Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 5/1999
Renata Dudek
Hiperbilirubinemia noworodków w materiale własnym Kliniki Patologii Noworodka
Pathologic jaundice of newborn – observations in Neonatal Clinic
z Kliniki Patologii Noworodka II Katedry Pediatrii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Zofia Rajtar-Leontiew
Celem doniesienia jest ocena częstości występowania różnych postaci żółtaczek patologicznych okresu noworodkowego w oddziale patologii noworodka w latach 1997-98.
Materiał i metoda
Analizowany materiał obejmuje 342 noworodki hospitalizowane w Klinice Patologii Noworodka Akademii Medycznej w Warszawie w latach 1997-98. Hiperbilirubinemię o różnym charakterze stwierdzono u 77 dzieci, co stanowi 22,5% wszystkich noworodków (tab. 1). Wśród 77 noworodków z żółtaczką patologiczną chłopcy stanowi 61%, a dziewczynki 39% (tab. 2). Wiek płodowy badanych noworodków mieścił się w granicach od 32-43 Hbd. Noworodków donoszonych (38-42 Hbd) było 55 (77%), wcześniaków (32-38 Hbd) 21 (27,3%), a noworodków przenoszonych (> 42 Hbd) 1 (1,3%) (tab. 3). Masa ciała badanych dzieci mieściła się w granicach od 1700 g do 4600 (tab. 4). Średnia masa ciała wynosiła 3020,3 g. Troje noworodków wykazywało cechy dystrofii wewnątrzmacicznej.
Tabela 1. Liczba noworodków.
LataOgółem noworodkówHiperbilirubinemia%
19971824021,9
19981603723,1
Ogółem3427722,5
Tabela 2. Płeć badanych noworodków.
PłećOgółem%
męska4761
żeńska3039
Tabela 3. Wiek płodowy badanych noworodków.
Wiek płodowy (Hbd)Ogółem%
32-382127,2
38-425571,7
> 4211,3
Tabela 4. Masa urodzeniowa badanych noworodków.
Masa urodzeniowa (g)Ogółem%
1500-250079,1
2500-35005167,2
> 35001923,7
Za żółtaczkę patologiczną przyjęto taką, w której stwierdzono (11):
1. Poziom bilirubiny w 1 dobie życia > 85 mmol/l;
2. W każdym okresie życia u noworodków donoszonych powyżej 221 mmol/l, a u wcześniaków > 257 mmol/l;
3. Kliniczne objawy żółtaczki trwają dłużej niż 10 dni u noworodków donoszonych, a dłużej niż 14 dni u wcześniaków.
Wyniki i omówienie
W analizowanych latach udział noworodków z żółtaczką patologiczną wśród ogółu hospitalizowanych był podobny i wynosił 21,9% w 1997 roku i 23,1% w 1998 roku, średnio 22,5%. W badanym materiale stwierdzono następujące przyczyny hiperbilirubinemii u noworodków:
– żółtaczka pokarmowa (40,2%),
– żółtaczka infekcyjna (28,6%),
– krwiak podokostnowy (3,9%),
– choroba hemolityczna (2,6%),
– złożona (7,8%),
– nieustalona etiologia (16,9).
Żółtaczka pokarmowa
W badanym materiale żółtaczka pokarmowa stanowiła 40% ogółu żółtaczek. Zaznacza się wyraźna przewaga ilości żółtaczek pokarmowych w 1997 roku (55%) w stosunku do 1998 roku (24,3%).
Ustalenie rozpoznania żółtaczki pokarmowej jest bardzo trudne. Polega przede wszystkim na wyłączeniu innych przyczyn żółtaczki, a zwłaszcza infekcji oraz na uzyskaniu dodatniego wyniku po 1-2-dniowym przerwaniu karmienia piersią. Badane noworodki nie wykazywały cech infekcji (klinicznych, laboratoryjnych, bakteriologicznych), ani żadnych odchyleń w badaniu przedmiotowym, zjadały chętnie, dobrze przybywały na wadze. Przerwanie karmienia piersią na 24-72 h powodowało znaczące obniżenie poziomu bilirubiny, a ponowne rozpoczęcie karmienia piersią nie powodowało wzrostu poziomów bilirubiny do wartości wyjściowych. U badanych noworodków stosowano również inne metody leczenia żółtaczki jak: fototerapia, albuminy, płyny dożylne, luminal. Jednak przy braku innych uchwytnych przyczyn żółtaczki najbardziej prawdopodobna wydaje się etiologia pokarmowa.
Wśród badanych noworodków 11,7% stanowiły wcześniaki. U 18 (58%) dzieci współistniało zapalenie pępka. W 4 (12,9%) przypadkach wystąpiło zapalenie spojówek. Zarówno zapalenie pępka jak i spojówek przebiegały bez klinicznych cech infekcji ogólnoustrojowej oraz bez podwyższenia wskaźników stanu zapalnego w badaniach laboratoryjnych (prawidłowa leukocytoza, rozmaz, OB, CRP), dlatego nie zostały potraktowane jako bezpośrednie przyczyny wystąpienia żółtaczki.
Zapalenie pępka wywołane było przez następujące drobnoustroje:
Staphylococcus epidermidis – 6 (30%),
Staphylococcus aureus – 2 (10%),
Escherihia coli – 4 (20%),
Proteus mirabilis – 2 (10%),
Enterococcus faecalis – 1 (5%),
Enterococcus spp. – 3 (15%),

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Blackburn S.: Hyperbilirubinemia and neonatal jaundice. Neonatal-Netw. 1995, Oct. 14(7):15-25. 2. Borkowski M.: Problemy hematologiczne okresu noworodkowego rozdz. [W:] Neonatologia red. D. Łozińskiej i I. Twarowskiej PZWL Warszawa 1993, 280-298. 3. Chen J.Y. et al.: Early meconium evacuation: effect on neonatal hyperbilirubinemia. Am. J. Perinatol. 1995, Jul 12(4):232-4. 4. Ince Z. et al.: Breast milk beta-glukuronidase and prolonged jaundice in the neonate. Acta. Paediatr. 1995, Mar, 84(3):237-9. 5. Łozińska D.: Żółtaczki okresu noworodkowego. [W:] Neonatologia red. D. Łozińskiej i I. Twarowskiej PZWL Warszawa 1993, 299. 6. Łozińska D.: Konflikt matczyno-płodowy. [W:] Neonatologia red. D. Łozińskiej i I. Twarowska, PZWL Warszawa 1993. 7. Maisels M.J. et al.: Jaundice in full-term and near-term babies who leave the hospital within 36 hours. The pediatrician´s nemesis. Clin. Pernatol. 1998 Jun, 25(2):295-302. 8. Maszkiewicz W. i wsp.: Hiperbilirubinemie noworodkowe w materiale oddziału patologii noworodka w latach 1990-94. Postępy w Neonatologii red. J. Szczapy i I. Twarowskiej. Problemy hematologiczne i żółtaczki okresu noworodkowego. PZWL Poznań 1995, 204-212. 9. Maszkiewicz W. i wsp.: Hiperbilirubinemia w przebiegu infekcji bakteryjnych okresu noworodkowego. Postępy w Neonatologii red. J. Szczapy i I. Twarowskiej. Problemy hematologiczne i żółtaczki okresu noworodkowego. PZWL Poznań 1995, 213-218. 10. Oktay R. et al.: The risk of bilirubin encephalopathy in neonatal hyperbilirubinemia. Turk. J. Pediatr. 1996 Apr-Jun, 38(2):199-204. 11. Rajtar-Leontiew Z.: Hiperbilirubinemia: żołtaczka, cholestaza u noworodków. Klin. Pediatr. 1996, 4, 1, 13-15. 12. Schwoebel A. et al.: Hyperbilirubinemia: new approaches to an old problem. J. Perinat. Neonatal. Nurs. 1997 Dec; 11(3):78-97.
Nowa Pediatria 5/1999
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria