Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 1/2001, s. 53-55
Monika Borakowska
Związek pomiędzy osteoporozą a chorobą przyzębia na podstawie piśmiennictwa
The relationship between osteoporosis and periodontal disease – a review
z Zakładu Chorób Blony Śluzowej i Przyzębia Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. n. med. Renata Górska
Od kilku lat uznaje się osteoporozę, obok palenia papierosów, stresu, czynnika genetycznego i cukrzycy za jeden z czynników ryzyka wystąpienia choroby przyzębia (20). Jednak pomimo stwierdzenia tego faktu, trudno jest ustalić związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy tymi dwoma chorobami (28).
Osteoporoza jest to uogólniony zanik kości, objawiający się zmniejszeniem gęstości utkania kostnego poniżej 2,5 odchylenia standardowego (SD), badanego metodą densytometrii, w porównaniu do szczytowej masy kostnej u młodych, zdrowych kobiet (15).
Znane są dwa typy osteoporozy: I – pomenopauzalny oraz II – starczy. Osteoporoza pomenopauzalna jest rezultatem spadku stężenia estrogenów z powodu wygaśnięcia czynności jajników. Rola estrogenów polega na hamowaniu aktywności resorpcyjnej osteoklastów oraz aktywności kościotwórczej osteoblastów. Efektem działania estrogenów na osteoblasty jest hamowanie sekrecji przez te komórki cytokin (interleukin: IL-1a, IL-1b, IL-6 oraz TNFa) stanowiących ważne parakrynne stymulatory dojrzewania i aktywności metabolicznej osteoklastów (ryc. 1, 2). Jak wynika z przedstawionych na rycinach 1 i 2 schematów najistotniejszym czynnikiem różnicującym te dwa typy osteoporozy jest czynność przytarczyc – zmniejszona w osteoporozie pomenopauzalnej a zwiększona w starczej.
Ryc. 1. Patogeneza osteoporozy typu I (pomenopauzalna).
Ryc. 2. Patogeneza osteoporozy typu II (starcza).
W chorobie przyzębia częściej mamy do czynienia z osteoporozą pomenopauzalną, czyli związaną z niedoborem estrogenów.
Istnieją wspólne czynniki ryzyka dla osteoporozy i choroby przyzębia, takie jak: zaawansowany wiek, predyspozycje rodzinne, palenie papierosów, choroby ogólnoustrojowe (15, 20).
Badania przeprowadzone przez Reinhardta wykazały, że ponad 1/3 kobiet po 65 roku życia cierpi na objawy i symptomy osteoporozy, jednak ciężko jest powiązać to ściśle z chorobą przyzębia, głównie z powodu braku długoterminowych badań dotyczących zmian w przyzębiu (24).
Badano wpływ poziomu 17-beta-estradiolu na resorpcję kości wyrostka zębodołowego. Za potwierdzeniem tego związku stoi szereg badań dokumentujących wpływ niedoboru estradiolu na utratę masy kostnej dotyczące kości szkieletu. Badania przeprowadzone przez Payne´a polegały na porównaniu poziomu estradiolu we krwi żylnej u pacjentek z rozpoznaną osteoporozą i w grupie kontrolnej oraz na komputerowej ocenie gęstości kości wyrostka zębodołowego na podstawie zdjęć radiologicznych wewnątrzustnych. Wyniki tych badań wykazały znamienną statystycznie różnicę w poziomie estradiolu w badanych grupach. Poziom estradiolu był niższy w grupie kobiet z osteoporozą. Również w gęstości kości obserwowano istotne różnice pomiędzy badanymi grupami. U kobiet z osteoporozą notowano większą ilość miejsc o zmniejszonej gęstości kości wyrostka zębodołowego. Badania te sugerują, że poziom estrogenu może mieć wpływ na gęstość kości wyrostka zębodołowego (14, 22, 23).
Kolejne badania, przeprowadzone przez Reinhardta i wsp. poza poziomem estrogenów objęły kliniczne badanie przyzębia; wskaźnik płytki nazębnej, wskaźnik krwawienia z brodawki dziąsłowej, głębokość kieszonek, kliniczny poziom przyczepu łącznotkankowego. Wyniki uzyskane w badanych grupach analizowano także z jednym z czynników ryzyka, jakim jest palenie papierosów. W grupie kobiet z osteoporozą szczególnie złe wyniki badań klinicznych uzyskano w podgrupie palących. Badania te wykazały, że wysoki poziom estrogenów ma wpływ na mniejszą częstotliwość występowania stanów zapalnych dziąseł i mniejsze nasilenie utraty klinicznego przyczepu łącznotkankowego (24).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Nowa Stomatologia 1/2001
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia