Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 7/2009, s. 554-562
Martin Fred1, Vojtech Hainer2, Arnaud Basdevantc3, Henry Buchwald4, Mervyn Deitel5, Nicholas Finer6, Jan Willem M. Greve7, Fritz Horber8, Elisabeth Mathus-Vliegen9, Nicola Scopinaro10, Rudolf Steffen11, Constantine Tsigos12, Rudolf Weiner13, Kurt Widhalm14
Wytyczne europejskie w zakresie chirurgicznego leczenia otyłości olbrzymiej
Interdisciplinary European Guidelines on Surgery of Severe Obesity
1Clinical Center for Minimally Invasive and Bariatric Surgery, 1st Medical Faculty, Charles University, Prague, Czech Republic
2Institute of Endocrinology, 1st and 3rd Medical Faculty, Charles University, Prague, Czech Republic
3INSERM, U755 Nutriomique, University of Paris and AP-HP, Hôtel-Dieu Hospital, Paris, France
4Department of Surgery, University of Minnesota, MN, USA
5CRCSC, FICS, FACN, OBESITY SURGERY, Toronto, Canada
6Wellcome Clinical Research Facility, Addenbrooke´s Hospital, University of Cambridge School for Clinical Medicine, UK
7Department of Surgery University Hospital Maastricht, The Netherlands
8Clinik Lindberg AG, Winterthur, Switzerland
9Academic Medical Centre, Department of Gastroenterology and Hepatology, University of Amsterdam, The Netherlands
10University of Genoa, San Martino University Hospital, Genoa, Italy
11Beau-Site Clinic Berne, Hirslanden Group, Switzerland
12Department of Endocrinology, Metabolism and Diabetes Unit, Evgenidion Hospital, University of Athens Medical School, Athens, Greece
13Sachsenhausen Hospital and Center for Minimally Invasive Surgery, Johan Wolfgang Goethe University, Frankfurt/M., Germany
14Department of Pediatrics, Nutrition and Metabolism, Medical University of Vienna, Vienna, Austria
Streszczenie
W 2005 roku, dzięki wspólnemu wysiłkowi głównych europejskich towarzystw naukowych, aktywnych na polu leczenia otyło?ci, został powołany zespół ekspertów nazwany Bariatryczno-Naukowš Grupš Badawczš (Bariatric Scientific Collaborative Group-BSGB). Towarzystwami, które stworzyły ten zespół i oddelegowały swoich przedstawicieli do prac w opracowaniu wytycznych były: Międzynarodowe Towarzystwo Chirurgicznego Leczenia Otyło?ci (International Federation for the Surgery of Obesity – IFSO), Międzynarodowe Towarzystwo Chirurgicznego Leczenia Otyło?ci – Oddział Europejski (International Federation for the Surgery of Obesity – European Chapter- IFSO-EC), Europejskie Towarzystwo Badań nad Otyło?ciš (European Association for the Study of obesity EASO), Europejska Grupa ds. Otyło?ci u Dzieci (European Childhood Obesity Group – ECOG) razem z Międzynarodowš Grupš Zwalczania Otyło?ci (International Obesity Task Force – IOTF). BSCG składała się z władz reprezentujšcych powyższe towarzystwa (czterech czynnych przewodniczšcych, dwóch byłych, jeden honorowy, dwóch dyrektorów wykonawczych), a także najwybitniejszych ekspertów w tej dziedzinie. Skład BSCG pozwolił na cało?ciowe objęcie zagadnienia leczenia otyło?ci olbrzymiej z uwzględnieniem różnorodno?ci geograficznej i etnicznej Europy. Członkowie BSCG odbyli szereg spotkań po?więconych stworzeniu wytycznych, które odzwierciedlałyby współczesnš wiedzę i do?wiadczenie w zakresie leczenia otyło?ci olbrzymiej.
Summary
In 2005, for the first time in European history, an extraordinary expert panel named BSCG (Bariatric Scientific Collaborative Group), was appointed through joint effort of the major European scientific societies which are active in the field of obesity management. Societies that constituted this panel were: IFSO – International Federation for the Surgery of Obesity, IFSO-EC – International Federation for the Surgery of Obesity – European Chapter, EASO – European Association for Study of Obesity, ECOG – European Childhood Obesity Group, together with the IOTF (International Obesity Task Force) which was represented during the completion process by its representative. The BSCG was composed not only of the top officers representing the respective scientific societies (four acting presidents, two past presidents, one honorary president, two executive directors), but was balanced with the presence of many other key opinion leaders in the field of obesity. The BSCG composition allowed the coverage of key disciplines in comprehensive obesity management, as well as reflecting European geographical and ethnic diversity. This joint BSCG expert panel convened several meetings which were entirely focused on guidelines creation, during the past 2 years. There was a specific effort to develop clinical guidelines, which will reflect current knowledge, expertise and evidence based data on morbid obesity treatment.
Wstęp
Częstość występowania otyłości zwiększa się na całym świecie w alarmującym tempie i ma rozmiar globalnej epidemii zarówno w rozwiniętych, jak i rozwijających się krajach (1).
Według danych opublikowanych przez Międzynarodową Grupą Zwalczania Otyłości (International Obesity Task Force – IOTF), przynajmniej u 1,1 miliarda ludzi stwierdzamy nadwagę, z czego 312 milionów choruje na otyłość. Częstość występowania otyłości (wskaźnik masy ciała – body mass index – BMI ≥ 30 kg/m2) w Europie waha się w granicach od 10 do 20% u mężczyzn i od 15 do 25% u kobiet, przy czym prawie połowa europejskiej populacji wykazuje nadwagę lub otyłość ( BMI ≥ 25 kg/m2) (2).
Nadwaga i otyłość są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia cukrzycy typu 2, nadciśnienia tętniczego, chorób sercowo-naczyniowych, dyslipidemii, choroby zwyrodnieniowej stawów, niealkoholowego stłuszczenia wątroby, kamicy pęcherzyka żółciowego, zespołu bezdechów sennych i części nowotworów (3).
Nadwaga i otyłość odgrywa kluczową rolę w rozwoju cukrzycy typu 2. Ryzyko jej wystąpienia związane z nadwagą i otyłością wynosi 64% wśród mężczyzn i 77% u kobiet (4, 5).
Wzrastająca masa ciała pogarsza jakość życia i zmniejsza jego przewidywany okres. Śmiertelność związana z nadmierną masą ciała jest poważnym problemem publicznej opieki zdrowotnej w Europie i stanowi około 7,7% wszystkich zgonów. Oznacza to, że 1 na 13 zgonów we Wspólnocie Europejskiej jest prawdopodobnie związany z nadmierną masą ciała (6).
Częstość występowania otyłości olbrzymiej (BMI ≥ 40 kg/m2) w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej w 2002 roku wynosiła 1,8%. Kobiety stanowiły 60% osób z otyłością olbrzymią, a 63% chorych było w wieku 18-49 lat (7).
Ryzyko przedwczesnego zgonu wzrasta wraz z wartością wskaźnika BMI. Względne ryzyko zgonu w wieku 50 lat dla mężczyzn i kobiet z BMI ≥ 40, którzy nigdy nie palili wynosi odpowiednio 3,82 i 3,79 (8). Wśród skrajnie otyłych młodych mężczyzn, wskaźnik zgonów jest 12-krotnie wyższy w porównaniu do rówieśników z prawidłową masą ciała (9).
Znaczna otyłość ze swoimi zdrowotnymi i psychospołecznymi konsekwencjami znacząco zwiększa nie tylko chorobowość, ale także stanowi znaczny problem społeczno-ekonomiczny. Roczne bezpośrednie koszty opieki zdrowotnej wśród chorych ze skrajną otyłością (BMI ≥ 35 kg/m2) są trzykrotnie wyższe niż u chorych z prawidłową masą ciała (10).
Udowodniono, że chirurgia bariatryczna jest najbardziej skuteczną metodą leczenia chorych z otyłością olbrzymią (11). Ostatnie wieloletnie badania wykazały istotną redukcję śmiertelności u chorych po operacjach bariatrycznych, a także zmniejszenie ryzyka rozwinięcia kolejnych chorób towarzyszących. Dzięki chirurgicznemu leczeniu otyłości zmniejsza się stopień wykorzystania opieki zdrowotnej i obniża jej bezpośrednie koszty (12, 13, 14).
Chirurgia bariatryczna jest ważną i integralną częścią całościowego leczenia chorych z otyłością olbrzymią.
Wytyczne zostały stworzone przez wielospecjalistyczny zespół ekspertów będących przedstawicielami międzynarodowych towarzystw medycznych i chirurgicznych: Międzynarodowego Towarzystwa Chirurgicznego Leczenia Otyłości (International Federation for the Surgery of Obesity – IFSO), Międzynarodowego Towarzystwa Chirurgicznego Leczenia Otyłości Oddział Europejski (International Federation for the Surgery of Obesity –European Chapter – IFSO-EC), Europejskiego Towarzystwa Badań nad Otyłością (European Association for the Study of obesity EASO), Europejskiej Grupy ds. Otyłości u Dzieci (European Childhood Obesity Group – ECOG), Międzynarodowej Grupy Zwalczania Otyłości (International Obesity Task Force – IOTF). Celem wytycznych było przekazanie lekarzom, twórcom polityki zdrowotnej, jej wykonawcom i towarzystwom ubezpieczeniowym podstawowych zasad właściwego postępowania w leczeniu otyłości olbrzymiej.
Wnioski panelu ekspertów potwierdzono wiarygodnymi badaniami naukowymi uzyskanymi z przeglądu baz naukowych, takich jak Medline (Pubmed) oraz Cochrane Library. Przegląd piśmiennictwa przeprowadzono przy pomocy ekspertów z zakresu bibliotekoznawstwa i przeglądów systematycznych publikacji medycznych. Obejmował on okres od stycznia 1980 do grudnia 2005 r. Słowami kluczowymi były: obesity, obesity surgery, morbid obesity, surgical treatment, bariatric surgery, morbid obesity surgery, gastroplasty, gastric bypass, Roux-en-Y, gastric banding, biliopancreatic diversion, duodenal switch, biliopancreatic bypass, obesity/morbid obesity treatment outcomes, obesity/morbid obesity follow-up, obesity/morbid obesity complications (otyłość, chirurgia otyłości, otyłość olbrzymia, leczenie operacyjne, chirurgia otyłości, chirurgia otyłości olbrzymiej, plastyka żołądka, wyłączenie żołądkowe, Roux-en-Y, opasanie żołądka, wyłączenie żółciowo-trzustkowe, przełączenie dwunastnicze, wyniki leczenia otyłości/otyłości olbrzymiej, follow-up otyłości/otyłości olbrzymiej, powikłania otyłości/otyłości olbrzymiej).
Niektóre wiarygodne dane naukowe uzyskano z następujących publikacji: Commowealth of Massachusetts Betsy Lehman Center for Patient Safety and Medical Error Reduction Expert Panel on Weight Loss Surgery (15), Obesity Surgery Evidence-Base Guidelines of the European Association for Endoscopic Surgery (EAES) (16), Maggard et al.´s Meta-Analysis: Surgical Treatment of Obesity (17) oraz Recommendations Regarding Obesity Surgery (18).
Zalecenia panelu poparto najsilniejszymi, dostępnymi dowodami, obejmującymi wszystkie rodzaje badań klinicznych (kontrolowane badania randomizowane, systematyczne przeglądy badań kohortowych, oceny wyników leczenia i opinie ekspertów).
W celu stopniowania poziomu wiarygodności danych, zespół ekspertów przyjął system klasyfikacji według Oxford Centre for Evidence-Based Medicine classification system. System ten oparty jest na poziomach wiarygodności i sile zaleceń zgodnych z projektem badania i krytyczną oceną profilaktyki, diagnostyki, rokowania, leczenia i powikłań badania.
Powyższy system ma cztery poziomy wiarygodności (Evidence Level – EL):
– Poziom A: spójne kontrolowane badania randomizowane, badania kohortowe, zasady podejmowania decyzji klinicznych potwierdzone w różnych populacjach.
– Poziom B: spójne retrospektywne badania kohortowe, badania środowiskowe, badania wyników leczenia, badanie porównawcze przypadków lub ekstrapolacja z badań poziomu A.
– Poziom C: badania porównawcze przypadków lub ekstrapolacje z badań poziomu B.
– Poziom D: opinie ekspertów bez jednoznacznej krytycznej oceny, lub opierające się na fizjologii, badaniach podstawowych i podstawowych zasadach.
Wskazania do operacji bariatrycznych
Chorzy w wieku od 18 do 60 lat.
1. Z BMI ≥ 40 kg/m2
2. Z BMI 35-40 kg/m2 z chorobami towarzyszącymi, w przypadku których wywołany chirurgicznie ubytek masy ciała spowoduje ich poprawę lub ustąpienie (na przykład: zaburzenia metaboliczne, choroby sercowo-oddechowe, zwyrodnieniowe choroby stawów, problemy psychologiczne związane z otyłością) i tym podobne (EL A, B, D (19-37)).
3. Powyższe wartości BMI odnoszą się do aktualnie stwierdzanego bądź udokumentowanego w przeszłości. Należy podkreślić, że:
a) Utrata masy ciała w wyniku intensywnego leczenia przed operacją (chorzy, którzy osiągnęli poziom BMI poniżej wymaganego do operacji) nie jest przeciwwskazaniem do planowanej operacji bariatrycznej.
b) Chirurgia bariatryczna jest wskazana u chorych, którzy zaczęli ponownie tyć po znaczącym ubytku masy ciała w wyniku leczenia zachowawczego.
Zabieg operacyjny należy rozważać, u chorych, u których pomimo leczenia zachowawczego nie uzyskujemy redukcji masy ciała lub ma ona nietrwały charakter (EL B, D (20, 37)).
Chorzy powinni wykazać się przestrzeganiem zaleceń lekarskich.
Chirurgia bariatryczna u (dzieci)/młodzieży
Kwalifikacja do operacji bariatrycznych (dzieci)/młodzieży może być rozważana w ośrodkach z dużym doświadczeniem w leczeniu chirurgicznym otyłości u dorosłych, posiadających rzeczywiste wielospecjalistyczne zaplecze, obejmujące pediatrów, dietetyków i psychologów.
U (dzieci)/młodzieży ze znaczną otyłością, zabieg bariatryczny może być rozważany w przypadkach gdy:
1. Stwierdzamy u chorego BMI ≥ 40 kg/m2 (lub 99,5° percentyla odpowiednio do wieku ) oraz co najmniej jedną chorobę towarzyszącą.
2. Przebył co najmniej 6- miesięczne leczenie zachowawcze otyłości w ośrodku wyspecjalizowanym w tym zakresie.
3. Wykazuje cechy kostnej i rozwojowej dojrzałości.
4. Jest zdolny do poddania się całościowej medycznej i psychologicznej ocenie przed i po leczeniu operacyjnym.
5. Deklaruje uczestnictwo w pooperacyjnym wielospecjalistycznym programie leczenia.
6. Ma dostęp do zabiegu operacyjnego w ośrodku ze specjalistycznym zapleczem pediatrycznym (pielęgnacyjnym, anestezjologicznym, psychologicznym i opieki pooperacyjnej) (EL C, D (38-45)).
Operacja bariatryczna może być wykonywana u chorych z zespołami genetycznymi, takimi jak zespół Pradera-Williego, tylko w po starannym rozważeniu wskazań przez doświadczony zespół chirurgów i pediatrów.
Operacje bariatryczne u chorych powyżej 60. roku życia
Wskazania powinny być rozpatrywane indywidualnie.
W tej grupie chorych należy wykazać przewagę korzyści z zastosowanego leczenia nad ryzkiem operacji.
U osób starszych, głównym celem operacji jest poprawa ich jakości życia, pomimo tego, że wydłużenie długości życia wydaje się mało prawdopodobne w tej grupie chorych (46).
Przeciwwskazania charakterystyczne dla chirurgii bariatrycznej
1. Brak właściwej opieki medycznej.
2. Brak możliwości uczestnictwa w wieloletniej opiece pooperacyjnej.
3. Niestabilne zaburzenia psychiczne, ciężka depresja, zaburzenia osobowości, chyba że leczenie operacyjne będzie zalecane przez psychiatrę doświadczonego w leczeniu otyłości.
4. Nadużywanie alkoholu lub uzależnienie od leków.
5. Choroby zagrażające życiu w krótkim okresie czasu.
6. Niezdolność do sprawowania opieki nad samym sobą lub brak możliwości długookresowego wsparcia rodziny lub otoczenia.
Ocena przedoperacyjna chorych
Decyzja o przeprowadzeniu zabiegu operacyjnego powinna następować po całościowej wielospecjalistycznej ocenie stanu zdrowia chorego. Niezbędny zespół dokonujący takiej oceny powinien optymalnie składać się z następujących specjalistów, doświadczonych w leczeniu otyłości i chirurgii bariatrycznej:
– lekarza ogólnego,
– chirurga,
– anestezjologa,
– psychologa lub psychiatry,
– dietetyka,
– pielęgniarki społecznej/pracownika socjalnego
(EL B, C, D (16, 20, 47, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54)).
Chory zakwalifikowany do operacji bariatrycznej powinien zostać poddany ocenie przedoperacyjnej typowej jak dla każdej innej poważnej operacji brzusznej.
Ocena przedoperacyjna powinna obejmować:
– ocenę ogólnego stanu zdrowia i odżywienia (patrz niżej),
– wyjaśnienie choremu zmian w odżywianiu, które są niezbędne po operacji,
– optymalizację leczenia chorób towarzyszących w celu zmniejszenia ryzyka okołooperacyjnego,
– ocenę motywacji pacjenta i jego chęci do uczestnictwa w długookresowej kontroli pooperacyjnej,

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 15 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 35 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Postępy Nauk Medycznych 7/2009
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych