Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2000, s. 29-32
Leszek Kryst, Michał Jachimowicz
Własna ocena wyników chirurgicznego leczenia progenii – materiał I Kliniki Chirurgii Szczękowo-Twarzowej IS AM w Warszawie
Own result evaluation of surgical treatment of mandibular prognathism – data collected from I department of Maxillofacial Surgery Material of Medical University of Warsaw
z I Kliniki Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej w Warszawie
b. Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Leszek Kryst
Wstęp
Przodożuchwie morfologiczne, progenia jest wrodzoną wadą, w której obserwuje się doprzedni, nadmierny wzrost żuchwy. Trzon żuchwy ma zwiększoną długość, zaś kąt, jaki tworzy z gałęzią może być rozwarty (13, 17). Zgryz u tych pacjentów zwykle zalicza się do III klasy Angle´a, a w przednim odcinku zęby żuchwy są wysunięte w stosunku do wargowych i siecznych powierzchni zębów szczęki. Wielkość tej „ujemnej” szpary przednio-tylnej jest różna. Wielkość żuchwy i warunki zgryzowe zaburzają harmonię rysów twarzy. Bródka wysunięta jest przed pole biometryczne, a bruzda bródkowo-wargowa jest zwykle wygładzona (13). Dolny odcinek czaszki twarzowej jest dominujący.
Przodożuchwie morfologiczne zaliczane jest do wad dziedzicznych, uwarunkowanych genetycznie (13). Wcześnie wykryte i zdiagnozowane bywa leczone ortodontycznie. Dopiero brak postępu w leczeniu zachowawczym (23), niemożność jego systematycznego prowadzenia, zakończenie wieku kostnego (6) kwalifikują pacjentów do leczenia chirurgicznego. Wybór metody leczenia powinien być wynikiem ustaleń ortodonty, chirurga, często protetyka. Zgłaszający się do chirurgicznego leczenia pacjenci mają zazwyczaj zakończony wiek kostny i najczęściej skarżą się na zaburzenia harmonii rysów twarzy, brak efektów w dotychczas prowadzonym leczeniu, trudności w żuciu pokarmów, narastanie wady z wiekiem, trudności w protezowaniu, czasami trudności w artykulacji (12, 14, 18). Decyzja o leczeniu chirurgicznym najczęściej wiąże się z wiarą w poprawę wyglądu i poprawę osobniczych kontaktów społecznych (21, 22).
W naszym materiale przeważali osobnicy dojrzali, często z rozmaitymi ubytkami uzębienia, którzy albo nie byli leczeni w dzieciństwie, lub prowadzone leczenie przerwali.
Wadą niniejszej pracy (ze względu na braki w dokumentacji klinicznej jest niemożność przedstawienia radiogramów przed i po zakończeniu leczenia chirurgicznego. Z tego powodu wśród leczonych przeprowadzono miniankietę dla subiektywnej, jednostkowej oceny wyników leczenia (6, 23).
Materiał i metody
W I Klinice Chirurgii Szczękowo-Twarzowej IS AM w Warszawie w okresie od stycznie 1983 roku do września 1999 roku z powodu przodożuchwia morfologicznego chirurgicznie leczonych było 96 osób. Średni wiek operowanych wynosił 23,3 lat (od 17 do 43 roku życia). Kobiet wśród leczonych było 65, mężczyzn 31.
63 pacjentów operowanych było metodą Obwegesera-Dal Ponta, tj. poprzez strzałkowe, obustronne rozszczepienie gałęzi i trzonu żuchwy, zaś 29 metodą wzdłużnego, pionowego obustronnego przecięcia gałęzi żuchwy. 4 pacjenci wymagali wykonania genioplastyki. Wszyscy pacjenci odłam większy (uzębiony) w okresie pierwszych 7-10 dni mieli unieruchomiony ortopedycznie (szyny nazębne lub dowiązane do szczęk protezy z haczykami) i wyciągiem sztywnym, a przez następne 6 tygodni wyciągiem międzyszczękowym elastycznym. Ustawienie odłamów kostnych kontrolowano radiologicznie w 2 tygodnie po zabiegu. Przez cały okres (6-7 tygodni) leczonym kontrolowano: zgryz, umocowanie szyn nazębnych/protez, prawidłowość działania wyciągu międzyszczękowego, higienę, realizację zaleceń. Pacjentów z kliniki wypisywano po wymianie wyciągu międzyszczękowego sztywnego na elastyczny (7-10 dnia). We wczesnym okresie pooperacyjnym obserwowano u operowanych obrzęki w okolicy cięć – większe u leczonych metodą Obwegesera-Dal Ponta, mniejsze u leczonych z dojścia zewnątrzustnego. Pierwsi – mieli zakładane dreny odprowadzające, drudzy – zaszywane na głucho rany pooperacyjne. Wszyscy pacjenci otrzymywali 1 x dobę 100 mg Diclofenacu (czopki przez 3 dni). Zabieg wykonywano w osłonie antybiotykowej (penicylina). U jednego pacjenta wystąpiło w pierwszej dobie po zabiegu łatwe do opanowania krwawienie, 1 pacjentka skarżyła się na brak czucia po jednej z operowanych stron, które ustąpiło wraz z wycofaniem się obrzęku i po wymianie wyciągu międzyszczękowego sztywnego na elastyczny. 4 pacjentów skarżyło się na silne dolegliwości bólowe. Wszyscy operowani przez pierwsze 3-4 doby byli monitorowani oddechowo, krążeniowo i w tym czasie przebywali na sali pooperacyjnej pod opieką lekarsko-pielęgniarską. Na odległe badania kontrolne po upływie co najmniej roku od operacji zgłosiło się 32 pacjentów: 19 kobiet, 13 mężczyzn, spośród których 26 leczonych było metodą Obwegesera-Dal Ponta, a 4 metodą pionowej osteotomii gałęzi żuchwy. W tej grupie 2 osoby miały ponadto wykonaną genioplastykę.
Odległą ocenę wyników pooperacyjnym oparto o:
1. Ocenę klasy Angle´a.
2. Ocenę i pomiar szpary przednio-tylnej.
3. Ocenę stopnia zachodzenia siekaczy szczęki na siekacze żuchwy.
4. Położenie bródki w polu biometrycznym.
5. Miniankietę zawierającą odpowiedzi pacjentów i ich subiektywną ocenę wyników leczenia.
Badanie przedmiotowe i podmiotowe nawiązywało także do oceny objawów i występujących czasowych lub trwałych powikłań opisywanych w fachowej literaturze (7, 8, 16, 24).
Rezultat badań, ocenę uzyskanych wyników i rezultaty zestawiono w tabelach 1-3.
Wyniki
Wyniki badań przedstawiono w tabelach.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 15 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 35 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Nowa Stomatologia 3/2000
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia

Pozostałe artykuły z numeru 3/2000: