Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 2/2011, s. 150-155
*Piotr Rutkowski, Zbigniew I. Nowecki
Mięsaki i czerniaki
Sarcomas and melanomas
Department of Soft Tissue/Bone Sarcomas and Melanoma, Cancer Center – M. Sklodowska-Curie Memorial Institute of Oncology
Head of Department: doc. dr hab. med. Piotr Rutkowski
Streszczenie
Artykuł stanowi podsumowanie zasad postępowania i nowych kierunków w diagnostyce i leczeniu chorych na mięsaki i czerniaki. Pierwotne nowotwory złośliwe tkanek miękkich i kości, czyli mięsaki, są rzadkimi nowotworami pochodzenia mezenchymalnego, stanowiącymi około 1% wszystkich zachorowań na nowotwory u osób dorosłych. Największą poprawę wyników w leczeniu chorych na mięsaki upatruje się we wprowadzeniu zasad leczenia skojarzonego, czyli leczenia chirurgicznego z radioterapią (przed- lub pooperacyjną) i chemioterapią (zależną od typu mięsaka) w wyspecjalizowanych ośrodkach. Postępowanie takie zwiększyło szansę na całkowite wyleczenie chorego lub uzyskanie długoletniego przeżycia, oraz na ograniczenie zasięgu operacji (wykonanie operacji oszczędzającej kończynę zamiast amputacji). Korzystnych wyników miejscowych leczenia mięsaków można spodziewać się tylko w przypadku planowego (tzn. po wcześniejszej biopsji) całkowitego wycięcia guza w mikroskopowo wolnych od nowotworu granicach (tzw. resekcja R0). Postęp jest związany z wprowadzeniem do praktyki klinicznej leków o celowanym działaniu związanym z molekularnymi lub genetycznymi zaburzeniami w komórkach, które uczestniczą w etiopatogenezie tych nowotworów. Modelowym przykładem skutecznego leczenia ukierunkowanego molekularnie jest zastosowanie inhibitorów kinaz tyrozynowych (imatynibu i sunitynibu) w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (ang. gastrointestinal stromal tumors – GIST) [Rejestr Kliniczny GIST w Polsce: http://gist.coi.waw.pl]. Z uwagi na rzadkie występowanie mięsaków oraz konieczność skojarzonego postępowania najważniejsze jest prowadzenie diagnostyki i terapii już od początku w ramach wielodyscyplinarnego zespołu w ośrodku onkologicznym o odpowiednim doświadczeniu i zapleczu diagnostycznym. W odniesieniu do chorych na czerniaki zasadnicze znaczenie ma biopsja wycinająca podejrzanych zmian barwnikowych skóry, które mogą być wczesnymi czerniakami. Wczesne rozpoznanie i chirurgiczne usunięcie czerniaka nie tylko poprawia rokowanie, ale daje szansę wyleczenia u około 90% chorych. Znaczący postęp w diagnostyce chorych na czerniaki stanowiło wprowadzenie biopsji węzła wartowniczego. Obecne badania koncentrują się na ustaleniu wskazań do ograniczenia rozległości uzupełniającej limfadenektomii u chorych z dodatnim węzłem wartowniczym (kryteria rotterdamskie). Postępy w immunoterapii (przeciwciała anty-CTLA4) i określeniu celów molekularnych dają również nadzieję na poprawę przeżyć chorych na przerzutowe czerniaki.
Summary
The article summarizes the recommended management and new directions in diagnostics and therapy of sarcoma and melanoma patients. Primary malignant neoplasms of soft and bone tissues, e.g. sarcomas, are rare mesenchymal malignancies, comprising approximately 1% of all cancer incidence in adults. The recent advances in treatment of soft tissue sarcoma, both primary tumor and local recurrences/metastatic disease, indicate that combined therapy (standard combination of surgery with adjuvant radiotherapy, chemotherapy in selected cases and perioperative rehabilitation) in highly-experienced centers increased possibility of cure and limitations of extent of local surgery. Current combined therapy with using reconstructive techniques allows for limb-sparing surgery in majority of soft tissue sarcoma patients. The good results of local therapy may be expected only after planned (e.g. after preoperative biopsy – tru-cut or incisional) radical surgical excision of primary tumor with pathologically negative margins (R0 resection). The advances in sarcomas are related to introduction to clinical practice targeted therapy acting on molecular or genetic cellular disturbances detected during studies on etiopathogenetic mechanisms of sarcoma subtypes. Gastrointestinal stromal tumors (GIST) are the model example of successful molecularly targeted therapy (introduction of imatinib and sunitinib into clinical practice) [Polish Clinical GIST Registry; http://gist.coi.waw.pl]. Due to rarity of sarcomas and necessity of multidisciplinary therapy, the crucial issue is that management of these tumors should be hold in experienced oncological sarcoma centers. In cutaneous melanomas the crucial step is excisional biopsy of suspicious melanomatous skin lesions likely to be diagnosed as early melanomas. Early diagnosis and surgical removal of cutaneous melanoma not only improves patients? prognosis, but it is also associated with approximately 90% likelihood of cure. The main achievement in melanoma management was introduction sentinel node biopsy into routine practice. Current studies are focused on indications for limitations of necessity of completion lymph node dissection in positive sentinel node cases (Rotterdam criteria). The recent discoveries in immunotherapy (anti-CTLA4 antibodies) and molecular targets give a hope for improvement of outcomes of patients with metastatic melanomas.
Sarcomas
Primary malignant tumors of soft tissues and bone (sarcomas) constitute rare heterogenous group of mesenchymal neoplasms, with incidence accounting for approximately 1% of all new cases in adults (1). Significant progress in the treatment of soft tissue sarcoma, both primary tumor and local recurrences/metastatic disease, has been achieved in recent years. Multidisciplinary therapy in centers with high expertise is the crucial point in sarcomas? management. The first step in management of sarcomas is well-planned biopsy (tru-cut or incisional). Pathological diagnosis is based on assessment of morphological features and immunohistochemistry, but should also include molecular biology techniques (FISH – fluorescence in situ hybridization and RT-PCR – reverse transcriptase-polymerase chain reaction). Cytogenetic examinations confirmed that approximately one third of sarcomas harbour specific chromosomal aberrations, mainly translocations, e.g.: myxoid liposarcoma [t(12;16)(q13.3;p11.2); fusion gene FUS/DDIT3], synovial sarcoma [t(X;18) (p11.2;q11.2); fusion gene SS18/SSX1, 2 i 4], alveolar rhabdomyosarcoma [t(2;13) (q35-37;q14); fusion gene PAX3/FOX01A lub t(1;13) (p36;q14); fusion gene PAX7/FOXO1A], clear cell sarcoma [t(12;22)(q13;q12); fusion gene AFT1/EWS], mięsaka Ewinga/ /PNET [t(11;22) (q24;q12); fusion gene FLI1/EWS], dermatofibrosarcoma protuberans [t(17;22) (q22;q13); fusion gene COL1A1/PDGFβ], desmoplastic small round cell tumor [t(11;22) (q13;q12); fusion gene WT1/EWS] (2).
The main prognostic factors in sarcomas comprise primary tumor size and pathological grade as well as the presence of metastatic disease. However, the prognostication systems due to histological heterogeneity are still imperfect. There is a need for the search of new markers useful in predicting of clinical outcomes. One of the studied proposals are the investigations of correlations between serum levels of cytokines and soluble cytokine receptors with clinico-pathological features and prognosis of sarcoma patients. Studies performed by our group (3, 4) revealed that serum levels of some proinflammatory, hematopoietic and angiogenic cytokines and cytokine receptors are elevated, frequently in parallel, in a large percentage of sarcoma patients. Significant correlations with tumor size and grade suggest that some of these cytokines may be involved in the progression of these tumors.
Serum assays of IL-6 (interleukin 6), IL-8 and TNF RII (tumor necrosis factor receptor II) before and/or after the treatment may be useful in establishing prognosis of soft tissue patients. In bone sarcomas multivariate analysis showed that high serum levels of IL-1ra and TNF RI, the number of serum cytokine above normal cut-off values (0-1 vs. 2-5 vs. ≥ 6) and greater tumor local extent E (E2/4 vs. E5/6; p= 0.02) correlated significantly with shorter overall survival.
As mentioned previously the crucial point in sarcoma management is multidisciplinary approach and treatment of these tumors should be hold in experienced oncological sarcoma centers. Good results of local therapy may be expected only after planned radical surgical excision of primary tumor with pathologically negative margins (R0 resection). Surgery is essential modality, but the use of combined treatment (in soft tissue sarcomas: standard combination of surgery with adjuvant radiotherapy, chemotherapy in selected cases; in bone sarcomas: combination of perioperative neo- and adjuvant chemotherapy with local treatment in osteosarcoma and Ewing?s family of tumors; and perioperative rehabilitation) in highly-experienced centers increased possibility of cure and limitations of extent of local surgery (2, 5, 6, 7). Current combined therapy together with the use of reconstructive methods allows for limb-sparing surgery in majority of soft tissue sarcoma patients (amputation in 10% of cases as compared to approximately 50% in the 1960-70s) and high percentage of bone sarcomas (with using oncological joint and bone replacement as well as expandable prostheses in children and adolescents). The slow, but constant, increase of rate of sarcoma patients with long-term survival has been observed. Contemporary 5-year overall survival rate in patients with extremity sarcomas is 55-78%. In case of diagnosis of metastatic disease the prognosis is still poor (survival of approximately 1 year).
The recent development in advanced sarcomas treatment is introducing molecular targeted therapy. It is well known that several sarcoma types are characterized by specific molecular abnormalities, and although transcriptional factors are weak therapeutic target we have fine example of dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP), where dramatic clinical activity of imatinib targeting PDGF was confirmed. From the molecular point of view DFSP is characterized by the presence of distinctive, reciprocal rearrangement of chromosomes 17 and 22 in the form of translocation t(17;22) (q22;q13) or more commonly supernumerary ring chromosomes containing material from chromosomal regions 17q22 and 22q 13 (21-31). The rearrangement leads to the fusion of alpha chain type type a (COL1A1) localized on 17q22 to the platelet-derived growth factor beta (PDGFB) localized on 22q13. The formation of COL1A1-PDGFB fusion gene results in the constitutional upregulation of PDGFB expression, leading to continuous autocrine activation of PDGF receptor B (PDGFRB) and as a consequence – to propagation of the mitotic signal by formation of an autocrine and paracrine loops. Advances in the understanding of the molecular mechanisms of DFSP have resulted in the implementation to the clinical practice the targeted therapy, inhibiting PDGFR. Imatinib mesylate is a tyrosine kinase inhibitor rationally developed and specifically directed against BCR/ABL, KIT, FMS (receptor for Colony Stimulating Factor 1), ARG (ABL-related gene) and PDGFR alpha and beta. Currently, imatinib therapy is the gold standard in the treatment of inoperable and/or metastatic and/or recurrent cases of DFSP, and this targeted therapy may potentially facilitate resection or decrease possible disfigurement. Significant percentage of patients may be rendered free of disease by surgery of residual disease following partial imatinib responses. Combined analysis of prematurely closed two phase II, single arm, open-label trials (European Organisation for Research and Treatment of Cancer no. 62027 and the Southwest Oncology Group no. S0345) regarding efficacy of imatinib in advanced DFSP, have demonstrated on 25 patients with advanced DFSP the clinical benefit with rate exceeding 70% and median time to progression of 1.7 years (9). Our research group (10) have proved dramatic activity of imatinib mesylate in advanced DFSP in the series of 15 patients treated with imatinib in routine clinical practice outside any trial, with clinical benefit rate approaching 80% as well as median PFS and OS being not reached.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Rutkowski P, Nowecki P (red.): Mięsaki tkanek miękkich u dorosłych. Monografia. editor. Medical Tribune, 1st ed. Warszawa 2009.
2. Ruka W, Rutkowski P, Krzakowski M et al.: Mięsaki tkanek miękkich u dorosłych – zasady postępowania diagnostyczno-terapeutycznego. Onkologia w Praktyce Klinicznej 2009; 5: 198l-210.
3. Rutkowski P, Kaminska J, Kowalska M et al.: Cytokine serum levels in soft tissue sarcoma patients: correlations with clinico-pathological features and prognosis. Int J Cancer 2002; 100: 463-471.
4. Rutkowski P, Kaminska J, Kowalska M et al.: Cytokine and cytokine receptor serum levels in adult bone sarcoma patients: correlations with local tumor extent and prognosis. J Surg Oncol 2003; 84: 151-9.
5. McCarter MD, Jaques DP, Brennan MF: Randomized clinical trials in soft tissue sarcoma. Surg Oncol Clin N Am 2002; 11: 11-22.
6. O?Sullivan B, Davis AM, Turcotte R et al.: Preoperative versus postoperative radiotherapy in soft-tissue sarcoma of the limbs: a randomized trial. Lancet 2002; 9325: 2235-41.
7. Bacci G, Picci P, Ruggieri P: Primary chemotherapy and delayed surgery (neoadjuvant chemotherapy) for osteosarcoma of the extremities. Cancer 1990; 65: 2539-2553.
8. Magenau JM, Schuetze SM: New targets for therapy of sarcoma. Curr Opin Oncol 2008; 20: 400-406.
9. Rutkowski P, Van Glabbeke M, Rankin CJ et al.: European Organisation for Research and Treatment of Cancer Soft Tissue/Bone Sarcoma Group; Southwest Oncology Group: Imatinib mesylate in advanced dermatofibrosarcoma protuberans: pooled analysis of two phase II clinical trials. J Clin Oncol 2010; 28: 1772-9.
10. Rutkowski P, Dębiec-Rychter M, Nowecki ZI et al.: Treatment of advanced dermatofibrosarcoma protuberans with imatinib mesylate with or without surgical resection. J Eur Acad Dermatol Venereol 2010 Jun 21. (Epub ahead of print).
11. Rutkowski P, Symonides M, Zdzienicki M, Siedlecki JA: Developments in Targeted Therapy of Advanced Gastrointestinal Stromal Tumors. [In:] Atta-ur-Rahman, M. Iqbal Choudhary (Eds.) Frontiers in Anti-Cancer Drug Discovery. 1st ed. Bentham Science Publishers 2010; 1: 428-448.
12. Rutkowski P, Nowecki ZI, Michej W et al.: Risk criteria and prognostic factors for predicting recurrences after resection of primary gastrointestinal stromal tumors (GISTs). Ann Surg Oncol 2007; 14: 2018-27.
13. DeMatteo R, Ballman KV, Antonescu CR et al.: Adjuvant imatinib mesylate after resection of localised, primary gastrointestinal stromal tumour: a randomised, double-blind, placebo-controlled trial. Lancet 2009; 373: 1079-104.
14. Casali PG, Jost L, Reichardt P, Schlemmer M, Blay JY: Gastrointestinal stromal tumours: ESMO clinical recommendations for diagnosis, treatment and follow-up. Ann Oncol 2009; 20 (suppl. 4): iv64-iv67.
15. Demetri GD, von Mehren M, Blanke CD et al.: Efficacy and safety of imatinib mesylate in advanced gastrointestinal stromal tumors. NEJM 2002; 347: 472-80.
16. Rutkowski P, Nowecki ZI, Dębiec-Rychter M et al.: Predictive factors for long term effects of imatinib therapy in patients with inoperable/metastatic CD117(+) gastrointestinal stromal tumors (GISTs). J Ca Res Clin Oncol 2007; 133: 589-97.
17. Ruka W, Rutkowski P, Kulig J et al.: Zasady postępowania diagnostyczno-terapeutycznego u chorych na nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) w 2008 roku. Nowotwory – Journal of Oncology 2008; 58: 493-602.
18. Ruka W, Krzakowski M, Placek W Et al.: Czerniaki skóry – zasady postępowania diagnostyczno-terapeutycznego. Onkologia w praktyce klinicznej 2009; 5: 20-32.
19. Testori A, Rutkowski P, Marsden J Et al.: Surgery and radiotherapy in the treatment of cutaneous melanoma. Ann Oncol 2009; 20 (Suppl. 6): vi22-vi29.
20. Eggermont AMM, Gore M: Randomized adjuvant therapy trials in melanoma: surgical and systemic. Sem Oncol 2007; 34: 509-515.
21. Thomas JM, Newton-Bishop J, A?Hern R et al.: Excision margins in high-risk malignant melanoma. N Engl J Med 2004; 350: 757-766.
22. Balch CM, Gershenwald JE, Soong S-J Et al.: Final Version of 2009 AJCC Melanoma Staging and Classification. J Clin Oncol 2009; 27: 6199-206.
23. Nowecki ZI, Rutkowski P, Nasierowska-Guttmejer A, Ruka W: Sentinel lymph node biopsy in melanoma patients with clinically negative regional lymph nodes – one institution?s experience. Melanoma Res 2003; 13: 35-43.
24. Morton DL, Thompson JF, Ochran AJ Et al.: Sentinel-node biopsy or nodal observation in melanoma. NEJM 2006; 355: 1307-1317.
25. Nowecki ZI, Rutkowski P, Michej W: The Survival Benefit to Patients with Positive Sentinel Node Melanoma After Completion Lymph Node Dissection May Be Limited to the Subgroup with a Primary Lesion Breslow Thickness Greater Than 1.0 and Less Than or Equal to 4 mm (pT2-pT3). Ann Surg Oncol 2008; 15: 2223-2234.
26. van Akkooi ACJ, de Wilt JHW, Verhoef C et al.: Clinical relevance of melanoma micrometastases (< 0.1 mm) in sentinel nodes: are these nodes to be considered negative? Ann Oncol 2006; 17: 1578-1585.
27. van Akkooi AC, Nowecki ZI, Voit C Et al.: Sentinel node tumor burden according to the Rotterdam criteria is the most important prognostic factor for survival in melanoma patients: a multicenter study in 388 patients with positive sentinel nodes. Ann Surg 2008; 248 (6): 949-55.
28. Rutkowski P, Nowecki ZI, van Akkooi AC et al.: Multimarker Reverse Transcriptase-Polymerase Chain Reaction Assay in Lymphatic Drainage and Sentinel Node Tumor Burden. Ann Surg Oncol. 2010 Jul 7. (Epub ahead of print).
29. Ruka W, Rutkowski P, Nowecki ZI et al.: Detection of melanoma cells in the lymphatic drainage after lymph node dissection in melanoma patients by using two-marker reverse transcriptasepolymerase chain reaction assay. Ann Surg Oncol 2004; 11: 988-97.
30. Nowecki ZI, Rutkowski P, Kulik J et al.: Molecular and biochemical testing in stage III melanoma: multimarker reverse transcriptase-polymerase chain reaction assay of lymph fluid after lymph node dissection and preoperative serum lactate dehydrogenase level. Br J Dermatol 2008; 159 (3): 597-605.
31. Hodi FS, O?Day SJ, McDermott DF Et al.: Improved Survival with Ipilimumab in Patients with Metastatic Melanoma NEJM 2010; 10.1056/nejmoa1003466.
otrzymano: 2010-12-21
zaakceptowano do druku: 2011-01-10

Adres do korespondencji:
*Piotr Rutkowski
Klinika Nowotworów Tkanek Miękkich, Kości i Czerniaków
Centrum Onkologii – Instytut im. M. Skłodowskiej-Curie
ul. Roentgena 5, 02-781 Warszawa
e-mail: rutkowskip@coi.waw.pl

Postępy Nauk Medycznych 2/2011
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych