Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 2/2010, s. 114-118
Bogumił Leszczyński, Rafał Kamiński, Cezary Walczyński, Andrzej Suwara, Marcin Wąsowski, Waldemar Rylski, *Stanisław Pomianowski
Zastosowanie zespoleń śródszpikowych w złamaniach wielopoziomowych i wieloodłamowych podudzia
Intramedullary fixation in the treatment multi-level and comminuted tibia fractures
Klinika Chirurgii Urazowej Narządu Ruchu i Ortopedii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny im prof. A. Grucy w Otwocku
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Stanisław Pomianowski
Streszczenie
Złamania podudzia są jednym z częściej występujących złamań i zdarzają się u pacjentów w każdym wieku. Z uwagi na budowę kości piszczelowej, jednej z najmocniejszych kości organizmu człowieka, do złamania dochodzi wskutek urazu bezpośredniego. Liczba urazów podudzia stale wzrasta, co wiąże się z szybkim rozwojem transportu, w tym transportu drogowego. Biorąc pod uwagę wartość sił niezbędnych do złamania kości piszczelowej, niemal zawsze dochodzi do masywnych uszkodzeń tkanek miękkich. Urazy tkanek miękkich, towarzyszące złamaniom w obrębie podudzia są bardzo trudnym, o ile nie najtrudniejszym problemem leczniczym, w urazach tej okolicy. W naszej klinice leczymy średnio około 380 pacjentów rocznie ze złamaniami w obrębie kości podudzia. Prawie 1/3 tych pacjentów leczonych jest metodą śródszpikową. Aktualnie jest to metoda z wyboru w przypadku złamań trzonu kości piszczelowej. Leczenie stabilizatorem zewnętrznym lub płytami ze śrubami blokowanymi kątowo zarezerwowane jest raczej do wieloodłamowych złamań nasady bliższej lub dalszej kości piszczelowej. W naszej pracy pokazujemy zastosowanie zespoleń śródszpikowych w wielopoziomowych i wieloodłamowych złamaniach podudzia. Wspominamy również o zastosowaniu gwoździ śródszpikowych w leczeniu dwuetapowym złamań (konwersja zespolenia) oraz o reosteosyntezie w powikłaniach leczenia złamań. Pokazujemy również, iż metoda śródszpikowego zaopatrzenia złamań podudzia jest bezpiecznym sposobem leczenia urazów tego typu. Umożliwia szybką rehabilitację oraz daje małą liczbę powikłań, z których główne dotyczą uszkodzenia materiału zespalającego, najprawdopodobniej wskutek braku stosowania się do zaleceń lekarskich i pełnego obciążania kończyny od razu po zabiegu operacyjnym.
Summary
Fractures within crus may happen among patients of all ages and they are one of the most common fractures. Taking into consideration the structure of tibia, one of the strongest bones in human body, fractures are a result of direct trauma and are related to developments in road transportation. The forces necessary for fracturing of tibia are very high and usually this type of trauma is connected with massive soft tissue damage, which presents even more difficult clinical problem. In our clinic we treat around 380 patients/year with fractures within a crus. Almost 1/3 of them are treated with closed reduction followed by fixation with intramedullary nail. Fixation of fractures with external stabilizer or plate dominates in fractures of proximal or distal end of tibia. In this paper we show the application of intramedullary nailing in the treatment of multi-level and comminuted fractures of tibia. We also present data on implementation of intramedullary nails in multistage fixation of fractures and re-fixations of complicated fractures. We demonstrate, that intramedullary fixation of tibial fracture is safe method. It allow for quick recovery and fast introduction of physical therapy. It also gives low number of complications, usually connected to device failure.
Wstęp
Złamania podudzia zdarzają się coraz częściej w związku z rozwojem transportu drogowego. Kość piszczelowa jest jedną z najmocniejszych kości długich, ma bardzo grubą i wytrzymałą warstwę korową i stosunkowo miękką i podatną na złamania nasadę bliższą, i nieco wytrzymalszą dalszą. Siły łamiące trzon kości piszczelowej są bardzo duże, musimy zatem zawsze pamiętać o współistniejących urazach tkanek miękkich (1, 2, 3). Zwłaszcza w przypadku urazów bezpośrednich dochodzić może do wystąpienia zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych (ZCPP). Aby nie dopuścić do powstania późniejszych powikłań, chorzy tacy powinni być bacznie monitorowani przez kilka pierwszych dni po urazie. Obserwować należy narastanie następujących objawów:
• Obrzęk podudzia
• Zaburzenia czucia i parestezje
• Zaburzenia tętna i krążenia włośniczkowego
• Ból nieustępujący po lekach przeciwbólowych
• Ból przy ruchach biernych stopą
W przypadku stwierdzenia takich objawów należy natychmiast wdrożyć farmakoterapię przeciwobrzękową i wykonać szeroką i ostateczną fascjotomię z odbarczeniem wszystkich przedziałów powięziowych. Ranę należy pierwotnie zamknąć wolnym przeszczepem skóry pośredniej grubości (wpspg).
Dobrze wykonane, stabilne zespolenie śródszpikowe wielopoziomowych i wieloodłamowych złamań podudzia umożliwia szybki zrost kości, pozwala na szybką mobilizację, ale i jest warunkiem koniecznym do gojenia urazów tkanek miękkich po leczeniu, np. płatem przesuniętym czy przeszczepem skóry pośredniej grubości (2, 3, 6, 7).
Postęp w materiałach i technologii produkcji gwoździ umożliwia ich zastosowanie w leczeniu złamań odcinka bliższego i dalszego piszczeli (7).
Materiał i metody
W latach 2003-2007 w Klinice Chirurgii Urazowej Narządu Ruchu i Ortopedii CMKP w Otwocku leczono 1536 chorych ze złamaniami kości podudzia. W 487 przypadkach zastosowaliśmy metodę śródszpikową. W tej grupie 46 pacjentów doznało złamań wieloodłamowych i wielopoziomowych kości podudzia. 38 osób to byli mężczyźni w wieku od 23 do 68 lat, a 8 osób to kobiety w wieku od 24 do 79 lat. Przyczyny złamań obrazuje rycina 1.
Przyczyny wielopoziomowych i wieloodłamowych złamań podudzia
Ryc. 1. Przyczyny wielopoziomowych i wieloodłamowych złamań podudzia.
21 z 46 chorych doznało złamania w wyniku urazu bezpośredniego i doznało urazu tkanek miękkich. Chorzy byli operowani w przeciągu 7 dni od urazu średnio w 1. i 2. dobie. Odroczenie zabiegu najczęściej wynikało ze złego stanu ogólnego pacjenta. U 2 z 46 chorych doszło do rozwijania się objawów ZCPP. Pierwszy pacjent urazu doznał w wyniku kopnięcia przez konia, a objawy pojawiły się w 2. dobie po wypadku, natomiast drugi w wyniku potrącenia przez samochód, a objawy wystąpiły dopiero w 4. dobie po urazie. Jako że chorzy mieli wykonaną osteosyntezę, natychmiast podjęto leczenie w postaci rozległej fascjotomii i wpspg. Po odbarczeniu wszystkich przedziałów, dolegliwości ustąpiły.
Zespolenie złamań podudzia można wykonać przy użyciu (1, 2, 3, 4):
• Śrub i płyt metodami AO
• Gwoździ śródszpikowych
• Płytki ZESPOL
• Stabilizacji zewnętrznej
• Płyt LCP
• Prętów Endera (metoda archiwalna)
W Klinice do zespoleń trzonów kości piszczelowej najczęściej używamy zespoleń śródszpikowych. Do leczenia przy użyciu tej metody kwalifikujemy chorych przy pomocy klasyfikacji AO (1, 2, 5, 6). Gwoździe śródszpikowe mają zastosowanie w leczeniu złamań z grup: B1, B2, B3, C1, C2, C3 (ryc. 2).
Zastosowanie gwoździ śródszpikowych w złamaniach podudzia
Ryc. 2. Zastosowanie gwoździ śródszpikowych w złamaniach podudzia.
Wraz z rozwojem technologicznym w konstrukcji zespoleń śródszpikowych rozszerzono możliwość zastosowania gwoździ o grupy: A2, A3, C1, C2, C3 (ryc. 3)
Rozszerzone zastosowanie gwoździ śródszpikowych w złamaniach podudzia
Ryc. 3. Rozszerzone zastosowanie gwoździ śródszpikowych w złamaniach podudzia.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Tylman D, Dziak A (red.): Traumatologia narządu ruchu, tom 1-2. PZWL 2006 (dodruk).
2. Canale ST, Beaty JH (red.): Campbell's Operative Orthopaedics. Mosby 2007.
3. Gaździk TS: Zespolenia śródszpikowe. PZWL 2006.
4. Marciniak J, Chrzanowski W, Krauze A (red.): Gwoździowanie śródszpikowe w osteosyntezie. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej 2006.
5. Shmidt AH: Treatment of closed tibial fractures. Instr Course Lect 2003.
6. Rommens P, Schmit-Neuerburg KP: Ten Years of Experience with the Operative Management of Tibial Shaft Fractures. J of Trauma-Injury Inf & Crit Care 1987; 27: 917-927.
7. Schandelmaier P, Krettek C, Tscherne H: Biomechanical Study of Nine Different Tibia Locking Nails. J of Ortho Trauma 1996; 10: 37-44.
8. Bhandari M et al.: Randomized trial of reamed and unreamed intramedullary nailing of tibial shaft fractures. Study to Prospectively Evaluate Reamed Intramedullary Nails in Patients with Tibial Fractures Investigators. J Bone Joint Surg Am 2008; 90: 2567-78.
9. Djahangiri A, Garofalo R, Chevalley F et al.: Closed and open grade I and II tibial shaft fractures treated by reamed intramedullary nailing. Med Princ Pract 2006; 15: 293-8.
10. Richmond J, Colleran K, Borens O et al.: Nonunions of the distal tibia treated by reamed intramedullary nailing. J Orthop Trauma 2004; 18: 603-10.
11. Chalidis BE, Petsatodis GE, Sachinis NC et al.: Reamed interlocking intramedullary nailing for the treatment of tibial diaphyseal fractures and aseptic nonunions. Can we expect an optimum result? Strategies Trauma Limb Reconstr 2009; 4(2): 89-94.
12. Megas P, Zaubaulis P, Papadpoulos AX et al.: Distal tibial fractures and non-unions treated with shortened intramedullary nail. Int Orthop 2003; 27: 348-51.
otrzymano: 2009-12-08
zaakceptowano do druku: 2010-01-06

Adres do korespondencji:
*Stanisław Pomianowski
Klinika Chirurgii Urazowej Narządu Ruchu i Ortopedii CMKP w Otwocku
ul. Konarskiego 13, 05-400 Otwock
tel.: +48 (22) 788-56-75
e-mail: spom@spskgruca.pl

Postępy Nauk Medycznych 2/2010
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych