Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 3-4/2005, s. 68-70
Kamil Hozyasz1, Magdalena Chełchowska2
Efekty wprowadzenia przypraw orientalnych do polskiej diety
Effects of the introduction of oriental species to polish diet
1Klinika Pediatrii, Instytut Matki i Dziecka w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. A. Milanowski
2Zakład Biochemii, Instytut Matki i Dziecka w Warszawie
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. T. Laskowska-Klita
Summary
There is evidence that species are rich in bioactive compounds providing health benefits. The aim of our preliminary study was to investigate plasma cholesterol levels and total and antioxidant status (TAS) after consumption of oriental species. 12 healthy women (mean age 38.8±8.8 years) on not restricted Polish diet received one capsule with 1 g of powdered ginger, cinnamon, and clove (1:1:1) for 14 days. We observed reduction of mean levels of total cholesterol (6%) and LDL-cholesterol (16%). Surprisingly, TAS level also lowered (1.48±0.14 mmol/l vs. 1.15±0.15 mmol/l; p<0.0001). The question if it could be interpreted as a decreased need for oxidative defense mechanisms is an important issue for future research.
W piśmiennictwie znajdują się liczne opisy populacji o ponadprzeciętnym odsetku osób długowiecznych, których tradycja kulinarna kształtowała się przez wiele tysiącleci pod wpływem ożywionej wymiany handlowej z krajami często odległymi geograficznie. Szczegółowe analizy diety w tych populacjach wykazywały wysokie spożycie różnych przypraw i ziół (1-4). Przyprawy orientalne, jak kłącze imbiru ( Zingiberis rhizoma, rodzina Zingiberaceae), kora cynamonu ( Cinnamomi cortex, rodzina Lauraceae) i goździki ( Caryophylli flos, rodzina Myrtaceae) są powszechnie znane ale stosunkowo rzadko wykorzystywane w tradycyjnej kuchni polskiej, nie poddanej, w przeciwieństwie do kuchni państw zachodniej Europy, wielowiekowym oddziaływaniom kolonialnym. Sproszkowany imbir, cynamon oraz goździki są łatwe w przechowywaniu i powszechnie dostępne.
Przeciętne spożycie przypraw w Europie wynosi ok. 0,5 g/dobę, natomiast w Azji i północnej Afryce jest ono wielokrotnie większe. W ostatnich dziesięcioleciach wzrasta zainteresowanie dietami wegetariańskimi i korzystnym wpływem zmniejszenia spożycia produktów pochodzenia zwierzęcego na stan zdrowia ludzi. W kuchniach, w których tradycyjnie rzadko lub wcale nie wykorzystuje się mięsa stosowane są w dużych ilościach liczne przyprawy (5). Dodanie ich zmienia smak i barwę przygotowywanych posiłków, działa konserwująco. Wiele przypraw znajduje też zastosowanie w tradycyjnej medycynie, np. hinduskiej (Ayurveda).
Receptury niektórych dań w kuchni indyjskiej obejmują nawet do 60 różnych przypraw. W dyskusji nad prozdrowotną rolą przypraw prawdopodobnie należy uwzględniać ich synergistyczne działanie (6, 7). Zidentyfikowano około 5000 roślinnych substancji chemicznych, z których wiele wykazuje działanie przeciwnowotworowe i przeciwmiażdżycowe (6). W badaniach eksperymentalnych imbir działa przeciwzapalnie i przeciwzakrzepowo (8). Przyprawy mogą stanowić istotne źródło przeciwutleniaczy, np. polifenoli imbirowych (3, 9) oraz witamin (np. kwasu foliowego) (10).
Cynamon i goździki mają także silne właściwości przeciwutleniające i oddziaływują na liczne układy enzymatyczne (11, 12). W świetle badań Shobana i Naidu (13) potencjał przeciwutleniający alkoholowych ekstraktów maleje w kolejności: goździki, cynamon, imbir. Przyprawy te synergistycznie zapobiegają peroksydacji lipidów in vitro i co ważne z praktycznego punktu widzenia, nie tracą szybko swoich właściwości pod wpływem gotowania (13). Ekstrakty imbiru zapobiegają miażdżycy naczyń u gryzoni poprzez stymulację enzymów przekształcających cholesterol w kwasy żółciowe i obniżanie stężenia cholesterolu (14, 15). U ludzi szafran po kilku tygodniach codziennego stosowania w dawce 0,1 g zmniejsza wrażliwość lipoprotein na utlenianie (16). Ziccarelli i Basu (17) wykazali u ochotników z hipercholesterolemią, że codzienne spożywanie 15 g odpowiednio dobranych roślin zasobnych w przeciwutleniacze powoduje już po dwóch tygodniach zmniejszenie stężenia całkowitego cholesterolu oraz cholesterolu LDL.
Pacjenci, do których docierają informacje o leczniczych funkcjach diety (4), oczekują od lekarzy porad żywieniowych oraz wykorzystywania fitoterapii, która w popularnych poradnikach jest (niesłusznie) rekomendowana jako nigdy nie wywołująca skutków ubocznych (1, 18).
Celem pracy była wstępna ocena wpływu włączenia do diety mieszanki imbiru, cynamonu i poździków na gospodarkę lipidową oraz całkowitą aktywność przeciwutleniającą osocza krwi (plasma tatal antioxidant ststus, TAS) zdrowych kobiet.
Materiał i metody
Badaniami objęto 12 zdrowych ochotniczek w wieku od 25 do 48 lat (średnia 38,8 ± 8,8 lat). Wszystkie uczestniczki deklarowały spożywanie posiłków ad libitum przygotowywanych wg receptur kuchni polskiej i niestosowanie przypraw orientalnych, z wyjątkiem pieprzu oraz ziół (bazylia, rozmaryn itp.). Krew pobierano dwukrotnie: przed i po 14 dniach przyjmowania w czasie głównego posiłku 1 kapsułki zawierającej 1000 mg sproszkowanych przypraw azjatyckich (cynamon, imbir i goździki w stosunku 2:2:1).
Krew pobierano z żyły łokciowej do probówek heparynizowanych w 12 godzin po posiłku. Krwinki od osocza oddzielano natychmiast po pobraniu przez wirowanie w 2000 rpm (4°C, 10 min). Próbki osocza przechowywano zamrożone w temparaturze -20°C do czasu wykonania oznaczeń TAS (19).
Stężenia cholesterolu całkowitego oraz cholesterolu LDL i HDL (w mg/dl) oznaczano w osoczu krwi w dniu pobrania metodami enzymatycznymi (gotowe zestawy firmy Bio-Merieux, Francja) przy użyciu analizatora biochemicznego Cobas Mira (Roche, Szwajcaria). Pomiary TAS w osoczu wykonano metodą kolorymetryczną (TAS kit, Randox, Wielka Brytania).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Postępy Fitoterapii 3-4/2005
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii