Przygotowanie kroplówki płuczącej polega na określeniu rodzaju, ilości potrzebnego płynu, podgrzaniu go w łaźni wodnej lub cieplarce do temperatury 37°C (tab. 1).
Tabela 1. Objętości płynu użyte do przepływowego płukania jelit w zależności od wieku i masy ciała dziecka.
| Wiek i masa ciała dziecka | Objętość płynu podanego przez
pierwsze 30 min | Objętości płynu użytego w następnych godzinach |
6 m-cy-1 r. ż. 6-10 kg | 150-400 ml | 300-800 ml max 750-2000 ml |
1 r. ż.-2 lata 10-15 kg | 400-500 ml | 800-1000 ml/h max 2000-2500 ml |
2-6 lat 15-20 kg | 500-700 ml | 1000-1500 ml/h max 2500-3700 ml |
6-10 lat 20-35 kg | 750-100 ml | 1500-2000 ml/h max 3700-5000 ml |
10-14 lat 35-50 kg | 1000-1500 ml | 2000-3000 ml/h max 5000-7500 ml |
14-18 lat 50-60 kg | 1500-2000 ml | 3000-4000 ml/h max 7000-8000 ml |
Ważny jest stały nadzór pielęgniarski nad przygotowaniami do płukania i przebiegiem zabiegu.
Wyniki
W Klinice Chirurgii Dziecięcej zastosowaliśmy przepływowe płukanie jelit u 40 dzieci powyżej pierwszego roku życia. Przez sondę nosowo-żołądkową podawaliśmy metodą szybkiej kroplówki podgrzany roztwór fizjologiczny NaCl. Objętość płynu, prędkość przepływu oraz czasokres płukania uzależnialiśmy od wieku i wagi pacjenta oraz efektu wlewu (11, 12, 13). Wlew kontynuowaliśmy do momentu uzyskania wypływu z jelita grubego prawie przejrzystego płynu o żółtym zabarwieniu, bez domieszki resztek kałowych. Przed, w trakcie i po płukaniu kontrolowaliśmy masę ciała, temperaturę i wykonywaliśmy kontrolne badania laboratoryjne. Płukanie trwało zazwyczaj około 3-4 godzin. Dzieci w większości tolerowały tę metodę dobrze. W pojedynczych przypadkach obserwowaliśmy w trakcie zabiegu objawy uboczne takie jak: wzdęcia brzucha, nudności i wymioty, kwasicę, hipokaliemię i hipotermię. Należy zaznaczyć, że u małych dzieci – kilkuletnich przeprowadzaliśmy płukanie pod stałym nadzorem pielęgniarskim i zwracaliśmy uwagę na dokładne umocowanie sondy.
Dyskusja
Przygotowanie pacjenta do zabiegu operacyjnego na jelitach lub do badań diagnostycznych (wlew kontrastowy jelita grubego, koloskopia, polipectomia) polega na kilkudniowej diecie płynnej lub ograniczającej pewnego rodzaju pokarmy, powtarzanych często lewatywach oraz wymaga stosowania środków przeczyszczających. W wielu przypadkach takie postępowanie jest nieskuteczne, obciążąjące dla personelu medycznego oraz w opinii pacjentów niezbyt przyjemne i powodujące kilkudniowy dyskomfort (1, 4, 5, 6, 9, 14).
Wadami takiego postępowania jest: czasochłonność (zwykle zajmuje to 3-5 dni), niecałkowite oczyszczenie jelita oraz mogące wystąpić miejscowe podrażnienie śluzówki jelita grubego.
Zaletami przepływowego płukania: normalne odżywianie pacjenta do dnia zabiegu (ew. wcześniej dieta płynna), krótki czas przygotowania do zabiegu (8-12 godzin), dobre oczyszczenie jelita z treści kałowej (1). Powikłania po wykluczeniu przeciwwskazań i przy prawidłowym przeprowadzeniu płukania są rzadko obserwowane (1, 2). W naszym materiale obserwowano w siedmiu przypadkach okresowe wzdęcie brzucha, nudności i sporadyczne wymioty związane ze zbyt szybkim wlewem kroplowym. Ustępowały one po zmniejszeniu prędkości przepływu.
Jak wiadomo z piśmiennictwa różne ośrodki stosowały do płukania różne rodzaje płynów.
Płyn używany przez Hewitta składał się z NaCl – 6,14 g; KCl – 0,75 g; NaHCO3 – 2,84 g i H2O ad 1000,0 ml (5). Poza tym używano płynu Ringera, płynu wieloelektrolitowego, 0,9% NaCl.
Przeprowadzano płukanie podając mieszanki płynów zawierajace 0,9% NaCl, płyn Ringera oraz jako dodatek NaHCO3 i KCl oraz mannitol, glikol (3, 4, 5, 11,13).
W naszym ośrodku używalismy do płukania fizjologicznego roztworu NaCl. W 7 przypadkach zastosowaliśmy płyn Ringera, lub naprzemiennie płyn Ringera i fizjologiczny roztwór NaCl (7, 8). Stwierdziliśmy korelację między rodzajem stosowanego płynu, a objawami ubocznymi w postaci nudności. Występowały one u 3 dzieci przepłukiwanych płynem Ringera.
U dziesięciorga dzieci zaobserwowaliśmy kwasicę metaboliczną, nieznacznego stopnia, która wyrównywana była dożylnie, u trojga dzieci wystąpiła niewielkiego stopnia hipopotasemia. U pozostałych dzieci nie obserwowaliśmy znacznych zaburzeń elektrolitowych. Również nie obserwowaliśmy dużego spadku htk, przyrostu masy ciała, czy obrzęków co świadczyłoby o dużej absorbcji płynu. W jednym przypadku po niedostatecznym ogrzaniu płynów stwierdziliśmy hipotermię.
Przepływowe płukanie jelit to metoda prosta w wykonaniu, dobrze tolerowana przez małych pacjentów. Subiektywna ocena tej metody przez chirurgów oraz radiologów wypadła pozytywnie i uważamy, że właściwie przeprowadzona jest godna polecenia nie tylko chirurgom dokonującym zabiegów jelitowych, ale również gastroenterologom wykonującym endoskopie, którzy doskonale wiedzą jak bardzo utrudnione jest badanie koloskopowe i dokładna ocena wyglądu śluzówki jelita źle przygotowanego do badania.
Podsumowanie
1. Przepływowe płukanie jelit według naszej oceny jest najlepszym sposobem przygotowania jelita do badań i operacji.
2. Metoda jest łatwa w wykonaniu, bezpieczna dla chorego, trwa krótko, dostatecznie oczyszcza jelito, nie powoduje niedożywienia chorego, ani poważnych zaburzeń metabolicznych.
3. Obserwowane w naszym materiale objawy uboczne wynikały z braku doświadczenia i poszukiwań najlepszych dla wieku dziecięcego rozwiązań.
4. Przepływowe płukanie jelit jest dobrym, wartym polecenia sposobem przygotowania dziecka do procedur diagnostycznych endoskopowych i radiologicznych, a także do zabiegów operacyjnych na przewodzie pokarmowym.
Polecane
książki z księgarni medycznej BORGIS:
Piśmiennictwo
1. Ciesielski L. i wsp.: Przygotowanie chorych do operacji na jelicie grubym za pomocą odżywek przemysłowych i płukania przepływowego. Wiadomości Lekarskie 1986, XXXIX, 1: 9-14. 2. Ciesielski L. i wsp.: Kliniczna ocena skuteczności przygotowania do operacji za pomocą płukania przepływowego. Polski Tygodnik Lekarski 1983, T XXXVIII, 25:753-756. 3. Craff A.R. et al.: Preparation of the bowel by whole –gut irrigation. The Lancet, 1975 Dec. 20, 1239-1240. 4. Harter F.P.: Preparation of the bowel for surgery. Surgical Clinics of North America 1972, 52, 4, Aug., 859-870. 5. Hewitt J. et al.: Whole – gut irrigation in preparation for large-bowel surgery. The Lancet. 1973, Aug. 18:337-340. 6. Kultys B.: Przygotowanie chorych do planowej operacji jelita grubego ze szczególnym uwzględnieniem całkowitego płukania jelit. Polski Przegląd Chirurgiczny, 1985, 57, 10:875-881. 7. Levy A.L. et al.: Saline lavage: A rapid, effective, and acceptable method for cleansing the gastrointestinal tract. Gastroenterology 1976, 70, 2:157-161. 8. Postuma R.: Whole bowel irrigation in pediatric patients; A comparison of irrigating solutions. Journal of Pediatric Surgery, 1988, 23, 8(August), 769-770. 9. Śpikowski J.: Płukanie jelit jako przygotowanie okrężnicy do zabiegów diagnostycznych i operacyjnych. Problemy Lekarskie 1984, XXIII, 1-2, 35-37. 10. Taylor E.W. et al.: Bowel preparation and safety of colonoscopic polypectomy. Gastroenterology 1981, 81:1-4. 11. Tuggle D.W. et al.: The safety and cost – effectiveness of polyethylene glycol electrolyte solution bowel preparation in infants and children. Journal of Pediatric Surgery,1987, 22, 6, (June), 513-515. 12. Tuggle D.W. et al.: Outpatient bowel preparation in children. Journal of Pediatric Surgery, 1989, 24, 7 (July), 703-704. 13. Vila J.J. et al.: Whole bowel irrygation: Experience in pediatric patients. Journal of Pediatric Surgery, 1987, 22, 5 (May) 447-450. 14. Zalewski J. i wsp.: Płukanie przewodu pokarmowego w przygotowaniu chorego do wziernikowania lub operacji jelita grubego. Polski Przegląd Chirurgiczny 1982, 54, 7-8:533-537.

Pozostałe artykuły z numeru 3/2000: