Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 1/2001, s. 35-38
Krzysztof Wojciechowski1, Andrzej Cieszanowski2
Obrazowanie jelita cienkiego u pacjentów z chorobą Crohn´a
Small imaging bowel in Croh´n disease patients
1 z Kliniki Gastroenterologii Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Jan Dzieniszewski
2 z II Zakładu Radiologii Klinicznej Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. med. Bogdan Pruszyński
Summary
Crohn´s disease is inflammatory, recurrent condition of unknown etiology and still remains uncurable. It may affect any part of digestive tract but most often is localized in ileo-cecal region. leading in some cases to stricture or fistulae formation. Imaging inflammatory changes in Crohn´s disease patients especially in small bowel remains problematic. We present classical and somewhat upgraded - in our opinion - approach to this issue.
Choroba Crohn´a wraz z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego zaliczana jest do przewlekłych, nieswoistych chorób zapalnych jelit, których przebieg charakteryzuje się nawrotowością, a leczenie jest objawowego (4).
Choroba Crohn´a może występować w każdym odcinku przewodu pokarmowego, najczęściej jednak jest obserwowana w okolicy krętniczo-kątniczej, a naciek zapalny w jej przebiegu obejmuje wszystkie warstwy ściany jelita. Często zajmuje kilka odcinków przewodu pokarmowego, a fragmenty znajdujące się pomiędzy nimi są pod względem histologicznym niezmienione. Choroba Crohn´a przebiega bądź z tendencją do powstawania zwężeń jelita, ropni lub przetok pomiędzy sąsiadującymi pętlami jelita, narządami lub powłokami jamy brzusznej.
Rozpoznanie opiera się na ocenie objawów klinicznych, wyników badań laboratoryjnych, obrazu endoskopowego, badań radiologicznych i na ocenie mikroskopowej wycinków z jelita. (1).
Uwidocznienie zmian zapalnych i pobranie wycinków do badań mikroskopowych z górnego odcinka przewodu pokarmowego umożliwia gastroduodenoskopia, a z okrężnicy kolonoskopia. Procedury endoskopowe wyczerpują swój potencjał najczęściej nieco poza dolnym zagięciem dwunastnicy lub nieco za zastawką Bauhina i jedynie w nielicznych ośrodkach dysponujących jejunoskopami możliwe jest obejrzenie kolejnych kilkudziesięciu centymetrów jelita cienkiego.
Za pomocą przezbrzusznej ultrasonografii można uzyskać informacje na temat grubości niektórych odcinków ściany jelita, ale najczęściej już tylko z orientacyjnym wskazaniem lokalizacji takiej nieprawidłowości. Badania izotopowe z leukocytami znakowanymi technetem 99Tch-HMPAO mogą wskazywać na odcinkowy lub ciągły charakter procesu zapalnego w jelicie lub ogniskowe gromadzenia znacznika w okolicy ropnia. Zatem zarówno ultasonografia jak i scyntygrafia w istocie nie spełniają funkcji obrazowania.
Obecnie wydaje się, że pasaż jelita cienkiego wykonywany metodą tradycyjną, czyli poprzez podanie pacjentowi doustnie zawiesiny siarczanu baru i wykonywanie kolejnych radiogramów brzucha nie powinien być już wykonywany, szczególnie, jeśli pracy technika nie towarzyszy osobisty nadzór lekarza-radiologa, a projekcje są wykonywane w odstępach czasu nie uwzględniających indywidualnej dynamiki pasażu badanego pacjenta i nie ma okresowej oceny fluoroskopowej postępów badania. Za zarzuceniem tej metody przemawia to, że stanowi procedurę niezwykle czasochłonną, nierzadko wielogodzinną, niewystarczająco czułą w wykrywaniu krótkich zwężeń, oraz nieprecyzyjnie ocenia zasięg zmian chorobowych, ponieważ jej wykonywanie nie wiąże się z rozdęciem pętli jelita cienkiego, natomiast zawsze powoduje istotne napromienienie pacjenta.
Wiele z tych niedostatków udaje się pokonać badaniem jelita cienkiego z podwójnym kontrastem, czyli enteroklizą. Po założeniu cewnika przez jamę ustną lub przez nos należy wprowadzić jego końcówkę do okolicy zagięcia Treitz´a, a najlepiej nieco dalej. Przez cewnik podaje się około 100 ml nierozcieńczonej zawiesiny siarczanu baru, a następnie w czasie 10~15 min około 1500~3000 ml 0,5% wodnego roztworu metylocelulozy. O ile nam wiadomo roztwór taki nie jest dostępny w sprzedaży i w naszym ośrodku przygotowywany jest ex tempore z metylocelulozy w substancji.
Enterokliza umożliwia ocenę drożności jelita cienkiego i ocenę powierzchni jego błony śluzowej w czasie kilkunastu minut. Podanie w krótkim czasie relatywnie dużej objętości płynu pozwala na uzyskanie obrazu odwzorowującego przestrzenny charakter cewy jelita (ryc.1). Enterokliza zwykle dostarcza wielu danych na rzecz rozpoznania choroby Crohn´a, często ale nie zawsze możliwe jest zdefiniowanie lokalizacji zmian, szczególnie, jeśli są one liczne, ponieważ wraz z postępem pasażu flokulacja zawiesiny barytu w roztworze metylocelulozy i zalegającej treści pokarmowej niekorzystnie wpływa na jakość otrzymywanych obrazów.
Ryc. 1. Enterokliza. Prawidłowy obraz radiologiczny jelita czczego.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Both H i wsp.: Clinical manifestation of ulcerative colitis and Crohn´s disease in regional patients group. Scan J Gastroenterol 1983; 18: 897-991. 2. Chen S.C. i wsp.: CT colonography: value of scanning in both the supine and prone positions. AJR 1999, 172, 595-599. 3. Gore R.M. i wsp.: CT features of ulcerative colitis and Crohn´s disease. AJR 1996, 167, 3-15. 4. Hanauer S.: Inflammatory Bowel Disease. NEJM 1996; 334: 841-848. 5. Macari M. i wsp.: Usefulness of CT colography in patients with incomplete colonoscopy. AJR 1999, 173, 561-564. 6. Smerczyński A.: Nowe narzędzie obrazowe – endoskopia wirtualna. Pol. Przegl. Radiol. 1999; 64: 259-261.
Medycyna Rodzinna 1/2001
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna