Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych s3/2011, s. 46-50
*Anna Posadzy-Małaczyńska, Andrzej Tykarski
Kwas moczowy w chorobach sercowo-naczyniowych – co nowego?
Uric acid in cardiovascular diseases – what’s new?
Klinika Hipertensjologii, Angiologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Andrzej Tykarski
Streszczenie
W ostatnim wieku mamy do czynienia ze znacznym wzrostem populacyjnym stężeń kwasu moczowego w surowicy (SUA), oraz związaną z tym zwiększoną częstością występowania nadciśnienia tętniczego, otyłości, cukrzycy i powikłań nerkowych. Średnie stężenie SUA u mężczyzn wzrastało stopniowo z wartości ok. 3,5 mg/dl w latach 1920 do ok. 6,0-6,5 mg/dl w latach 1970. U kobiet stwierdzano średnio o 0,5-1,0 mg/dl stężenia niższe, co najprawdopodobniej wiąże się z urykozurycznym działaniem estrogenów. Siła zależności pomiędzy SUA a nadciśnieniem maleje wraz z wiekiem i czasem trwania nadciśnienia co przemawiałoby za istotnym jego udziałem w patomechanizmie powstawania nadciśnienia tętniczego u ludzi młodych. Hipertensyjny efekt kwasu moczowego wiąże się z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz niekorzystnym wpływem na endotelium związanym ze zmniejszeniem aktywności syntazy tlenku azotu, wpływem prozapalnym i proliferacyjnym na komórki mięśniówki gładkiej. Wysokie stężenia osoczowe kwasu moczowego korelują niezależnie ze wzrostem śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. U chorych z niewydolnością serca ze względu na nadreaktywność oksydazy ksantynowej, zablokowanie jej wysokimi dawkami allopurinolu, a nie obniżenie stężenia kwasu moczowego wiązało się z poprawą funkcji śródbłonka. Nadmierna podaż fruktozy skutkuje zużyciem ATP będącego inhibitorem degradacji nukleotydów, powodując zwiększenie substratów do syntezy kwasu moczowego i nasilenie jego produkcji. W badaniach klinicznych wykazano odwrotną zależność pomiędzy stężeniem kwasu moczowego w surowicy krwi a rozległością uszkodzenia mózgu monitorowaną w badaniach obrazowych w przebiegu udaru niedokrwiennego. Doniesienia te wskazują na neuroprotekcyjny wpływ kwasu moczowego u chorych z udarem mózgu.
Summary
Over the past century, serum uric acid (SUA) has emerged as a cardiovascular risk marker. Increased SUA has been shown to predict the risk of hypertension, obesity, diabetes mellitus, and cardiovascular disease. More recent data point to SUA as a risk marker for progression of chronic kidney disease. Mean SUA levels in men increased gradually from less than 3.5 mg/dl in the 1920s to 6.0 to 6.5 mg/dl in the 1970s. Women tend to have lower levels than men, probably because of the uricosuric effect of estrogens. The strength of the relationship between uric acid level and hypertension decreases with increasing age and duration of hypertension, suggesting that uric acid may be most important in younger subjects with early-onset hypertension. SUA levels have been associated with endothelial dysfunction, reduction of nitric oxide production, also activate the renin-angiotensin system and has been shown to have proinflammatory and proliferative effects on vascular smooth muscle cells. High SUA concentrations are independently associated with an increased risk of mortality from chronic heart failure (CHF) and stroke in men. In CHF because of upregulation of xanthine oxidase, improvement in endothelial function with allopurinol, lies in its ability to reduce vascular oxidative stress and not in its ability to reduce urate. Fructose is unique among sugars in that it rapidly causes depletion of ATP and increases the generation of uric acid. The latest observation found an inverse correlation between the levels of UA and the volume of the infarction at follow-up brain imaging. These reports indicate a neuroprotective effect of uric acid in patients with stroke.
Związek dny moczanowej z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, chorobami nerek lub powikłaniami sercowo-naczyniowymi obserwowano już w 19. stuleciu, jednakże ostatnie pół wieku zaowocowało znacznym wzrostem zainteresowania samym kwasem moczowym. W danych z piśmiennictwa w zbliżonym stopniu pojawiają się doniesienia traktujące kwas moczowy jako przyczynę uszkodzeń narządowych, a więc niezależny czynnik ryzyka oraz jako skutek zaawansowanych zespołów chorobowych, jak zespół metaboliczny, nadciśnienie lub cukrzyca.
W ostatnim wieku mamy do czynienia ze znacznym wzrostem populacyjnym stężeń kwasu moczowego w surowicy oraz w ślad za tym zwiększoną częstością występowania nadciśnienia tętniczego, otyłości, cukrzycy i powikłań nerkowych. Średnie stężenie kwasu moczowego w surowicy u mężczyzn wzrastało stopniowo z wartości ok. 3,5 mg/dl (210 μmol/l w latach 1920 do ok. 6,0-6,5 mg/dl (360-390 μmol/l) w latach1970. U kobiet stwierdzano średnio o 0,5-1,0 mg/dl (30-60 μmol/l) stężenia niższe, co najprawdopodobniej wiąże się z urykozurycznym działaniem estrogenów (1). Po menopauzie stężenia osoczowe kwasu moczowego wzrastają, osiągając wartości zbliżone do tych u odpowiednich wiekowo mężczyzn. Zastosowanie menopauzalnej terapii hormonalnej odwracało nie tylko ten trend lecz także normalizowało zwiększone wydalanie kwasu moczowego po leczeniu diuretykiem tiazydowym kobiet z nadciśnieniem tętniczym (2).
Definicja hiperurykemii
Hiperurykemię określa stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi odpowiednio > 6,5-7 mg/dl (390-420 μmol/l) u mężczyzn oraz > 6 mg/dl (360 μmol/l) u kobiet (3).
Hiperurykemia a nadciśnienie tętnicze
Trudności w wyodrębnieniu kwasu moczowego jako niezależnego czynnika polegają na tym, iż zazwyczaj jego podwyższenie w surowicy wiąże się z istniejącym zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym lub wręcz obecnością uszkodzeń narządowych.
Część epidemiologów wyodrębnia kwas moczowy jako niezależny czynnik ryzyka zarówno chorób nerek (4), jak i powikłań sercowo-naczyniowych (5). Inni natomiast przypisują mu znaczący udział w rozwoju nadciśnienia tętniczego (6), otyłości (7), chorób nerek (8) czy cukrzycy (9).
Największą wartość kliniczną posiadają obserwacje długofalowe, bowiem to właśnie one są w stanie wykazać patogenny wpływ czynnika sprawczego w aspekcie upływu czasu. Perlstein i wsp. na podstawie ok. 40-letniej obserwacji (średni czas 21,5 roku) 892 mężczyzn w wieku 21 do 80 lat wykazali istotny niezależny od obecności zaburzeń metabolicznych, spożycia alkoholu czy czynności nerek, związek osoczowego stężenia kwasu moczowego z rozwojem nadciśnienia (6). Częstość występowania hiperurykemii u chorych z nieleczonym nadciśnieniem tętniczym określa się na 40-60% (10). Siła zależności pomiędzy stężeniem kwasu moczowego w surowicy a nadciśnieniem maleje wraz z wiekiem i czasem trwania nadciśnienia, co przemawiałoby za istotnym jego udziałem w patomechanizmie powstawania nadciśnienia tętniczego u ludzi młodych.
Patofizjologiczne znaczenie hiperurykemii
Autorzy tłumaczą hipertensyjny efekt kwasu moczowego aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (11) oraz niekorzystnym wpływem na endotelium związanym ze zmniejszeniem aktywności syntazy tlenku azotu (12). Zaburzenia w mikrokrążeniu o charakterze stresu oksydacyjnego (13) nasilają wazokonstrykcję i prowadzą do zmniejszenia nerkowego przepływu krwi, co z jednej strony zmniejsza nerkowe wydalanie kwasu moczowego, a z drugiej strony nasila reabsorpcję tego związku w kanaliku proksymalnym, prowadząc do wzrostu jego stężenia w surowicy. Gdy hiperurykemia towarzyszy nadciśnieniu tętniczemu dłuższy czas dochodzi do przedkłębuszkowej arteriopatii klasycznej dla nadciśnienia tętniczego, histopatologicznie przypominającej zmiany włóknienia cewkowo-śródmiąższowego oraz o charakterze arteriolosclerosis. Na tym etapie nadciśnienie z „wazoreaktywnego” przybiera charakter sodowrażliwy i dlatego ograniczenie sodu wiąże się z obniżeniem ciśnienia, podczas gdy zastosowanie leków doprowadzających do zmniejszenia stężenia kwasu moczowego w surowicy pozostaje bez wpływu na ciśnienie. W tym aspekcie interesującym wydaje się być doniesienie w literaturze dotyczące obecności hipotensyjnego wpływu allopurinolu u chorych z noworozpoznanym nadciśnieniem tętniczym (14). Autorzy wiążą efekt hipotensyjny allopurinolu z istotnym obniżeniem stężenia kwasu moczowego, stwierdzając nawet normalizację ciśnienia u tych chorych, u których stężenie kwasu moczowego obniżyło się do wartości < 5 mg/dl (300 μmol/l). Mimo korzystnych doniesień nie zaleca się jednak stosowania allopurinolu w celu normalizacji hiperurykemii.
Wśród chorych z niewydolnością serca kwas moczowy staje się w większym stopniu markerem uszkodzeń narządowych, a farmakologiczne jego obniżanie nie zawsze przekłada się na dobry efekt kliniczny. W tych warunkach ważną rolę odgrywa nadreaktywność oksydazy ksantynowej i to właśnie jej zablokowanie wysokimi dawkami allopurinolu, a nie obniżenie stężenia kwasu moczowego wiązało się z poprawą funkcji śródbłonka chorych z niewydolnością serca (15). Podobnie inni autorzy nie wykazali korzystnego wpływu obniżenia stężenia kwasu moczowego w surowicy u chorych z niewydolnością serca, bez zahamowania oksydazy ksantynowej (16). W prospektywnym, randomizowanym, z podwójnie ślepą próbą i z placebo, badaniu (OPT-CHF), oceniającym wpływ oksypurynolu dodanego do klasycznego leczenia u chorych z niewydolnością serca z III i IV stopniem NYHA nie wykazano również poprawy co do złożonych punktów końcowych (17). Badanie to zwróciło jednak uwagę na wysokość dawek oksypurynolu, a więc i siłę zablokowania oksydazy ksantynowej. Analiza post hoc tego badania wykazała korzyść w grupie leczonych z najwyższymi stężeniami kwasu moczowego (> 9,5 mg/dL) i w konsekwencji u chorych z największym jego obniżeniem. Wynika stąd fakt, iż do osiągnięcia pożądanego efektu potrzebne są wyższe dawki inhibitora oksydazy ksantynowej (18).
Związek spożycia fruktozy z hiperurykemią i nadciśnieniem

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2011-07-19
zaakceptowano do druku: 2011-11-16

Adres do korespondencji:
*Anna Posadzy-Małaczyńska
Klinika Hipertensjologii, Angiologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytet Medyczny w Poznaniu
ul. Długa 1/2, 61-848 Poznań
tel.: (61) 854-91-97
e-mail: malaczynska@o2.pl

Postępy Nauk Medycznych s3/2011
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych