Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 1/2014, s. 40-43
*Bogdan Kędzia, Elżbieta Hołderna-Kędzia
Działanie miodu na drobnoustroje wyizolowane z zakażonych ran
The activity of honey on miocroorganisms isolated from infected wounds
Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich w Poznaniu
Dyrektor Instytutu: prof. dr hab. Grzegorz Spychalski
Summary
The bibliographical data show that the most strong activity on pathogenic microorganisms isolated from infected wounds have the New Zealand honey manuka and meadow honey. The above mentioned honeys inhibited the growth of strains Staphylococcus aureus, Enterococcus, Pseudomonas aeruginosa and Sterotrophomonas maltophilla in concentration 2.0-14.1%. The high antibacterial activity against strains of sterotrophomonas maltophilla has a slovakian honeydew inhibiting the growth in concentration 9.5%. The varieties of Indian honeys showed the low antibacterial activity. They inhibited the growth of Staphylococcus aureus and Pseudomonas aeruginosa in the concentration range 15-25%.
The presented data have only cognitive value, because in practice each honey applied on infected wounds and ulceration inhibit the growth of pathogenic microorganisms. If we consider that the initial honey concentration is 100%, after dilution with organic fluids and secretions in wound up to half (50%) will be sufficient for the growth inhibition and total fighting of all pathogenic microorganisms including the resistant strains to antibiotics used in therapy. A variety of clinical studies have demonstrated the good therapeutic results of market honeys origin from various countries of the world. Usually the infected wounds under influence of honey become sterile during of 7-14 days.
Miód pszczeli od dawna stosowany jest z dobrym skutkiem do leczenia ran, oparzeń i owrzodzeń skóry, często zakażonych drobnoustrojami chorobotwórczymi opornymi na antybiotyki. Powstaje pytanie, jakie stężenia miodu niszczą całkowicie drobnoustroje występujące w zakażonych ranach. Miód po nałożeniu na ranę ulega w mniejszym lub większym stopniu rozcieńczeniu pod wpływem płynów ustrojowych i wydzielin. A zatem jego stężenie może w ranie zmniejszyć się nawet wielokrotnie.
Załuga i wsp. (1) podają, że najwięcej zakażeń skóry wywołują ziarniaki Gram-dodatnie (tab. 1). Szczepy Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes i Enterococcus sp. izoluje się w 60,0% z zakażeń dermatologicznych. Prawie o połowę mniej zakażeń powodują Gram-ujemne pałeczki tlenowe (Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa i inne (34,4%). Natomiast Gram-ujemne pałeczki beztlenowe i inne bakterie izolowane są z zakażonych ran dość rzadko (5,6%).
Tabela 1. Bakterie izolowane z zakażonych ran (wg 1).
Izolowane bakterieLiczba izolowanych szczepów
Ziarniaki Gram-dodatnie
Staphylococcus aureus
Streptococcus pyogenes
Enterococcus sp.
 
37,1
8,6
14,3
Pałeczki Gram-ujemne tlenowe
Escherichia coli
Pseudomonas aeruginosa
Acinetobacter baumannii
Inne pałeczki tlenowe
 
8,6
8,6
4,3
12,9
Pałeczki Gram-ujemne beztlenowe
Bacteroides
 
1,4
Inne bakterie4,2
Razem100,0
Farouk i wsp. (2) metodą studzienkową przebadali działanie 15 sudańskich miodów odmianowych na 7 szczepach Pseudomonas aeruginosa i 5 szczepach Staphylococcus aureus wyizolowanych z zakażonych ran, owrzodzeń, ropni. Szczepy te w większości były oporne na antybiotyki stosowane w terapii, takie jak ampicylina, cefradyna, chloramfenikol, gentamycyna i oksytetracyklina. Natomiast badane szczepy bakterii były wrażliwe na wszystkie miody odmianowe. Średnice stref zahamowania wzrostu tych bakterii mieściły się w granicach 16,9-29,2 mm (średnio 18,7 mm).
Badania Efema i wsp. (3), którzy oceniali wielokwiatowy miód nigeryjski metodą studzienkową wskazują, że na ten produkt były wrażliwe wszystkie szczepy ziarniaków Gram-dodatnich, większość pałeczek Gram-ujemnych tlenowych oraz większość badanych bakterii beztlenowych. Oporne na działanie miodu okazały się szczepy pałeczek tlenowych Pseudomonas aeruginosa oraz bakterie beztlenowe Clostridium oedematiens (tab. 2).
Tabela 2. Działanie miodu nigeryjskiego na bakterie wywołujące zakażenia pooperacyjne (wg 3).
Bakterie wyizolowane z ranStrefy zahamowania wzrostu wokół studzienek wypełnionych miodem (mm)
Ziarniaki Gram-dodatnie
Staphylococcus aureus
Streptococcus pyogenes
Enterococcus faecalis
 
≥ 30
≥ 30
≥ 30
Pałeczki Gram-ujemne tlenowe
Escherichia coli
Klebsiella pneumoniae
Proteus mirabilis
Proteus (inne gatunki)
Pseudomonas aeruginosa
 
≥ 30
≥ 30
≥ 30
16-28
≤ 14
Bakterie tlenowe
Bacteroides fragilis
Clostridium walchii
Clostridium tetani
Clostridium oedematiens
 
≥ 30
≥ 30
≥ 30
≤ 14
Strefy zahamowania wzrostu szczepów: ≥ 30 mm – szczepy wrażliwe; 16-28 mm – szczepy średnio wrażliwe;
≤ 14 mm – szczepy oporne
Cooper i wsp. (4) określili wrażliwość na nowozelandzkie miody manuka i na miód łąkowy 58 szczepów Staphylococcus aureus wyizolowanych z zakażonych ran. Badania prowadzono na płytkach z podłożem agarowym, do którego dodawano odpowiednie stężenia obu miodów. Stwierdzono, że miód manuka hamował wzrost wszystkich badanych szczepów gronkowców w zakresie stężeń 2-3% (średnio 2,9%), natomiast miód łąkowy w zakresie stężeń 3-4% (średnio 3,8%) (tab. 3).
Tabela 3. Działanie nowozelandzkiego miodu manuka i miodu łąkowego na szczepy Staphylococcus aureus, Pseudomonas sp. oraz Pseudomonas aeruginosa wyizolowane z zakażonych ran (wg 4-6).
Autorzy publikacjiNazwa i liczba badanych drobnoustrojówStężenia miodu hamujące wzrost drobnoustrojów (%)
manukałąkowy
Cooper i wsp. (4)Staphylococcus aureus
(58 szczepów)
2,0-3,0
(śr. 2,9)
3,0-4,0
(śr. 3,8)
Cooper i Molan (5)Pseudomonas sp.
(20 szczepów)
5,5-8,7
(śr. 6,9)
5,8-9,0
(śr. 7,1)
Cooper i wsp. (6)Pseudomonas aeruginosa
(17 szczepów)
4,0-9,0
(śr. 7,5)
4,3-7,8
(śr. 6,8)
W innych badaniach Cooper i Molan (5) oceniali wrażliwość na te same miody (manuka i łąkowy) 20 szczepów z rodzaju Pseudomonas. Badania także prowadzono na podłożu agarowym, do którego dodawano odpowiednie stężenia miodu. Wykazano, że miód manuka odznaczał się nieco silniejszym działaniem na pałeczki Pseudomonas niż miód łąkowy. Miód manuka hamował wzrost szczepów Pseudomonas w granicach stężeń 5,5-8,7% (średnio 6,9%), podczas gdy miód łąkowy hamował wzrost tych szczepów w zakresie stężeń 5,8-9,0% (średnio 7,1%) (tab. 3).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2013-12-08
zaakceptowano do druku: 2014-01-02

Adres do korespondencji:
*prof. dr hab. Bogdan Kędzia
Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich
ul. Libelta 27, 61-707 Poznań
tel.: +48 (61) 665-95-50, fax: +48 (61) 665-95-51
e-mail: bogdan.kedzia@iwnirz.pl

Postępy Fitoterapii 1/2014
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii