Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 8/2000
Longin Marianowski, Barbara Grzechocińska
Wpływ czynników ogólnoustrojowych na wyniki stymulacji owulacji
Induction of ovulation: factors influence the results
z I Katedry i I Kliniki Położnictwa i Ginekologii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Katedry i Kliniki: prof. dr hab. n. med. Longin Marianowski
Streszczenie
The anovulatory state is a basic problem in infertility women. Factors associated with induction of ovulation are presented.
Stymulacja owulacji jest pierwszym, bardzo ważnym etapem w całym procesie leczenia niepłodności. Podstawowym celem stymulacji jest uzyskanie pewnej liczby prawidłowych oocytów. Cel ten zależy od odpowiedzi jajników na podawane gonadotropiny. Odpowiedź z kolei stanowi odzwierciedlenie funkcji jajników lub tak zwanej rezerwy jajnika. Każdy schemat leczenia polegający na hiperstymulacji jajników w przypadku złej odpowiedzi jest przedmiotem rozważań i często nie można w sposób jednoznaczny odpowiedzieć na pytanie, co jest tego powodem.
Efekty leczenia mogą być zależne od całego szeregu różnych, przeplatających się wzajemnie elementów, głównie od:
- przygotowania pacjentki do stymulacji (odpowiednia kwalifikacja, wykonanie podstawowych badań),
- zastosowania odpowiedniego protokółu leczenia (schematu podawania leków oraz odpowiednich dawek leków),
- rzetelnego monitorowania ultrasonograficznego i hormonalnego,
- przebiegu całego procesu stymulacji,
- innych, nie poznanych jeszcze czynników, które sprawiają, że kobiety zaliczane są do grupy źle odpowiadającej na leczenie.
Na każdy z wymienionych etapów przebiegu indukcji owulacji oraz bezpośrednich czynników mają wpływ czynniki ogólnoustrojowe. Przy czym należy zaznaczyć, że stymulację prowadzi się zwykle u kobiet w dobrym stanie fizycznym i psychicznym. U kobiet poddanych temu leczeniu wpływ czynników ogólnoustrojowych zarówno na efekty leczenia jak i powikłania nie jest duży.
Zaburzenia jajeczkowania są jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności kobiecej. Często objawami braku jajeczkowania są zaburzenia miesiączkowania: nieregularne cykle, wtórny brak miesiączki, długie cykle miesiączkowe, chociaż owulacja może nie występować również u kobiet regularnie miesiączkujących. Podstawowym badaniem diagnostycznym jest badanie stężenia w surowicy krwi następujących hormonów: FSH, LH, estradiolu, prolaktyny, w 2-6 dniu cyklu miesiączkowego. Wykonane badania pomagają rozpoznać najczęstsze przyczyny braku jajeczkowania:
Na wydzielanie hormonów osi podwzgórze-przysadka-jajnik może mieć wpływ wiele czynników: choroby tarczycy (nadczynność, niedoczynność), stres, intensywny wysiłek fizyczny, nadwaga, stosowanie leków psychotropowych, niewydolność nerek, wątroby, nadnerczy, premenopauza, choroby autoimmunologiczne.
Nierozpoznanie wyżej wspomnianych nieprawidłowości oraz niewykonanie podstawowych badań hormonalnych może w negatywny sposób wpłynąć na wyniki stymulacji i hiperstymulacji (brak odpowiedzi), zwiększyć liczbę powikłań (zespół hiperstymulacji). Kobiety z chorobami ogólnoustrojowymi poddawane są leczeniu stymulującemu jajeczkowanie jeśli nie ma przeciwwskazań internistycznych i stan funkcjonalny chorego narządu jest wyrównany. Takich kobiet jest bardzo mało. Nie ma w związku z tym w dostępnej literaturze opracowań dotyczących kobiet chorych. Zwraca się natomiast uwagę na takie czynniki jak wiek, masa ciała.
WIEK A STYMULACJA OWULACJI
Maksymalna płodność kobiety przypada na 20-25 rok życia. Następnie obniża się, znacznie po 35 roku życia. Wyniki prac dotyczących stymulacji owulacji u kobiet około 40 roku życia nie są jednoznaczne. Niektórzy autorzy wskazują, że wiek ma wpływ na wyniki stymulacji i liczbę pobranych oocytów, inni nie widzą takiej zależności. Być może odgrywają tutaj rolę inne czynniki, nie będące przedmiotem analizy. W niektórych pracach przewija się opinia, że efekty stymulacji zależne są bardziej od wieku biologicznego niż chronologicznego. Jednak wiadomo, że wraz z wiekiem zmniejsza się rezerwa jajnikowa. Wraz z wiekiem ulega zmniejszeniu liczba pęcherzyków pierwotnych w jajnikach. Wynosi 1 mln po urodzeniu, 250 tys. w wieku pokwitania. Stopniowe zmniejszanie się liczby pęcherzyków ulega przyspieszeniu około 37 roku życia, na 10-12 lat przed menopauzą. Istnieją duże indywidualne różnice związane z odpowiedzią na stymulacje. Trudno jest niejednokrotnie przewidzieć, które kobiety źle odpowiedzą na stymulację. Pomocna może okazać się ocena stężenia FSH w 2-3 dniu cyklu. U kobiet w wieku powyżej 38 lat oraz u tych, które źle odpowiedziały na hiperstymulację w poprzednich cyklach, przy stężeniu FSH powyżej pewnego progu (to progowe stężenie określone jest przez dany ośrodek prowadzący IVF, na ogół wynosi 12 mIU/ml) nie należy spodziewać się dobrej odpowiedzi na stymulację. W takich przypadkach nie powinno się prowadzić stymulacji. Należy powtórzyć badanie FSH w następnym cyklu i o ile będzie prawidłowe stężenie FSH prowadzić stymulację.
Pomocny w ocenie odpowiedzi na stymulację może być test z cytrynianem klomifenu. Obniżone stężenie FSH 10 dnia cyklu po podaniu 100 mg cytrynianu klomifenu w 5-9 dniu cyklu świadczy o obniżonej rezerwie jajnikowej. Podwyższone stężenie FSH może być również wynikiem obecności pęcherzyków po rekrutacji i określa ich wielkość i jakość bardziej niż rezerwę jajnikową.
W przewidywaniu odpowiedzi na stymulację bierze się pod uwagę również objętość jajników (pomiary ultrasonograficzne). Zmniejsza się ona wraz z wiekiem. Stwierdzenie obecności małych jajników (o objętości mniejszej niż 3 cm sześcienne) w obrazie USG związane jest ze złą odpowiedzią na hiperstymulację.
Sharma i wsp. (8) przeprowadzili analizę 2232 cykli, stwierdzili związany z wiekiem progresywny spadek średniej liczby pozyskanych oocytów, zapłodnień i transferowanych zarodków. Zmniejszenie liczby oocytów związane było ze zmniejszeniem rezerwy jajnikowej (więcej pęcherzyków atretycznych), natomiast mniejsza liczba zapłodnień wiąże się z częściej występującymi nieprawidłowościami chromosomalnymi.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Khalifa E. et al.: Significance of basal follicle-stimulating hormone levels in women with one ovary in a program of in vitro fertilization. Fertil. Steril. 1992, 57:835-9; Fertil. Steril. 1992, 58:458. 2. Lanzone A. et al.: Correlation between body weight and pure FSH dosage in the induction of ovulation in patients with polycystic ovary disease (PCOD). Infertility, 1988, 11:103-6. 3. Lashen H. et al.: Extremes of body mass do not adversely affect the outcome of superovulation and in vitro fertilization. Hum. Reprod. 1999, 14:712-715. 4. Nestler J.E. et al.: Effects of metformin on spontaneous and clomiphene-induced ovulation in the polycystic ovary syndrome. N. Engl. J. Med. 1998, 338:1876-80. 5. Polson D.W. et al.: Induction with clomiphene citrate in women with polycystic ovary syndrome: the difference between responders and nonresponders. Fertil. Steril. 1989, 51:30-4. 6. Rizk B. et al.: Ovarian cyst aspiration and outcome of in vitro fertilization. Fertil. Steril. 1990, 54:661-4. 7. Segal S., Casper R.F.: The response to ovarian hyperstimulation and in vitro fertilization in women older than 35 years. Hum. Reprod. 1999, 5:255-257 8. Sharma V. et al.: An analysis factors influencing the establishment of a clinical pregnancy in an ultrasound based ambulatory in vitro fertilization program. Fertil. Steril. 1988, 49:468-78. 9. Shepard M.K. et al.: Relationship of weight to successful induction of ovulation with clomophene citrate. Fertil. Steril. 1979, 32:641-5 10. Wass P. et al.: An android body fat distribution in females impairs the pregnancy rate of in vitro fertilization-embryo transfer. Hum. Reprod. 1999, 12:2057-2060.
Nowa Medycyna 8/2000
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna