebrzu. Nie uwidoczniono poziomów płynu w jelitach ani powietrznych pętli jelitowych w rzucie miednicy. W badaniu USG jamy brzusznej znaleziono nad lewym talerzem biodrowym heterogenną strukturę o średnicy 4 cm, mogącą odpowiadać pętlom jelitowym z pogrubiałą ścianą i naciekiem zapalnym. Stwierdzono również obecność płynu między pętlami jelitowymi. Rozpoznano niedrożność dystalnej części jelita grubego. Dziecko zakwalifikowano do laparotomii w trybie pilnym i przewieziono do sali operacyjnej, gdzie w znieczuleniu ogólnym dotchawiczym wykonano punkcję lewej jamy opłucnowej uzyskując 80 ml białego płynu, przypominającego roztwór stosowany do żywienia pozajelitowego (zawierający lipidy). Pod kontrolą RTG podano do cewnika centralnego w żyle udowej lewej 10 ml roztworu urografiny stwierdzając wydostawanie się kontrastu do przestrzeni zaotrzewnowej. Rozpoznano perforację żyły biodrowej, odstąpiono od planowanej laparotomii i usunięto cewnik z żyły. Dziecko ponownie przyjęto do OIT. Zastosowano wentylację mechaniczną i antybiotykoterapię. W kontrolnych badaniach radiologicznych uwidoczniono stopniową regresję zmian i redukcję ilości płynu w lewej jamie opłucnowej. Powrót perystaltyki uzyskano po 3 dniach. W 5 dobie usunięto rurkę intubacyjną. Od 6 doby wprowadzono żywienie doustne. Po 11 dniach dziecko przekazano do Kliniki Gastroenterologii w dobrym stanie ogólnym.
Omówienie
Kaniulacja naczyń centralnych może prowadzić do wielu powikłań, w tym również do przemieszczenia cewnika lub perforacji naczynia. Ta grupa powikłań nazywana jest w piśmiennictwie powikłaniami mechanicznymi [1]. W przypadku wystąpienia powikłania ważne staje się szybkie rozpoznanie i skuteczne leczenie.
Czynniki związane z ryzykiem wystąpienia powikłań mechanicznych towarzyszących centralnej kaniulacji można podzielić na cztery kategorie: związane z cewnikiem (rodzaj materiału, technika kaniulacji), z pacjentem (warunki anatomiczne, schorzenia, podawane leki), z miejscem kaniulacji oraz z użytkowaniem cewnika przez personel medyczny (doświadczenie lekarza dokonującego kaniulacji, jałowość procedury, umocowanie, pielęgnacja cewnika) [4, 5].

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Polderman K, Girbes A:Central venous catheter use. Part 1: mechanical complications. Intensive Care Med 2002; 28:1-17.
2. Asheim P, Mostad U, Aadahl P:Ultrasound-guided central venous cannulation in infants and children. Acta Anaesthesiol Scand 2002; 46: 390-392.
3. Citak A, Karabocuoglu M, Ucsel R, Fuzel N:Central venous catheters In pediatric patients – subclavian approach as the first choice. Ped Intern 2002; 44: 83-86
4. Booth S, Norton B, Mulvey D:Central venous catheterization and fatal cardiac tamponade. Br J Anaesth 2001; 87: 298-302.
5. Merrer J, De Longhe B, Golliot F, Lefrant J, Raffy B, Barre E, Rigaud J, Casciani D, Misset B, Bosquet C, Outin H, Brun-Buisson C, Nitenberg G:Complications of femoral and subclavian venous catheterization in critically ill patients: A randomized controlled trial. JAMA 2001; 286: 700-707.
6. Rosen M, Latto I, Shang NG:Kaniulacja żył centralnych, alfa-medica press, Bielsko-Biała, 1999.
7. Kuen-Bao C:Clinical experience of percutaneous femoral venous catheterization in critically ill preterm infants less than 1,000 grams. Anesthesiology 2001; 95: 637-639.
8. Mahadeva S., Cohen A., Bellamy M: The stuck central venous catheter: beware of potential hazards. Brit J Anaesth 2002; 89: 650-652.
9. Racadio J, Doellman D, Johnson N, Bean J, Jacobs B: Pediatric peripherally inserted central catheters: complication rates related to catheter tip location. Pediatrics 2001; 107: E28.
10. Losert H, Prokesch R, Grabenwoger M, Waltl B, Apsner R, Sunder-Plassmann G, Muhm M:Inadvertent transpericardial insertion of a central venous line with cardiac tamponade failure of preventive practices. Inten Care Med 2000; 26: 1147-1150.
11. Baker J, Imong S:A rare complication of neonatal central venous access. Arch Dis Child; Fetal Neonatal Ed 2002; 86: 61-62.
12. Bagwell C, Salzberg A, Sonnino R., Haynes J:Potentially lethal complications of central venous catheter placement. J Pediatr Surg 2000; 35: 709-713.
Adres do korespondencji:
Zakład Anestezjologii i Intensywnej Opieki Pielęgniarskiej
Wydział Opieki i Oświaty Zdrowotnej ŚlAM
ul. Medyków 12, 40-752 Katowice
e-mail: mnowicka@mp.pl

Anestezjologia Intensywna Terapia 4/2004