Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 7/2017, s. 384-387
Anna Rej-Kietla1, Tomasz Kulpok-Bagiński1-3, Marzena Wojewódzka-Żelezniakowicz4, Mariusz Mielcarek4, Robert Gałązkowski5, Marcin Szurgacz6, Jerzy Robert Ładny4, Łukasz Szarpak7, *Klaudiusz Nadolny1, 2, 6
The issue of establishing and declaring death by Medical Emergency Teams of the State Emergency Medical Services
Problematyka stwierdzania i rozpoznawania zgonów przez zespoły ratownictwa medycznego systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego
1College of Strategic Planning in Dąbrowa Górnicza
Head of College: Ania Rej-Kietla, MD, PhD, LLM
2Institute of Public Health, Department of Public Health in Bytom, Medical University of Silesia in Katowice
Head of Institute: Elżbieta Grochowska-Niedworok, PhD (Pharmacy)
3Coordinator of Hospital Emergency Department, Regional Specialised Hospital No. 3 in Rybnik
Head of Hospital: Edward Chrapek
4Department of Emergency Medicine and Disasters, Medical University of Białystok
Head of Department: Professor Jerzy Robert Ładny, MD, PhD
5Department of Emergency Medical Services, Medical University of Warsaw
Head of Department: Grzegorz Michalak, MD, PhD
6Voivodeship Rescue Service in Katowice
Head of Service: Artur Borowicz
7Department of Emergency Medicine, Medical Univeristy of Warsaw
Head of Department: Zenon Truszewski, MD, PhD
Streszczenie
Odstąpienie od medycznych czynności ratunkowych oraz niepodejmowanie medycznych czynności ratunkowych przez zespoły ratownictwa medycznego w kontekście stwierdzenia i rozpoznania zgonu są jednymi z najtrudniejszych decyzji, z jakimi borykają się pracownicy ochrony zdrowia. Kwestie te podnoszone są bardzo często przez praktyków, głównie ze względu na znaczenie wspomnianych decyzji. Są one poruszane także przez ustawodawcę, który wskazuje, że podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, realizując swoje statutowe zadania, również mogą uczestniczyć w zdarzeniach skutkujących koniecznością odstąpienia od wspomnianych czynności i następczym stwierdzeniem zgonu, ale nie posiadając lekarza w zespole mają one ograniczone możliwości działania.
W związku z tym zasadniczym celem artykułu jest przedstawienie zagadnień odstąpienia od medycznych czynności ratunkowych w kontekście rozpoznania i stwierdzenia zgonu przez zespoły ratownictwa medycznego (ZRM).
Analiza obowiązujących aktów prawnych oraz piśmiennictwa specjalistycznego dotyczącego charakteryzowanego zagadnienia wskazuje, że są one problematyczne oraz niejednoznaczne. Istotne znaczenie ma tutaj możliwość stwierdzenia zgonu oraz wystawienia karty zgonu. Dotychczasowe rozwiązania nie są idealne i przyczyniają się do podwójnego dysponowania zespołów ratownictwa medycznego do tego samego zdarzenia – początkowo podstawowych zespołów ratownictwa medycznego, a następnie zespołów specjalistycznych, które przybywają na miejsce zdarzenia w celu pomocy ZRM „P”, co nie rzadko kończy się jedynie stwierdzeniem zgonu. Dlatego też konieczne jest wprowadzenie nowych rozwiązań w tym zakresie, które będą bardziej adekwatne do współczesnych realiów.
Summary
Withdrawing and withholding medical emergency treatment by medical emergency teams in the context of establishing and declaring death are one of the most difficult decisions the healthcare professionals must face. These issues are often raised by the practitioners, mainly due to their significance. The legislator also addressed these matters and indicated that basic medical emergency teams in the course of performing their statutory duties may be involved in the events in which they need to withdraw the medical assistance and subsequently declare death. However, if there is no physician in the team, the personnel has limited possibilities.
Therefore, the primary objective of this paper is to present the concept of withdrawal from medical emergency treatment in the context of establishing and declaring death by the medical emergency teams (METs).
When we analyse legal acts and specialised literature on this topic, we will conclude that they are problematic and ambiguous.
At this point it is essential to have the authority to declare death and issue death certificate. The solutions employed to date are far from perfect – they entail doubling the teams to assist one incident – initially basic medical emergency teams are delegated, then specialised medical emergency teams are sent to the first team to help them, but often only to declare death. That is why it is necessary to implement new solutions in this field which will be more suitable to the current needs.
The concepts of establishing and declaring death
Death, often termed as cessation of life (Latin mors, exitus letalis) is a state of cessation of all signs of life caused by irreversible disturbance of functional balance and destruction of integrity of the human body. The factors usually leading to death include physiological process of ageing of an organism, extreme malnutrition, severe dehydration, certain diseases, and suicide (1).
For many centuries, the definition of death encompassed the cessation of all respiratory and circulatory functions, with the moment of death being the last breath or the last heart beat which could be heard (2). Nowadays, technological advancements in resuscitation and anaesthesiology allow to sustain ventilation of the lungs and circulation with the use of artificial methods. Hence, a new definition of death had to be adopted. According to the new definition, the basic element to establish death is to state the brain death. It is generally known fact however, that the brain cells do not die simultaneously, thus new modifications of the definition of death followed and it has been stated that death may be declared the moment the brain stem dies which implies the brain death as a whole. But here it should be emphasised that when death of the brain stem is established, all the other brain cells are dead (2).
However, according to the Act of 1 July 2005 on collecting, storing and transplanting the cells, tissues and organs, a person is assumed dead, if permanent, irreversible cessation of brain function (brain death) or irreversible cessation of circulation can be established (3). Here it should be also underlined that the detailed criteria and description of the manner of establishing death and irreversible cessation of circulation are defined in the attachments to announcement of the Minister of Health of 17 July 2007 and 9 August 2010.
In it, the provided definitions regulate the concept of death in the legal context. But the process of dying itself cannot be reduced to only one moment. In the medical context, this process involves several stages. One of them is agony – a state of labile balance between life and death which includes (4):
– reduced life, that is a state which involves a weakening of physiological processes and functions of the body’s systems and organs,
– minimal life, that is a state in which there is further slowdown of the functions of the body as a whole and its particular systems,
– apparent death, often termed lethargy, it is a stage of minimal life in which vital functions of the organism are reduced to such an extent that they may often be undetectable by the physician who uses conventional physical methods (he is not able to feel the pulse and hear the heart sounds).
Other states that are strictly connected with the human death are as follows (4):
– clinical death, that is a complete cessation of functioning of circulatory and respiratory system, however this state is reversible. Clinical death is a moment separating the agony with its characteristic, reversible changes from the interlethal stage where irreversible changes occur,
– interlethal stage in which two states simultaneously occur in human: the state of intermediate life, where it is possible to obtain adequate reaction of organs or systems and the state of biological death, in which a cessation of all the vital processes of the cells, tissues, organs and systems occur.
When analysed as a legal event, death is the result of dying of a natural person which entails effecting a number of legal provisions and which has many legal consequences. Death itself is stated in the death record based the issued death certificate. If no death certificate was prepared or if it is not possible to prepare it, death is declared by means of the procedure to establish death or by presumption of death (4).
The procedure of declaring death
According to the provisions in force for many decades and often inadequate to the current situation, death and its cause are stated in the death certificate. The person responsible for declaring death in this situation is the physician who has been treating the patient’s most recent condition (5). In practice, it is usually the physician who has provided healthcare services to this patient in the last 30 days before death occurred. Here it should be stressed however, that there are exceptions to this rule. These exceptions concern situations in which if the physician attending the patient in his/her last disease cannot issue the death certificate, then other physician or person appointed by a competent district governor may declare death after examining the body (5, 6). In view of the above and in the current legal situation, it is assumed that only the physician can declare the patient’s death. The physician is also responsible for issuance of death certificate. It is assumed however, that the death certificate should be issued by the doctor whom the patient had chosen as a primary care doctor (6). This is a typical procedure in the case of deaths caused by long-lasting or severe illness of the patient.
However, different procedure is applied if death is caused by serious accident or other sudden, life-threatening incident.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Głuch W (red.): Biologia: słownik encyklopedyczny. Wydawnictwo Europa, Warszawa 2001: 360.
2. Henig RM: Kiedy życie należy do żyjących? Świat Nauki 2010; 10(230): 40-44.
3. Act of 1 July 2005 on collecting, storing and transplanting the cells, tissues and organs (Journal of laws of 2009 No. 141 item 1149).
4. Raszeja S: Medycyna sądowa. Podręcznik dla studentów. Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1993: 42-43.
5. Regulation of Ministry of Health and Social Welfare of 3 August 1961 on declaration of death and its cause (Journal of laws of 1961 No. 39 item 202).
6. Sowizdraniuk J, Popławska M, Ładny JR et al.: Podstawowe zespoły ratownictwa medycznego w obliczu pacjenta z nieodwracalnym zatrzymaniem krążenia. Post Nauk Med 2014; 27(1): 48-54.
7. Act of 8 September 2006 on the State Emergency Medical Services (Journal of laws of 2016, item 1868).
8. Regulation of the Ministry of Health of 20 April 2016 on medical emergency treatment and health services other than medical emergency treatment which can be provided by the paramedic (Journal of laws of 2016 item 587).
9. Announcement of the Ministry of Health of August 2010 on criteria and manner of declaring irreversible cardiac arrest (Monitor Polski of 2010 No. 59 item 203).
10. Pietryszyn R, Kaczmarek N: SCA – in the practice of basic MET. Own experience – Ambulance services in Jelenia Góra, Jelenia Góra 2010.
otrzymano: 2017-06-02
zaakceptowano do druku: 2017-06-29

Adres do korespondencji:
*Klaudiusz Nadolny
Wyższa Szkoła Planowania Strategicznego w Dąbrowie Górniczej
ul. Kościelna 6, 41-300 Dąbrowa Górnicza
tel. +48 513-082-398
knadolny@wpr.pl

Postępy Nauk Medycznych 7/2017
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych