Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych s1/2012, s. 44-48
Krzysztof Wróbel, *Andrzej Biederman
Postępy w kardiochirurgii
Advances in Cardiac Surgery
Oddział Kardiochirurgii, Centrum Kardiologii Allenort, Warszawa
Kierownik Oddziału: prof. dr hab. med. Andrzej Biederman
Streszczenie
Nowe metody leczenia chorób serca powstały w efekcie połączenia kilku dekad doświadczeń w leczeniu chirurgicznym chorób serca z doświadczeniami w stosowaniu technik przeznaczyniowych oraz najnowszych osiągnięć technologicznych, szczególnie metod obrazowych. Artykuł omawia postępy w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, zwężenia zastawki aortalnej, niedomykalności mitralnej oraz ciężkiej niewydolności serca. Obecnie w czołowych ośrodkach leczenia chorób serca kwalifikacja do leczenia zabiegowego odbywa się w oparciu o tzw. heart team, czyli zespół doświadczonych kardiologów i kardiochirurgów, którzy wspólnie wybierają optymalną metodę leczenia dla danego pacjenta. W zależności od stopnia zaawansowania patologii serca preferowane jest leczenie operacyjne lub zabiegowe lub też hybrydowe. Wydaje się, że przyszłość należeć będzie do wspólnych oddziałów leczenia chorób serca, gdzie od ręki, w jednym zespole, będą wykorzystywane najnowsze osiągnięcia kardiologii i kardiochirurgii.
Summary
New treatment modalities of heart diseases emerged as a consequence of a few decades of surgical expertise with growing experience in transluminal techniques and recent advances in technology, particularly imaging techniques. Paper discusses advances in treatment of ischemic heart disease, aortic stenosis, mitral insufficiency and heart failure. Nowadays in top heart centers clinical decisions are made in the setting of the heart team – group of experienced cardiologists and cardiac surgeons, who together decide which treatment option fits best particular patient. Depending on the severity of disease surgical, transluminal or hybrid treament is preferred. It seems that future would belong to heart disease centers, which would be able to deliver the latest techniques of cardiology and cardiac surgery together within one department.
WSTĘP
Rozwój kardiochirurgii, podobnie jak jej historia, nieodłącznie wiąże się z rozwojem kardiologii. Dzięki kardiologii rozwinęła się kardiochirurgia. Dzięki rozwojowi kardiochirurgii rozwijała i rozwija się kardiologia. Obie dziedziny nie byłyby w stanie rozpocząć walki z chorobami serca, gdyby nie nowe technologie. Największe kroki milowe stały się możliwe dzięki rozwojowi technologicznemu. Powstanie aparatu do krążenia pozaustrojowego, protez zastawek serca, protez naczyniowych to tylko kilka przykładów z wielu rozwiązań technologicznych, które umożliwiły leczenie chirurgiczne wcześniej nieuleczalnych chorób serca.
Przez wiele lat leczenie operacyjne stanowiło jedyną opcję terapeutyczną w większości chorób serca. Ze wzlędu na powikłania i ryzyko zwiaząne z operacją, część chorych nie mogła z niej skorzystać. Wraz z rozwojem technik przeznaczyniowych i nowoczesnych technologii, pojawiły się alternatywne w stosunku do leczenia chirurgicznego metody. Początkowo dotyczyły one jedynie leczenia choroby niedokrwiennej serca i jej najprostszych postaci, tj. choroby jednonaczyniowej. W ostatnich latach interwencje przezskórne stwarzają możliwości leczenia coraz bardziej zaawansowanej miażdżycy tętnic wieńcowych, a także – co jest największym przełomem ostanich lat – chorób zastawek serca. Nowe metody powstały w efekcie połączenia kilku dekad doświadczeń w leczeniu chirurgicznym chorób serca z doświadczeniami w stosowaniu technik przeznaczyniowych oraz najnowszych osiągnięć technologicznych, szczególnie metod obrazowych. Kolejny raz rozwój technologiczny umożliwił postęp w leczeniu chorób serca. Stał on się również możliwy dzięki połączeniu sił i współpracy kardiologów z kardiochirurgami.
Współistnienie kilku opcji terapeutycznych wymaga rzetelnej oceny wyników leczenia każdej z nich tak, aby określić co w rzeczywistości oferują pacjentowi. Obecnie, w czołowych ośrodkach leczenia chorób serca, kwalifikacja do leczenia zabiegowego odbywa się w oparciu o tzw. heart team, czyli zespół doświadczonych kardiologów i kardiochirurgów, którzy wspólnie wybierają optymalną metodę leczenia dla danego pacjenta.
Leczenie niedomykalności zastawki mitralnej – kardiochiurg czy kardiolog?
Przez ostatnie dwie dekady plastyka zastawki mitralnej stała się rutynową i preferowaną metodą leczenia ciężkiej niedomykalności mitralnej. Wyniki leczenia chirurgicznego są bardzo dobre. Kryteria kwalifikacji do leczenia operacyjnego są wciąż zdaniem wielu kardiochirurgów zbyt rygorystyczne. Zalecają one leczenie chirurgiczne chorych z umiarkowaną lub ciężką niedomykalnością zastawki mitralnej dopiero, gdy pojawią się objawy lub pogorszenie funkcji lewej komory. W pracy opublikowanej przez Kang i wsp. (1) porównano wyniki leczenia bezobjawowych chorych z ciężką niedomykalnością mitralną. 161 chorych zakwalifikowano do leczenia operacyjnego naprawy zastawki mitralnej znacznie wcześniej niż zalecają wytyczne ACC/AHA, a 286 chorych z prawidłową funkcją lewej komory poddano 7-letniej obserwacji. Śmiertelność w grupie chorych leczonych operacyjnie wyniosła 0%, a w grupie leczonej zachowawczo wyniosła 5(+/-2)%. Częstość wszystkich zadarzeń sercowo-naczyniowych w grupie leczonej operacyjnie wyniosła 1(+/-1)%, w porównaniu do 16(+/-4)% w grupie leczonej zachowawczo. Tak dobre wyniki leczenia operacyjnego są tym ważniejsze, że w ciągu ostatnich kilku lat, dzięki wprowadzeniu nowych technologii, pojawiła się techniczna możliwość przeprowadzenia zabiegu przeznaczyniowego. Zabieg ten polega na połączeniu środkowych segmentów obu płatków niedomykalnej zastawki klipsem kobaltowo-chromowym, tj. implantem z dwoma ramionami w kształcie litery V (ryc. 1), w efekcie czego powstaje dwulufowe ujście mitralne bez niedomykalności zastawki (ryc. 2).
Ryc. 1. MitraClip firmy Abbott Vascular.
Ryc. 2. MitraClip firmy Abbott Vascular.
Technika ta naśladuje starą technikę chirurgiczną, rzadko stosowaną w przypadku leczenia operacyjnego, nazywaną Alfieri Stich (2). Jej atrakcyjność dla pacjentów polega na tym, że nie wymaga torakotomii, ani stosowania krążenia pozaustrojowego. Zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu ogólnym, pod fluoroskopią, z zastosowaniem echokardiografii przezprzełykowej. Klips mitralny można ściągnąć, jeżeli podczas zabiegu okaże się, że jest on nieskuteczny. Wyniki odległe są na razie nieznane.
W badaniu z randomizacją EVEREST II (3), przeprowadzonym na grupie 279 chorych z umiarkowaną lub ciężką niedomykalnością mitralną, porównano wyniki leczenia operacyjnego 95 chorych z leczeniem zabiegowym i 184 chorych z zastosowaniem klipsa mitralnego. Chorzy, biorący udział w tym badaniu, należeli do grupy podwyższonego ryzyka leczenia operacyjnego. W 12-miesięcznym okresie obserwacji po zastosowaniu leczenia aż 21% (37 z 178) chorych, u których zastosowano klips mitralny, wymagało leczenia operacyjnego z powodu ciężkiej niedomykalności mitralnej. 46% leczonych zabiegowo miało niedomykalność mitralną co najmniej umiarkowaną. Odsetek chorych bez niedomykalności mitralnej lub ze śladową falą zwrotną, a więc z dobrym efektem plastyki po 12 miesiącach w grupie leczenia zabiegowego wyniósł jedynie 43%, a w grupie leczonej operacyjnie 76%. Te wyniki mogą pomóc w wyselekcjonowaniu grupy chorych, która mogłaby w przyszłości skorzystać z takiego leczenia. Dalsze wnioski będą mogły być wyciągnięte po uzyskaniu wyników 5-letniej obserwacji.
Leczenie ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej – kardiochirurg czy kardiolog?
Dolegliwości u chorych z ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej pojawiają się późno, jednakże ich wystąpienie jest objawem złego rokowania. W okresie do 2 lat od ich wystąpienia bez leczenia umiera nawet 50% chorych (4). Leczenie operacyjne, polegające na usunięciu zwapniałej zastawki aortalnej i wszczepieniu protezy zastawkowej (biologicznej lub mechanicznej), jest rutynowo stosowaną metodą. Śmiertelność okołooperacyjna jest niska. Pomimo dobrych wyników i niskiego ryzyka około 30% chorych nie jest kwalifikowanych do leczenia operacyjnego z powodu zaawansowanego wieku, upośledzenia funkcji lewej komory serca oraz współwystępujących chorób (5). Z myślą o takiej grupie chorych, dzięki możliwościom technologicznym, rozpoczęto przeprowadzanie zabiegów tzw. przezskórnego wszczepiania zastawki aortalnej. Są one przeprowadzane w specjalnej sali operacyjnej, tzw. sali hybrydowej, która jest salą kardiochirurgiczną, wyposażoną w angiokardiograf. W znieczuleniu ogólnym, pod kontrolą echokardiografii przezprzełykowej oraz angiokardiograficzną, po chirurgicznym odsłonięciu tętnicy udowej/biodrowej lub po minitorakotomii i odsłonięciu koniuszka serca, w ujście aortalne wprowadzana jest osadzona na cewniku proteza zastawkowa. Zastawka, a właściwie same jej płatki, są zawieszone w stencie, który podczas wprowadzania do serca zostaje ciasno zwinięty w rulon, tak aby zmieścił się w cewniku o jak najmniejszej śrenicy (ryc. 3).
Ryc. 3. Zestaw do wszczepiania zastawki SAPIEN firmy Edwards Lifesciences.
Po wprowadzeniu w miejsce chorej zastawki stent z zastawką w środku jest rozprężany balonem znajdującym się w cewniku pod bardzo dużym ciśnieniem, w taki sposób, aby proteza została trwale w niej umocowana. Skutkiem tego zabiegu jest istotne powiększenie powierzchni ujścia aortalnego pomimo, że stara zastawka nie została usunięta, ale zmiażdżona (ryc. 4)
Ryc. 4. Zastawka SAPIEN firmy Edwards Lifesciences.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2011-11-28
zaakceptowano do druku: 2012-06-04

Adres do korespondencji:
*Andrzej Biederman
Oddział Kardiochirurgii Centrum Kardiologii Allenort
Plac Dąbrowskiego 1, 00-057 Warszawa
tel.: +48 (22) 333-72-70
e-mail: kardiochirurgia@allenort.com

Postępy Nauk Medycznych s1/2012
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych