Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2004, s. 122-124
Barbara Biedziak, Mateusz Kurzawski
Ortopedyczno-ortodontyczne leczenie zwężeń szczęki metodą rozsunięcia szwu podniebiennego
Orthopedic-orthodontic treatment of maxilla´s narrowing by palatal expansion
z Kliniki Ortodoncji Akademii Medycznej im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu
p.o. Kierownika Kliniki: dr n. med. Barbara Biedziak
Zabieg rozsunięcia szwu podniebiennego po raz pierwszy przeprowadził Goddard (USA) i Bock (Niemcy) pod koniec XIX wieku. Po latach niestosowania ponownie wprowadzony został do leczenia ortodontycznego w latach 60. XX wieku i od tego czasu jest szeroko stosowany na świecie, a szczególnie w Stanach Zjednoczonych (1).
Wskazaniem do rozszerzania szczęki metodą rozsunięcia szwu podniebiennego jest jej zwężenie z wysoko wysklepionym podniebieniem i oddychaniem przez usta, zgryz krzyżowy częściowy boczny obustronny, zwężenie szczęki towarzyszące II lub III klasie szkieletowej.
Celem rozbudowy szczęki jest jej poszerzenie poprzez zwiększenie podstawy wierzchołkowej, a nie tylko powiększenie łuku zębowego poprzez przesunięcie zębów w wyrostku zębodołowym oraz wyrównanie dysproporcji pomiędzy górnym i dolnym łukiem zębowym. Podczas leczenia za pomocą tej metody wyzwalana jest duża ekspansja ortopedyczna, zwiększająca szerokość szczęki, a mała ekspansja ortodontyczna wychylająca w niewielkim stopniu zęby boczne (2).
Do rozsunięcia szwu podniebiennego dochodzi po przyłożeniu siły o odpowiedniej wartości w zależności od wieku pacjenta, skierowanej w poprzek łuku zębowego. Siła ta przenoszona jest poprzez zęby na szew podniebienny. Obydwie szczęki oddzielają się otwierając szew, a wytworzona przestrzeń początkowo wypełnia się płynami tkankowymi i krwią, a w późniejszym czasie dochodzi do odkładania się w jej obrębie nowej kości. Klinicznym objawem rozsunięcia szwu jest pojawienie się diastemy pomiędzy centralnymi siekaczami szczęki (ryc. 1). W badaniu radiologicznym zgryzowym szczęki obserwuje się w okolicy szwu podniebiennego poszerzoną szczelinę w kształcie litery V (ryc. 2).
Ryc. 1. Fotografia śródustna – diastema pośrodkowa po 10-krotnej aktywacji śruby.
Ryc. 2. Radiogram zgryzowy szczęki z widoczną szczeliną w kształcie litery V.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Nowa Stomatologia 3/2004
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia